ورزش ایرلندی در 10 شی: شنای لیفی، کفش های رونی دلانی، زین ریچل بلک مور

اساسنامه گالوی (1527) اساسنامه پادشاه انگلستان ریچارد سوم در سال 1527 نشانه اولیه سرکوب ورزش های گالیک توسط تاج بریتانیا را نشان می دهد. این قانون بازی پرتاب را ممنوع می‌کند و می‌نویسد: «به هیچ وجه از پرتاب توپ کوچک با چوب یا چوب هاکی استفاده نکنید، یا از توپ دستی برای بازی خارج از دیوار استفاده نکنید، بلکه فقط از فوتبال عالی استفاده کنید». هر فردی که در حال بازی پرتاب یا هندبال گرفتار شود هشت پنس جریمه می شود - معادل حدود 20 یورو امروز.

کارت کلکسیونر دانیل اولری (1887) در طول قرن نوزدهم، یکی از محبوب‌ترین ورزش‌های تماشاگران آمریکایی، پیاده‌روی رقابتی یا پیاده‌روی بود. شرکت کنندگان در تست های استقامتی که چندین روز به طول انجامید، در مسیرهای خاکی قدم زدند. دنیل اولری که در کورک به دنیا آمد، در آغاز گرسنگی بزرگ به نیویورک نقل مکان کرد و پس از اینکه مصمم شد نظریه ای را که فقط یک آمریکایی می تواند 100 مایل در 24 ساعت راه برود، ثابت کند، نادرست است، به یک واکر تبدیل شد.

اولری پس از برنده شدن در یک مسابقه معروف 500 مایلی، "قهرمان جهان" اعلام شد و شبیه او بر روی کارت جمع آوری پاکت سیگار ثبت شد.

چرخ گردان جاده لنزدان (حدود دهه 1880) این گردان در جاده Lansdowne، تولید شده در منچستر و از چدن سنگین ساخته شده است. این برای دوام طراحی شده بود، که نشان داد، زیرا بیش از 100 سال دوام آورد. جاده لنزداون که اکنون استادیوم آویوا نامیده می شود، برای اولین بار در سال 1878 میزبان یک مسابقه بین المللی راگبی بود. مکانیزم شمارش مهر و موم شده و ضد دستکاری برای ثبت تعداد افرادی که از دروازه وارد می شدند را نشان می داد و می توانست تا 4000 تماشاگر در ساعت را بپذیرد.

شنای لیفی (1923) اوج به دنیایی متفاوت در حالی که هنرمند جک بی ییتس هیجان و فضای شنای لیفی را به تصویر می‌کشد، که از سال 1920 بخش بزرگی از تقویم ورزشی دوبلین بوده است. بینندگان را به دیدن مسابقه به عنوان یک ناظر دعوت می‌کند و جمعیتی را که به جلو خم شده‌اند تا دید خوبی داشته باشند، به تصویر می‌کشد. یک سال بعد، ییتس این نقاشی را در مسابقه هنرهای المپیک، رویدادی که در بازی های المپیک بین سال های 1910 تا 1948 گنجانده شد، وارد کرد. این نقاشی مدال نقره دریافت کرد که اولین مدال المپیک برای ایالت آزاد ایرلند بود.

وزن سنگ میک مورفی (1946) میک مورفی یک شخصیت بزرگتر از زندگی، در طول زندگی خود دوچرخه سوار، کشتی گیر، بازیکن دارت، بوکسور، دونده، کشاورز، سیرک، آتش خوار، بطن شناس و آجرپز بود. مرد کو کری یک رژیم آموزشی غیر متعارف شامل خوردن گزنه خام، گوشت خام و خون گاو داشت. مورفی این وزنه ها را به عنوان "راز موفقیت خود" توصیف کرد و آنها را در 12 سالگی با استفاده از کلنگ و سنگ ساخت. مورفی که به "مرد آهنی" معروف است، بعدها برنده جایزه Rás Tailteann شد.

کفش های دویدن رونی دلانی (1956) کفش‌هایی که به خلق تاریخ ایرلند کمک کرد، رونی دلانی که در المپیک 1956 ملبورن برای ایرلند در 1500 متر طلا گرفت. آدیداس در دهه 1920 شروع به تولید کفش های دویدن کرد و در دهه 1950 این شرکت کفش هایی را به طور خاص برای دویدن در مسافت های طولانی تولید می کرد. کفش ها با بالشتک و ساپورت طراحی شده بودند، اما به اندازه کافی سبک بودند که سرعت دونده را کاهش ندهند. دلانی تنها با گزارش روزنامه متوجه شد که برای مسابقه انتخاب خواهد شد، اما رکورد المپیک را به نام خود ثبت کرد. این ورزشکار افسانه ای اوایل امسال در سن 91 سالگی درگذشت.

ماشین مسابقه ای جردن 191 (1991) در سال 1989، دوبلین ادی جردن پول شخصی خود را برای ایجاد یک تیم مسابقه فرمول یک سرمایه گذاری کرد. 191 اولین خودروی آن بود. آنها توسط یک تیم نسبتا کوچک متشکل از 33 نفر ساخته شدند و طراحی ظریفی را تولید کردند که با موتور فورد-کازوورث کار می کرد. این خودرو به منظور احترام به ریشه های ایرلندی اردن و همچنین قراردادی با دفتر گردشگری ایرلند، 7up و فوجی فیلم، سبز رنگ شد. در سال 1991، آنها در مسابقات قهرمانی سازندگان پنجم شدند و یکی از آنها میشائیل شوماخر اولین بازی خود را در ماشین انجام داد.

بلیزر Maeve Kyle’s (2000) اولین زنی که نماینده ایرلند در دو و میدانی در المپیک بود، Maeve Kyle یک پیشگام بود که در تمام دوران حرفه ای خود در دو و میدانی، کریکت، هاکی، تنیس، شنا و قایقرانی مشاهده کرد. شرکت کایل در المپیک 1956 ملبورن با تحقیر برخی محافظه‌کاران ایرلند مواجه شد و در نامه‌ای در روزنامه ایرلند تایمز او را به‌عنوان «ننگ مادری و ملت ایرلند» توصیف کرد که همسر و دخترش را هنگام مسابقه در خانه گذاشت.

44 سال بعد او به عنوان مربی در المپیک سیدنی به استرالیا بازگشت و در مراسم افتتاحیه و اختتامیه از این کت بلیزر استفاده کرد.

شورت بوکس کیتی تیلور (2012) کیتی تیلور زمانی که در المپیک لندن در سال 2012 طلا گرفت، نامی آشنا شد. او این شورت را در فینال وزن 60 کیلوگرم در یک مسابقه نزدیک مقابل سوفیا اوچیگاوا از روسیه پوشید. تیلور پوشیدن این شورت را قبل از مبارزه به یاد می آورد: "همه چیز در مورد پوشیدن لباس تیم المپیک ایرلند لذتی زیبا و ساده بود - تاج کوچک روی کت، شلوارک، حتی رنگ ها و مواد - آن چیزهای اساسی باورنکردنی بود. من به خودم می گفتم "این رویا است".

زین ریچل بلک مور (2021) این زینی است که راشل بلک مور برای برنده شدن مسابقات ملی بزرگ آینتری در سال 2021 با Minella Times استفاده کرد. این اولین برد توسط یک زن جوکی در تاریخ مسابقه بود که به سال 1839 برمی‌گردد و سه هفته پس از اینکه بلک‌مور به عنوان جوکی برتر در جشنواره چلتنهام انتخاب شد، به دست آمد. پیش از این، زنان تا سال 1972 از مسابقات اسب دوانی در انگلستان و ایرلند منع شده بودند. وزن این زین 7 پوند است و در بریتانیا ساخته شده است. زین‌های چرمی بلک‌مور مورد علاقه بودند زیرا به خوبی می‌نشستند و حس تماس نزدیک را ایجاد می‌کردند.

ورزش ایرلندی در 100 شیء اثر سیوبهان دویل در کتابفروشی‌های ایرلند با قیمت 24.99 یورو برای نسخه چاپ شده در دسترس است.