وزیر نپال پس از سیل خواستار «عدالت اقلیمی» شد

این اقدام پس از آن صورت گرفت که سیل و رانش زمین در ماه اوت بیش از 1400 نفر را کشت و هزاران نفر را ناپدید کرد.

چوداری به دویچه وله گفت: «ما قبلا نامه رسمی صندوق خسارت و خسارت را صادر کرده ایم. اکثر کشورها به ما پاسخ مثبت داده اند.»

سیل ناگهانی باعث ویرانی گسترده در مناطق وسیعی از نپال شد و به خانه‌ها، زمین‌های کشاورزی و زیرساخت‌ها آسیب رساند. تلاش‌های نجات و بازیابی هنوز در چندین منطقه ادامه دارد، در حالی که مقامات به ارزیابی مقیاس کامل خسارات ادامه می‌دهند.

در کشور هیمالیا، این تراژدی به نمادی قدرتمند از آنچه کشورهای در حال توسعه به عنوان بار ناعادلانه آب و هوا که سهم کمی در انتشار گازهای گلخانه‌ای جهانی دارد و در عین حال با پیامدهای نامتناسب مواجه می‌شوند، تبدیل شده است.

چوداری در گفتگو با دویچه وله بارها پاسخ نپال را از دریچه عدالت اقلیمی ترسیم کرد، مفهومی که به طور فزاینده ای در مذاکرات جهانی آب و هوا برجسته شده است.

او گفت: "همدردی به تنهایی برای ما کارساز نخواهد بود." ما نیازی به همدردی نداریم. ما به عدالت نیاز داریم. وقت آن است.

او گفت: «کشورهایی که بیشترین گازهای گلخانه‌ای را دارند و می‌توانند کمک مالی کنند، باید برای بلایای اقلیمی مانند آنچه ما با آن روبرو هستیم، هزینه کنند.

نپال تقریبا 0.1 درصد از انتشار گازهای گلخانه ای جهان را تشکیل می دهد. با این حال، جغرافیای آن، آن را به شدت در برابر خطرات مرتبط با آب و هوا آسیب پذیر می کند. افزایش دما در هیمالیا باعث تسریع عقب نشینی یخبندان و افزایش نگرانی ها در مورد طغیان دریاچه های یخچالی، رانش زمین و رویدادهای شدید آب و هوایی در سراسر منطقه شده است.

برای مشاهده این ویدیو لطفا جاوا اسکریپت را فعال کنید و به مرورگر وب که از ویدیوی HTML5 پشتیبانی می کند ارتقا دهید.

در پی فاجعه اخیر، دولت درخواست‌ها را برای تامین مالی بیشتر سازگاری، دسترسی مستقیم به بودجه آب و هوا و تعهدات بین‌المللی قوی‌تر برای مبارزه با پیامدهای تغییرات آب و هوایی تشدید کرده است.

چوداری به ذوب شدن یخچال های طبیعی، گرم شدن دمای هوا و تغییرات در محیط های کوهستانی به عنوان عوامل سیل های مرگبار اشاره کرد.

چوداری گفت: شواهد ما نشان می دهد که این رویداد فاجعه بار به دلیل تغییرات آب و هوایی است.

در حالی که بسیاری از دانشمندان موافق هستند که تغییرات آب و هوایی احتمال و شدت چنین رویدادهایی را افزایش می دهد، ایجاد یک رابطه علت و معلولی بین یک فاجعه خاص و گرم شدن کره زمین معمولا مستلزم مطالعات انتساب دقیق است.

محققان بیشتر به ترکیبی از عوامل اشاره می کنند، از جمله تخریب یخچال های طبیعی و منجمدهای دائمی، شرایط آب و هوایی شدید و آسیب پذیری های زمین شناسی.

با این حال، دولت نپال اصرار دارد که این ارتباط روشن است.

چوداری به دویچه وله گفت: ما نمونه واقعی هستیم و جهان ما را زیر نظر دارد.

اظهارات وزیر در حالی بیان می شود که نپال به دنبال ایجاد حرکت برای COP31، کنفرانس سالانه آب و هوای سازمان ملل است که قرار است در نوامبر امسال در ترکیه برگزار شود.

هنگامی که از چوداری در مورد برنامه‌های دولتش برای کنفرانس پرسیده شد، نپال گفت: «نپال دیگر درباره وعده‌های مبهم یا کمک‌های سنتی و توسعه‌ای که کند حرکت می‌کند، مذاکره نخواهد کرد».

به گفته وزیر، نپال قصد دارد برای به رسمیت شناختن بیشتر چالش های خاص پیش روی کشورهای کوهستانی تلاش کند و استدلال می کند که بحث های آب و هوای جهانی اغلب خطرات پیش روی مناطق هیمالیا را نادیده می گیرد.

او گفت: «مسائل کوهستانی باید حل شود. جهان باید ما را ببیند که ما کشورهای قربانی هستیم.

چوداری همچنین خاطرنشان کرد که نپال در گردهمایی اخیر کشورهای کمتر توسعه‌یافته (LDC) در تیمور شرقی، حمایت قوی از کشورهای آسیب‌پذیر دریافت کرد.

او گفت: «همه کشورهای LDC در کنار ما ایستادند. آنها بسیار نگران هستند.»

دولت قصد دارد نگرانی های مربوط به آب و هوا را به مجمع عمومی سازمان ملل متحد برساند و فاجعه اخیر را برجسته کند و خواستار حمایت ملموس جامعه بین المللی شود.

مقیاس این فاجعه همچنین در داخل نپال، به ویژه سیستم‌های هشدار این کشور و واکنش آن به بلایا، مورد بررسی دقیق قرار گرفته است.

ساکنان برخی از مناطق آسیب دیده شکایت کرده اند که هشدارها خیلی دیر دریافت شده یا به اندازه کافی مقیاس خطر را منعکس نمی کند.

چوداری از واکنش دولت دفاع کرد، اما پذیرفت که سیستم های موجود تحت تأثیر مقیاس عظیم این رویداد قرار گرفته اند.

او گفت: «ما برای آنها پیام ها و اطلاعات ارسال کرده بودیم. اما وضعیت فراتر از تصور بود.»

وی اذعان کرد که سیستم های هشدار اولیه نپال باید بهبود یابد و گفت که مقامات اکنون در حال بررسی و تقویت مکانیسم های نظارتی موجود هستند.

وی گفت: بخش هیدرولوژی و هواشناسی ما روی این موضوع کار می کنند.

این سیل همچنین بر اهمیت همکاری بین نپال و همسایگانش، به ویژه چین، در نظارت بر سیستم‌های رودخانه‌ای و خطرات یخبندان که از مرزهای ملی می‌گذرد، تأکید کرد.

چوداری گفت: ما از نزدیک در حال کار هستیم و تیم های فنی هر دو کشور در حال تبادل اطلاعات و بررسی خطرات آینده هستند.

برای چوداری، این فاجعه نه تنها یک تراژدی ملی بلکه هشداری درباره آینده است.

وزیر گفت: برف های ما در حال آب شدن هستند، دریاچه های ما در خطر هستند.

او هشدار داد، مگر اینکه گرمایش جهانی مطابق با توافقنامه آب و هوایی پاریس در سال 2015 محدود شود، کشورهای آسیب پذیر ممکن است با بلایای شدیدتر مواجه شوند.

وزیر در پاسخ به این سوال که آیا جهان به اندازه کافی سریع عمل می کند، پاسخ داد: فکر نمی کنم.