وضعیتی که میلیون‌ها زن را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد که برای پیوند احتمالی زوال عقل مطالعه کرده‌اند

وضعیتی که میلیون ها زن آمریکایی را تحت تاثیر قرار می دهد با افزایش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط است. یک بررسی جدید برای درک آنچه می تواند در پس این اتصال بالقوه باشد تنظیم شده است.

محققان در سراسر ایالات متحده و ایران گفتند که ابتلا به سندرم تخمدان متابولیک پلی اندوکرین (PMOS)، که قبلا به عنوان سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) شناخته می‌شد، با افزایش خطر آسیب‌پذیری شناختی و زوال عقل مرتبط است و مکانیسم‌های احتمالی پشت این ارتباط را تشریح کردند.

با این حال، آنها گفتند که شواهد بالینی نشان‌دهنده ارتباط بین PMOS و بیماری آلزایمر "ناسازگار" است و در حین انجام تحقیقات بیشتر باید "روی بهینه‌سازی سلامت متابولیک باقی بماند".

کارشناسان تا اکتبر 2025 جستجوی کاملی در داده‌ها انجام دادند تا به نتایج خود برسند. این بررسی به صورت آنلاین در مجله انجمن غدد درون ریز در 13 اکتبر منتشر شد.

مارلا لوژان، استاد علوم تغذیه در دانشگاه کرنل، به نیوزویک گفت: «یافته‌ها با تحقیقات ما در ارتباط بین تغییرات متابولیک و عملکرد شناختی در PMOS مطابقت دارد. ما به مطالعات مکانیکی بیشتری نیاز داریم تا به طور کامل بفهمیم که چگونه هورمون‌های تولید مثل ممکن است رشد بیماری آلزایمر در PMOS را تغییر دهند.

Shruthi Mahalingaiah، استاد بهداشت باروری محیطی و سلامت زنان در دانشگاه هاروارد، به نیوزویک گفت: «این مقاله منبعی برای فکر کردن است.

با این حال، او افزود که "ما باید مراقب باشیم که شواهد فعلی بررسی شده در این مقاله را به عنوان نشان دهنده یک خطر واضح و مستقل از زوال عقل ارائه نکنیم، زیرا مطالعات موجود "محدود و متناقض" هستند. او گفت، در همان زمان، این تحقیق می تواند "فرصت مهمی برای پیشگیری ارائه دهد."

PMOS وضعیتی است که در آن کیست‌ها، که کیسه‌های کوچکی از مایع هستند، روی تخمدان‌ها ایجاد می‌شوند. این می تواند منجر به قاعدگی نامنظم شود و یکی از علل شایع ناباروری است. اعتقاد بر این است که این بیماری 10 تا 15 درصد از زنان را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد.

علائم دیگر عبارتند از آکنه، رشد مو، تیره شدن پوست در چین و چروک های بدن، افزایش وزن و غیره. مشخص است که عدم تعادل در هورمون ها می تواند در علائم نقش داشته باشد.

مشخص شده است که PMOS می تواند خطر ابتلای زنان به تعدادی از بیماری ها از جمله دیابت نوع 2، دیابت بارداری (که دیابت در دوران بارداری است)، بیماری قلبی، فشار خون بالا، کلسترول بالا، آپنه خواب و سکته مغزی و همچنین افسردگی و اضطراب را افزایش دهد.

مینا امیری، نویسنده اول این مطالعه و استادیار دانشگاه علوم پزشکی تهران، به نیوزویک گفت که یکی از مطالعات مورد بررسی، یک گروه کانادایی گذشته نگر از بیش از 16000 زن مبتلا به PMOS و تقریبا 50000 گروه کنترل همسان با سن بود، که در آن شیوع زوال عقل در افراد دارای سن جوان تر در سنین پایین تر مشاهده شد.

اگرچه، مطالعه دیگری شامل تجزیه و تحلیل آینده‌نگر Biobank بریتانیا از حدود 1000 زن مبتلا به PMOS و حدود 5000 گروه کنترل منطبق با سن و BMI بود که هیچ ارتباط قابل‌توجهی با زوال عقل همه علل پیدا نکرد.

او گفت: «تفاوت‌های بین این مطالعات احتمالا نشان‌دهنده طراحی مطالعه، معیارهای تشخیصی و مهم‌تر از همه، میزان تنظیم هر یک از آنها برای عوامل متابولیک مانند BMI و مقاومت به انسولین است.» "مطالعاتی که این عوامل را توضیح می دهند، ارتباط بسیار ضعیف تری را نشان می دهند یا اصلا وجود ندارد."

بنابراین، آنها گفتند که "شواهد مستقیمی مبنی بر تغییرات نوع آلزایمر در مغز زنان مبتلا به PMOS وجود ندارد. یافته‌های نشانگر زیستی موجود از آزمایش‌های خون ناشی می‌شود و در زنان مبتلا به چاقی یا مقاومت به انسولین قوی‌ترین است."

او گفت: «تحقیقات به مطالعات طولانی مدت و بزرگ و به دنبال زنان در طول عمر باروری و کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی شده با پیامدهای شناختی نیاز دارد تا مشخص شود که آیا PMOS به طور مستقل بر خطر زوال عقل تأثیر می‌گذارد یا خیر.

اگرچه، او افزود که ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی "باید به تمرکز بر سلامت متابولیک، از طریق اقدامات سبک زندگی و درمان های حساس کننده به انسولین در صورت لزوم ادامه دهند."

Mahalingaiah گفت: تحقیقاتی وجود دارد که نشان می دهد "مشکلات متابولیک همراه، به ویژه مقاومت به انسولین، چاقی و خطر قلبی متابولیک مرتبط، ممکن است بسیاری از ارتباط های مشاهده شده را تشکیل دهند."

دکتر آنوجا دوکراس، مدیر مرکز سندرم تخمدان متابولیک پلی اندوکرین دانشگاه پنسیلوانیا، به نیوزویک گفت: این عوامل، در کنار اختلالات خواب، هم «در PMOS رایج» و هم چیزهایی هستند که «خطر آلزایمر را افزایش می‌دهند».

او گفت: «احتمالا این عوامل متابولیک و عروقی احتمالا محرک‌های اصلی افزایش خطر شناختی به جای خود PMOS هستند.

امیری همچنین گفت که مطالعات «تفاوت خفیف در توجه، عملکرد اجرایی و حافظه و برخی تفاوت‌های تصویربرداری مغزی در زنان مبتلا به PMOS» را گزارش کرده‌اند، اما به نظر می‌رسد این تغییرات «تا حد زیادی با مقاومت به انسولین و چاقی به جای خود PMOS توضیح داده می‌شود».

او افزود: "عوامل هورمونی مانند افزایش هورمون لوتئینیزه (LH))، آندروژن ها و کمبود پروژسترون ممکن است نقش کوچکتر و اضافی ایفا کنند، اما این امر به مراتب کمتر قطعی است." "این مکانیسم ها فرضیه هستند، نه دلایل اثبات شده."

Mahalingaiah افزود که این "اهمیت مدیریت اولیه و فردی سلامت متابولیک را تقویت می کند، به جای اینکه خود PMOS را به عنوان ناگزیر به زوال شناختی معرفی کند."

دوکراس گفت که زنان مبتلا به PMOS "نباید از این یافته ها نگران شوند"، زیرا در حالی که "علاقه فزاینده به رابطه بین PMOS و پیری شناختی وجود دارد، شواهد فعلی تنها به دلیل تشخیص PMOS از غربالگری روتین زوال عقل پشتیبانی نمی کنند."

او گفت: "نکته مهمتر این است که PMOS یک بیماری کل بدن با پیامدهای متابولیکی، غدد درون ریز، قلبی عروقی و بالقوه عصبی است که مستحق مطالعه ادامه دارد."

او اضافه کرد که مطالعات بزرگ و طولانی مدتی که زنان مبتلا به PMOS را در طول عمر دنبال می‌کنند، مورد نیاز است تا «تعیین شود که آیا این وضعیت به طور مستقل خطر زوال عقل را افزایش می‌دهد یا خیر».

وی گفت: در این بین، مهمترین پیام تمرکز بر بهینه سازی سلامت متابولیک از طریق عادات سبک زندگی سالم و مدیریت عوامل خطرزای قلبی عروقی است که هم برای سلامت کلی و هم برای سلامت مغز مهم است.

ماهالینگایا همچنین گفت که از "مطالعات طولانی مدت که بررسی می کنند آیا ورزش، و انواع یا شدت های مختلف ورزش، می تواند از خطرات عصبی و شناختی در افراد مبتلا به PMOS جلوگیری یا کاهش دهد، استقبال می کند. در حال حاضر، این یک سوال بدون پاسخ به ویژه مهم است."

مینا امیری، آرمیتا کاکاوند حمیدی، دانیل ال فارکاس، ریچارد پی بویالوس، ریکاردو آزیز، (2026) پیوندهای بالقوه بین PCOS/PMOS و بیماری آلزایمر و زوال عقل مرتبط. مجله انجمن غدد درون ریز . https://doi.org/10.1210/jendso/bvag206

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و پل دانلی.