وضعیت مذاکرات صلح ایران و آمریکا چگونه است؟ در اینجا چیزی است که هر دو طرف می گویند

رئیس جمهور دونالد ترامپ، استیو ویتکاف فرستاده ویژه ایالات متحده در خاورمیانه و پیت هگزت وزیر دفاع در ایر فورس وان در حالی که در 7 مارس 2026 به میامی می روند. —روبرتو اشمیت — گتی ایماژ

رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در آغاز جنگ ایران پیش‌بینی کرده بود که این جنگ 4 تا 5 هفته به طول می‌انجامد، اما این درگیری اکنون در هفتمین ماه خود قرار دارد و هیچ جدول زمانی مشخصی برای پایان نبردها وجود ندارد.

خصومت‌های فعال بین واشنگتن و تهران در اوایل ماه جاری از سر گرفته شد و تانکرهای نفت در داخل و اطراف تنگه هرمز زیر آتش قرار گرفتند. ایران در بحبوحه محاصره ایالات متحده علیه بنادر خود در حال رقابت برای حفظ یک تنگنا بر روی مسیر تجاری حیاتی است. این تنگه عملا در بن بست نظامی باقی می ماند و بی ثباتی منطقه ای مجدد را به همراه داشت و بر ترانزیت از طریق آبراه که حدود یک پنجم تولید جهانی نفت قبل از شروع جنگ در 28 فوریه از آن عبور می کرد، تأثیر شدیدی می گذارد.

قیمت نفت هفته گذشته برای اولین بار از ژوئیه به بیش از 100 دلار در هر بشکه رسید، زیرا این اختلال بازارهای انرژی را بار دیگر مارپیچ می کند.

توازن قوا در خلیج فارس تحت تنش بیشتری قرار گرفته است زیرا شورشیان حوثی یمن که از حمایت ایران حمایت می‌شوند، پس از هفته‌ها نبرد با دولت یمن تحت حمایت عربستان، پیشرفت‌های قابل‌توجهی داشته‌اند و آتش‌بس غیررسمی چهار ساله در جنگ داخلی این کشور را برهم زده‌اند. حوثی ها هفته گذشته جزیره استراتژیک پریم را که در تنگه باب المندب واقع شده است، تصرف کردند، یکی دیگر از مسیرهای تجاری حیاتی بین یمن و جیبوتی و اریتره در شاخ آفریقا، که آسیا و اروپا را از طریق دریای سرخ و کانال سوئز به هم متصل می کند.

این زمانی اتفاق افتاد که آنها در امتداد خط ساحلی دریای سرخ سفر کردند و هدفشان این بود که چنگ خود را بر روی نقطه خفه کننده دریایی محکم کنند. این اختلال فشار بیشتری بر بازار جهانی نفت وارد کرده است.

کارشناسان می گویند حضور رو به گسترش حوثی ها در دریای سرخ و پتانسیلی که آن ها برای ایجاد اختلال شدید در تجارت از طریق باب المندب دارند، مسلما به ایران اهرمی در جنگ با ایالات متحده می دهد.

دانیل بنیم، معاون سابق دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در شبه جزیره عربستان، به تایم می گوید: «این تأثیر فشار بر ایالات متحده و متحدانش را دارد که به مسیرهای جایگزین متکی بوده اند. در رقابت اراده‌های اقتصادی، دریای سرخ جایگزین دریچه آزادسازی بسیار مهمی برای انسداد تنگه هرمز بوده است.

تلاش‌های دیپلماتیک در خاورمیانه شکست خورده است. کشورهای حاشیه خلیج فارس که بسیاری از آنها پایگاه های آمریکا را هدف حملات ایران قرار داده اند، روز دوشنبه نشست مهم با تهران در مورد بازگشایی تنگه هرمز را به تعویق انداختند.

علیرغم افزایش فشارها برای خروج از جنگ، مذاکرات معنادار بین ایالات متحده و ایران نیز به بن بست رسیده است. در اینجا چیزی است که هر یک از طرفین در مورد وضعیت مذاکرات صلح گفته اند و کارشناسان چگونه پیش بینی می کنند که مقامات ایرانی می توانند از اختلال حوثی ها در دریای سرخ به نفع خود استفاده کنند.

ترامپ می گوید آمریکا برای از سرگیری مذاکرات "باز" ​​است

ترامپ روز دوشنبه گفت که ایالات متحده به روی مفهوم از سرگیری مذاکرات میان واشنگتن و تهران "باز" ​​است. مقامات بلندپایه هر دو طرف آخرین بار در ماه ژوئن برای مذاکرات صلح رسمی در سوئیس گرد هم آمدند.

وی مدعی شد: «ملت شکست خورده ایران می‌خواهد سریع و بد به یک معامله دست یابد.» من تعیین خواهم کرد که آیا ایالات متحده تعامل را انتخاب خواهد کرد یا نه - مفهومی که ما پذیرای آن هستیم.

اظهارات ترامپ کاملا در تضاد با موضعی بود که او در 2 سپتامبر مطرح کرد، زمانی که او گفت که "در تلاش نیست" ایران را به پای میز مذاکره وادار کند. او اصرار کرد: "نمی‌توانم اهمیتی بدهم که آنها یک توافقنامه بی‌ارزش را برای آنها امضا کنند. من موقعیت ما را در حال حاضر بسیار بهتر می‌پسندم، با کنترل تقریبا کامل تنگه هرمز، و اقتصاد آنها کاملا در حال فروپاشی است. آنها فقط چیزهای اجتناب‌ناپذیر را بازی می‌کنند."

در 9 سپتامبر، ترامپ به مردم آمریکا اطمینان داد که جنگ احتمالا «بلافاصله پس از» انتخابات میاندوره‌ای نوامبر پایان خواهد یافت و گفت که دولت ایران به امید آسیب رساندن به چشم‌انداز سیاسی جمهوری‌خواهان مقاومت می‌کند.

ترامپ به کمپین نظامی و اقتصادی دو جانبه آمریکا علیه ایران با هدف خفه کردن تهران از اقتصاد جهانی از طریق تحریم‌های مختلف ابراز اطمینان کرده است.

بیشتر بخوانید: چگونه تحریم‌های هوایی جدید وزارت خزانه‌داری آمریکا علیه ایران فراتر از تهران گسترش می‌یابد؟

علی واعظ، معاون مدیر برنامه خاورمیانه و شمال آفریقا در گروه بحران بین‌المللی، به تایم می‌گوید که رویکرد دیپلماتیک ترامپ تعیین خواهد کرد که مذاکرات آینده چقدر موفقیت‌آمیز خواهد بود.

او می‌گوید: «رئیس‌جمهور ترامپ ممکن است علاقه‌مند به توافق با ایران باشد، اما این لزوما تضمینی برای دستیابی او به توافق نیست. این همه بستگی به رویکردی دارد که وی در قبال دیپلماسی اتخاذ کند. اگر حداکثر گرا باشد، شانس موفقیت ندارد.

ترامپ بارها تاکید کرده است که ایالات متحده تقریبا کنترل کامل آبراه حیاتی را در اختیار دارد و "نفت در جریان است"، اما ترافیک از طریق تنگه همچنان مختل است.

Kpler، یک شرکت داده‌های کالا و تجزیه و تحلیل، داده‌هایی را با TIME به اشتراک گذاشت که نشان می‌دهد تنها 10 کشتی روز دوشنبه از تنگه هرمز عبور کرده‌اند - تعداد قابل توجهی کمتر از 138 کشتی‌هایی که معمولا در یک دوره 24 ساعته قبل از جنگ از آبراه عبور می‌کردند.

بنعیم می گوید: «ایالات متحده در طول زمان نشان داده است که توانایی انتقال حجم قابل توجهی از کشتی ها را از طریق تنگه دارد، اما ایران نوآوری کرده است. "ایران و متحدانش در توانایی خود برای ایجاد اخلال در حال نوآوری هستند. بنابراین این کمی رقابت بین تلاش های ایالات متحده برای دور زدن محدودیت های ایران و تلاش های ایران برای اعمال محاصره واقعی خود است."

جنگ ایران و تأثیرات اقتصادی آن برای آمریکایی‌هایی که با هزینه‌های فزاینده‌ای انرژی مواجه هستند، به شدت منفور بوده است. قیمت گازوئیل در هفته گذشته به رکورد 6 دلار در هر گالن رسید. بر اساس تحلیلی که دفتر بودجه کنگره به تازگی منتشر کرده است، جنگ با ایران حدود 38 میلیارد دلار برای دولت آمریکا هزینه داشته و به تورم فزاینده کمک کرده است. یک نظرسنجی ملی UMass Amherst/YouGov، که از 21 تا 26 اوت انجام شد، نشان داد که 68 درصد از آمریکایی ها رفتار ترامپ با جنگ را منفی می بینند.

ایران می‌گوید «تا زمانی که شرایط محقق نشود، مذاکره نمی‌کنیم»

ایران به گشودگی ترامپ برای مذاکره با دو برابر کردن خواسته هایش پاسخ داده است.

محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران که اخیرا منصوب شده است، روز دوشنبه گفت: «با سیگنال‌های مختلط رئیس‌جمهور آمریکا - از «عدم مذاکره» تا «آماده گفتگو هستیم» حواس‌تان را پرت نکنید. تا زمانی که شرایط ایران برآورده نشود، هیچ مذاکره ای انجام نمی شود.

در حالی که رضایی مستقیما از هیچ شرطی نامی نبرد، ایران پیش از این فهرستی متشکل از شش خواسته را برای دیدار آمریکا قبل از بازگشایی کامل تنگه هرمز ارائه کرده بود. رضایی همچنین ظاهرا به تحولات اخیر در منطقه اشاره کرد و گفت: "مخاطرات پیرامون نفت و تنگه‌ها تغییر کرده است" و هشدار داد که "کنترل آسیب جلوی آینده را نخواهد گرفت."

اظهارات مشاور امنیت ملی تندرو موضعی بلندتر از موضع مسعود پزشکیان، رئیس جمهور ایران داشت که در اوایل سپتامبر گفت، اگر آمریکا به شرایط آتش بس که هر دو کشور در ژوئن مذاکره کردند، بازگردد، تهران آماده است «مقابله کند». او به یادداشت تفاهم امضا شده در 17 ژوئن اشاره می کرد، اما این پیمان از هم پاشید و واشنگتن و تهران ظاهرا تفاسیر متفاوتی از زبان مورد استفاده در توافق موقت اتخاذ کردند.

فریاء المسلمی، محقق برنامه خاورمیانه و شمال آفریقا چتم هاوس، می گوید که ایرانی ها اکنون «به خاطر مذاکره در حال مذاکره هستند» و استدلال می کند که خواسته های آنها به منظور پایان دادن به مذاکرات در حالی است که قیمت انرژی همچنان در حال افزایش است.

او به تایم می گوید: "آنها می توانند صبر کنند. آنها می توانند آن را بپردازند. آنها هیچ پارلمان [دموکراتیک] ندارند. آنها همانطور که تصور می کنید به افکار عمومی اهمیت نمی دهند و به درد حساسیت ندارند."

آیا ایران با نزدیک شدن حوثی ها به تنگه باب المندب، اهرمی به دست آورده است؟

کارشناسان می گویند با تشدید کنترل حوثی ها بر تنگه باب المندب، ایران منبع بالقوه دیگری از اهرم فشار به دست آورده است.

بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژی ایالات متحده، در میان اختلال مداوم تنگه هرمز از زمان آغاز جنگ، حجم نفت خام و مایعات نفتی که از طریق باب المندب ترانزیت می شود، افزایش یافته است و از 5.6 میلیون بشکه در روز در سه ماهه اول 2026 به 8.1 میلیون بشکه در روز در سه ماهه دوم افزایش یافته است.

علیرغم ادعای حوثی ها مبنی بر اینکه به جز نفتکش های عربستان سعودی، تردد دریایی را مختل نخواهند کرد، کارشناسان به تایم می گویند که توانایی این گروه در تهدید کشتیرانی کافی است تا تهران را در هر دور مذاکرات آتی اهرم بیشتری داشته باشد.

بنعیم می‌گوید: «حوثی‌ها به ضرب آهنگ طبل‌زن خود حرکت می‌کنند، اما این اقدامات مطمئنا به ایران کمک می‌کند تا با پیچیده‌کردن مسیرهای جایگزین برای خروج از تنگه هرمز، اهرم‌هایی را به دست آورد».

المسلمی در موافقت می‌افزاید: «ایرانی‌ها اکنون کارت جدیدی دارند که می‌توانند از آن استفاده کنند، و هنوز به طور کامل از آن استفاده نکرده‌اند، اما خواهند کرد. این موضوع زمان است».

بنعیم می افزاید: "حوثی ها در درجه اول نگران پیشبرد موقعیت خود در داخل یمن و در سطح جهانی هستند. در این مورد، اتفاقا با فشاری که ایران می خواهد بر ایالات متحده و جامعه بین المللی اعمال کند، همزمان است."

جایگزین های تنگه باب المندب چالش های جدیدی را به همراه دارد

باب المندب که به زبان عربی به معنای "دروازه اشک" است، به عنوان دروازه جنوبی کانال سوئز عمل می کند - کشتی ها برای دسترسی به کانال از جنوب باید از آن عبور کنند. اگر حوثی ها باب المندب را ببندند، فشار بر جریان جهانی نفت را افزایش می دهد.

کارشناسان می گویند اگر شرکت های کشتیرانی مجبور به یافتن یک مسیر جایگزین شوند، می توانند در اطراف دماغه امید خوب آفریقای جنوبی ترانزیت کنند.

وائز می‌گوید دماغه امید خوب «می‌تواند یک راه‌حل موقت باشد، اما به هزینه‌های بیمه، سفر و زمان‌بندی اضافه می‌کند». EIA تخمین زده است که مسیر کیپ تقریبا 15 روز به سفر نفتی از دریای عرب به اروپا اضافه می کند.

کارشناسان می گویند که اختلالات در باب المندب به ویژه برای کشورهای آسیایی قابل توجه است.

بر اساس داده های EIA، آسیا به طور سنتی بازار اصلی صادرات نفت خام عربستان سعودی بوده است و 75 درصد از کل صادرات نفت خام سالانه عربستان را در سال 2023 دریافت می کند. چین، ژاپن، کره جنوبی و هند بزرگترین واردکنندگان نفت خام این کشور بودند.

EIA در 9 سپتامبر امتیازات مورد نیاز هنگام استفاده از مسیرهای جایگزین را تصدیق کرد و اشاره کرد که اگرچه "عربستان سعودی محموله های نفتی را از طریق کانال سوئز در انتهای شمالی دریای سرخ افزایش داده است"، "مسیری طولانی تر و پرهزینه تر برای مشتریان در آسیا است."

کانال سوئز نیز محدودیت هایی دارد. همانطور که توسط آژانس بین المللی انرژی (IEA) توضیح داده شده است، "حمل کنندگان بزرگ نفت خام (VLCC) تنها زمانی می توانند از کانال عبور کنند که کمتر از ظرفیت 250000 تن بارگیری شوند. به گزارش رویترز، به این ترتیب، نفتکش هایی که مسیر را دنبال می کنند، ابتدا باید بخشی از محموله خود را در یک خط لوله در جنوب کانال تخلیه کنند و سپس قبل از ادامه سفر، نفت خام را در یک بندر بارگیری کنند.