وقتی ایرلند را ترک کردم، از اینکه همه یکدیگر را می شناسند متنفر بودم. حالا این چیزی است که من دوست دارم

پس از دو دهه زندگی در ایالات متحده، تعریف من از آنچه واقعا خانه من است بسیار پیچیده شده است.

در هفته های منتهی به سفر به کورک یا لیمریک، به دوستانم در ایالات متحده می گویم که به زودی به خانه می روم. در حالی که در ایرلند هستم، کارولینای شمالی را به عنوان خانه یاد می کنم. مدت زیادی طول کشید تا بتوانم این دو فکر را در ذهنم نگه دارم.

من در بهار 2004 به بوستون نقل مکان کردم. اقامت 18 ماهه برنامه ریزی شده به زودی به سه سال تبدیل شد، سپس ازدواج و فرزندان، وام مسکن و گرین کارت و در نهایت تابعیت هشت سال پیش.

زندگی در بوستون و ایرلندی بودن می تواند جالب و تا حدودی خسته کننده باشد. ده‌ها کافه ایرلندی، کلوپ‌های GAA و یک دیاسپورای قوی ایرلندی به این معنی است که فرد می‌تواند در بیشتر مواقع احساس ارتباط با ایرلند داشته باشد. بسیاری از مردم محلی چیزی بیش از گفتگو درباره ریشه های ایرلندی خود با یک فرد واقعی ایرلندی دوست ندارند.

اما من نقل مکان کردم زیرا شدیدا می خواستم ایرلند را ترک کنم. بنابراین برای مدت طولانی سعی کردم خودم را از این همه ایرلندی جدا کنم. من می خواستم بیشتر آمریکایی شوم و جنبه چند فرهنگی بوستون را با دوستان جدیدم از سراسر جهان تجربه کنم.

از تجربه خانه جدیدم خوشحال بودم. من به عنوان یک منظره‌ساز کار می‌کردم و تمام روز با یک وانت بار که در میان آمریکایی‌ها محاصره شده بود، رانندگی می‌کردم. من لهجه کلر خود را اصلاح کردم تا بتوانم راحت تر از طریق تلفن توسط مشتریان درک شوم. هرازگاهی به میراثم سر تکان می‌دادم: نام‌های ایرلندی به فرزندانم می‌دادم و با یک باشگاه فوتبال قوی ایرلندی بازی می‌کردم.

اما زندگی شهری با سه فرزند خردسال، برف بوستون و یک آپارتمان کوچک سخت است. پس از 10 سال اقامت در شهر، زمان رفتن فرا رسید. ما 1000 کیلومتر به سمت جنوب به سمت مناطق گرمتر کارولینای شمالی حرکت کردیم.

شهر کالج چپل هیل یک تغییر بزرگ بود. برای اولین بار از زمان ورود به ایالات متحده، مردم لهجه من را نمی شناختند یا فکر می کردند من اسکاتلندی یا آفریقای جنوبی هستم. اینجا یک بار ایرلندی در هر خیابان وجود ندارد، و ایرلندی بودن فورا به من نوعی موقعیت مشهور نمی بخشد.

اما زندگی جدید حومه‌ای جنوبی ما به لطف دوستان و همسایه‌های جدید به سرعت شبیه خانه‌مان شد.

و به طرز عجیبی نسبت به ایرلندی بودنم بیشتر از همیشه در بوستون احساس آگاهی و افتخار کرده ام. فرزندان در حال رشد من احتمالا برخی از این احساسات جدید را تحریک کرده اند. آنها بیشتر به ایرلند علاقه مند می شوند و ما به طور منظم سفرهای برگشتی داشته ایم. بزرگ‌ترین من عاشق Fontaines DC است و همه چیز را در مورد Kneecap می‌داند، برادر کوچک‌ترش راگبی بازی می‌کند و از طرفداران پرشور مونستر است، و دخترم اخیرا یک هفته را در ایرلند با پسرعموها و مادربزرگ‌هایش تنها گذراند. همه در حال پیر شدن هستند. و دلم برای بزرگ شدن خواهرزاده هام تنگ شده.

اما من فکر می کنم بیشتر از این است.

وقتی ایرلند را ترک کردم، از شغلم و محل زندگیم متنفر بودم. می خواستم چیز جدیدی را تجربه کنم. اما من همچنین از اینکه کشور احساس نابسامانی داشت، از اینکه همه به نظر می رسید کار یکدیگر را می دانستند، متنفر بودم.

اکنون شناختن افراد زیادی و شناخته شدن است که دوست دارم به عقب برگردم. من از این که ایرلند چقدر کوچک است، یک ضربه می گیرم. من از بازدید از تمام آن مکان های قدیمی که در دوران کودکی و نوجوانی در آنها گذرانده ام لذت می برم. جاهایی که وقتی هنوز آنجا زندگی می کردم هرگز به آنها باز نمی گشتم.

شاید غرور قوی آمریکایی ها به میراث خود (مهم نیست چقدر در شجره نامه خانواده هستم) به من کمک کرده است که از میراث خود قدردانی کنم. من آموخته ام که جایی را که از آنجا آمده ام بدیهی ندانم. شاید دیدن دیدگاه مثبت خارجی ها نسبت به ایرلند از خارج به سادگی بر من تأثیر گذاشته باشد.

دلیل تغییر نگرش من هرچه باشد، با پیچیدگی آن راحت شده ام. من می‌توانم لهجه و زبان بومی‌ام را تغییر دهم و به‌طور بی‌نقص «ye» و «y'all» را با هم عوض کنم. من می توانم صبح یکشنبه روی کاناپه بنشینم و بین راگبی، فوتبال انگلیسی و فوتبال آمریکایی (NFL) تلنگر بزنم، همه اینها در حالی که نمرات GAA را زیر نظر دارم. من می توانم چهارم ژوئیه، روز سنت پاتریک و روز شکرگزاری را جشن بگیرم.

با خوشحالی می توانم بگویم ایرلندی و آمریکایی هستم و دو خانه دارم.

ایمون فیتزجرالد با همسر ایرلندی و سه فرزندش در چپل هیل، کارولینای شمالی زندگی می کند. آیا شما ایرلندی هستید و در کشور دیگری زندگی می کنید؟ آیا می خواهید تجربیات خود را به صورت مکتوب یا مصاحبه به اشتراک بگذارید؟ می‌توانید از فرم زیر استفاده کنید یا ایمیل خارجی@irishtimes.com را ارسال کنید. ما ارسالی نوشته یا اصلاح شده توسط هوش مصنوعی را نمی پذیریم. راهنمای ارسال آیریش تایمز در خارج از کشور در اینجا. ما را در اینستاگرام دنبال کنید تا از آخرین اخبار مطلع شوید

در خبرنامه The Irish Times Abroad برای افراد مرتبط با ایرلند در سراسر جهان ثبت نام کنید.