"وقتی با شریک ایرلندی خود در برزیل ملاقات کردم، فکر کردم او بسیار عجیب و غریب به نظر می رسد."

جولیانا ژرمینیو (34 ساله) از زمان نقل مکان به بلفاس پس از ترک زادگاهش برزیل در سال 2014، چهار بار چمدان خود را به قصد بازگشت به خانه بسته است.

سازگاری با زندگی در بلفاست برای ژرمینیو سخت بود، زیرا او هم هوا و هم فرهنگ را سردتر از سرزمین مادری خود می دانست.

او به ایرلند نقل مکان کرده بود تا با کیلیان، شریک آن زمان خود باشد، زمانی که هر دو داوطلبانه برای مسکن خیریه Habitat for Humanity در شهر زادگاهش، رسیف، با او آشنا شد. مدیرش از او خواسته بود که برود و با مرد ایرلندی آنجا صحبت کند، زیرا او بهترین انگلیسی را در گروه آنها داشت.

ژرمینیو در مورد کیلیان که اکنون شوهرش است، می گوید: "فکر می کردم او بسیار عجیب و غریب است. اولین چیزی که به او گفتم این بود که "آیا کرم ضد آفتاب زدی؟" من هرگز کسی را ندیده بودم که چشمان آبی، پوست بسیار رنگ پریده پوشیده از کک و مک و طاس داشته باشد. این ترکیب عوامل بسیار غریب و غیرعادی بود.

معلوم شد که کیلیان هیچ کرم ضدآفتابی استفاده نکرده بود، و به همین دلیل از اینکه در فضای باز در شهری که روی خط استوا کار می‌کردند، به او پیشنهاد شد.

طولی نکشید که این دو با هم یک جفت شدند و در پایان همان تابستان، ژرمینیو که در آن زمان در کالج بود، تصمیم گرفت که با کیلیان به دوبلین برود و یک سال اراسموس را بگذراند.

او می گوید که پدرش در آن زمان می دانست که او به خانه بر نمی گردد. "من هیچ ایده ای نداشتم، من فقط با جریان حرکت می کنم، و این یکی از آن کارهای بسیار ناپخته ای بود که ما در جوانی انجام می دهیم."

این زوج در دوبلین نماندند. کیلیان، یک مهندس سازه، به زودی در بلفاست شغلی به او پیشنهاد شد که این زوج به آنجا نقل مکان کردند. او اعتراف می کند که زمانی که آنها به آنجا نقل مکان کردند چیزی از تاریخ شهر نمی دانست. تنها نشانه او از گذشته پیچیده آن زمانی بود که پدرش از نقل مکان او به آنجا ابراز نگرانی کرد. "این یک منحنی یادگیری عظیم بود."

از همان ابتدا، لهجه بلفاست برای ژرمینیو مبارزه بود. من به بلفاست آمدم و نمی توانستم چیزی را بفهمم. او به یک نوع انگلیسی آمریکایی - نه یک نوع انگلیسی ایرلندی شمالی - عادت داشت. تنها پس از نقل مکان آنها به بلفاست بود که تمام وزن دور شدن از همه چیز و همه کسانی که می شناخت به او ضربه زد. از آنجایی که نه Germinio و نه Killian اهل بلفاست نیستند، هر دو از ابتدا و بدون شبکه پشتیبانی شروع کردند. او می‌گوید: «نمی‌توانستم صبر کنم تا استقلالم را به دست بیاورم، اما نمی‌دانستم که این هزینه به این اندازه خواهد بود.

من به همه دوستان ایرلندی ام می گویم که ایرلند برزیل اروپاست.

ژرمینیو که سپس دوره دانشگاهی خود را رها کرد، موفق شد در یک گالری هنری و قاب‌سازها در بلفاست شغلی پیدا کند. او این موقعیت را با چاپ رزومه خود و رفتن از خانه به خانه به دست آورد.

در تلاش برای دوست‌یابی، ژرمینیو تصمیم گرفت به یک گردهمایی زبان پرتغالی در بلفاست که آنلاین دیده بود برود. این توسط یک مرد برزیلی و دوست دخترش اداره می شد که می خواستند پرتغالی خود را تمرین کنند. آنها تا به امروز بهترین دوستان ما هستند. آنها تعداد زیادی از مردم برزیل را که در ایرلند شمالی زندگی می کنند را باز کردند.

در حالی که امروزه او دایره وسیعی از دوستان دارد، تعدادی از هنجارهای اجتماعی وجود داشت که ژرمینیو در اولین نقل مکان مجبور شد با آنها سازگار شود. "در ابتدا من به مردم دو بوسه می دادم، یکی در هر طرف گونه، و مردم آن را ناخوشایند می دانستند."

در نهایت، شخصی به او گفت که مردم ایرلند اغلب هنگام ملاقات با یکدیگر دست می دهند و فقط در صورتی که آنها را در زندگی شخصی خود بشناسند، آنها را در آغوش می گیرند. لحظه ای که هنوز او را آزار می دهد، زمانی است که با یک رئیس قدیمی و همسرش برخورد کرد. من او را به داخل کشاندم و دو بوسش کردم، سپس به همسرش نگاه کردم، او راضی نشد!

پس از نقل مکان به بلفاست، پدرشوهرش به او نزدیک شد و به او پیشنهاد پرداخت برای ادامه تحصیل داد. او گفت: «پسرم تو را از تحصیل خارج کرد و فکر نمی‌کنم این درست باشد، بنابراین من تو را دوباره به خانه بازگردانم.» ژرمینیو در مورد این موضوع کاملا احساسی صحبت می کند. او بر اعتقادی که پدرشوهرش همیشه نسبت به او داشت و تعهد مالی زیادی که این امر نشان می داد تأکید می کند. او که اهل برزیل بود، مجبور شد هزینه های بین المللی را از طرف او بپردازد.

"این احمقانه ترین کاری بود که انجام داده بودم، زیرا تمام وقت کار می کردم و سپس این برنامه را برای مدیران UCD انجام می دادم." به مدت چهار سال، ماهی یک بار، برای کلاس‌هایی که در سه روز آخر هفته برگزار می‌شد، به دوبلین رفت و آمد می‌کرد.

مردی برزیلی در ایرلند: "شب ها کار می کردم فقط افراد مست را جمع می کردم"

در سال 2023، این زوج از ورود دخترشان پیپا استقبال کردند. از آن زمان، Germinio آژانس خلاق Yellow Zest را تأسیس کرده است که با همکاری کارآفرینان محلی، East Belfast Business Meet Up را اجرا می کند و یک پادکست ماهانه میزبانی می کند.

او می گوید: "من به بلفاست بسیار علاقه مند هستم. فکر می کنم ما چیزهای زیادی برای ارائه داریم. من بسیار درگیر جامعه هستم."

ژرمینیو حتی به ورود به سیاست در بلفاست فکر کرده است، اما شوهرش تاکنون او را از این کار منصرف کرده است. من می‌خواهم بلفاست را بهتر از جایی که آن را پیدا کردم ترک کنم. می‌توانم تغییر را ببینم - و این نکته هیجان‌انگیز است.»

به طور خاص، Germinio به بازسازی جاده نیوتاوناردز در مرکز شهر بلفاست اشاره می کند. با گذشت زمان می‌توانیم تنوع بیشتری در غذا و فعالیت‌ها ببینیم، و نقاشی‌های دیواری اکنون در مورد امید و دوستی است.

ما می خواهیم از افرادی که در 10 سال گذشته به ایرلند نقل مکان کرده اند بشنویم. برای مشارکت، به newtotheparish@irishtimes.com ایمیل بزنید یا با استفاده از فرم زیر دو خط درباره خودتان برای ما ارسال کنید.