وقتی جورج مایکل جهان را به عنوان یک سوپراستار زنده تسخیر کرد - سپس رفت

جورج مایکل در اواخر دهه هشتاد در صدر جهان بود. او توانسته بود به عنوان نیمه خلاق Wham!، دوتایی پاپ در بریتانیا با دوست مدرسه اش اندرو ریجلی، بزرگ شود. اما برای پرواز انفرادی خود، او می خواست خود را به عنوان یک بزرگسال ثابت کند. یعنی رابطه جنسی به معنای گناه بود. به معنای کلش بود. جورج با انفرادی کلاسیک خود در سال 1987، Faith که دوباره به شکل گل میخ چرمی مشکی متولد شد، قوی بازگشت و صنعت موسیقی را که همیشه او را به عنوان یک شوخی دور ریختنی می دیدند، شوکه کرد. او به‌جای فرسودگی، سیاره‌ی زمین را با فیلم‌های خلاقانه «ایمان»، «شکل پدر» و «من جنسیتت را می‌خواهم» اغوا کرد.

او همچنین به عنوان یک مجری زنده، برای یک و تنها تور انفرادی مگا پاپ خود، تور Faith در سال 1988 پا گذاشت. این لحظه به طرز عجیبی در داستان او فراموش شده است - اما این اولین بار در زندگی اش است که جورج مایکل در نقش یک بت پاپ انفرادی روی صحنه نمایش می دهد و در نقش یک بت انفرادی پاپ روی صحنه نمایش می دهد.

فیلم کنسرت آتی جورج مایکل: تور ایمان، که در 11 دسامبر وارد سینماها می‌شود، دو شب در پاریس، در بهار 1988، از فیلم‌هایی که اخیرا دوباره کشف شده‌اند را به تصویر می‌کشد. (او همچنین این آخر هفته در VMAs، با اجرای ادای احترام ویژه همه ستاره‌ها به مناسبت 10 سال از مرگش تجلیل خواهد شد.)

همانطور که در تریلر جدید The Faith Tour می بینید، اعتماد به نفس او بیداد می کرد - او شب به شب با انبوهی از غریبه ها روبرو می شد و آهنگ "اگر روزی گرسنه ای، برای من گرسنه هستی" را می خواند و باعث می شد همه در اتاق آن را به عنوان یک خواسته شخصی بشنوند. برای یک بار و تنها یک بار، او حاضر شد به تمام فانتزی‌های دیوانه‌وار جهان در مورد جورج مایکل عمل کند - و این شامل خیال‌پردازی‌های مخفی او درباره خودش نیز می‌شود.

اما او در را بست. او هرگز این نوع نمایش را دوباره امتحان نکرد و هرگز آن را در یک فیلم یا آلبوم کنسرت مناسب حفظ نکرد. بنابراین نادیده گرفتن آن آسان است، حتی اگر داستان او در طول سال ها بارها گفته و بازگو شده است. طرفداران پاپ Faith را از درون می شناسند، اما تقریبا هیچ کس راهی را که او هر شب روی صحنه زنده می کند، ندیده است. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

Faith هنوز هم به عنوان یکی از بیانیه های پاپ بی نقص دهه هشتاد باقی مانده است، با این حال جورج فقط یک بار آن را بیان کرد. در آن زمان، همه انتظار داشتند که او تا آخر عمر هر چند سال یک بار یک ایمان را از بین ببرد. اما صعود شهاب‌سنگ او به اوج فقط او را متقاعد کرد که آنجا جایی نیست که می‌خواست باشد.

او جذاب‌ترین پسر پین‌آپ جهان بود، اما در دورانی همجنس‌گرا هراسی وحشیانه، مردی همجنس‌گرای سربسته، رنج‌دیده و تنها بود. همانطور که جورج در فیلمی از مستند نتفلیکس 2023 Wham می گوید! ، "من ناگهان فکر کردم، "خدای من، من یک ستاره بزرگ هستم و من همجنسگرا هستم." افسردگی به همین دلیل بود. این مربوط به روشی بود که خودم را در جعبه قرار دادم. می دانید، مراقب باشید چه آرزویی دارید." ایمان شروعی جدید به نظر می رسید - اما معلوم شد که این بوسه خداحافظی او بود.

هدف The Faith Tour مستندسازی کوتاهی او با ستاره شدن در عرصه است. کارگردانی آن را دو تن از همکارهای قدیمی او، اندی موراهان (او فیلم های «پیکر پدر» و «نجوای بی دقت» را انجام داد) و دیوید آستین (کسی که فیلم Freedom Uncut Doc را ساخت) کارگردانی شده است. همچنین یک آلبوم زنده از اجراهای منتشر نشده قبلی وجود خواهد داشت که به طور مشابه The Faith Tour نام دارد.

زنده، جورج تقریبا تمام Faith را انجام داد، بلکه بیشتر Wham را نیز انجام داد! قدیمی تر از آنچه که طرفداران انتظار داشتند. بعد از باز کردن با یک یا دو پانچ سخت «I Want Your Sex» و «Hard Day»، انحراف درست به Wham کمی سخت بود! صداهایی مانند "همه آنچه که او می خواهد" و "من مرد شما هستم". اما به طور واضح، او حتی یک بار در تمام تورها از خواندن آهنگ "Wake Up Before You Go-Go" خودداری کرد. این یک منطقه بدون عصبانیت بود.

او همچنین برخی از کاورهای سول محبوب دهه هفتادی خود را خواند: «Love’s In Need of Love Today» از استیوی واندر، «Lady Marmalade» از Labelle، و «Play That Funky Music» از Wild Cherry، و همچنین دونوازی آرتا فرانکلین «I Knew You Waiting for Me». تا زمانی که تور در آن پاییز در آمریکا به پایان رسید، او گهگاه در حال اختلاط بیشتر استیوی بود.

محتوای مرتبط MTV VMA برای ادای احترام جورج مایکل با ری، سومبر و تدی در کنسرت‌های موسیقی انحصاری در باشگاه‌های اعضای خصوصی هفت دلیل که چرا باید همین حالا هری استایلز را ببینید Karol G Wows MetLife Stadium با تروپیت انفجاری Viajando Por El Mundo

هیچ‌کسی که در سال 1988 در این نمایش‌ها شرکت می‌کرد، تصور نمی‌کرد برای آخرین بار جورج مایکل را ببیند. اما او مصمم بود که هرگز این تجربه را تکرار نکند. شکنجه جنسی او این ژست را غیرقابل تحمل کرد. در چند برنامه تابستانی، او آهنگ تلخ گلدیس نایت "If I Were Your Woman" را خواند و ضمایر جنسیت را تغییر داد. این آهنگی است در مورد یک میل مخفی، ممنوع و گناهکار، اما او به وضوح از ته دل می خواند. او آن را در کنسرت بزرگداشت نلسون ماندلا در ژوئن 1988 در استادیوم ومبلی اجرا کرد که از تلویزیون در سرتاسر جهان پخش شد و آن را مانند فریاد دردناکی از کمد ساخت.

جای تعجب نیست که او نتوانست این سرعت را ادامه دهد. "زندگی بسیار دیوانه است و عشق نامهربان است" در واقع.

زمانی که جورج برای اولین بار با Wham ظاهر شد، بیش از حد مایل بود که نقش یک فانتزی عمومی را بازی کند. همانطور که او می گفت، او "مایه غرور و شادی هر دانش آموز گرسنه کوچک بود." اما از آنجایی که او جورج مایکل بود، از قبل عمیقا در مورد آن تعارض داشت. خط آغازین اولین موفقیت او، "وام رپ"، جورج بود که گفت: "هی، همه، به من نگاه کنید!

من اعتبار خیابانی دارم!» اما او به سرعت در هر دو نیمه این وعده سوخت - نه فقط بخش "اعتبار خیابان"، بلکه "به من نگاه کن". تعداد کمی از مجریان تا به حال به طور طبیعی در ژست ستاره پاپ استعداد داشته اند، با این حال تعداد کمی به این سرعت کنسرت را کنار گذاشته اند. هر شب در تور Faith، جورج معروف‌ترین آهنگ انفرادی خود را می‌خواند و به حضار می‌گوید: «عزیزم یک مرد قوی می‌خواهد، اما من در را به شما نشان می‌دهم!» با این حال، همانطور که معلوم شد، این دقیقا همان کاری است که او انجام می داد.

این آشفتگی درونی سراسر Faith را فرا گرفته است، به همین دلیل است که این آلبوم یک وسواس ابدی پاپ در سراسر جهان است. "ایمان" سه دقیقه شهوت پارانوئیدی است، تمام نفس های نفس گیر و زمزمه های بی دقت. اما این یک تناقض محض است: جذاب‌ترین موفقیت جورج در مورد امتناع از وسوسه‌های جنسی است، همانطور که "I Want Your Sex" یک بحث انتزاعی در مورد الهیات و اخلاق است بدون هیچ گونه تماس بدنی در هیچ کجای آهنگ. "شکل پدر" لعنتی - مهم نیست که چند هزار بار آن را بشنوید، از محو شدن در پس زمینه خودداری می کند.

وقتی جورج این جمله را نوازش می‌کند: «عزیزم زیبا، به می‌آی فکر نکن،» نمی‌توانست کاملا مطمئن باشد که به او فکر می‌کنی.

و اینها فقط ضربه ها بودند. بهترین آهنگ Faith حتی یک آهنگ هم نبود: «روز سخت»، یک شیار کثیف بیت‌باکس که جورج صدایش را دوبله می‌کند تا بتواند با خودش دوئت بخواند. او نقش دوگانه یک زوج مشاجره را بازی می کند، دعوا بر سر پول، دعوا بر سر رابطه جنسی، شعار «ناراحتم نکن»، تا آخرین ناک اوت زمانی که یکی از جورج می پرسد «به من اعتماد داری؟» و دیگری زمزمه می کند "آره." اگر لحظه ای نبوغ جورج مایکل را به تصویر بکشد، همان لحظه است.

برای آلبوم بعدی‌اش، Listen Without Prejudice Vol.1، او اجازه نداد چهره یا نامش روی جلد باشد. او برای تک‌آهنگ اصلی «Praying for Time» ویدیویی نمی‌سازد، و لیبل را مجبور می‌کند تا شعرهای پرآوازه‌ای را انجام دهد، و باعث می‌شود که آهنگ کسل‌کننده‌تر از آنچه بود به نظر برسد. این آلبوم به گونه ای طراحی شده بود که برای موسیقی پاپ فراتر از "Freedom '90" نفوذ ناپذیر باشد، که از قضا به بیانیه ستاره قطعی او تبدیل شد، حتی اگر او آن را با شکایت از ستاره شدن سپری کرد.

خنده دار است که چگونه مخاطبان پاپ به شدت بیشتر به مشکلات شخصی شما علاقه مند می شوند، وقتی که گروهی از سوپرمدل ها را وادار به همگام سازی آنها می کنید.

او حتی به مقیاس نمایش های زنده Faith کاری انجام نداد. تور کاور به کاور او در سال 1991 یک ماجرای فروتنانه بود، فقط 29 نمایش. جورج به جای تبلیغ آلبوم جدید، بیشتر کاتالوگ خود را نادیده گرفت و دو سوم مجموعه را به آثار قدیمی قهرمانانش از جمله دیوید بووی، چاکا خان، کالچر کلاب و التون جان اختصاص داد. او به مدت 15 سال دیگر تور نرفت.

اما حتی زمانی که جورج تماشاگران پاپ را می بوسید، مردم بیشتر و بیشتر او را میل می کردند. او با نسخه زنده خود در سال 1991 از التون «Don’t Let The Sun Go Down On Me»، دونوازی که در آن کاپیتان Fantastic در نیمه راه وارد می شود، به موفقیت شماره یک رسید. («خانم‌ها و آقایان... آقای التون جان!») اساسا هیچ تلاش، فکر یا خلاقیتی برای این بازسازی انجام نشد - اما به هر حال همه ما آن را دوست داشتیم، زیرا از شنیدن صدای سرگرم‌کننده جورج مایکل بسیار سپاسگزار بودیم، صدایی که او قبلا آن را متوقف می‌کرد. ما هر چیزی را که او پیشنهاد می کرد می پذیریم.

طبق شایعات صنعتی در آن زمان، تنها دلیلی که جورج حتی این آهنگ را منتشر کرد، ارادت خالص او به طرفداران بود. التون طی سال‌های متوالی رکوردی تاریخی با حداقل یک تک‌آهنگ موفق در چارت‌های Hot 100 داشت، اما از آنجایی که در سال 1991 موفق به کسب موفقیت نشد، این مجموعه در آستانه پایان بود. و از آنجایی که جورج یک متخصص آمار و ارقام و همچنین یک سوپر طرفدار مادام العمر التون بود، طاقت دیدن رگبار پیروزی قهرمانش را نداشت. بنابراین، آنها می گویند، او مسائل را به دست خود گرفت و به موقع یک دوئت کارائوکه را سریع بیرون آورد. در ماه دسامبر به نمودار رسید.