وقتی رژه شمال را تقسیم می‌کند، اشتراک‌گذاری نیرو نامطمئن به نظر می‌رسد

اگر قرار باشد این هفته بین تائوس، مایکل مارتین و اندی برنهام، نخست وزیر بریتانیا، بر سر فنجان چای گفتگوهایی انجام شود، ممکن است به اندازه آنهایی که اخیرا در رسانه های اجتماعی دیده شده اند، بی خیال نباشند.

تصمیم کمیسیون رژه مبنی بر اجازه رژه نارنجی‌بازان در جاده ملی گروغی برای اولین بار در بیش از 28 سال، شمال را متلاشی کرده است.

پس از یک آخر هفته اقدامات قانونی پرحاشیه در بلفاست، تصمیم برای اجازه برگزاری رژه در ساعت 8 صبح روز یکشنبه تایید شد - فقط صدها معترض برای جلوگیری از ادامه آن به جاده رفتند.

"غیرقابل درک و اشتباه" این بود که Taoiseach تصمیم اصلی را توصیف کرد که بسیاری را غافلگیر کرد. مارتین خاطرنشان کرد که «بیشتر مردم پیش‌بینی می‌کردند که وضعیت به همین شکل باقی بماند».

ملی گرایان خواستار تحقیق در مورد نحوه اعطای مجوز هستند - هلن مک انتی وزیر دادگستری گفت که او از "ترس ها و نگرانی های" ساکنان جاده گارواقی آگاه است.

در همین حال، اتحادیه‌ها خواستار اجازه دادن به نارنجی‌بازان در مسیر و کنار گذاشتن اعتراضات «غیر قانونی» شدند.

نمایندگان حزب شین‌فین و نمایندگان مجلس به مری لو مک‌دونالد رهبر حزب خود و وزیر اول میشل اونیل در طول روز در جاده‌ها پیوستند.

رهبر DUP، گاوین رابینسون، آنها را به نقض قانون متهم کرد - و بسیاری از مردم تعجب می کنند که چگونه مدیر اجرایی تقسیم قدرت در استورمونت از همه اینها جان سالم به در می برد.

کریس برایانت، وزیر جدید شمال، مطمئنا به نظر می رسد که از تغییر وقایع غافلگیر شده است و مجبور شد شرکت خود را در کنفرانس حزب کارگر بریتانیا کوتاه کند.

برایانت عصر گذشته را با پنج حزب اصلی در قلعه هیلزبورو ملاقات کرد.

SDLP و Sinn Féin از او خواسته اند که «داخل کند» و با ممنوع کردن مجدد رژه به بحران پایان دهد - چیزی که به گفته او فقط پس از درخواست سرویس پلیس ایرلند شمالی امکان پذیر است.

این جلسات نتوانست به نوعی مصالحه ای را که دولت بریتانیا درخواست کرده بود به دست آورد - و برایانت قرار بود امروز با ساکنان ملاقات کند.

از صبح امروز، گروه کوچکی از نارنجی‌مردان در کلیسای Drumcree در محل باقی ماندند. معترضان در جاده قرواغی رفته بودند.

اشتراک گذاری نیرو نامطمئن به نظر می رسد.

هزینه زندگی احتمالا بر افزایش بودجه غالب خواهد بود

دولت مطمئنا با احتمال مسدود شدن جاده‌ها در جمهوری هماهنگ است، زیرا به تدارک بودجه ادامه می‌دهد.

اعتراضات فروردین به سوخت پتانسیل بازگشت دارد، چه قیمت گران قیمت گازوئیل این روزها.

بیش از 1000 نفر روز گذشته در نشستی در Westmeath شرکت کردند و خواستار کاهش هزینه سوخت و مالیات شدند. آنها هشدار دادند که در صورت عدم تعهد دولت، دوباره «به جاده می زنند».

و همچنین برخی از چهره‌های برجسته اعتراض آوریل، اعضای آئونتو، ایرلند مستقل، سین فین و فاین گائل در اتاق حضور داشتند.

Peadar Tóibín از Aontú، Fine Gael TD Micheal Carrigy و سناتور Paraic Brady از جمله کسانی بودند که در این گردهمایی سخنرانی کردند.

وزیر دارایی ایده نسبتا روشنی از آنچه خواسته می شود خواهد داشت – که جمعه گذشته با رهبران تظاهرات ها در مراسم فین گیل ملاقات کرد. گروه مبتکر بلیت‌هایی را برای یک رویداد مهمانی در ناوان، کو میث تهیه کردند و سندی را به سایمون هریس تحویل دادند.

دارا کالری، وزیر حفاظت اجتماعی، آخر هفته به RTÉ گفت که اقدامات هدفمندی در اطلاعیه هفته آینده وجود دارد، اما دولت احتمالا نمی تواند همه را از افزایش هزینه های زندگی محافظت کند.

به نظر می رسد که سازمان دهندگان اختلالات آوریل از همه چیز ناراضی هستند، زیرا مالیات کربن یک مشکل بزرگ است.

با توجه به اینکه برای پرداخت مواردی مانند قرارداد بالقوه پرداخت بخش عمومی و اقدامات وعده داده شده مالیات بر درآمد نیاز به پول است، دامنه اقدامات دیگر شروع به محدود شدن می کند.

شاید در نشانه ای از شروع جیرجیر پیپ ها، پیشنهاداتی وجود دارد که افزایش پیشنهادی به حداقل دستمزد ممکن است با مشکل مواجه شود. منابع به این فکر می پردازند که دولت ممکن است افزایش 79 سنت در ساعت را برای حدود 200000 کارگر نشان ندهد.

توصیه کمیسیون دستمزد پایین که در تابستان ارائه شد، توسط برخی در اطراف میز کابینه، کمی دور از انتظار است و می تواند به تورم دامن بزند. این چشم انداز به وجود می آید که چنین افزایشی را می توان برای اولین بار رد کرد.

احتمالا هزینه زندگی در این هفته بر تجارت Dáil غالب خواهد بود.

هریس روز سه‌شنبه در اتاق سؤالات خود را مطرح می‌کند و سین فین پیشنهادی در مورد افزایش کرایه حمل‌ونقل عمومی در همان روز دارد و سوسیال دموکرات‌ها قصد دارند روز چهارشنبه طرحی را ارائه کنند که خواستار مالیات بادآورده بر شرکت‌های انرژی است.