وقتی نظرسنجی ها اشتباه می کنند: آمار در مقابل واقعیت سیاسی - نظر

نتایج انتخابات 2026 اسرائیل شکاف قابل توجهی را بین پیش بینی های منتشر شده در آستانه انتخابات و واقعیت در صندوق های رای نشان داد. اشتباهات به پیش بینی تعداد کرسی های کسب شده توسط احزاب محدود نمی شد. آنها همچنین به ارزیابی توازن قوا بین بلوک های سیاسی نیز بسط دادند. بررسی پیش‌بینی‌ها چندین کاستی را نشان می‌دهد که شایسته بررسی دقیق‌تر است. نخست، نظرسنجی‌ها میزان مشارکت در جامعه عرب را دست کم می‌گرفت. میزان مشارکت در انتخابات سال 2022 تقریبا به 80 درصد رسید در مقایسه با 53 درصد در انتخابات 2022.

با این وجود، اکثر نظرسنجی‌های نهایی، از جمله آن‌هایی که توسط KAN 11، کانال 12، کانال 14 و کانال 15 انجام شد، تنها 14 کرسی به احزاب عرب داد. اخبار کانال 13 با پیش بینی 16 کرسی به نتیجه واقعی نزدیک شد، اما آن نیز از نتیجه نهایی کوتاه آمد: 19 کرسی. افزایش مشارکت یک شاخص مهم بود که باید در پیش‌بینی‌ها به آن اهمیت بیشتری داده می‌شد. ثانیا، نظرسنجی‌ها تعادل بین بلوک‌های سیاسی را که یکی از مهم‌ترین اشتباهات آن‌ها بود، نادرست ارزیابی کردند.

کانال 12 در نظرسنجی نهایی خود 56 کرسی برای بلوک گادی آیزنکوت در مقایسه با 50 کرسی برای بلوک نخست وزیر بنیامین نتانیاهو پیش بینی کرد، در حالی که 14 کرسی برای احزاب عربی پیش بینی کرد. نتایج واقعی 53 کرسی برای بلوک نتانیاهو، 48 کرسی برای بلوک آیزنکوت، و 19 کرسی برای احزاب عرب بود. نظرسنجی نهایی کانال 14، که تحت مدیریت شلومو فیلبر انجام شد، نیز نتوانست تصویر کلی را به تصویر بکشد.

62 کرسی برای جناح راست، 44 کرسی برای اپوزیسیون، و فقط 14 کرسی برای احزاب عرب پیش بینی کرد. دست کم گرفتن مشارکت در جامعه عرب اگر نظرسنجی ها میزان مشارکت در جامعه عرب را پیش بینی می کرد، پیش بینی آنها از توازن بین جناح ها به طور اساسی متفاوت بود. بر اساس محاسبه مجدد پیش بینی کانال 12، بلوک نتانیاهو 48 کرسی و بلوک آیزنکوت 53 کرسی خواهد داشت که عملا تعادل بین دو بلوک را در نتایج واقعی معکوس می کند.

KAN 11 20 کرسی را برای حزب پیش بینی کرد، کانال 12 پیش بینی 21، کانال 13 تخمین زده 19، کانال 15 پیش بینی 26، و کانال 14 پیش بینی 30 کرسی. سازمان ها: آنها قدرت لیکود را دست کم گرفتند، حتی اگر در نهایت به عنوان بزرگترین حزب ظاهر شد.

این اشتباهات باعث شده است که بسیاری ارزیابی های برخی از سازمان های نظرسنجی را زیر سوال ببرند و شکاف احتمالی در نحوه نمونه گیری آنها از جریان اصلی جامعه اسرائیل، از جمله رای دهندگان جناح راست میانه رو را برجسته کنند. بنابراین نظرسنجی‌کنندگان باید روش‌های نمونه‌گیری و مفروضات زیربنای آن‌ها را دوباره ارزیابی کنند. چهارم، حداقل یک نقطه روشن وجود داشت: با وجود اشتباهات دیگر، اکثر نظرسنجی‌ها به درستی پیش‌بینی می‌کردند که چندین حزب کوچکتر از آستانه انتخاباتی عبور نمی‌کنند.

در میان آنها حزب ذخیره-اقتصاد به رهبری یوآز هندل و مردم اسرائیل به رهبری اوفر وینتر بودند. هیچ کدام از این دو کرسی در کنست کسب نکردند. این یکی از عناصر دقیق‌تر پیش‌بینی‌های نظرسنجی بود. درک زمینه برای نظرسنجی در نتیجه، نظرسنجی چیزی بیش از اندازه نمونه و روش‌های آماری است.

همچنین نیاز به درک تاریخ سیاسی اسرائیل، الگوهای رأی‌دهی، تغییرات اجتماعی و ملی، و رابطه بین مشارکت رأی‌دهندگان و توازن قدرت سیاسی دارد. مقایسه کانال 12 و کانال 14 نشان می‌دهد که کانال 14 در ارزیابی خود از توازن بین بلوک‌ها از نتایج واقعی دورتر بود، حتی اگر پیش‌بینی‌اش از قدرت لیکود در طول یک کمپین انتخاباتی تا چه حد می‌تواند این سوال نسبتا دقیق باشد. پیش بینی های متفاوت

اعداد مهم هستند، اما بدون درک واقعیت پشت آنها، نظرسنجی‌کنندگان می‌توانند کل تصویر سیاسی را از دست بدهند. برای بهبود قابلیت اطمینان پیش‌بینی‌های خود، سازمان‌های نظرسنجی باید روش‌های نمونه‌گیری خود را مجددا ارزیابی کنند، محدودیت‌های خود را به طور شفاف افشا کنند و بررسی‌های پس از انتخابات را انجام دهند تا تشخیص دهند کدام فرضیات نادرست بوده و چگونه می‌توان آنها را اصلاح کرد. تنها در این صورت است که می توانند پیش بینی های قابل اعتمادتری در انتخابات آینده ارائه دهند. نویسنده یک مدرس و پژوهشگر در دانشگاه ولز جنوبی در بریتانیا است.

او نویسنده کتاب فروپاشی: حزب کارگر اسرائیل، 1992-2024 است که به زبان عبری توسط رسلینگ منتشر شده است.