وقتی والدین به یک کودک کمک می‌کنند خانه بخرد - برای خواهر و برادر چه اتفاقی می‌افتد؟

تصمیم والدین برای کمک به یک کودک بالغ بر روی نردبان ملک ممکن است صرفا به امور مالی آنها مربوط نشود.

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که بسیاری از آنها میل دارند که با فرزندان خود به طور مساوی رفتار کنند و حمایت از یک خواهر یا برادر اغلب بر دریافت کمک دیگری تأثیر می‌گذارد.

این مطالعه که در مجله بین‌المللی سیاست مسکن منتشر شد، داده‌های نظرسنجی از والدین استرالیایی را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد تا بررسی کند چه چیزی تعیین می‌کند که آیا آنها انتظار دارند به فرزندان خود در خرید اولین خانه کمک کنند یا خیر.

محققان دانشگاه کرتین به‌ویژه بر این موضوع تمرکز کردند که چگونه ایده‌های والدین درباره انصاف تصمیمات آنها را شکل می‌دهد.

نویسنده اصلی و دکترا: «من فکر می‌کنم شگفت‌انگیزترین چیز این بود که چقدر انگیزه والدین برای رفتار برابر با فرزندانشان بود. کاندیدای پل ویویان، از دانشکده تجارت کرتین، به نیوزویک گفت. "ممکن است با حفظ هماهنگی خانواده یا فقط یک باور عمومی به برابری هدایت شود، اما این به وضوح قوی ترین جنبه داده ها بود."

این نظرسنجی گسترده‌تر شامل 3039 والدین استرالیایی بود که اطلاعاتی درباره 5895 کودک ارائه کردند.

برای تجزیه و تحلیل محققین از عدالت، آنها بر خانواده های دو فرزند تمرکز کردند و در نهایت 1662 مشاهدات خاص کودک را از 831 والدین ارائه کردند.

در میان کودکان در اولین مدل آماری که هنوز خانه نخریده بودند، انتظار می رفت که 78.6 درصد نوعی کمک والدین دریافت کنند.

این لزوما به معنای تحویل پول نقد نبود: انتظار می‌رفت 46.4 درصد از زندگی بدون اجاره در خانه بهره ببرند، در حالی که 44 درصد می‌توانستند انتظار هدیه مالی داشته باشند و 26.1 درصد می‌توانستند والدین را به عنوان ضامن داشته باشند.

اما یکی از قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده‌ها این بود که والدین چه کرده بودند، یا قصد داشتند برای خواهر و برادر کودک انجام دهند.

اگر خواهر یا برادری ملکی را بدون کمک والدین خریداری کرده باشد، احتمال دریافت کمک برای فرزند دیگر در مقایسه با خانواده‌هایی که خواهر یا برادر در آن‌ها کمک دریافت کرده بود، 44.5 درصد کمتر بود.

اگر خواهر و برادری هنوز خرید نکرده باشد و والدینشان قصد کمک به آنها را نداشته باشند، احتمال دریافت حمایت برای فرزند دیگر 1/64 درصد کمتر بود.

محققان این را به عنوان شواهدی تفسیر کردند که والدین عموما به دنبال سازگاری بین فرزندان خود هستند.

نیاز هم مهم بود در مقایسه با کودکانی که والدین آنها را "معادل یا بسیار راحت" می دانستند، احتمال دریافت کمک 9.6 درصد بیشتر بود.

برای کودکانی که "فقیر یا بسیار فقیر" در نظر گرفته می شوند، این تفاوت به 16.2 درصد افزایش یافت.

به نظر می رسد که روابط خانوادگی نیز نقش داشته باشد. کودکانی که به والدینشان خیلی نزدیک یا اصلا نزدیک نیستند، 16.2 درصد کمتر از کودکانی که «بسیار نزدیک» در نظر گرفته می‌شوند، کمک دریافت می‌کنند.

جالب توجه است که عوامل سنتی مانند جنسیت و ترتیب تولد تأثیر بسیار کمتری داشتند.

تنها یکی از نه ترکیب جنسیت خواهر و برادر و ترتیب تولد، اثر آماری معنی‌داری را نشان داد.

این یافته‌ها با آنچه ملانی زیمرمن، مالک MVP Chicago Real Estate، در میان خریدارانی که برای اولین بار می‌بینند، مطابقت دارد.

زیمرمن گفت که حمایت خانواده می تواند انتظاراتی را در بین خواهر و برادر ایجاد کند. او گفت: "در برخی خانواده ها، هنگامی که والدین به یکی از کودکان کمک می کنند تا خرید کند، بقیه حق دارند همان کمک را انتظار داشته باشند."

ویویان گفت این یافته ها همچنین نشان می دهد که بسیاری از والدین تمایل به کمک به فرزندان خود را با نگرانی در مورد رفاه مالی خود متعادل می کنند.

او گفت: "ما شواهد قوی می بینیم که والدین واقعا می خواهند به فرزندان خود کمک کنند تا اولین خانه خود را بخرند." "البته، برای آنها نیز مهم است که رفاه مالی خود را قبل از ارتکاب بیش از حد مقرون به صرفه بودن مسکن یک چالش برای بسیاری از خریداران مشتاق خانه اول در نظر بگیرند."

ویویان، دی. «پل،» فلپس، سی، اونگ ویفورجی، آر.، و جیمز، ای. (2026). حمایت والدین از خریداران خانه اول: نقش انصاف مجله بین المللی سیاست مسکن، 1-31. https://doi.org/10.1080/19491247.2026.2743776

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و اما لی سانگ