وقتی پیر شدیم چه کسی از ما مراقبت می کند؟

برخلاف پیش‌بینی تعداد شغل‌هایی که هوش مصنوعی ممکن است طی 10 سال آینده حذف کند یا نرخ زاد و ولد یک کشور چگونه باشد، بحث بسیار کمتری در میان سیاست‌گذاران در مورد اینکه جمعیت مسن‌تر آمریکا در یک دهه آینده چقدر خواهد بود و چه تعداد از آنها احتمالا به مراقبت مستقیم برای معلولیت نیاز دارند، وجود دارد.

بر اساس گزارش دفتر بودجه کنگره، انتظار می‌رود تا سال 2036، با ادامه بازنشستگی بچه‌ها، جمعیت 65 ساله و بالاتر ایالات متحده از 65.6 میلیون نفر به 77.5 میلیون نفر افزایش یابد. همچنین انتظار می‌رود تعداد افراد 85 سال و بالاتر در این مدت تقریبا دو برابر شود و از 6.8 میلیون به 11.1 میلیون نفر برسد.

این سؤال که آیا ایالات متحده به اندازه کافی کارکنان مراقبت مستقیم خواهد داشت - یک اصطلاح کلی که به کمک های بهداشتی در خانه، دستیاران مراقبت شخصی و دستیاران پرستاری اشاره دارد - بزرگ به نظر می رسد. اینها کارگرانی هستند، عمدتا زنان، که به بزرگسالان مسن و افراد دارای معلولیت کمک می کنند حمام کنند، لباس بپوشند، غذا بخورند، داروهای خود را مصرف کنند و به طور کلی یک روز را چه در خانه سالمندان یا در خانه شخصی خود سپری کنند.

این یک نیروی کار عظیم است که اغلب نادیده گرفته می شود (بررسی جامعه آمریکایی تخمین می زند که 3.62 میلیون نفر در سال 2024 وجود داشته است) و عمدتا توسط Medicaid، برنامه بیمه درمانی مشترک ایالت فدرال که اکثر مردم با پوشش آمریکایی های فقیر مرتبط هستند، پرداخت می شود، اما در واقع پرداخت کننده اصلی مراقبت های طولانی مدت در این کشور است.

خوراکی های کلیدی

تا سال 2036، ایالات متحده به 625000 تا 1.3 میلیون نیروی مراقبت مستقیم دیگر نیاز خواهد داشت و سیاستگذاران در سراسر راهرو توافق دارند که این تقاضا واقعی و در حال آمدن است.

سه پیشنهاد دوستدار دو حزب - قانون کرامت، قانون ویزای مراقبین، و ویزای مراقبتی بروکینگز - مراقبان مهاجر را با محافظت های داخلی که از برنامه های گذشته آموخته اند، وارد می کند.

قانون کرامت با حدود 40 حامی از هر دو طرف و حمایت انجمن حل‌ال مشکلات، در سال‌های گذشته نسبت به اکثر لایحه‌های مهاجرتی، کشش دو حزبی بیشتری دارد. ترامپ همچنین آمادگی جدیدی را برای اصلاحات مهاجرتی ابراز کرده است.

بسته به اینکه از کدام محقق بخواهید، ایالات متحده در یک دهه آینده به چیزی بین 625000 تا 1.3 میلیون نیروی مراقبت مستقیم اضافی نیاز خواهد داشت تا با تعداد فزاینده آمریکایی‌های مسن و ناتوان همگام شود - و این فقط برای حفظ سطح مراقبت امروزی با افزایش سن جمعیت است، نه برای رفع کمبود موجود. اگر با کسی صحبت کرده اید که در حال حاضر سعی در هماهنگی مراقبت های طولانی مدت دارد، احتمالا می دانید که این کشور در حال حاضر کم کار است.

کارشناسان سیاست می‌گویند که ایالات متحده باید مهاجران بیشتری را وارد بخش‌هایی کند که در حال حاضر حدود یک سوم مهاجر هستند، در حالی که از حدود 12 درصد از کارکنان مراقبت مستقیم فعلی که غیرشهروند هستند، که برخی از آنها فاقد مدرک هستند نیز محافظت می‌کند. PHI، یک سازمان غیرانتفاعی ملی که در مورد نیروی کار مراقبت مستقیم تحقیق و حمایت می‌کند، 9.6 میلیون فرصت شغلی مراقبت مستقیم را بین سال‌های 2025 تا 2035 پیش‌بینی کرده است که بخش عمده‌ای از آن‌ها ناشی از تغییر رشته، بازنشستگی یا ترک نیروی کار توسط کارگران موجود است.

ایمی رابینز، مدیر ارشد سیاست در PHI، به من گفت: «ما نمی‌توانیم با نیروی کار کنونی متولد ایالات متحده این کار را انجام دهیم. ما باید مکانیسم هایی داشته باشیم که مردم بتوانند به این کشور بیایند و این کار را انجام دهند.»

اصلاحات مهاجرتی سال‌ها در واشنگتن از نظر سیاسی غیرممکن احساس می‌شد، اما پس از شکست وحشیانه‌ای که جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره متحمل شدند، ناگهان یک مورد قوی‌تر وجود دارد که این گوشه از مبارزه متفاوت است. چند روز پس از انتخابات، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا مصاحبه ای انجام داد و گفت سیاست اخراج او "بیش از حد سخت" است و او آماده است تا به نوعی از اصلاحات مهاجرتی برای محافظت از کارگران بپردازد. در سپتامبر 2025، Sens.

کوین کرامر (R-ND) و دیک دوربین (D-IL) لایحه‌ای را برای بازیابی گرین کارت‌هایی که در سال‌های قبل استفاده نشده بود و هدایت آن‌ها به پرستاران و پزشکان را دوباره معرفی کردند. هماهنگی مراقبت از افراد مسن مشکلی است که در گوشه و کنار کشور به خانواده‌ها می‌رسد و حتی خانواده‌های راحت از خود می‌پرسند که آیا می‌توانند زندگی آبرومندانه‌ای را برای والدین سالخورده یا در نهایت برای خود تضمین کنند.

با توجه به افزایش تعداد مراقبان خانواده و از بین بردن خانه های سالمندان به دلیل یافتن کارکنان، مراقبت ممکن است گوشه ای از سیاست های مهاجرتی باشد که کنگره در واقع مایل به رفع آن است.

منوی رو به رشد گزینه ها

در حدود یک سال گذشته، سه پیشنهاد مختلف ظاهر شده است که نشان می دهد مراقبت، نبرد مهاجرتی است که واشنگتن در نهایت آماده مبارزه با آن است.

در ژوئیه 2025، نمایندگان ماریا الویرا سالازار (R-FL) و ورونیکا اسکوبار (D-TX) قانون کرامت را معرفی کردند، که قوانین مرزی سخت‌گیرانه‌تر را با وضعیت قانونی برای مهاجران غیرقانونی که از قبل از سال 2021 در این کشور بوده‌اند، همراه می‌کند. همچنین این قانون به گرین‌کارت و گرین‌کارت اصلاحات نیز اجازه اقامت دائم را ارائه می‌دهد. سالازار خود این لایحه را تا حدی به عنوان درمانی برای همان فشار جمعیت پیری که باعث کمبود پرستار می‌شود مطرح کرده است و گروه‌های مراقبت از سالمندان مانند LeadingAge و انجمن مسکن سالمندان آمریکا از آن حمایت کرده‌اند.

این قانون مبتنی بر ایده ای است که در مرکز مبارزه سیاسی مراقبتی قرار دارد، و آن این است که اجرای مهاجرت به تنهایی نیروی کار مورد نیاز ایالات متحده را به دست نمی آورد.

از آن زمان، قانون کرامت حدود 40 حامی جمع آوری کرده است، تقریبا در وسط بین احزاب تقسیم شده است، و در بهار امسال مورد تأیید انجمن حل مشکلات قرار گرفت، گروهی متشکل از 60 عضو که وظیفه آنها تصویب قانونی است که هر دو طرف می توانند با آنها زندگی کنند. پس از اظهارات اخیر ترامپ مبنی بر اینکه او برای یک قرارداد مهاجرتی آماده است، سالازار از او در X تمجید کرد و از او خواست که وزن خود را پشت سر قانون کرامت بگذارد. او نوشت: «شما می‌توانید با انجام اصلاحات تاریخی مهاجرت از میراث ریگان پیشی بگیرید. "این لحظه شماست."

ایده های دیگری نیز روی میز وجود دارد. در طول تابستان، نماینده Gabe Vasquez (D-NM) قانون ویزای مراقبین را معرفی کرد، لایحه ای که یک ویزای موقت جدید ایجاد می کند که به 100000 مهاجر در سال اجازه می دهد در مراقبت از کودکان، مراقبت از سالمندان و مراقبت از معلولیت در خانه کار کنند. همچنین به برخی از مهاجرانی که قبلا در ایالات متحده زندگی می‌کنند اجازه می‌دهد از طریق این برنامه مجوز کار دریافت کنند و به کارگران شرکت‌کننده راهی برای اقامت دائم می‌دهد.

واسکز به من گفت: "همه ما می دانیم که مهاجران در حال حاضر به تعداد زیادی این مشاغل را انجام می دهند." "یکی از گفتگوهایی که ما در میان ائتلاف دموکرات داریم این است که چگونه قوانین مرتبط با مهاجرت ایجاد کنیم که بتواند در چند موضوع خاص دو حزبی باشد. و مطمئنا این لایحه در صدر این گفتگو قرار می گیرد."

و جدیدترین ورودی در سپتامبر توسط تارا واتسون، اقتصاددان مؤسسه بروکینگز آمده است. در یک پیشنهاد جدید ویزای مراقبتی، او ایده یک ویزا را برای مهاجرانی با حداقل دو سال تجربه مراقبت مستقیم که می‌خواهند به ایالات متحده بیایند تا به عنوان دستیار بهداشتی در خانه، دستیار مراقبت شخصی یا دستیار پرستاری کار کنند، ارائه می‌کند. این مبلغ از 30000 ویزا در سال شروع می شود و پس از سه سال به 65000 ویزا می رسد و کارفرمایان باید دستمزدهای بالاتر از بازار را پرداخت می کنند و بیمه درمانی ارائه می کنند.

درس گرفتن از چیزی که جواب نداد

هیچ یک از دو پیشنهاد اختصاصی ویزای مراقبت از ابتدا شروع نمی شود. در سال 1999، کنگره یک ویزا برای پرستاران ایجاد کرد تا در بیمارستان‌های کم‌پرست کار کنند، اما این فرآیند چنان قوانین واجد شرایط سخت‌گیری داشت که کمتر از 15 بیمارستان در سراسر کشور واجد شرایط استفاده از آن بودند. و این برای کارگران واجد شرایط نیز سنگین بود: اگر یک پرستار بخواهد بیمارستان خود را تغییر دهد، باید روند صدور گواهینامه ویزا را از اول شروع می کرد. در طول یک دهه، به سختی هزار ویزا صادر شد و قانونگذاران اجازه دادند این برنامه در سال 2009 منقضی شود.

کشورهای دیگر در جهت مخالف حرکت کرده اند. بریتانیا در سال 2022 کارکنان مراقبتی را واجد شرایط دریافت ویزای کارمند بهداشت و مراقبت خود کرد و این تعداد تقریبا بلافاصله افزایش یافت و تنها در سال 2023 106000 ویزا صادر شد. اما استثمار بیداد می کرد. برخی از قراردادها کارگران را ملزم می‌کردند که در صورت خروج از کار قبل از پایان مدت ویزا، هزاران پوند را به کارفرمای خود بازپرداخت کنند - قرارداد یک کارگر بیش از 11000 پوند انگلیس را طلب می‌کرد - که ترک یک شغل بد را از نظر مالی برای افرادی غیرممکن می‌کرد که اغلب فقط برای به دست آوردن شغل در وهله اول بدهکار شده بودند.

بیش از 43000 کارگر با لغو مجوزهای حامی کارفرمایانشان در میان گزارش‌های گسترده از بهره‌کشی تحت تأثیر قرار گرفتند. بریتانیا در سال 2025 به استخدام کارکنان مراقبت در خارج از کشور پایان داد، اگرچه ویزای گسترده تر Health and Care Worker همچنان پابرجاست.

هر دو آزمایش منعکس کننده این واقعیت بودند که کارگران اغلب بدون توجه به اینکه یک کارفرما چقدر بد رفتار می کرد، راهی برای خروج نداشتند. واتسون و واسکوئز می گویند که آنها هنگام ارائه پیشنهادات خود این نکته را در ذهن خود نگه داشته اند، که هر دو به کارگران اجازه می دهند شغل خود را تغییر دهند نه اینکه در قفل کسی باشند که آنها را حمایت کرده است.

واتسون به من گفت: "شما واقعا این تنش را می بینید - هر چه بیشتر سعی کنید مطمئن شوید که کارگران محافظت می شوند، برای کارفرمایان سخت تر می شود." "شما بین مقیاس و برخی از آن محدودیت‌ها انتخاب می‌کنید. من سعی می‌کنم تا حدی به حد وسطی برسم."

واسکوئز به برنامه ویزای H-2A برای کشاورزان اشاره کرد که به گفته او مشکلات واقعی و مداومی نیز با سوء استفاده کارفرمایان از این سیستم داشته است.

او به من گفت: "هر زمان که ما در حال ایجاد برنامه های جدیدی برای کارگران مهاجر هستیم که در آن وضعیت شغلی آنها به دستیابی به وضعیت قانونی آنها بستگی دارد، ما همیشه باید آگاه باشیم که ممکن است افراد بدی وجود داشته باشند که به دنبال سوء استفاده از این سیستم هستند." این امر مستلزم حمایت متفکرانه وزارت کار برای اجرای قوانینی مانند این است.»

ایالت ها نمی توانند این را به تنهایی حل کنند

این ایده‌های فدرال در بالای مجموعه‌ای از تلاش‌های سطح ایالتی برای افزایش دستمزدهای مراقبت مستقیم به منظور تشویق افراد بیشتری که در اینجا زندگی می‌کنند برای ورود و ماندن در این زمینه ایجاد می‌شوند. با این حال، با وجود تمام دستورات، پاداش ها و برنامه های آموزشی ایالتی، برنامه های مراقبتی معمولا جزو اولین تلفات زمانی هستند که پول کم می شود. و حتی در ایالت هایی که افزایش دستمزدهای واقعی را انجام داده اند، تورم اغلب این سودها را قبل از اینکه بتوانند برای کاهش شکاف کاری انجام دهند، بلعیده است.

LeadingAge که نشان دهنده خانه های سالمندان غیرانتفاعی، جوامع کمکی برای زندگی و آژانس های مراقبت در منزل است، می گوید که بودجه هیچ ایالتی نمی تواند این مشکل را برطرف کند. لیندا کوچ، معاون ارشد سیاست گذاری سازمان، می گوید که ایالت ها اکنون با کاهش قابل توجه بودجه Medicaid خود تحت قانون بودجه فدرال سال گذشته مواجه هستند، که باعث می شود ارائه دهندگان بتوانند به کارکنان خود پرداخت کنند.

کاوچ به من گفت: «سیاست‌گذاران فدرال کارت‌های زیادی را برای تغییرات سیستمی در اختیار دارند تا نیازهای افراد مسن‌تر را برآورده کنند. "بدون اقدامی برای تضمین اصلاحات مهاجرت و معکوس کردن کاهش‌های Medicaid، ما دسترسی به خدمات سالمندی را برای افراد مسن در سراسر کشور در معرض خطر قرار می‌دهیم."

اعضای LeadingAge از قبل این را احساس می کنند. کوچ گفت که یکی از اعضای ماساچوست، عبری SeniorLife، مجبور شد تقریبا 40 کارگر هائیتی را امسال پس از پایان وضعیت حفاظت شده موقت آنها که برخی از آنها بیش از یک دهه در آنجا کار کرده بودند، رها کند. یک تامین کننده در فلوریدا 10 کارگر از کوبا و هائیتی را پس از تعطیلی برنامه آزادی مشروط بشردوستانه از دست داد.

جمهوری خواهان کنگره تا به امروز عمدتا حول اعتبارات مالیاتی و حمایت های بازنشستگی برای 63 میلیون مراقب خانواده کشور تجمع کرده اند. با این حال، رابینز از PHI، این دو رویکرد را ذاتا در تضاد نمی بیند.

او به من گفت: «در این کشور تعداد مراقبان خانواده بیشتر از کارکنان مراقبت مستقیم است و این همیشه صادق خواهد بود. او گفت که «بله» است، و وقتی صحبت از حمایت از مراقبان خانواده می‌شود، و کارکنان مراقبت مستقیم «روشی اساسی برای حمایت از مراقبان خانواده‌ای هستند که در حال حاضر مسئولیت‌های مراقبتی عظیمی را در کشور ما بر عهده می‌گیرند». به عبارت دیگر، یک دستیار بهداشتی با حقوق در خانه که چند روز در هفته می آید، می تواند چیزی باشد که به دختر یا همسر اجازه می دهد به کار خود ادامه دهد یا فقط یک شب کامل بخوابد، در حالی که همچنان از والدین خود در خانه مراقبت می کند.

جمعیتی که تا سال 2036 به این مراقبت نیاز دارند در حال حاضر اینجا هستند. ممکن است زیاد نباشد، اما همانطور که واتسون می‌گوید مراقبت، «میوه کم آویزان است، اگر میوه‌ای کم آویزان وجود داشته باشد». در یک بحث مهاجرت، این گیر کرده است، که چیزی به حساب می آید.