ولز باشکوه برای اولین بار از سال 1953 نیوزیلند را شکست داد

ولز برای اولین بار در 35 تلاش، نیوزیلند را شکست داد

آزمایش‌ها: تی ویلیامز، لیک، گریفین، جیمز، ریس زامیت معایب: کاستلو 5

تلاش ها: راتیما، سیتی، فینیانگانوفو، لاکای معایب: موونگا 4.

ولز اولین پیروزی مقابل نیوزلند را پس از 73 سال با عملکردی درخشان جشن گرفت تا صحنه های شگفت انگیزی را در کاردیف به وجود آورد.

تیم نامطلوب استیو تاندی با شکست یک سکانس 34 بازی شکست خورده مقابل آل بلکز که به سال 1953 برمی‌گردد، یک ملت را بالا برد.

در یک مسابقه هیجان انگیز قهرمانی ملت ها در ورزشگاه پرنسیپیتی، ولز با امتیازهای 14-0، 21-7 و 35-21 پیش افتاد قبل از اینکه با یک نمایش دفاعی فوق العاده در کوارتر پایانی، با رهبری طرفداران جیمز بوتام و جک مورگان و قفل دافید جنکینز، از نیوزلند جلو بیفتد.

تیم میزبان با تلاش های الهام بخش توموس ویلیامز و کاپیتان دیوی لیک در شش دقیقه اول شروعی خیره کننده داشت.

پروپ آرچی گریفین نیز در نیمه اول تلاش کرد، اما نیوزلند با امتیازهای کورتز راتیما، هافبک اسکرام، والاس سیتیتی شماره هشت و وینگ فیهی فینیانگانوفو پاسخ داد تا نتیجه 21-21 در نیمه اول به تساوی برسد.

ادی جیمز، مرکز ولز و لوئیس ریس زمیت، وینگر، تلاش‌های نیمه دوم را به ثمر رساندند، پیش از آنکه پیتر لاکای، پهلوان نیوزلند یک گل به عقب برد.

دفاع قابل توجه ولز دنبال شد، زیرا آنها سه بار آل بلکز را بالای خط خود نگه داشتند و نیوزیلند را برای برانگیختن جشن های وحشیانه در پیش گرفتند.

ولز در سال‌های 1905، 1935 و 1953 سه بازی اول این مسابقه را برد، اما باید بیش از هفت دهه برای بازی بعدی منتظر بماند.

در سال 1953 دلار نیوزلند وجود نداشت، کاردیف پایتخت ولز نبود و تلاش ها فقط سه امتیاز ارزش داشتند.

بخش‌هایی از رسانه‌های نیوزلند قبل از بازی راگبی ولز را تحقیر می‌کردند، در حالی که برخی از بنگاه‌ها شانس 20-1 را برای پیروزی ولز پیشنهاد کردند.

اسطوره هایی مانند سر گرت ادواردز، آلون وین جونز، شین ویلیامز، جی پی آر ویلیامز، بری جان و فیل بنت هرگز در برابر نیوزیلند با پیراهن ولز موفقیتی کسب نکرده بودند.

اکنون کلاس تاندی 2026 فصل خاص خود را در تاریخ راگبی ولز نوشته است.

55152 نفر کمترین جمعیت در 14 مسابقه بین ولز و نیوزلند در استادیوم پرنسیپیتی بود. هوادارانی که دور ماندند پشیمان خواهند شد زیرا روزی بود که می گفتند "من آنجا بودم".

راگبی ولز برای مدت طولانی در رکود بوده است، در داخل و خارج از زمین، اما امیدواریم که این پیروزی معروف بتواند به ملت کمک کند.

این یکی از بهترین عملکردها در تاریخ راگبی ولز و دنیایی جدا از نمایش در پیروزی 28-21 مقابل ژاپن در آخر هفته گذشته بود.

نیوزلند ممکن است پشیمان باشد که نتوانست از پیروزی فرانسه در مقابل آفریقای جنوبی در جمعه شب استفاده کند، اما آنها همچنان با جهش از اسپرینگ باکس به صدر بخش جنوبی با یک آخر هفته از مسابقات عادی باقی مانده اند.

ولز چهار تغییر در تیمی انجام داد که ژاپن را شکست داد، با Taine Basham اولین شروع آزمایشی خود را در چهار سال گذشته با جایگزینی آرون وین رایت شماره هشت مصدوم انجام داد.

گابریل هامر وب، وینگر لستر به جاش آدامز ترجیح داده شد، که دو بار در مقابل ژاپن به ثمر رساند، در حالی که لوک آدام بیرد و بوتهام به جای بن کارتر و الکس مان وارد زمین شدند.

نیوزلند با تیمی که اسکاتلند را با نتیجه 43-21 شکست داد، 8 تعویض آغاز کرد، در حالی که مدافع کناری Beauden Barrett برای اولین بار در صد و چهل و نهمین دوره بین المللی خود، سردار آزمون را سپرد.

هاکای نیوزلند قطعه معمولی تئاتر بود، زیرا همه سیاه‌پوستان با نورافکن روشن می‌شدند و ولز قرمز بود.

میزبانان از همان ابتدا سریع‌ترین واکنش را نشان دادند و نیکی اسمیت یک جابه‌جایی را به دست آورد، قبل از اینکه یک پاس بلند عالی از ویلیامز ریس زمیت را آزاد کرد.

جناح جلو افتاد و ویلیامز، که دیو رنی، سرمربی نیوزلند او را به عنوان یک فرد خطرناک قبل از بازی معرفی کرده بود، تلاش کرد.

ولز این کار را با یک حرکت رو به جلو خوب دنبال کرد و کاپیتان لیک روی یک پاس صاف ویلیامز چسبید تا با آن برخورد کند.

این اولین باری بود که ولز با 14 امتیاز از نیوزلند پیش افتاد و تماشاگران میزبان رویاپردازی کردند.

نیوزلند شوکه به نظر می رسید، اما خود را جمع و جور کردند، و راتیما برای یک تلاش آسان از خط حمله، قدم زد.

رنی قبل از مسابقه اظهار داشت که باید تهدید مورگان را در هنگام شکست از بین ببرند، اما وقتی که طرفین ولز یک پنالتی برگرداند، نتوانستند این کار را انجام دهند.

این پلتفرم را برای بلر موری، مدافع کناری ولز متولد نیوزلند برای آزاد کردن ریس زمیت فراهم کرد، و تنها کارهای دفاعی خوب بودن بارت مانع از تلاش شد.

خط دفاعی نیوزلند، ولز را با چند برگردان مهم دور نگه داشت، پیش از یک دوره نفس گیری از بازی با ارسال پاس های وحشیانه هر دو طرف.

زمانی که اوضاع حل شد، نیوزیلند تصمیم غیرمعمولی گرفت تا در ولز 22 پس از دریافت یک پنالتی، به میدان برود. این امر با جریمه شدن تیم میهمان نتیجه معکوس داد و باعث شد تا تیم میزبان حرکت تازه ای داشته باشد.

خط اوت ولز، که در برابر ژاپن با شش پرتاب بیراهه شکست خورد، در کوارتر ابتدایی عالی بود و پایه و اساس تلاش سوم را فراهم کرد.

پس از اینکه مرکز Max Llewellyn در ابتدا زیر پست های All Blacks رد شد، گریفین برای دومین تلاش خود در دو هفته ظاهر شد.

نیوزیلند از خطای قبلی خود با رفتن به خط حمله به جای اسکرام درس گرفت و سیتیتی که 12 ماه پیش بهترین بازیکن مسابقه بود، در نهایت شیرجه زد.

آل بلکز در هنگام شکست با اعمال دو پنالتی سرسختی خود را نشان دادند، در حالی که خط میزبان با دو سرنگونی شروع به ترکیدن کرد.

نیوزلند شروع به شکست دادن کرد و بال Fineanganofo با تبدیل Mo'unga شکست خورد و امتیازات را در نیمه تمام کرد.

این زمانی بود که تصور می‌کردیم فیلمنامه داستان آشنای خارج شدن نیوزلند را دنبال می‌کند. ولز ایده های دیگری داشت.

میزبانان نیمه دوم را مانند نیمه اول آغاز کردند، ویلیامز نیمه دوم باز هم معمار بود زیرا پاس طولانی او به جیمز اجازه داد تا به زمین بیفتد.

مورگان دوباره نیوزلند را عذاب داد تا یک جریمه دیگر را مجبور کند. ولز تصمیم گرفت تلاش کند و این تصمیم موجه بود.

پاس بلند ویلیامز به ریس زمیت اجازه داد تا برای پنجمین تلاش گذر کند که بالاترین میزان گلزنی ولز در برابر نیوزلند است.

دو تلاش در شش دقیقه اول نیمه اول برای ولز. یک جفت گل در هشت دقیقه دوم.

نیوزلند دوباره جمع‌آوری کرد، و لاکای در کناره‌های آن نقب زد و آل بلکز به هفت امتیاز رسید.

لاکای تقریبا الهام بخش پنجمین تلاش کیوی با یک استراحت خوب بود، اما گرت توماس جایگزین جایگزین، ایده های دیگری با نگه داشتن ماهرانه سیتی بر روی خط ولز داشت، قبل از اینکه بوتهام این شاهکار را روی هوکر آسافو اوموا تکرار کند.

جانشین ولز هشت تاین پلمتری قبل از اینکه تاندی تصمیم بگیرد ویلیامز و کاستلو مدافعان نیمه خود را کنار بزند، دو جابجایی مهم به دست آورد.

مورگان-ویلیامز و مورگان با هم ترکیب شدند تا نیوزلند را برای سومین بار در بالای خط مهار کنند، اما یورش همه سیاه‌پوستان همچنان ادامه داشت.

ولز یک بار دیگر عمیق را حفر کرد و از ذخایر قدرت، نظم و تمرکز استفاده کرد تا آن موج سیاه را دفع کند.

سوت پایان، بردی را به ارمغان آورد که این تیم و ملت برای مدت طولانی سزاوار آن بودند و بازیکنان و هواداران را به اشک شوق رساند.

ولز: موری; ریس زمیت، ای جیمز، لیولین، هامر وب. کاستلو، توموس ویلیامز؛ ان اسمیت، لیک (کاپیتان)، گریفین، دی جنکینز، ریش، بوتهام، مورگان بشام.

جانشینان: الیاس، جی توماس، دی لوئیس، کارتر، پلامتری، مورگان-ویلیامز، ادواردز، هنسی.

نیوزلند: بی بارت (سرباز)؛ Fineanganofo، Tupaea، Lienert-Brown، Moorby; موونگا، راتیما؛ Bower، Aumua، Newell، S Barrett، Lord، Segner، Lakai، Sititi.

جایگزین ها: بل، نومیا، توسی، هانا، ای بلکاددر، فاینگاآنوکو، پرستون، آر ایوان.

کمک داوران: نیک بری (استرالیا) و لوک راموس (فرانسه)

مسئول مسابقه تلویزیونی (TMO): توآل تراینینی (فرانسه)

افسر بازبینی بازی خطا (FPRO): لئو کولگان (IRFU).