ولز بحران آموزشی دارد. میشه درستش کرد؟

همانطور که در مسیر ورود به Merthyr Tydfil وارد دره می شوید، یک ساختمان جدید با رنگ خاکی بر منظره غالب می شود.

این سایت جدید مدرسه کاتولیک سنت کارلو آکوتیس است. با باغ علمی روی پشت‌بام، پنل‌های خورشیدی و پنجره‌های کف تا سقف، منظره‌ای چشمگیر است.

کارکنان هیجان زده و 940 دانش آموز در ابتدای سپتامبر به مجتمع 50 میلیون پوندی نقل مکان کردند. اما آنها این کار را درست در زمانی انجام دادند که سیستم آموزشی ولز با دید مثبت کمتری رنگ آمیزی می شد، و ولز بار دیگر بدترین کشورهای بریتانیا را در آزمون های جهانی رتبه بندی کرد.

سارا هاپکینز، که به مدت هشت سال در اینجا مدیر مدرسه بوده، می‌گوید: «این موضوع سیستمی را که ما به آن افتخار می‌کنیم و کودکانی که به آن افتخار می‌کنیم، شک می‌کند. او می گوید که داستان کامل را بیان نمی کند، اما اذعان می کند که "ناامید کننده است".

والدین ولزی در حال حاضر به فکر گام های بعدی برای فرزندان خود هستند و آخرین مهلت درخواست برای مکان های دبیرستان در پایان این ماه است. این در زمانی اتفاق می‌افتد که نتایج آزمون سوالات دشواری را در مورد اینکه چرا ولز به وضوح نسبت به نزدیک‌ترین همسایگان خود ضعیف عمل کرده است، مطرح می‌کند. و با توجه به اینکه دولت واگذار شده ولز برای اولین بار توسط حزبی غیر از حزب کارگر اداره می شود، آیا دولت جدید Plaid Cymru می تواند آنچه را که وعده داده است انجام دهد و استانداردها را بهبود بخشد؟

سارا هاپکینز در سال 1998 تدریس را آغاز کرد - یک سال قبل از اینکه مجمع ولز، اکنون سند، مسئولیت آموزش در ولز را از وست مینستر به عهده بگیرد.

در آن زمان او مجبور بود تغییرات زیادی را در سراسر سیستم و مدرسه انجام دهد.

آخرین چالش، مدیریت حرکت بزرگ از کلاس‌های کلاس‌های درسی ساخته شده در دهه 1960 به ساختمان بزرگ جدید بوده است.

اما ساختمان‌ها به تنهایی باعث تعالی نمی‌شوند و شکاف بین ولز و سایر کشورهای بریتانیا بیشتر می‌شود.

سارا هاپکینز نتایج ولز پیزا را "ناامید کننده" توصیف می کند.

پیزا (برنامه ارزیابی بین المللی دانش آموزان) مهارت های نوجوانان را در خواندن، ریاضیات و علوم اندازه گیری می کند. نمونه ای از نوجوانان 15 ساله - 3406 نفر در ولز در سال 2025، از جمله برخی در مدرسه سارا هاپکینز - تصویری از نحوه عملکرد سیستم های آموزشی ارائه می دهد.

در روز انتشار نتایج، آنا برایچان، وزیر آموزش و پرورش ولز، با تعارف گفت که آنها «آنجا که ما می‌خواهیم نیستند» هستند. دیگران آنها را فاجعه بار خواندند.

ولز برای اولین بار در سال 2006 در این آزمایش شرکت کرد. اما زمانی که بیماری همه گیر در سال 2022 بر نمرات سراسری تأثیر گذاشت، ولز به مراتب عقب افتاد. و این فاصله در آخرین نتایج افزایش یافت.

OECD، سازمان توسعه اقتصادی جهانی که پیزا را اداره می کند، می گوید که 20 امتیاز تقریبا معادل یک سال یادگیری است. این بدان معناست که نوجوانان 15 ساله ولزی در خواندن، علوم و ریاضیات حدود دو سال از انگلستان عقب تر هستند. در خواندن، آنها همچنین یک سال از نوجوانان در اسکاتلند و ایرلند شمالی عقب می افتند.

هاپکینز می‌گوید: این آزمون‌ها به تنهایی تمام کارهایی را که مدارس برای حمایت از دانش‌آموزان انجام می‌دهند، نشان نمی‌دهند، "خواه این یک جامپر تمیز باشد، چه داشتن خودکار و مداد". و بحث های طولانی مدت در مورد روش شناسی آزمون ها وجود دارد. اما هیچ کس در ولز وانمود نمی کند که چیزی برای نگرانی وجود ندارد.

اندکی پس از تأسیس دولت واگذار شده، دولت کارگری ولز در اوایل دهه 2000 از اختیارات خود در زمینه آموزش و سایر خدمات عمومی استفاده کرد تا مسیر متفاوتی را با دولت کارگری تونی بلر در وست مینستر آغاز کند - چیزی که رودری مورگان وزیر اول وقت ولز آن را «آب شفاف و قرمز» نامید.

جداول لیگ مدارس متوسطه و آزمون های استاندارد هفت، 11 و 14 (SAT) حذف شدند. یک رویکرد جدید یادگیری از طریق بازی برای جوانترین دانش آموزان یک سیاست شاخص اولیه بود.

نتایج ضعیف پیزا در سال 2010 باعث ارزیابی مجدد شدید شد. لیتون اندروز، وزیر آموزش و پرورش که به زبان ساده سخن می‌گوید، نتایج را "فنگ بیداری" برای یک سیستم "راضی" خواند و مجموعه جدیدی از اصلاحات را معرفی کرد.

در کنار سواد و محاسبات، اندروز مجددا معیارهای پاسخگویی را با آزمون‌های خواندن و ریاضی سالانه برای کودکان هفت تا ۱۴ ساله و یک رژیم جدید عملکرد مدرسه به نام باندینگ معرفی کرد.

دانش‌آموزان مدرسه کاتولیک سنت کارلو آکوتیس در یک ساختمان کاملا جدید درس می‌خوانند

شباهت‌هایی بین سبک‌های سیاسی اندروز و مردی که در آن زمان مسئول سیستم مدارس انگلستان بود، محافظه‌کار مایکل گوو، که در مأموریت آموزشی بحث‌برانگیز خود با تأکید بر مسئولیت‌پذیری پرمخاطره بود، وجود داشت. به نظر می رسید که این دو از دعواهای عمومی گاه به گاه خود بر سر سیاست ها لذت می برند.

اما سیاست های معرفی شده توسط اندروز به مرور زمان از بین رفت. سیستم باندبندی مدارس تغییر کرد و در نهایت در طول همه گیری همه گیر حذف شد. تست‌ها بعدا به ارزیابی‌های شخصی تبدیل شدند. و تمرکز بر روی توسعه یک برنامه درسی جدید در ولز متمرکز شد، چیزی که اندروز اخیرا گفت که "انحراف" از تلاش برای ارتقای استانداردها بود.

سر نیک گیب، وزیر سابق مدارس در وست مینستر که زیر نظر مایکل گوو کار می کرد، معتقد است که دلیل اصلی مشکلات ولز در پیزا مسئولیت پذیری ضعیف است.

او می‌گوید: «مدرسه‌ها میلیاردها پوند از پول عمومی را خرج می‌کنند و به دلیل نتایجی که به دست می‌آورند پاسخگو نیستند».

او استدلال می کند که تمرکز بر "علم یادگیری" با صعود انگلیس در رتبه بندی آموزش بین المللی سود زیادی به همراه داشت. به مدارس ابتدایی در انگلستان گفته شد که باید از یک فرم ساختاریافته آوازی برای آموزش خواندن به کودکان خردسال استفاده کنند. این با یک بررسی غربالگری صدا و پژواک برای کودکان شش ساله تقویت شد.

سر نیک ادعا می کند که استانداردهای آموزشی در ولز و اسکاتلند به این دلیل که آنها این کار را انجام نداده اند آسیب دیده است.

به طور کلی، وزرای آموزش و پرورش در انگلستان تمایل بیشتری به تعیین جهت برای معلمان داشته اند، که با رویکرد به آوازی برجسته شده است. در ولز، در بیشتر موارد، مانترا اعتماد به این حرفه بوده است. و اگرچه این آزادی در تئوری خوب به نظر می رسد، اما مشکلاتی دارد.

این تفکر در قلب برنامه درسی جدید ولز است - که بزرگترین اصلاحات در آموزش و پرورش ولز در یک نسل نامگذاری شده است.

حمایت گسترده ای از اهداف اصلی برنامه درسی وجود دارد که هدف آن ایجاد جوانانی با مهارت های لازم برای کمک به اقتصاد و جامعه است. اما اعتماد به نفس کمتری در راه تلاش برای دستیابی به آن وجود دارد.

برنامه درسی که در سال 2014 شروع به توسعه کرد و تنها در سال تحصیلی جاری به طور کامل اجرا می شود، به مدارس آزادی می دهد تا برنامه های درسی خود را طراحی کنند. لوسی کرهان، مشاور برنامه درسی در دانشگاه سوانسی و مشاور آموزشی، می‌گوید: در واقع اکنون «تقریبا کاملا به مدارس واگذار شده است که چه چیزی باید آموزش دهند».

کارشناسانی مانند Crehan استدلال می کنند که بعید است استانداردها را بهبود بخشد و ممکن است با تشدید ناهماهنگی در مدارس وضعیت را بدتر کند.

لوسی کرین شک دارد که برنامه درسی جدید اوضاع را بهتر کند

و بسیاری از معلمان، در حال حاضر بیش از حد دراز کشیده و تحت فشار، مبارزه کرده اند.

کرهان می‌گوید: «من فکر می‌کنم باید شفافیت بیشتری برای معلمان، مدارس در مورد اینکه واقعا چه چیزی باید تدریس کنند و کجاست که دانش‌آموزان را به چه نقطه‌ای برسانند، وجود داشته باشد.» او هشدار می دهد که این محروم ترین دانش آموزان هستند که می توانند بدترین وضعیت را داشته باشند.

کرهان می گوید: "این قاطعانه تقصیر معلمان نیست. آنها توسط سیستمی ناامید شده اند که گفته است، شما حرفه ای هستید، بروید و همه چیز را مرتب کنید."

اجماع فزاینده ای در مورد نیاز به حمایت بیشتر از معلمان وجود داشته است که توسط دولت قبلی کارگر تأیید شد. اتحادیه‌های آموزشی هشدار می‌دهند که از این حرفه خواسته می‌شود تا بزرگترین اصلاحات را در آموزش و پرورش ولز در یک نسل انجام دهد، در حالی که همچنان با پیامدهای همه‌گیری، از جمله حضور و رفتار ضعیف و همچنین بودجه‌های فشرده مواجه است.

در این میان، آزمون واقعی تأثیر برنامه درسی بر استانداردها هنوز در راه است. آزمون‌های بعدی پیزا که برای سال 2029 برنامه‌ریزی شده‌اند، اولین آزمون‌هایی خواهند بود که برنامه درسی جدید به طور کامل اجرا می‌شود.

جدا از آنچه که آموزش داده می شود و چگونه، عوامل دیگری نیز وجود دارند که می توانند بر استانداردها تأثیر بگذارند.

نیک گیب می گوید: «در ولز هیچ چیز متفاوتی در آب وجود ندارد. اما آیا نحوه ساختار نظام آموزشی می تواند نقشی داشته باشد؟

برخلاف انگلستان، در ولز آکادمی یا مدرسه رایگان وجود ندارد. جامع، که توسط مقامات محلی اداره می شود، هنجار است. لرد کاروین جونز، وزیر اول سابق، معتقد است که 22 شورا برای اداره آموزش موثر بسیار زیاد است. او می گوید که شکست در کاهش این رقم بزرگترین پشیمانی او در دولت است.

جونز بر این باور است که "یک مشکل ساختاری در ولز وجود دارد که در آن دولت ولز سیاستی را تعیین می کند ... اما آموزش ارائه نمی دهد"، که وظیفه مقامات محلی است.

برخی از شوراها بر تعداد معدودی از مدارس نظارت می‌کنند - که در برخی موارد فقط چهار مدرسه متوسطه را شامل می‌شود. او می‌گوید: «فقط فکر نمی‌کنم اگر خود مقام محلی بسیار بسیار کوچک باشد، نمی‌توانید سطح مناسبی از چالش یا سطح راهنمایی مناسب را داشته باشید. تا زمانی که به این موضوع رسیدگی نشود، «ارائه سطح مناسب پشتیبانی برای بهبود امتیازات پیزا» غیرممکن است.

زمانی که لوک سیبیتا، اقتصاددان آموزشی مقیم ولز، نتایج GCSE را در مناطقی مانند Wrexham و Blaenau Gwent در ولز با افرادی مانند Gateshead و Salford در انگلستان مقایسه کرد، متوجه شد که "دانش آموزان محروم در ولز نسبت به انگلیس عملکرد بدتری دارند." آخرین داده‌های پیزا نشان می‌دهد که محروم‌ترین دانش‌آموزان در انگلستان بالاتر از میانگین کلی ولز در خواندن عمل می‌کنند.

آنا برایچان، وزیر آموزش و پرورش ولز می گوید نتایج پیزا خوب نیست

پروفسور دیوید رینولدز، مشاور سابق دولت ولز، با تأمل در سال‌های اولیه واگذاری ولز، گفت که وزراء به دنبال تغییر بودند «به جای اینکه بد رفتار کنند، با مردم خوب رفتار کنند».

این رویکرد همه نبوده است، اما در مجموع تلاش های زیادی برای همسویی شوراها و اتحادیه ها با سیاست ها انجام شده است. نظرات در مورد اینکه آیا این خدمات به خوبی به دانش آموزان و کارکنان ارائه می شود متفاوت است. نیک گیب یکی از کسانی است که می‌گوید برداشتن گام‌های لازم برای بهبود استانداردهای آموزشی به معنای رفتن به «سران اتحادیه‌ها» است.

ارزیابی آنا برایچان، وزیر آموزش کابینه، در اولین کنفرانس Plaid Cymru در دولت، صریح‌تر از یک ماه قبل، زمانی که نتایج پیزا منتشر شد، بود. او که به زبان ولزی صحبت می کرد، آنها را "brawychus" نامید - که تقریبا به عنوان "وحشتناک" یا "تکان دهنده" ترجمه شده است.

اما او تاکنون تغییرات عمده‌ای در آموزش و پرورش پیشنهاد نکرده است. وزیر تلاش کرده است تاکید کند که به برنامه درسی جدید متعهد است. حتی اگر برداشتن همه آن عملی بود، او اذعان داشت که اشتهای کمی برای تحولات بزرگ وجود دارد. در عوض، او قول می‌دهد که جنبه‌های آن را مرور کند و گام‌های واضح‌تری را برای سنجش میزان پیشرفت دانش‌آموزان تعیین کند.

نظر بریچان این است که تمرکز بر سواد و حساب "در هیاهوی" اصلاحات گم شده است. او قول شفافیت بیشتر داده است.

آواشناسی در این طرح محوری تر است و پیشرفت کودکان در مدرسه ابتدایی بیشتر پیگیری خواهد شد.

لوک سیبیتا، محقق موسسه مطالعات مالی، می گوید که سیستم آموزشی ولز باید در اندازه گیری خود بهتر باشد. و بدون معیارهای ثابت، جای تعجب نیست که وزن زیادی بر حکم پیزا گذاشته شده است. سیبیتا به این نکته اشاره می کند که، با نگاهی متفاوت، روند نزولی در نتایج ولز مطابق با "مکان هایی مانند فرانسه، آلمان، ایتالیا، اسپانیا" است، در حالی که انگلیس این روند را کاهش داده است. این تسلی کمی برای کسانی است که در آموزش ولز مشارکت دارند.

سارا هاپکینز می‌گوید که مدرسه او به دلیل غرور و عزم حرفه‌ای برای اطمینان از اینکه «کودکان به آنچه که لیاقتش را دارند می‌رسند» تلاش کرده است تا یک برنامه درسی مؤثر بسازد، اما او اذعان می‌کند که «هیچ کنترلی وجود ندارد که شما آن را به درستی انجام می‌دهید».

به طور کلی، او خوش بین است که برنامه درسی جدید و تلاش در مدارس برای بهبود استانداردها در آینده نمرات بهتری در پیزا به بار خواهد آورد. او می‌گوید: «من فکر می‌کنم زمانی فرا می‌رسد که ولز پیشتاز خواهد بود.

اما برخی می ترسند نسلی از جوانان ناامید شده باشند.

سیبیتا می‌گوید: «این کار در پیزا همه چیز نیست، اما اگر این بدان معناست که جوانان از مهارت‌های کمتری برخوردار هستند و کمتر قادر به یافتن شغل‌های با کیفیت خوب در آینده هستند، برای همه ما پیامدهایی دارد.»

آیا شما شخصا تحت تأثیر مسائل مطرح شده در این داستان هستید؟