ونی، ویدی، ویندیس

معاون رئیس جمهور، انتشارات و استراتژی مشترک

به‌عنوان یک فرد کاملا انتقام‌جو، یکی از نمایشنامه‌های مورد علاقه‌ام در دوران دانشگاه، تراژدی انتقام‌جو، یک کلاسیک غرق در خون ژاکوبین بود. این مربوط به مردی به نام ویندیس است. در پایان نمایشنامه، ویندیس دشمن اصلی خود را همراه با اکثر خاندان حاکم فرستاد. تنها کاری که باید بکند این است که ساکت بماند. در عوض، او با لاف و لاف به همه چیز اعتراف می کند و به اعدام محکوم می شود. او می گوید: «زمان مردن فرا رسیده است، زمانی که خودمان دشمنمان باشیم.»

این سال 1606 بود. اکنون سال 2026 است، اما دموکرات های مجلس ممکن است بخواهند آن را قبل از ژانویه بخوانند.

پس از کشتار میان‌دوره‌ای جمهوری‌خواهان، داستان کارلو ورسانو در مورد نتایج همچنین اشاره کرد که برخی از دموکرات‌ها قبلا پیت هگزث، وزیر دفاع یا شخص دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا را بر سر جنگ در ایران استیضاح کرده‌اند.

در Fairness Meter، تعداد بیشتری از خوانندگان آن داستان را با گرایش به چپ نسبت به سمت راست خواندند. به نظر من این قابل درک است. طرف بازنده هرگز نمی خواهد آن باخت به صورتش مالیده شود.

جان پین، مشترکی که بعد از نتایج نوشت، تقریبا همین را گفت. او نوشت: «جایزه شگفت‌انگیز در صورتی خواهد بود که دموکرات‌ها بتوانند آنقدر روی ترامپ تمرکز نکنند تا طرحی واقعی برای کاهش قیمت‌ها، خروج از ایران، ترمیم آبروی ما در خارج از کشور ارائه کنند.» بسیاری از جمهوری خواهان با رأی دادن به آبی ترامپ را رد کردند و حزب دموکرات چیزی به آنها مدیون است.»

فکر می کنم جمله آخر ادراکی است. آشتی معمولا بر انتقام غلبه دارد.

در سال 1998، جمهوری‌خواهان مجلس نمایندگان، بیل کلینتون، رئیس‌جمهور آمریکا را تا پاییز تحت تعقیب قرار دادند و در انتخابات میاندوره‌ای نوامبر آن پنج کرسی را از دست دادند. جمهوریخواهان به هر حال کلینتون را استیضاح کردند. گالوپ روز پس از رای گیری، رضایت خود را 73 درصد اعلام کرد که بالاترین میزان در دوره ریاست جمهوری او بود.

ترامپ پس از انتخابات میان دوره ای گفت که "حق وتوی همه چیز را دارد. اما من نمی خواهم فقط دو سال آنجا بنشینم و همه چیز را وتو کنم." او 80 سال دارد و مدت محدودی دارد. شاید منظور او این نباشد، اما مراحل استیضاح تضمین می‌کند که دموکرات‌ها هرگز متوجه این موضوع نمی‌شوند و مهم‌تر از آن، معامله با آن دسته از رأی‌دهندگانی را که قبلا او را رد کرده‌اند، شکسته‌اند.

انتقام همیشه وسوسه انگیز است. گاهی اوقات، از نظر اخلاقی قابل توجیه است و ما نمی دانیم که ترامپ در دو سال آینده چه چیزی در سر دارد. چیزی که معمولا نیست، سیاست خوب است. آسیب جانبی به رای دهندگان خسته ای وارد می شود که صرفا می خواستند جهت کشور تغییر کند. اگر دموکرات‌ها کارت استیضاح را بازی کنند، ممکن است وسوسه شوند که انتقام خود را بگیرند و بنابراین این چرخه ادامه خواهد داشت.