وویجر 1 در حال نزدیک شدن به یک روز نوری کامل از زمین است - و این فقط باعث ترس ناسا شد

وویجر 1 ناسا در آستانه تاریخ سازی است، اما فضاپیمای کهنه در برقراری ارتباط با خانه کمی مشکل دارد. این کاوشگر تنها چند هفته قبل از تبدیل شدن به اولین جسم ساخته شده توسط انسان که یک روز نوری کامل از زمین دور می شود، برای مدت کوتاهی خاموش شد و مهندسان ناسا هنوز در حال کار برای درک دلیل آن هستند.

ناسا در اواسط اکتبر پس از اینکه مهندسان نتوانستند سیگنال رادیویی آن را طی دو تلاش ارتباطی به فاصله 24 ساعت شناسایی کنند، ارتباط خود را با وویجر 1 قطع کرد. به گفته ناسا، سیگنال یک روز پس از دومین تلاش دوباره ظاهر شد، اما مهندسان هنوز در حال بررسی علت قطعی هستند.

وویجر 1 که در سال 1977 پرتاب شد، 16 میلیارد مایل (26 میلیارد کیلومتر) از زمین را طی کرد، اما مهندسان ناسا هنوز آماده رها کردن آن نیستند. در تلاشی برای گسترش سفر فوق‌العاده فضاپیما در فضای بین‌ستاره‌ای، تیم اخیرا یک مانور مهم صرفه‌جویی در انرژی را انجام داده است که می‌تواند کاوشگر پیر را بیش از آنچه که در ابتدا انتظار می‌رفت، عملیاتی نگه دارد.

ناسا برای برقراری ارتباط با فضاپیمای بین سیاره‌ای خود به شبکه فضایی عمیق خود (DSN)، مجموعه‌ای از آنتن‌های رادیویی غول‌پیکر در نقاط مختلف جهان متکی است. در 18 و 19 اکتبر، DSN نتوانست سیگنال رادیویی وویجر 1 را طی دو تلاش برنامه ریزی شده با فاصله 24 ساعت تشخیص دهد.

ارتباط با فضاپیما یک روز بعد در 20 اکتبر از سر گرفته شد و تیم از آن زمان توانسته است با وویجر 1 در تماس باشد. مهندسان ناسا هنوز در حال بررسی دلیل قطع ارتباط هستند.

با این حال، تیم مشخص کرد که یک گروه از رانشگرهای وویجر 1 در هنگام قطع ارتباط آفلاین شدند، که باعث شد رانشگرهای پشتیبان آن به طور خودکار روشن شوند. این فضاپیما طوری برنامه ریزی شده است که در صورتی که رایانه های داخلی آن مشکل بالقوه را در پیشرانه ها تشخیص دهند، این تعویض را انجام دهد.

پاسخ خودکار فضاپیما را در یک پیکربندی پایدار و ایمن قرار می‌دهد و عملیات عادی را متوقف می‌کند، که به تیم مهندسان زمان می‌دهد تا موضوع را بررسی کرده و اقدام کنند.

کریم بدارالدین، مدیر ماموریت وویجر در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا در جنوب کالیفرنیا، در بیانیه‌ای گفت: «این اولین باری است که ما این فضاپیما را می‌بینیم که چنین کاری انجام می‌دهد، اما همچنین در نقطه‌ای از مأموریت هستیم که باید منتظر چیزهای غیرمنتظره باشیم». ما از تماس مجدد با وویجر 1 راحت شدیم و مشتاقیم بفهمیم چه اتفاقی افتاده است.

انتظار می رود وویجر 1 در 18 نوامبر به فاصله یک روز نوری از زمین برسد. در این نقطه، سفینه فضایی در فاصله 16.09 میلیارد مایلی (25.89 میلیارد کیلومتری) از زمین خواهد بود—یا مسافتی که نور می تواند در یک روز طی کند. این بدان معناست که 24 ساعت طول می کشد تا پیام ها از زمین به وویجر 1 برسد و بالعکس.

سوزان داد، مدیر پروژه وویجر در JPL در بیانیه‌ای گفت: «اگر می‌خواهید به وویجر سلام کنید، پیام خود را ارسال می‌کنید و سپس به خانه می‌روید و دو روز صبر می‌کنید تا در نهایت پاسخ دریافت کنید.

این ماموریت با 10 ابزار علمی راه اندازی شد که برخی از آنها برای صرفه جویی در مصرف برق و زنده نگه داشتن کاوشگر نمادین خاموش شده اند. کاوشگرهای دوقلوی وویجر از گرمای حاصل از پوسیدگی پلوتونیوم که به الکتریسیته تبدیل می‌شود، کار می‌کنند. هر سال فضاپیمای پیر حدود 4 وات توان خود را از دست می دهد.

مانور اخیر ناسا در صرفه جویی در مصرف انرژی، به نام "بیگ بنگ"، سه دستگاه را در وویجر 1 خاموش کرد و آنها را با سه جایگزین کم مصرف جایگزین کرد. بدون این تلاش اخیر، وویجر 1 باید ابزار دیگری را تا تابستان 2027 خاموش می‌کرد. اکنون، فضاپیما در حال سفر در فضای بین ستاره‌ای است و داده‌های ارزشمندی را در منطقه فراتر از هلیوسفر، حباب ذرات و میدان‌های مغناطیسی ایجاد شده توسط خورشید، جمع‌آوری می‌کند.

با نزدیک شدن به فاصله یک روز نوری از زمین، وویجر 1 هیچ تغییری در محیط خود تشخیص نخواهد داد. در عوض، این نقطه عطف یادآوری قابل توجه از سفر خارق‌العاده فضاپیما و توانایی آن برای ادامه عبور از وسعت نابخشودنی فضای بین ستاره‌ای را ارائه می‌دهد.