وکیل طلاق برای همسران خانه نشین هشدار دارد

یک وکیل خانواده می گوید طلاق در ایالات متحده درست جلوی چشمان ما در حال تغییر است. نگرانی اصلی او؟ همسرانی که شاغل نیستند و در غیر این صورت به شریک زندگی خود وابسته هستند.

ژاکلین هارونیان مستقر در نیویورک، شریک مدیریت حقوق خانواده ویسلمن هارونیان، به نیوزویک گفت که طلاق بزرگ آمریکایی، برای سال ها، از یک الگوی قابل پیش بینی پیروی کرده است - تا به حال.

در دهه‌های گذشته، معمولا یکی از زوجین، معمولا شوهر، پول را به دست می‌آورد، در حالی که دیگری، معمولا زن، بچه‌ها را بزرگ می‌کرد و خانه را اداره می‌کرد و دادگاه‌ها برای حمایت مالی طولانی‌مدت از همسر دوم در صورت پایان ازدواج وارد عمل می‌شدند.

هارونیان، 56 ساله، گفت: "قوانین در حال تغییر هستند، درآمدهای دریافتی می توانند پول خود را حفظ کنند و همسرانی که تحت تکفل هستند برای مدت کوتاهی حمایت خواهند شد." "تقریبا 15 سال پیش، نیویورک آخرین ایالتی بود که قوانین طلاق بدون تقصیر را وضع کرد و از آن زمان، این قوانین از نظر جنسیتی خنثی تر می شوند. پدران نقش فعال تری در تربیت فرزندان ایفا می کنند و در نتیجه، بسیاری به دنبال حضانت 50-50 هستند. از سوی دیگر، قدرت شغلی و درآمدی مادران افزایش می یابد."

وی ادامه داد: در تمام این مدت مادران خانه نشین کمتر از حمایت های همسر، پرداخت هزینه های قانونی و سهام عادلانه اموال زناشویی از جمله مشاغل و سایر دارایی ها برخوردار می شوند.

برخی از کارشناسان حقوقی می گویند واقعیت گسترده تر، جزئی تر است.

در حالی که هارونیان می‌گوید که دادگاه‌های خانواده به طور فزاینده‌ای منعکس‌کننده تغییرات اجتماعی هستند که به قدرت درآمد افراد پاداش می‌دهند، یکی دیگر از وکیل‌های حقوق خانواده که نیوزویک با او مشورت کرده است، هشدار می‌دهد که نتایج طلاق به شدت به قوانین ایالتی وابسته است - واقعیتی که هارونیان نیز به آن اشاره می‌کند - و اینکه وابستگی مالی موضوعی است که خانواده‌ها باید به آن فکر کنند.

هارونیان در سال 2013 در دادگاه عالی ایالات متحده پذیرفته شد و با تکیه بر سال ها تجربه، معتقد است که از زمانی که نیویورک قوانین طلاق بدون تقصیر را وضع کرده است، چشم انداز قانونی به طور قابل توجهی تغییر کرده است.

او گفت که نتیجه سیستمی است که به طور فزاینده ای با همسران به عنوان بازیگران اقتصادی فردی رفتار می کند تا اعضای یک ساختار سنتی خانواده. به نظر او، همسران خانه نشین نسبت به دهه های گذشته حمایت کمتری از همسر، دریافت جوایز حقوقی کمتر و به دست آوردن سهم کمتری از دارایی های زناشویی دریافت می کنند.

او گفت: «درآمدها با پول بیشتر کنار می‌روند و افراد تحت تکفل با پول بسیار کمتری روبه‌رو می‌شوند.

هارونیان معتقد است که این تغییر خطوط سیاسی و ایدئولوژیک را قطع می کند. او گفت که واکنش‌ها به دیدگاه‌هایش، که او به‌صورت آنلاین زیر نظر @ny_divorce_lawyer به اشتراک می‌گذارد، هم در میان مردان و هم زنان طنین‌انداز شده است، به‌ویژه در برابر آنچه که او به‌عنوان یک چشم‌انداز جنسیتی به شدت قطبی‌شده توصیف می‌کند.

برای همسرانی که قصد طلاق دارند، توصیه او ساده است.

او گفت: "آنها باید قبل از تصمیم گیری، تمام حقوق و مسئولیت های خود را درک کنند." «آنها همچنین باید بدانند که همسرشان از نظر حقوق حضانت چه انتظاری دارد.

بسیاری از انتظارات مردم با واقعیت مطابقت ندارد.»

او گفت که یک تصور غلط رایج این است که قراردادهای پیش از ازدواج یک شبکه ایمنی جامع را فراهم می کنند.

هارونیان گفت: «این درست نیست. «قراردادهای پیش از ازدواج عمدتا از حقوق ارث و دارایی های جداگانه ای محافظت می کند که قبل از ازدواج وجود داشته است.

"آنها از همسر خانه نشین به شیوه ای معنادار محافظت نمی کنند."

در واقع، جدی ترین هشدار او به افرادی است که به طور کامل نیروی کار را ترک می کنند تا بچه ها را بزرگ کنند یا خانه را حفظ کنند. در حالی که او تأکید کرد که چنین ترتیباتی می‌تواند در طول ازدواج مؤثر باشد، او گفت که بسیاری از همسران تغییر چشمگیر شرایط مالی پس از طلاق را دست کم می‌گیرند.

او گفت: «واقعا دیگر چیزی به نام نگهداری مادام العمر وجود ندارد. همسری که در خانه می‌ماند ممکن است از حمایت همسر برخوردار شود، اما این تضمینی نیست.

او باید در بیشتر موارد برای آن بجنگد. او باید برنامه ای داشته باشد تا بفهمد چگونه از خودش حمایت کند."

هارونیان افزود که صاحبان مشاغل نیز به طور فزاینده ای بیشتر ارزشی را که ایجاد می کنند حفظ می کنند، در حالی که همسران وابسته ممکن است کمتر از یک بار انتظار دریافت کنند.

او گفت: "شما ممکن است توانایی پرداخت هزینه های مواد غذایی، غذا و سبک زندگی را در زمانی که متاهل هستید داشته باشید." اما به محض اینکه طلاق رخ داد، حداقل برای مدت طولانی آن سطح حمایت را نخواهید داشت.»

با این حال، همه پزشکان حقوق خانواده فکر نمی کنند که مشاهدات هارونیان منعکس کننده یک روند کلی در سراسر کشور است.

هانا همبری بل، مؤسس مؤسسه حقوقی همبری بل در تگزاس، به نیوزویک گفت که قانون طلاق در سراسر ایالات متحده بسیار متفاوت است و نسبت به برخورد با تجربه یک ایالت به عنوان نماینده کل کشور هشدار می دهد.

بل گفت: «یک سیستم طلاق آمریکایی وجود ندارد. "قانون طلاق مختص ایالت است و آنچه ممکن است در نیویورک اتفاق بیفتد می تواند متفاوت از آنچه خانواده ها در تگزاس تجربه می کنند به نظر برسد."

بل خاطرنشان کرد که تگزاس هرگز به طور گسترده با این انتظار عمل نکرده است که همسری که در خانه بماند پس از طلاق به طور نامحدود از نظر مالی حمایت می شود. او گفت که نگهداری از همسر به دستور دادگاه عموما محدود است و برای کمک به همسر در برآوردن حداقل نیازهای معقول برای کوتاه ترین دوره مناسب طراحی شده است.

بل همچنین مخالف این تصور بود که افراد با درآمد بالاتر می توانند به سادگی با همه چیز کنار بروند.

او گفت: «تگزاس یک ایالت دارای مالکیت اجتماعی است. به طور کلی، درآمد به دست آمده و دارایی به دست آمده در طول ازدواج بخشی از تجزیه و تحلیل اموال جامعه است، صرف نظر از اینکه کدام همسر این چک را به دست آورده است.

جایی که بل و هارونیان نقاط مشترک بیشتری پیدا می‌کنند، مسئله وابستگی مالی است. در هر ایالت، بل معتقد است که زوج ها باید به طور کامل پیامدهای اقتصادی خروج یکی از همسران از نیروی کار را درک کنند.

او گفت: «وابستگی مالی به بزرگسال دیگری خطرات واقعی را به همراه دارد. "زنان شایستگی این را دارند که ترتیبات مالی را که وارد می شوند درک کنند."

درسی که از هر دو وکیل به دست می آید لزوما این نیست که ازدواج از امنیت کمتری برخوردار شده است، بلکه طلاق برای برخی کمتر بخشنده شده است. در جایی که مراقبت، قدرت کسب درآمد و ساختارهای خانواده به سرعت در حال تکامل هستند، مفروضاتی که نسل‌های قبلی را هدایت می‌کردند دیگر کاربرد ندارند.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: کارا دولمن و تونی فیلیپس.