وکیل می گوید کریستا پایک پس از اعدام ناموفق «بلند شد و راه می رفت».

وکیل او گفت، کریستا پایک هشت روز پس از اینکه از دو تزریق کشنده در طی یک اعدام نادرست در تنسی جان سالم به در برد، در بیمارستان «بلند و راه می‌رود».

این بهبود نشان دهنده یک چرخش چشمگیر پس از اعلام مرگ مغزی پایک در روز دوشنبه، قبل از بیدار شدن و شروع به صحبت در روز سه شنبه است. مصیبت او بسیاری را در ایالات متحده و خارج از کشور شوکه کرده و منتقدان مجازات اعدام را برانگیخته است.

استفن فرل، وکیل تیم حقوقی پایک، به بی‌بی‌سی گفت که او می‌توانست راه برود، اما از نظر ذهنی مه آلود بود. فرل گفت: «آنچه برای من توصیف شده این است که از نظر فیزیکی اتفاقات زیادی در جریان است، بازوهای او بسیار آسیب دیده است و نمی‌تواند زیاد از آنها استفاده کند.

او افزود: "او امروز برای اولین بار بلند شده و راه می رود، اما فقط در اطراف اتاق، نه خیلی دور."

پایک (50 ساله)، پس از دریافت دو دوز باربیتورات پنتوباربیتال، در 30 سپتامبر، بیهوش اما زنده از اتاق اعدام تنسی به بیمارستان منتقل شد.

پس از اقدام ناموفق برای اعدام، یکی از وکلای او این روند را «بی‌رحمانه و عذاب‌آور» خواند و افزود که هفت سوزن را در بازوی چپ پایک شمرده است که «به نظر می‌رسد یکی از آن‌ها وقتی از دستش کشیده شده بود خم شده بود». پایک سرش را از روی گیره اعدام بلند کرده بود تا بگوید دست هایش در حین مصرف دارو می سوختند.

فرل گفت، تیم پایک به دنبال حمایت روانی برای او هستند، با توجه به اینکه "به وضوح اکنون ضروری است". روز چهارشنبه، پایک پس از به هوش آمدن به عنوان "عصبانی و گیج" توصیف شد.

فرل در مورد وضعیت روانی پایک گفت: "من فکر می کنم این یک جورهایی خوب و بد است. خوب است که او نسبتا با آن رفتار می کند، اما همچنین تا حدودی مه آلود است. او می تواند به راحتی رشته افکار خود را از دست بدهد و فراموش کند که کجا می رود."

او گفت باید دید که آیا پایک به طور کامل بهبود می یابد یا خیر.

"من فرض می کنم [وضعیت پایک] همچنان رو به بهبود است، اما ممکن است آسیب های دائمی وجود داشته باشد. ما هنوز این را نمی دانیم."

روز چهارشنبه رندی اسپایوی، وکیل دیگری برای پایک، گفت که او قادر به حرکت دادن بازوهایش نیست و به ذات الریه و لخته خون مبتلا است. تیم او می‌گویند علیرغم شرایطش، پایک همچنان تحت کنترل بود و با پاها و دست راستش به تخت بیمارستان بسته شده بود.

وکلای پایک قبل از اعدام هشدار داده بودند که ممکن است مقامات برای یافتن رگ‌ها و رنج او در این روند تلاش کنند، اما ایالت برای ادامه کار فشار آورد و دادگاه عالی ایالات متحده اجازه داد زندان به جلو برود.

گمانه‌زنی‌هایی از سوی متخصصان پزشکی وجود دارد مبنی بر اینکه شاید برخی یا تعداد زیادی از دارو رگ او را از دست داده و وارد بافت شده است، یکی از رگ‌های او که مشکل‌ساز بوده و این واقعیت ماه‌ها قبل توسط وکلای او اعلام شده بود، منفجر شده است، یا دارو معیوب بوده یا ترکیبی از آن.

زمانی که پایک 18 ساله بود و دوست پسرش 17 ساله بود که در سال 1995 کولین اسلمر 19 ساله، یکی از همکلاسی های خود را در ناکسویل Job Corps در تنسی کشتند.

به گفته دادستان، پایک نگران بود که اسلمر سعی می کرد دوست پسر، تاداریل شیپ را از او دور کند. آنها با هم، اسلمر را به یک منطقه جنگلی کشاندند، او را شکنجه کردند و کشتند.

شیپ در سال 1997 به قتل درجه یک محکوم شد و به حبس ابد با امکان آزادی مشروط محکوم شد. پایک هرگز دخالت خود در قتل اسلمر را انکار نکرده است. او بعدا مبتلا به اختلال دوقطبی و اختلال استرس پس از سانحه شد، اما به دلیل اینکه 18 ساله بود، به اعدام محکوم شد و 30 سال است که در انزوا در انتظار اعدام است.

وکلای پایک استدلال کرده اند که تیم حقوقی اصلی او در ارائه شواهدی در مورد آزار جنسی و جسمی که او در دوران کودکی متحمل شده است، کوتاهی کرده است. فرماندار تنسی، بیل لی، درخواست عفو پایک را مسدود کرد. او از آن زمان اعدام های باقی مانده در ایالت را برای بقیه سال متوقف کرده و دستور "بازبینی جامع و شخص ثالث" برای تعیین دقیق آنچه اتفاق افتاده را صادر کرده است. - نگهبان

کیت دوگان: زندگی، مرگ و یک اعدام نادرست در تنسی