"ویرانی، ناامیدی": اسپانیا پس از تصادف مرگبار قطار سه روز عزاداری را آغاز کرد.

در پی برخورد قطار سریع السیر که منجر به کشته شدن 68 نفر و زخمی شدن تعداد زیادی شد، اسپانیا روز پنجشنبه وارد سه روز عزای عمومی شد. این حادثه سوالات جدیدی در مورد ایمنی و مدیریت راه آهن ایجاد کرده است.

اسپانیا پس از دومین برخورد قطار سریع السیر در سال جاری که منجر به کشته شدن 68 نفر و زخمی شدن تعداد زیادی شد، روز پنجشنبه سه روز عزای عمومی شد و بستگان به شدت به دنبال اخباری در مورد عزیزان خود بودند.

یکی از مرگبارترین فجایع قطار اروپا در قرن حاضر، پس از گزارش وزیر حمل و نقل از "خطا" و "شرایط غیرقابل توضیح" که منجر به این سانحه شد، سؤالات جدیدی در مورد ایمنی در شبکه ریلی اسپانیا ایجاد کرد.

این برخورد صبح چهارشنبه در منطقه مرکزی کاستیا-لامانچا زمانی رخ داد که یک سرویس اپراتور دولتی Renfe به پشت قطار ثابت متعلق به شرکت خصوصی اسپانیایی Iryo برخورد کرد.

برای نمایش این محتوا از YouTube، باید ردیابی تبلیغات و سنجش مخاطب را فعال کنید.

به نظر می‌رسد یکی از افزونه‌های مرورگر شما بارگیری پخش‌کننده ویدیو را مسدود می‌کند. برای تماشای این محتوا، ممکن است لازم باشد آن را در این سایت غیرفعال کنید.

گزارشگران دیدند که خدمات اورژانس شبانه لاشه ها را برای یافتن قربانیان دیگر در خط کلیدی که مادرید را به شهر جنوبی سویا متصل می کند، جستجو کردند و قطعات فلزی شکسته را با جرثقیل بالا بردند.

جوسیمار مدینا، 31 ساله پرویی که با دوست دخترش در اسپانیا تعطیلات خود را سپری می کرد، گفت که در قطار Renfe خوابیده بود که "از خواب بیدار شدم و در هوا بودم."

پابلو مجیا، 42 ساله، با جراحات وارده از ناحیه سر فرار کرد و گفت که تعویض صندلی در آخرین لحظه جان او را نجات داد.

او در حالی که یک جامپر خاکستری آغشته به خون پوشیده بود و چمدان پاره پاره شده خود را در دست داشت، گفت: "یک ضربه بسیار قوی... تعداد زیادی از مردم روی زمین، روی هم، صندلی های پاره شده، چمدان ها، هرج و مرج زیادی".

مدرسه ای در روستای مجاور اوردا، در حدود 130 کیلومتری (80 مایلی) جنوب مادرید، برای اجازه دادن به بستگان برای پرس و جو در مورد عزیزانشان استفاده می شود.

تیم‌هایی از کارگران صلیب سرخ از گروه‌هایی از مردم که برخی از آنها در حالی که گریه می‌کردند، در میان انبوه پلیس و روزنامه‌نگاران از سراسر جهان وارد شدند، حمایت کردند.

کارمن گارسیا، روانشناس صلیب سرخ، گفت: «ساعات طولانی و سخت» در انتظار است زیرا «هر فردی آن را به روش خود مدیریت خواهد کرد.

"ما افرادی داریم که در شوک هستند، آنچه را که اتفاق افتاده قبول نکرده اند، مردم عصبانی، غمگین و نگران. گارسیا گفت: سوگواری پیچیده خواهد بود.

گارد مدنی چهار دفتر در شهرهای مادرید، تولدو، کوردوبا و سویا ایجاد کرده است تا بستگان قربانیان بتوانند نمونه‌های DNA تهیه کنند و به شناسایی مفقودان کمک کنند.

همچنین مراکز اهدای خون در کاستیا لامانچا و مادرید ایجاد شده است.

خوزه میگل فرناندز، یک کشیش محله در اوردا، به خدمات اضطراری پیوست و از خانواده قربانیان حمایت کرد.

او گفت: «آنچه که بیش از همه اهمیت دارد این است که با بستگان قربانیان احساس صمیمیت کنند، زیرا کلمات در چنین زمانی بی معنی هستند، اما در آغوش گرفتن کمک می کند.

فرناندز با یادآوری اینکه چگونه به محل سقوط هواپیما شتافت، گفت که با "تصویری از ویرانی، ناامیدی، عدم اطمینان، مرگ" مواجه شده است.

اسکار پوئنته، وزیر حمل و نقل روز چهارشنبه گفت که یک سیستم کنترل خودکار در مسیر 69 کیلومتری (43 مایلی) سقوط کرد و باعث شد همه قطارها در آنجا متوقف شوند.

پوئنته گفت، اما مرکز کنترل تصمیم گرفت "تردد را در شرایطی که از دیدگاه ما غیرقابل توضیح است، از سر بگیرد." قطار Renfe قبل از برخورد با Iryo 25 کیلومتر را طی کرد.

او افزود که مرکز کنترل «زمان کافی برای تأیید خطا داشت و آن را برطرف نکردند».

در ماه ژانویه، دو قطار سریع السیر در منطقه جنوبی اندلس پس از خروج یکی از آنها از ریل و عبور از مسیر مجاور، با یکدیگر برخورد کردند که منجر به کشته شدن 46 نفر شد.

تحقیقات در مورد آن حادثه ادامه دارد، اما دولت جناح چپ به دلیل مدیریت راه آهن اسپانیا با انتقادات شدیدی مواجه شد.

آخرین فاجعه یک ماه پیش از آن رخ می دهد که پدرو سانچز، نخست وزیر سوسیالیست، به دنبال لغو نظرسنجی های نامطلوب و تمدید دوره هشت ساله نخست وزیری خود در انتخابات عمومی زودهنگام در 29 نوامبر باشد.