ویزا و مسترکارت تقریبا نیمی از پرداخت های کارت اروپا را انجام می دهند. یورو دیجیتال قصد دارد آن را تغییر دهد

ژیل بویر، یکی از اعضای فرانسوی پارلمان اروپا در ژوئن گفت: «سیستم‌های پرداخت بی‌طرف نیستند، بلکه ابزار قدرت هستند». ما اروپایی‌ها تماس‌های بیدارباش زیادی در مورد وابستگی خود به ایالات متحده داشته‌ایم و اکنون کاملا بیدار هستیم.» در همان روز، کمیته امور اقتصادی پارلمان اروپا با 43 رای موافق در مقابل 14 رای موافق به حمایت از یورو دیجیتال رای داد.

شکل جدید ارز دیجیتال بانک مرکزی که توسط بانک مرکزی اروپا (ECB) پیشنهاد شده است، به عنوان یک جایگزین الکترونیکی برای پول فیزیکی صادر شده توسط بانک عمل می کند و به مردم و مشاغل در منطقه یورو یک گزینه رایگان و پذیرفته شده جهانی برای پرداخت ارائه می دهد.

برنامه آزمایشی 12 ماهه قرار است در نیمه دوم سال 2027 آغاز شود و 36 شرکت مالی از جمله Deutsche Bank، Revolut، Adyen و UniCredit برای مشارکت ثبت نام کرده اند. کسب و کارها باید تا سال 2029 یوروهای دیجیتال را در فروشگاه و آنلاین بپذیرند.

امور مالی یکی از چندین جبهه است که مقامات اتحادیه اروپا از وابستگی این اتحادیه به شرکت های آمریکایی بیم دارند. بر اساس گزارش گلوبال دیتا، تقریبا نیمی (47 درصد) از ارزش پرداخت با کارت منطقه یورو توسط ویزا و مسترکارت در سال 2025 پردازش شده است. در بریتانیا، تمرکز حتی بیشتر است، به طوری که 95٪ از تراکنش های کارت به سیستم های پرداخت وابسته به دو شرکت آمریکایی وابسته است. به گفته بانک مرکزی اروپا، 15 کشور از 21 کشور منطقه یورو هنوز فاقد یک راه حل پرداخت دیجیتال داخلی هستند و هیچ طرح پرداخت اروپایی فعلی به طور یکپارچه در کل بلوک کار نمی کند.

سیاستگذاران اروپایی نسبت به اختلالی که در صورت قطع دسترسی به دو شبکه پرداخت ایالات متحده ممکن است رخ دهد، محتاط هستند. در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ، که دولتش بیشتر به تحریم های مالی به عنوان ابزار سیاست خارجی متمایل شده است، این فوریت افزایش یافته است.

رادی الحاج، مدیر اجرایی RS2، یک شرکت فناوری پرداخت که در اجرای آزمایشی شرکت دارد، می‌گوید: «اگر یکی از شبکه‌های بزرگ تصمیم به تعطیلی در اروپا بگیرد، جایگزین کردن هیچ یک از روش‌های پرداخت موجود یک شبه آسان نخواهد بود. بانک مرکزی اروپا می‌خواهد اروپا جای پای خود را داشته باشد تا اینکه کاملا به زیرساخت‌های خارجی وابسته باشد.

پول نقد فیزیکی، یکی از شکل‌های پولی که بانک مرکزی اروپا هنوز کاملا کنترل می‌کند، پس از استفاده روزانه در حال محو شدن است. به گفته بانک مرکزی اروپا، سهم شرکت‌های منطقه یورو که پول نقد نمی‌پذیرند طی سه سال گذشته سه برابر شده و به 12 درصد رسیده است و در حال حاضر انتشار اسکناس‌های 500 یورویی را متوقف کرده است.

با اعداد

47% درصد ارزش پرداخت‌های کارت منطقه یورو توسط ویزا و مسترکارت در سال 2025 پردازش شده است

1.3 میلیارد یورو برآورد هزینه های توسعه بانک مرکزی اروپا برای طرح یورو دیجیتال

233.8 تریلیون یورو ارزش کل پرداخت های غیر نقدی انجام شده در منطقه یورو در سال 2025

منابع: گلوبال دیتا، بانک مرکزی اروپا

اگر بانک‌های مرکزی نتوانند یک جایگزین دیجیتال ایجاد کنند، خطر از دست دادن حاکمیت پولی داخلی را دارند. استیبل کوین ها – توکن های دیجیتالی که به ارزهای فیات متصل می شوند – در حال حاضر به عنوان یک شکل جایگزین از پول دیجیتال در حال افزایش هستند.

Pierre-Antoine Vacheron، مدیرعامل شرکت پرداخت فرانسوی Worldline، یکی دیگر از شرکت‌کنندگان آزمایشی، می‌گوید: «یک یورو دیجیتال موفق می‌تواند نقش بین‌المللی یورو را تقویت کند و به اروپا کمک کند تا با دیجیتالی شدن سیستم‌های پرداخت جهانی، رقابتی باقی بماند. او می افزاید: «این یک پیشرفت انقلابی نیست، این یک شکاف پرکننده واقعی است.

کلی دیوین، رئیس مسترکارت اروپا، می‌گوید که مسترکارت «بخشی از بافت اقتصادی اروپا برای دهه‌ها بوده است». این شرکت قصد دارد به سرمایه گذاری در اروپا ادامه دهد، که به گفته دیواین باعث تقویت "رقابت و ایجاد فرصت های اقتصادی بیشتر" می شود.

چه سودی برای تجارت دارد؟

کسب‌وکارها قبلا در مورد تمرکز قدرت در دو ارائه‌دهنده اصلی پرداخت ابراز نگرانی کرده بودند. در ماه مه 2025، گروه‌های تجاری به نمایندگی از آمازون، کارفور، اچ اند ام، ایکیا و سایر خرده‌فروشان بزرگ با استناد به تحقیقاتی که نشان دهنده افزایش 33.9 درصدی بین سال‌های 2018 و 2022 بود، به کمیسیون اروپا خواستند تا هزینه‌های ظاهرا بالای طرح کارت ویزا و مسترکارت را کاهش دهد.

یورو دیجیتال به بازرگانان این امکان را می‌دهد تا از هزینه‌های مبادله به‌کلی چشم پوشی کنند و فورا تسویه حساب کنند. مارتین داودال، وکیل نظارتی خدمات مالی در وینستون تیلور، می‌گوید این ترکیب می‌تواند اروپا را به «محلی ارزان‌تر و جذاب‌تر» برای انجام تجارت تبدیل کند.

یک روش پرداخت استاندارد مزایای دیگری را ارائه می دهد. مجموعه‌ای از طرح‌های پرداخت ملی اروپا - iDEAL در هلند، Bizum در اسپانیا، Blik در لهستان - منجر به تجربه‌های مختلف پرداخت در هر بازار شده است. کارلو براوین، رئیس مشارکت های پرداخت EMEA در Adyen می گوید: «مدیریت ترکیب گسترده ای از روش های پرداخت منطقه ای در بازارهای مختلف، پیچیدگی واقعی را برای مشاغل به همراه دارد. براوین می افزاید: «در حالی که هنوز برای مشاهده تقاضای قوی تجار برای یورو دیجیتال خیلی زود است، تقاضای ثابتی برای انتخاب و انعطاف پذیری وجود دارد.

ربکا کریستی، کارشناس ارشد بروگل، اندیشکده سیاست اقتصادی مستقر در بروکسل، می‌گوید که بعید است که یورو دیجیتال تأثیر فوری بر تجارت داشته باشد، مگر در اقتصادهای پر پول که دیجیتالی شدن آنها کند بوده است. او می‌گوید: «تجار می‌خواهند قبل از پذیرش سیستم جدید، هزینه‌های پردازش سیستم جدید را بدانند و در صورت امکان کاهش دهند.

یورو دیجیتال دارای دو مزیت ساختاری است: پذیرش اجباری تاجر و توزیع اجباری از طریق بانک ها. در سال 2029، پس از راه اندازی، انتظار می رود خرده فروشان در سراسر اتحادیه اروپا آن را بپذیرند و هر بانکی باید آن را به مشتریان ارائه دهد. با این حال، Vacheron اضافه می کند: "آزمون واقعی این خواهد بود که آیا به پذیرش گسترده روزمره دست می یابد یا خیر."

محققانی که این پروژه را از نزدیک دنبال کرده‌اند، به این موضوع اعتراف می‌کنند که واضح نیست. آپوستولوس توماداکیس، پژوهشگر ارشد مرکز مطالعات سیاست اروپا، می گوید: «درک نیاز به یورو دیجیتال دشوار است. او استدلال می کند که بخشی از مشکل پیام رسانی است. "مقامات در مورد ثبات مالی، استقلال استراتژیک یا یک لنگر پولی صحبت می کنند - انتزاعی هایی که برای مردم عادی اهمیت کمی دارند."

سابقه کار در جاهای دیگر دلگرم کننده نیست. به قول داودال، تلاش‌های مشابهی «شکست‌های کامل و کامل» بوده است. پایلوت DCash کارائیب شرقی در سال 2024 به حالت تعلیق درآمد و eNaira نیجریه که در سال 2021 راه اندازی شد، همچنان عملیاتی است اما پذیرش محدودی داشته است.

ادغام یورو دیجیتال در سیستم‌های پرداخت موجود چالش خود است. کسب‌وکارها به ابزارهای جدیدی برای رسیدگی به بازپرداخت، تطبیق پرداخت‌ها و محافظت در برابر قطعی نیاز خواهند داشت. ال حاج می گوید: این سیستم همچنین به تعمیر و نگهداری مداوم نیاز دارد. شبکه‌های کارت در حال حاضر دو بار در سال به‌روزرسانی را انجام می‌دهند، و یورو دیجیتال احتمالا همان تعدیل مداوم را طلب خواهد کرد.»

بانک‌ها با دو خطر مواجه هستند: مشتریانی که سپرده‌های خود را به کیف پول‌های یورو دیجیتال به جای حساب‌های دارای بهره منتقل می‌کنند و هزینه اجرای سیستم پرداخت دوم در کنار سیستم موجود. ECB تخمین می زند که یورو دیجیتال در مجموع می تواند برای بانک های اروپایی 4 تا 6 میلیارد یورو (4.7 میلیارد دلار تا 7 میلیارد دلار) در طول چهار سال هزینه داشته باشد. هزینه های راه اندازی خود آن 1.3 میلیارد یورو (1.5 میلیارد دلار) با هزینه های عملیاتی جاری تقریبا 300 میلیون یورو (350 میلیون دلار) در سال تخمین زده می شود.

بانک‌ها ممکن است برخی از هزینه‌ها را با دریافت کارمزد تراکنش‌های یورو دیجیتالی خود از بازرگانان جبران کنند، اگرچه منتقدان معتقدند که این امر در واقع مدل مبادله‌ای را که قرار بود یورو دیجیتال مختل کند، دوباره ایجاد می‌کند. این به نگرانی هایی منجر شده است که ممکن است بانک ها برای زیرساخت هایی که هیچ کس از آنها استفاده نمی کند، هزینه پرداخت کنند.

ورود آهسته به یک میدان شلوغ

برای پروژه ای که به پذیرش گسترده بستگی دارد، یورو دیجیتال با حمایت نابرابر قابل توجهی از سوی برخی از بزرگترین بانک های اروپا شروع می شود. BNP Paribas، Commerzbank و Rabobank همگی از Wero، یک کیف پول دیجیتالی با سرمایه بانکی که 50 میلیون کاربر دارد، حمایت کرده اند.

Jacob Rider، مدیر ارشد برنامه در Projective Group، یک شرکت خدمات مالی، می‌گوید: «زمانی که یورو دیجیتال منتشر شود، Wero می‌تواند به عنوان یک طرح پرداخت همه‌کاناله اروپایی قابل‌تأسیس باشد. این موضوع سؤالات دشواری را در مورد اینکه آیا اروپا به طور مؤثر در حال توسعه دو راه حل برای یک مشکل استراتژیک است، ایجاد می کند.

با این حال، کریستی هیچ تضادی بین این دو تلاش نمی بیند. او استدلال می کند: «داشتن یک مجری عمومی واضح مهم است. هیچکس نمی‌خواهد شرایطی ایجاد شود که بخش خصوصی چیزی را توسعه دهد که نقش یک خدمات عمومی را بر عهده بگیرد و سپس از دسترس خارج شود.»

ECB معتقد است که یورو دیجیتال به منظور تکمیل گزینه های موجود است نه جایگزینی آنها. Josephine Nachtsheim، سخنگوی ECB دیجیتال یورو می گوید: «این در مورد افزایش آزادی انتخاب مردم است. این برنامه برای تحقق اهداف سیاست عمومی خود، مانند حفظ دسترسی به پول بانک مرکزی در عصر دیجیتال و تقویت انعطاف‌پذیری و استقلال استراتژیک پرداخت‌های اروپایی طراحی شده است.

یورو دیجیتال یک مورد آزمایشی برای یک سوال بزرگتر است که در اروپا وجود دارد: آیا می تواند زیرساخت های حیاتی مورد نیاز خود را با سرعت کافی بسازد تا همگام با ایالات متحده و چین باشد؟ رایدر می‌گوید: «یورو دیجیتال به‌عنوان یک رقیب مستقیم برای تسلط پرداخت ایالات متحده، بدون شک دیر وارد می‌شود. "این به بازاری راه اندازی می شود که در آن عادات پرداخت مصرف کننده عمیقا ایجاد شده است و جایگزین های خصوصی اروپایی در حال گسترش هستند."

یورو دیجیتال شش سال طول کشید تا به مرحله آزمایشی برسد. در آن زمان، واشنگتن دلار دیجیتال خود را رد کرد و قانون GENIUS را برای حمایت از استیبل کوین‌های خصوصی با پشتوانه دلار تصویب کرد، که تقریبا 33 تریلیون دلار تراکنش در سال 2025 انجام داد. «امروزه، وابستگی اروپا به شبکه‌های کارت ایالات متحده یک نگرانی اصلی است، اما تا سال 2029، مسئله اصلی تأثیر پول دیجیتالی مبتنی بر دلار است.»

از این نظر، یورو دیجیتال ممکن است مشکل دیروز را حل کند.

این مقاله در اکتبر/نوامبر 2026 منتشر شده است: شماره اروپا مجله فورچون با عنوان "آیا اروپا می تواند کنترل آمریکا را در پرداخت ها بشکند؟"

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد