وینستون چرچیل قهرمان ترامپ چگونه با پوتین و اوکراین برخورد خواهد کرد

هنگامی که دونالد ترامپ در ماه مارس می خواست کیر استارمر را به اندازه خود کاهش دهد، به دنبال قهرمان خود رفت. پس از اینکه بریتانیا در ابتدا اجازه نداد نیروهای آمریکایی از پایگاه های خود از جمله دیگو گارسیا برای حمله به ایران استفاده کنند، رئیس جمهور در دفتر بیضی شکل گفت: «این وینستون چرچیل نیست».

ترامپ اغلب احترام خود را برای چرچیل آشکار کرده است. ترامپ در اولین روز بازگشت خود به کاخ سفید در سال 2025، مجسمه نیم تنه چرچیل را درست مانند سال 2017 به دفتر بیضی بازگرداند و به نظر او اشتباه دو رئیس جمهور دموکرات را اصلاح کرد.

در طول همه‌گیری، ترامپ خود را به رهبر دوران جنگ تشبیه کرد که به گفته او، با سقوط بمب‌های آدولف هیتلر «به پشت بامی در لندن می‌رود و صحبت می‌کند».

ترامپ امروز مانند چرچیل با یک بحران رو به افزایش اروپا و یک کرملین دشوار مواجه است. اما آیا ترامپ آنقدر چرچیلی است که ارائه می کند؟ نحوه برخورد ترامپ با ولادیمیر پوتین و جنگ اوکراین با نحوه برخورد چرچیل با مسائل بزرگی که در طول جنگ جهانی دوم و جنگ سرد با آن روبرو بود چگونه مقایسه می شود؟ به زبان ساده: سر وینستون چه خواهد کرد؟

مورخان روابط چرچیل با مسکو پاسخ‌هایی دارند که ممکن است تحسین‌کنندگان و منتقدان ترامپ را ناراحت کند.

چرچیل به احتمال زیاد به دنبال نشستی با پوتین بود و ممکن بود برای پذیرش یک معامله سخت به کیف تکیه کند. اما او احتمالا اصرار می‌کرد که از روی قدرت، با اروپا در اتاق، برای سهامی که او آن را استراتژیک ارزیابی می‌کرد، مذاکره کند.

ترامپ یک چرچیل واقعی را هدایت می کند، نه آن چیزی که او تصور می کند. نه رهبر سرکش 1940، بلکه قله نشین تشنه معامله در سال 1944. تفاوت این است که چرچیل، با بازی یک دست ضعیف، همچنان قیمتی را استخراج می کند.

در 21 اکتبر، استیو ویتکف، فرستاده ترامپ، برای نهمین بار با پوتین در سن پترزبورگ ملاقات کرد و از مردی که بر زمین‌های بازی کودکان در اوکراین موشک می‌بارید، به عنوان یک «بشردوستانه» تمجید کرد.

این به دنبال توافق 9 اکتبر ترامپ برای گازوئیل روسیه و معافیت او در 16 اکتبر از اکثر تحریم ها و تعرفه های اعمال شده بر روسیه در قانون دو حزبی که کمتر از یک ماه قبل امضا کرده بود، انجام شد.

موردی برای نزدیک کردن روسیه به نفع حل بحران اوکراین وجود دارد. اما برای بسیاری از ناظران، این فرصت طلبی برهنه خودخواهانه پیش از مجموعه ای دشوار میان دوره ای بود که قیمت انرژی از نظر سیاسی سمی است.

ممکن است توافقی در مورد اوکراین شکل بگیرد. Trilateral negotiations look set for November. اما آنهایی که امیدوارند روسیه بهایی فراتر از خون و گنجی را که برای خود به ارمغان آورده است بپردازد، ممکن است بی نیاز شوند.

چرچیل در واقع زبان سبک دیپلماتیک ترامپ را ارائه کرد. در فوریه 1950 در ادینبورگ، با ابداع این اصطلاح، خواستار «مذاکره در اجلاس سران» با مسکو شد.

او به نیوزویک گفت چرچیل تا زمانی که در سال 1955 دفتر را ترک کرد، متقاعد شد که جلسات شخصی، "اگر دوست داشته باشید، راه حلی برای حل مشکلات بزرگ بین المللی است." تویه، کارشناس برجسته چرچیل، گفت که او تمایلی به تملق ترامپ، شی جین پینگ چین یا پوتین ندارد، "اما از این نظر، آنها به نوعی راه او را دنبال می کنند."

چرچیل نیز در مورد چانه زنی با یک دیکتاتور بر سر کشورهای کوچکتر سختگیر نبود. در کرملین در 9 اکتبر 1944، او نیم ورق کاغذ را روی میز فشار داد. 90 درصد برتری روسیه در رومانی و 90 درصد بریتانیا در یونان را پیشنهاد کرد. Josef Stalin ticked it with a blue pencil.

دکتر مارتین فولی، مورخ دانشگاه برونل لندن، نویسنده مشترک کتاب چرچیل و استالین: رفقای سلاح در طول جنگ جهانی دوم است. او این توافق درصدی را «معامله ای روشن و خونسرد» خواند.

در همان جلسه، دو رهبر توافق کردند که رهبران تبعیدی لهستان را برای گفتگو به مسکو فراخوانند. چرچیل به آنها هشدار داد که امتناع از مسئولیت بیشتر بریتانیا در قبال آنها را رها می کند. فولی به نیوزویک گفت: او بالاتر از قلدری کردن متحدان لهستانی خود نبود.

حماقت فکر می کند چرچیل نیز "ممکن است به اوکراینی ها توصیه کرده باشد که واقعیت های موقعیت خود را بسنجند." و توماس گراهام از شورای روابط خارجی استدلال می کند که پوتین به لاهه منتقل نخواهد شد: "باید با او صلح برقرار شود."

این قیاس در مورد آنچه چرچیل به روی میز آورده است، می شکند. توئی گفت که اعتقاد او در دهه 1950 این بود که اگر "با این افراد سخت صحبت کنید" و از آن با "تهدیدهای به اندازه کافی معتبر، از جمله تهدیدات هسته ای" حمایت کنید، می توان مسکو را به دلیل درک کرد.

در فولتون، میسوری، در سال 1946، چرچیل در مورد روس ها گفت که "هیچ چیزی وجود ندارد که آنها به اندازه قدرت تحسین کنند."

اما ترامپ اکتبر امسال را صرف کاهش فشار بر روسیه کرده است. وزارت خزانه داری تحریم های ایالات متحده علیه گازوئیل روسیه را تا آوریل 2027 به حالت تعلیق درآورد. این همان تخفیفی است که چتم هاوس در ماه می نسبت به پیشنهاد مسکو به عنوان مشوق هشدار داده بود.

ترامپ همچنین اوکراین را تحت فشار قرار داد تا کمپین پالایشگاهی را که ظرفیت روسیه برای تولید گازوئیل را کاهش داده است، متوقف کند.

سر لوری بریستو، سفیر بریتانیا در مسکو از سال 2016 تا 2020، در فوریه قضاوت کرد که پوتین "انگیزه های ترامپ را به درستی خوانده است و او را بر این اساس بازی می دهد."

سپس اتاق است. چرچیل، قهرمان اتحاد اروپا پس از جنگ، "می خواست اروپا نیز در چنین نشستی حضور داشته باشد."

ترامپ قرارداد گازوئیل را در روزی اعلام کرد که مقامات اوکراینی، بریتانیایی، فرانسوی، آلمانی، اتحادیه اروپا و ناتو با فرستادگانش در فلوریدا دیدار می کردند. او به قول ماتیاس ماتییس از CFR "بدون مشورت با کسی در اروپا" عمل کرد.

و خطرات وجود دارد. در نیم‌برگ چرچیل فهرستی از کشورهایی که سرنوشتشان در ترازو بود، فهرست شده بود که او به خوبی می‌دانست. دفتر کل ترامپ تناژ مرتبط با ثروت سیاسی او را در داخل فهرست می کند.

توافق ترامپ بیش از 300000 تن گازوئیل را به یکباره وعده می دهد. بر اساس محاسبات تحلیلگران، این کمتر از یک روز مصرف ایالات متحده است. در مقابل، مسکو تخفیف تحریم‌ها را دریافت می‌کند که قانون‌گذاران هر دو طرف هشدار می‌دهند که به تامین مالی جنگ روسیه کمک می‌کند.

چرچیل رومانی را، جایی که ارتش شوروی قبلا در آن حضور داشتند، واگذار کرد - اما در ازای آن، یونان را تضمین کرد.

تمایز تویی یکی از انگیزه هاست: چرچیل، به گفته او، «با حسن نیت نسبتا خوب عمل می کرد، در حالی که من فکر نمی کنم که ترامپ واقعا چنین است» در عوض در خدمت منافع شخصی خود بود.

فولی گفت که چرچیل نیز استالین را اشتباه خوانده و شوخ طبعی و هوش او را تحسین کرده است. حماقت نمی‌تواند او را با پوتین تصور کند، چهره‌ای که «برای ذائقه چرچیل بیش از حد پلیس مخفی/آپاراتچی است».

با این حال سن چرچیل را به سبک ترامپ نزدیکتر کرد. تویی گفت: "با افزایش سن و با کاهش سلامتی او بیشتر شبیه ترامپ می شود" و معتقد بود که می تواند "فقط حاضر شود و در آن قدم بزند و همه چیز بدون آمادگی زیاد حل شود".

پس از مرگ استالین، چرچیل در می 1953 برای یک جلسه در بالاترین سطح فراخوان داد. در سال 1954، ویاچسلاو مولوتوف، وزیر امور خارجه اتحاد جماهیر شوروی را در مورد نشست دو قدرت به صدا درآورد. مخالفت های واشنگتن و کابینه خود او را متوقف کرد.

تویی گفت تفاوت بزرگ با ترامپ «کیفیت مشاورانش» و تمایل اطرافیان چرچیل برای «ایستادن در برابر او» است.

عمیق ترین تفاوت در خلق و خوی است. فولی گفت، رمانتیک در چرچیل، «بسیار بیشتر از آنچه ترامپ به نظر می‌رسد، با داستان مقاومت اوکراین در برابر قدرت روسیه برانگیخته می‌شود».

زلنسکی این ارتباط را خودش در مارس 2022 برقرار کرد. او به مجلس عوام گفت که اوکراینی‌ها «در جنگل‌ها، در مزارع، در سواحل، در خیابان‌ها» خواهند جنگید.

Toye نسبت به پیش بردن بیش از حد سال 1940 هشدار می دهد: "مقایسه پوتین با هیتلر کمی افراطی است."

بنابراین، آموزنده ترین چرچیل، معامله گر سال 1944 است. غول قدیمی سیاست بریتانیا، ترامپ را آزمایشی روشن قرار می دهد.

فرض کنید کانال فعلی سنت پترزبورگ آتش‌بسی را به همراه داشته باشد که کیف و اروپا امضا می‌کنند، با پشتوانه تضمین‌هایی که زمستان تنش‌های مورد انتظار روسیه را حفظ می‌کند و در نهایت به یک توافق پایدار منجر می‌شود. ترامپ به آنچه چرچیل تلاش کرد و نتوانست با جانشینان استالین انجام دهد، دست خواهد یافت.

اما اگر لغو تحریم‌ها نه یک آتش‌بس بادوام و نه گازوئیل ارزان‌تر را تا دوره میان‌دوره‌ای 3 نوامبر بخرد، آن‌گاه ترامپ قدرتی را خرج خواهد کرد که چرچیل فکر می‌کرد مسکو بیش از همه به آن احترام می‌گذارد و در ازای آن چیزی برای نشان دادن آن وجود ندارد.

«بهترین ساعت» چرچیل که در ژوئن 1940 احضار کرد، امتناع از معامله بود. پرمعامله ترین لحظه او چهار سال بعد، زیر مداد آبی استالین رقم خورد. حتی در آن زمان نیز استالین را مجبور کرد در ازای رومانی یونان را واگذار کند.

همانطور که بعدا نوشت، چرچیل همچنان نگران بود که معامله ممکن است "بسیار بدبینانه" تلقی شود. تصور اینکه ترامپ نگران بدبینی تصور شده باشد سخت است.

اما اگر ترامپ می‌خواهد بهترین ساعت خود را در اوکراین بگذراند، سوابق چرچیل یک راه را نشان می‌دهد: با پوتین صحبت کنید، اما او را مجبور به پرداخت هزینه کنید.