ویژگی‌های محبوب اپل که با iPhone Duo دریافت نخواهید کرد

تغییر به یک تاشو نیازمند برخی فداکاری ها است.

کاربران گوشی های هوشمندی که به iPhone Duo جدید چشم دوخته اند، ممکن است توسط صفحه نمایش تاشو داخلی مات آن و نرم افزار نرم افزاری که حول آن تجربه دوباره طراحی شده است، مجذوب شوند. این مطمئنا هیجان‌انگیزترین دستگاه اپل در یک دهه یا بیشتر است، اما اولین گوشی تاشو اپل خالی از لطف نیست. در سمت اندروید حصار، دارندگان تاشو سال‌ها را صرف تطبیق با فداکاری‌هایی کرده‌اند که با یک دستگاه لبه‌ی خونریزی همراه است، و معلوم شد که اپل نتوانسته است به طور کامل بر هیچ یک از آنها غلبه کند.

البته، Duo نسبت به آیفون 18 پرو سنتی‌تر که در کنار آن عرضه شد، دوام کمتری دارد، اما این تنها راه کوتاهی نیست. برای برخی از افراد، از دست دادن چند ویژگی در ازای نمایشگر تاشو ارزشش را دارد، اما برخی از این ضررها برای برخی دیگر مشکل ساز خواهد بود.

سری فعلی آیفون اپل در حافظه اخیر متنوع‌ترین است، و زمانی که مدل دیگری برای نیازهای شما منطقی‌تر باشد، نباید مجبور به خرید Duo باشید. از دوربین‌هایی که نمی‌توانند کاملا رقابت کنند تا کمبود FaceID، در اینجا ویژگی‌های اصلی آیفون وجود دارد که با iPhone Duo از دست خواهید داد.

بزرگترین ضرری که هنگام تغییر از آیفون سنتی به Duo احساس خواهید کرد، نداشتن آرایه FaceID برای تشخیص چهره در آیفون است. شما فقط با اثر انگشت یا گذرواژه احراز هویت خواهید کرد. اگر به FaceID عادت کرده اید، که تقریبا همیشه کار می کند تا زمانی که صورت شما در جایی جلوی صفحه باشد، از دست دادن این گزینه می تواند ضربه بزرگی باشد. هنگام باز کردن قفل تلفن، خرید و ورود به برنامه‌ها نیاز به دست و پنجه نرم کردن با یک حسگر اثر انگشت دشوار دارد که می‌تواند تشدید شود.

از سوی دیگر، برخی از کاربران همچنان دلتنگ آیفون های قدیمی با TouchID هستند. شاید چهره شما به هر دلیلی با FaceID بازی خوبی نداشته باشد. شاید شما فقط لمس حسگر اثر انگشت را ترجیح می دهید. اپل حسگر TouchID Duo را در دکمه پاور قرار داد، پیاده‌سازی مشابهی که در گوشی‌های تاشو سامسونگ و سایر فروشندگان یافت می‌شود.

یکی از ویژگی هایی که ممکن است در iPhone Duo از دست ندهید، دکمه کنترل دوربین است که در ریل کناری آیفون های دیگر وجود دارد. این یک کیت منظم است، با یک شاتر دو مرحله‌ای و یک کنترل خازنی که به شما امکان می‌دهد تنظیمات دوربین را در لحظه تغییر دهید، اما به نظر می‌رسد که در مورد برخی از کاربران و همچنین صفحه‌کلید بدنام پروانه در مک‌بوک‌های اواخر دهه 2010، این کیبورد مورد توجه قرار گرفته است. به عبارت دیگر، از منظر فناوری نوآورانه و جالب است اما استفاده در عمل اغلب خسته کننده است.

با این حال، اگر شما یکی از آن دسته از کاربران آیفون هستید که به دکمه Camera Control سوگند یاد می‌کنید، این از دست دادن باعث می‌شود. در ترکیب با دوربین‌های کمتر Duo، فقدان دکمه کنترل دوربین نشان می‌دهد که اپل Duo را به‌عنوان یک دستگاه مصرف رسانه‌ای به جای یک ابزار خلاقانه می‌بیند (این تصور به دلیل عدم اجرای چندوظیفه‌ای واقعی چند پنجره‌ای در گوشی بیشتر شد).

ضررهای عمده دیگر را می توان در بخش دوربین iPhone Duo یافت که برای تلفنی با این همه دوربین جالب است. سه آرایه دوربین در iPhone Duo وجود دارد: جفت اصلی عکسبرداری در پشت، دوربین سلفی Dynamic Island در نمایشگر جلو و دوربین زیر نمایشگر در صفحه نمایش داخلی تاشو که اپل آن را دوربین FaceTime می نامد. هر یک از این سیستم‌ها در مقایسه با نوآوری‌های دوربین آیفون 18 پرو به‌طور عمده در معرض خطر قرار گرفته‌اند.

با شروع از آرایه دوربین اصلی، Duo به درستی با دو لنز در صفحه پشتی خود نصب شده است. این دوربین دارای دو ماژول 48 مگاپیکسلی عریض و فوق عریض است که در برادران دال‌شکل خود یافت می‌شود، اما فاقد لنز تله‌فوتوی پریسکوپی است که ارائه می‌کنند. و آن دیافراگم مکانیکی فوق‌العاده جالب، که روی کیک آیفون 18 پرو است، در اینجا یافت نمی‌شود، و نه اسکنر LiDAR آن برای عکاسی بهتر در شب. دوربین سلفی روی صفحه نمایش در مقایسه با دوربین سلفی 18 مگاپیکسلی آیفون 18 پرو نسبت به دوربین سلفی 12 مگاپیکسلی ضعیف تر است.

همانطور که در بالا توضیح داده شد، همچنین فاقد آرایه اسکن چهره FaceID است.

حتی در بخش نرم‌افزاری، Duo یک کاهش‌دهنده دوربین است. اپل کنترل‌های Pro جدید را برای آیفون 18 پرو معرفی کرد. کاربران می توانند سرعت شاتر، دیافراگم و موارد دیگر را تنظیم کنند و 18 Pro را به دوربین مفیدتری برای حرفه ای ها تبدیل کنند. این کنترل‌ها در Duo وجود ندارند. بنابراین، عکس‌های ProRAW نیز در نرم‌افزارهای حرفه‌ای ویرایش عکس و همچنین عکس‌ها و ویدیوهای فضایی بهتر عمل می‌کنند – اگر هدست واقعیت مجازی ندارید، مشکل بزرگی نیست، اما دارندگان Vision Pro ممکن است بخواهند آن را در نظر بگیرند.

آخرین اما مطمئنا نه کم اهمیت ترین از نظر کاهش دوربین، دوربین FaceTime زیر نمایشگر موجود در صفحه نمایش داخلی تقریبا به طور قطع صبحانه یک سگ خواهد بود. اپل از اینکه به کسی بگوید چند مگاپیکسل است خودداری کرده است که نشانه خوبی نیست. ما نباید به بزرگ‌ترین رقیب کوپرتینویی، سامسونگ که از دوربین‌های زیر نمایشگر در گلکسی زد فولد 4 استفاده می‌کرد و این ویژگی را برای چندین نسل به جلو برد، نگاه کنیم.

مزیت استفاده از فناوری زیر نمایشگر همیشه یک تصویر کاملا بدون وقفه و بدون لنز زشت "سوراخ پانچ" برای خراب کردن آن بود، اما به قیمت کیفیت تصویر تمام شد. هر تلفنی که تا به حال دوربین زیر نمایشگر داشته است نتوانسته است بر این واقعیت غلبه کند که شما لایه ای از پیکسل ها را بین خود و لنز قرار می دهید و نتایج به طور قابل پیش بینی وحشتناکی بوده است. دلیلی وجود ندارد که باور کنیم اپل این مشکل را حل کرده است، به همین دلیل است که آنها آن را دوربین سلفی نمی نامند، بلکه آن را دوربین FaceTime می نامند.