پاتریک استوارت نماد «پیشتازان فضا» و «مردان ایکس» در ۸۶ سالگی درگذشت: «امروز یکی از بزرگان صحنه و سینما را از دست دادیم».

پاتریک استوارت، بازیگر آموزش دیده کلاسیک که آثار شکسپیر را به فرانچایز «پیشتازان فضا» و «مردان ایکس» اضافه کرد، درگذشت. او 86 سال داشت.

به گفته کلی بوش نواک، سخنگوی استوارت، چهارشنبه در لس آنجلس، پس از «سفری کوتاه و دردناک» با بیماری آلزایمر و زوال عقل لوی بادی درگذشت. تشخیص استوارت قبلا فاش نشده بود.

هیو جکمن، یکی از بازیگران مکرر استوارت در دنیای «مردان ایکس» در شبکه‌های اجتماعی گفت: «ما امروز یکی از بزرگان صحنه و سینما را از دست دادیم. و در کتاب من، یک دوست و مرد فوق‌العاده است. من چیزهای زیادی از او یاد گرفتم. در تمام روزهایم دلم برایت تنگ خواهد شد، پاتریک استوارت.

استوارت در حالی که به ترتیب به عنوان پروفسور چارلز خاویر و کاپیتان ژان لوک پیکارد از مجموعه‌ها و فیلم‌های «مردان ایکس» و «پیشتازان فضا: نسل بعدی» شناخته می‌شود، بیشتر دوران حرفه‌ای خود را روی صحنه گذراند تا در عمارت ایکس یا USS Enterprise.

او علاوه بر ایفای نقش همه از کلودیوس تا مکبث، اغلب اجرای یک نفره «سرود کریسمس» را اجرا می‌کرد و اجرای «سرزمین بدون مرد» اثر هارولد پینتر و «در انتظار گودو» ساموئل بکت را در وست اند و برادوی اجرا کرد.

او برنده سه جایزه اولیویه شد، از جمله یکی برای بازی در نقش کلودیوس در «هملت» در کنار دیوید تنانت. و او جایزه گرمی گرفت - در سال 1996 برای بهترین آلبوم گفتاری برای ضبط آهنگ "پیتر و گرگ".

او زمانی که در نهایت برای اولین بار با مکبث تکل زد، به برخی از بهترین نقدهای دوران حرفه ای خود دست یافت. این تولید به کارگردانی روپرت گولد در می 2007 در تئاتر جشنواره چیچستر انگلستان آغاز به کار کرد، به وست اند لندن تغییر مکان داد و سپس به آکادمی موسیقی بروکلین منتقل شد و سپس در سال 2008 به برادوی منتقل شد.

عملکرد استوارت تنها نامزدی جایزه تونی را برای او به ارمغان آورد. تایمز لندن می‌گوید مکبث او «آفریده‌ای جذاب از ضعف، اشتها، خودپرستی و شوخ طبعی است». دیلی تلگراف گفت که او "یک اجرای واقعا عالی" را ارائه کرده است و نیویورک تایمز گفت که "این یک اجرا ضروری است".

استوارت در سال 2008 به آسوشیتدپرس گفت: "نزدیک به 50 سال منتظر بودم. من آن را در 14 سالگی یاد گرفتم. تمام تک گویی ها را حفظ کردم فقط به این دلیل که فکر می کردم عالی هستند. و آنها گیر کردند، بنابراین من مجبور نبودم آن قسمت های نمایشنامه را یاد بگیرم، که این یک موهبت است، زیرا یادگیری سطرهای این کار اکنون تبدیل به یک کار شده است."

فرمانده کشتی فضایی بدون توالت بزرگ شد

فرمانده آینده یک کشتی ستاره ای در قرن بیست و چهارم که در میرفیلد در یورکشایر، گوشه ای از طبقه کارگر شمال انگلستان بزرگ شد، بدون حمام در خانه اش بزرگ شد.

استوارت در ۱۲ سالگی به یک گروه درام آماتور پیوست و در نوجوانی شکسپیر را برای سرگرمی حفظ کرد. او بورسیه ای را برای مدرسه تئاتر بریستول اولد ویک دریافت کرد و به عنوان بازیگر شخصیت شروع به کار کرد.

او از 19 سالگی کچل شده بود - آلوپسی در خانواده اش شیوع دارد.

همانطور که استوارت در روزنامه ای نوشت، پدرش، گروهبان سابق هنگ در ارتش بریتانیا، مستعد طغیان "خشونت های مکرر علیه مادرم" بود. "خشونت همیشه انتخابی است که یک مرد انجام می دهد و تنها او مسئول آن است."

استوارت در کتاب خاطرات خود، "Making It So" در مورد اینکه چگونه او و برادر بزرگترش تروور برای شب هایی آماده می شدند که پدرشان مست و عصبانی به خانه می آمد و به مادرشان حمله می کرد، نوشت. "گاهی اوقات با دست باز بود، گاهی اوقات با مشت بسته. همیشه سر او را نشانه می رفت."

پسر بعدا حامی پناهندگی شد، سازمانی که برای قربانیان آزار خانگی سرپناهی فراهم می کند.

شکسپیر دوست داشتنی در نقش کاپیتان پیکارد ثمربخش بود

او می‌نویسد: «صحنه ثابت می‌شود که فضای امنی است، پناهگاهی از زندگی واقعی که در آن می‌توانم در فرد دیگری زندگی کنم، در مکان و زمان دیگری زندگی کنم.

استوارت در شرکت رویال شکسپیر پذیرفته شد و به مدت 14 سال ماند و در همه چیز از مارک آنتونی تا هنری چهارم و شایلاک و اوبرون نقش آفرینی کرد. او به AP گفت: «افرادی که در شرکت نبودند به من می‌گفتند: «به آن استراحت بده. چرا جای دیگری نمی‌روی؟» و من می‌گفتم: «برای انجام چه کاری؟» "تلی؟"

استوارت در نهایت به دنبال کارهای متنوع تر، از جمله فیلم 1981 "Excalibur" رفت. او به تازگی تولید «چه کسی از ویرجینیا وولف می ترسد؟» را انجام داده بود. در سال 1987 زمانی که یک پیشنهاد جالب آمد. من خودم را در هالیوود دیدم که یک سریال علمی تخیلی فیلمبرداری می‌کردم، که مطمئن بودم شکست می‌خورد.»

البته نشد. به لطف باریتون غنی و رفتار نجیب استوارت، فرانچایز «پیشتازان فضا» به مدت هفت سال، 178 قسمت و چهار فیلم بلند تولید شد. او به خاطر شعارش «آن را چنان کن» شهرت داشت.

ستایش او از شکسپیر زمانی که شروع به بازی در نقش ژان لوک پیکارد، فرمانده کشتی ستاره ای قرن 24 کرد، به او کمک کرد.

استوارت در خاطرات خود می نویسد: "در نحوه صحبت و رفتار آنها یک امر رسمی وجود دارد که من را به یاد موقعیت های شکسپیر متعددی می اندازد که روی صحنه بوده ام. من متوجه شدم که باید ژان لوک را بازی کنم، انگار که او شخصیتی در "هنری چهارم" است که درباره مردان شجاع است."

علیرغم بورگ و کلینگون ها، استوارت هنوز هم توانست جایی را برای شعر خالی باز کند. او شرکت پارامونت شکسپیر را تأسیس کرد، کارگاهی در روزهای شنبه و یکشنبه برای هر بازیگری که علاقه داشت. (استوارت در سریال تلویزیونی «پیکارت: پیکارد» دوباره از پیکارد بازدید کرد.)

استوارت تنها چند روز پس از والتر کونیگ، یکی دیگر از نمادهای «پیشتازان فضا» که نقش پاول چکوف را در برنامه تلویزیونی اصلی NBC از سال 1966 تا 1969 بازی کرد، درگذشت.

ویلیام شتنر، بازیگر نقش کاپیتان جیمز تی کرک در این فرنچایز، در اینستاگرام نوشت: «چه هفته دلخراشی بود. "سر پاتریک استوارت یک دوست، همکار و یک هنرپیشه باشکوه بود. او از صحنه تا پل اینترپرایز، هوش، لطف و حس عمیق انسانیت را برای هر کاری که انجام می داد به ارمغان آورد."

«پیشتازان فضا: نسل بعدی» به او دید بالاتری داد، که منجر به کارهای بیشتری شد، از جمله نقش‌هایی در فیلم‌های «تئوری توطئه»، «داستان لس آنجلس» و در برادوی، جایی که او در «طوفان»، «سرایدار» و «زندگی در تئاتر» دیوید مامت بازی کرد. او در ژوئن 2010 توسط ملکه الیزابت دوم لقب شوالیه دریافت کرد. استوارت همچنین سفیر کمیته بین المللی نجات بود.

شخصیتی شجاع و فرمانده. اما سکسی؟

در ژوئیه 1992، او و سیندی کرافورد، سوپرمدل، بر روی جلد کتاب راهنمای TV Guide بر اساس یک نظرسنجی از خوانندگان، روی جلد "Top Turn-Ons" قرار گرفتند. استوارت در خاطرات خود نوشت: "بیهوده".

استوارت ابتدا به عنوان شخصیت خاویر در سه گانه اصلی مردان ایکس معرفی شد و در سه فیلم از سال 2000 تا 2006 ظاهر شد. او بعدا در چهار فیلم دیگر قبل از مرگ پروفسور ایکس در "لوگان" در سال 2017 بازگشت. او در سال 2022 دوباره در «دکتر استرنج در چند جهان جنون» ظاهر شد و در فیلم آینده «انتقام‌جویان: روز قیامت» دوباره ایفای نقش کرد.

او همچنین در نمایش استارز «Blunt Talk» به کارگردانی ست مک فارلین برای دو سریال، کارهای کمدی خود را به نمایش گذاشت و در «فیلم ایموجی» صداپیشگی پوپ را بر عهده داشت. او در «مرغ ربات»، «فوتوراما» و «سیمپسون‌ها» ظاهر شد (در یک قسمت، هومر موهایش را از دست می‌دهد و استوارت به او می‌گوید کچل بودن عالی است.) یکی از آخرین کارهای او با جکمن در «کارآگاهان گوسفند» در سال 2026 بود.

بعدا در زندگی، او به اینترنت علاقه نشان داد و با شوخ طبعی خود طرفداران جدیدی پیدا کرد، در حمام با لباس خرچنگ ژست گرفت و وقتی عکسی از او در حال چیدن سیب منتشر کرد، باعث ایجاد میم شد. وقتی یک روزنامه بریتانیایی به اشتباه او را به عنوان همجنسگرا معرفی کرد، گفت که این تغییر خوبی بود. او در توییتی نوشت: «حداقل من از خواب بیدار نشدم که اینترنت به من بگوید دوباره مرده ام.

او در سال 2013 با سانی اوزل، ترانه‌سرا و خواننده بروکلین ازدواج کرد و مک‌کلن، همبازی این بازیگر در «مردان ایکس»، اجرای آن را بر عهده داشت. استوارت بعدا عکسی از تازه ازدواج کرده در یک گودال توپ در توییتر منتشر کرد.

از او دو فرزند، یک دختر به نام سوفیا و یک پسر به نام دانیل به یادگار مانده است.

___

لیندزی باهر، نویسنده فیلم AP، مشارکت داشت.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد