پاتریک استوارت، کاپیتان «پیشتازان فضا» و ابرقهرمان «مردان ایکس» در ۸۶ سالگی درگذشت.

پاتریک استوارت، بازیگر پیچیده‌ای که با ایجاد یک دگرگونی ماورایی از یک کهنه‌کار بریتانیایی به نماد علمی تخیلی، حس شکسپیر را به Star Trek و X-Men آورد، درگذشت. او 86 سال داشت.

یک نماینده اعلام کرد استوارت چهارشنبه در خانه خود در لس آنجلس درگذشت.

در اواخر دهه 1980، استوارت چندین دهه کار تئاتر کلاسیک در انگلستان را در دست داشت، اما زمانی که فرماندهی ایالات متحده به او داده شد، در آمریکا ناآشنا بود. تصدی

پیشتازان فضا: رابرت جاستمن، تهیه‌کننده نسل بعدی، در یک سخنرانی در دانشگاه UCLA با حضور استوارت اتفاق افتاد و شاهد بود که او در حال خواندن از شکسپیر به سبک نام تجاری پاتریسیوس خود بود. جاستمن بر خلاف میل خالق «جن رودنبری» خالق «پیشتازان فضا» که فکر نمی‌کرد یک بریتانیایی کچل می‌تواند چهره سریال جدید باشد، بازیگر را برای تست بازیگری فراخواند.

استوارت پس از یک پروسه انتخاب بازیگران بحث برانگیز، بر رودنبری معروف به پرسنیکتی پیروز شد و قراردادی بلندمدت برای ایفای نقش کاپیتان ژان لوک پیکارد امضا کرد، زیرا فکر می کرد هیچ راهی وجود ندارد که سریال بیش از یک فصل ادامه یابد.

استوارت در سال 2010 به یاد می آورد: "هر فردی که با آنها صحبت کردم - عوامل، کارگردانان، فیلمنامه نویسان، بازیگران دیگر - می گفتند: "اوه، نگران 6 سال نباش. تو خوش شانس خواهی بود که سال اول را پشت سر بگذاری." استوارت در سال 2010 به یاد می آورد. توصیه، من قرارداد شش ساله امضا کردم.

لس آنجلس تایمز در داستانی از او به عنوان "بازیگر شکسپیر بریتانیایی ناشناخته" نام برد. برنت اسپینر که نقش اندروید دیتا را در برنامه بازی می کرد، تابلویی را برای رفتن به بالای رختکن استوارت طراحی کرد که با رنگ قرمز روشن نوشته شده بود: «هشدار: بازیگر ناشناس شکسپیر بریتانیایی».

نسل بعدی اولین بار در سپتامبر 1987، دو ماه پس از تولد 47 سالگی استوارت به نمایش درآمد و در ابتدا برای جلب نظر طرفداران Star Trek، که بسیاری از آنها بازیگران جدید را مدعیان تاج و تخت می دانستند، تلاش کرد. اما پس از فراز و نشیب‌ها، سریال در سال 1990 با پایان فصل سوم، «بهترین هر دو جهان» به اوج رسید.

در آن اپیزود اولین cliffhanger در تاریخ Star Trek بود و پیکارد توسط یک نژاد بیگانه به نام The Borg ربوده و جذب شد. این یک لحظه واقعا تکان دهنده بود که چندین دهه قبل از اینکه چنین پیچ و تاب هایی در صفحه نمایش کوچک رایج شود، رخ داد.

استوارت همچنین در مرکز اپیزودهای متعددی قرار داشت که در بین بهترین ساعات تلویزیون علمی تخیلی تاریخ به حساب می‌آمدند، از جمله «شرکت دیروز» در سال 1990 و «نور درونی» در سال 1992، که پیکارد را در یک چشم به هم زدن یک عمر زندگی کرد.

استوارت و بازیگران آمریکایی‌اش به‌عنوان یکی از نزدیک‌ترین بازیگران تلویزیون شناخته شدند، اما در سال‌های اولیه، این کهنه‌کار تئاتر در پذیرش جوک‌هایی که با یک روز معمولی 14 ساعته سر صحنه همراه بود، مشکل داشت.

او در سال 2013 گفت: "آن بچه ها به من یاد دادند که می توانی کار خوبی انجام دهی و در عین حال اوقات خوبی را سپری کنی."

نسل بعدی پس از هفت فصل در سال 1994 به پایان رسید، با نامزدی امی برای سریال‌های درام برجسته و تولید چهار فیلم: پیشتازان فضا: نسل‌ها (1994)، با همبازی شاتنر. Star Trek: First Contact (1996); Star Trek: Insurrection (1998); و Star Trek: Nemesis (2002) که شاهد رویارویی استوارت با تام هاردی ناشناخته در آن زمان به عنوان شبیه‌سازی جوان‌تر پیکارد بود.

استوارت تصدیق کرد که پیشتازان فضا او را قربانی تایپ‌نویسی می‌کرد، بنابراین وقتی در سال‌های پایانی اکران فیلم نسل بعدی به او پیشنهاد شد که نقش پروفسور چارلز خاویر را در فیلم مردان ایکس (2000) بازی کند، مردد بود.

مردان ایکس که اقتباسی از کتاب های مصور مارول است، فیلمی پیشگام بود و به آغاز عصر جدیدی از سینمای ابرقهرمانی کمک کرد. استوارت با دوست دیرینه ایان مک کلن که نقش شرور مگنتو را بازی می کرد، کار کرد و در شش فیلم دیگر در نقش خاویر ظاهر شد، با بازی در X2: X-Men United (2003)، X-Men: The Last Stand (2006)، X-Men: Days of Future Past (2014) و Logan7-Mennig (2011) (2009) و ولورین (2013).

ایفای نقش پیکارد و خاویر برای سال‌ها به او این امکان را داد که لایه‌های لایه با شخصیت‌هایش کاوش کند، فرصتی که تعداد کمی از بازیگران از آن برخوردار هستند.

استوارت در سال 2017 به استفان گالووی از THR گفت: "هر دوی آنها... من به خاطر اخلاق، مهربانی، حساسیت و شفقتشان بسیار تحسین کردم."

پس از 17 سال دوری، او برای بازی در مجموعه CBS All Access Star Trek: Picard که در ژانویه 2020 عرضه شد، به دنیای آشنا بازگشت.

استوارت در 13 ژوئیه 1940 در میرفیلد، یورکشایر، انگلستان، در خانواده آلفرد و گلدیس استوارت به دنیا آمد. پدرش به عنوان یک کارگر نیمه ماهر کار می کرد و یکی از کهنه سربازان جنگ جهانی دوم، در میان آخرین مردانی بود که از دانکرک تخلیه شدند.

آلفرد که زیاد مشروب می‌نوشید، با همسرش آزار فیزیکی می‌داد، اما نه سه پسرش. تنها چند دهه بعد بود که استوارت متوجه شد که رفتار خشونت آمیز پدرش احتمالا ناشی از اختلال استرس پس از سانحه تشخیص داده نشده است.

استوارت که جوان‌ترین خانواده بود، خود را در خانه وحشت زده می‌دید و اغلب وظیفه داشت بین مشت پدرش و مادرش قرار بگیرد. بزرگ شدن در آن شرایط باعث شد تا او از جانبازان و همچنین قربانیان آزار خانگی در آینده دفاع کند.

او در سال 2009 نوشت: "من موفق شدم پناهگاه خود را در بازیگری پیدا کنم. صحنه برای من مکان بسیار امن‌تری از هر چیزی بود که در خانه زندگی می‌کردم - فرار می‌کرد. من می‌توانم شخص دیگری باشم، در مکانی دیگر، در زمانی دیگر."

در 15 سالگی، او در روزنامه محلی Dewsbury Reporter مشغول به کار شد، جایی که او وظیفه داشت با اعضای خانواده داغدار مصاحبه کند، وقتی کسی در شهر می میرد. معلوم شد روزنامه‌نگاری علاقه‌اش نبود و او بیشتر اوقات فراغت خود را با گروه‌های نمایشی می‌گذراند. سردبیرش در نهایت به او گفت که باید بین بازیگری و روزنامه‌نگاری یکی را انتخاب کند - و او در همانجا کنار رفت.

استوارت برای تامین مخارج زندگی خود شغل فروشندگی در یک فروشگاه مبلمان پیدا کرد، اما در سن 18 سالگی توانست بورسیه تحصیلی برای مدرسه تئاتر بریستول اولد ویک دریافت کند. در 26 سالگی به عضویت کمپانی رویال شکسپیر درآمد و بیشتر دهه 1960 را با گروه و همچنین تئاتر ملی گذراند.

پس از یک سری نقش در فیلم و تلویزیون بریتانیا، او اولین بازی خود را در فیلم جان بورمن پادشاه آرتور Excalibur (1981) در ایالات متحده انجام داد، سپس در فیلم کلاسیک علمی تخیلی دیوید لینچ (1984) در نقش گارنی هالک نقش آفرینی کرد.

استوارت برای بازی در نقش کاپیتان آهاب در مینی سریال موبی دیک در سال 1998 و برای بازی در نقش شاه هنری دوم در سال 2003 در فیلم شیر در زمستان نامزد امی و گلدن گلوب شد.

یک مهمان طنز در کمدی اچ بی او Extras، که در آن او نسخه‌ای دلپذیر از خود را به تصویر می‌کشد که وسواس زیادی برای برهنه دیدن زنان دارد، در سال 2006 نامزدی امی دیگری برای او به ارمغان آورد و بار دیگر در سال 2010 برای بازی در نقش شاه کلودیوس در هملت کمپانی رویال شکسپیر نامزد دریافت جایزه شد.

از سال 2015 تا 2016، او در نقش والتر بلانت مجری برنامه تاک شوی بریتانیایی در برنامه Starz's Blunt Talk بازی کرد که سومین نامزدی گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد. او همچنین یک کنسرت طولانی مدت به عنوان صدای اوری بولاک در سریال پدر آمریکایی داشت!

در سال 2019، او در ریبوت Elizabeth Banks برای Charlie’s Angels نقش بوسلی را بازی کرد و امسال 2026 2026 2026 در فیلم The Sheep Detectives نقش صداپیشگی داشت.

استوارت در سال 2010 توسط ملکه الیزابت دوم نشان شوالیه را دریافت کرد. او گفت: "هرگز تصور نمی کردم چنین اتفاقی برای من بیفتد، و در واقع، هنوز برای من غیر واقعی است."

سه بار ازدواج کرده بود. او در سال 1966 با شیلا فالکونر طراح رقص تئاتر ازدواج کرد و این زوج تا سال 1990 با هم ماندند. آنها صاحب دو فرزند به نام های دانیل - که در بلانت تاک ظاهر شد - و سوفیا داشتند. او از سال 2000 تا 2003 با وندی نوس، تهیه‌کننده پیشتازان فضا، قبل از عروسی نوازنده جاز، سانی اوزل، در مراسمی در سال 2013 که توسط مک‌کلن اجرا شد، ازدواج کرد.