پارکهای حفاظتشده نباید وسیع باشند - همانطور که یک ملخ کوچک به ما یادآوری میکند
گستره وسیعی از زمین که در آن حیوانات به طور گسترده پرسه می زنند و گیاهان آزادانه رشد می کنند. این چیزی است که اکثر مردم اگر به یک منطقه حفاظت شده فکر کنند، تصور می کنند.
توسط آری هافمن، مایکل کرنی، گفتگو
ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین
این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:
گستره وسیعی از زمین که در آن حیوانات به طور گسترده پرسه می زنند و گیاهان آزادانه رشد می کنند. این چیزی است که اکثر مردم اگر به یک منطقه حفاظت شده فکر کنند، تصور می کنند.
چنین مکان هایی برای حفاظت از حیوانات بزرگ و کل اکوسیستم ها حیاتی هستند. آنها مدیریت تهدیدات محیطی مانند آتش سوزی و تهاجم علف های هرز را بسیار آسان تر می کنند.
با این حال، برخی از مناطق استرالیا به سادگی فضای لازم برای حمایت از یک منطقه حفاظت شده بزرگ را ندارند. این امر به ویژه در مناطق کشاورزی صادق است. به عنوان مثال، در منطقه رشد محصولات کشاورزی شمال غربی ویکتوریا، ذخایر باقیمانده ممکن است کمتر از 100 هکتار (247 هکتار) را پوشش دهد.
این ذخایر کوچکتر اغلب کمتر از ارزش گذاری شده و نادیده گرفته می شوند. با این حال، آخرین تحقیقات ما نشان می دهد که این مناطق باقی مانده می توانند برای بقای گیاهان و حیوانات کوچکتر حیاتی باشند.
مطالعه اخیر ما نگاه دقیق تری به ملخ ها در غرب ویکتوریا داشت. ما گونهای را که قبلا توصیف نشده بود، از جنس ملخهای Keyacris، که شامل چوب کبریت در معرض تهدید است، دوباره کشف کردیم.
ما این گونه جدید را چوب کبریت موری مالی (Keyacris bungunnia) نامیدیم زیرا در اطراف منطقه ای زندگی می کند که در آن یک مگالک قدیمی، دریاچه Bungunnia، در دوران پلیستوسن وجود داشت. چوب کبریت موری مالی احتمالا در سواحل آن پریده است.
ملخ های چوب کبریت که به دلیل ظاهر متمایز چوب مانند آنها نامگذاری شده اند، منحصر به استرالیا هستند. تقریبا 250 گونه مرتبط در بسیاری از زیستگاه ها در سراسر کشور، از جمله بوته های بیابانی و مالگا، جنگل های اکالیپتوس و دشت های چمن دیده می شوند. این ملخ های بومی به دور از آفات، بخشی طبیعی از مناظر استرالیا هستند و از گیاهان بومی تغذیه می کنند و از شبکه های غذایی محلی حمایت می کنند.
آخرین مطالعه ما به سرپرستی دانش آموز کیم کافمن، توزیع این گونه ملخ را در چندین مکان ترسیم کرد. یافتههای ما نشان میدهد که هر جمعیت از نظر ژنتیکی از بقیه متمایز است.
با توجه به اینکه ملخ های چوب کبریت حتی در زمان رشد کامل بال ندارند، معمولا از محل تولد خود دور نمی شوند. اما در مکان هایی با زیستگاه مداوم، آنها می توانند به آرامی در طول نسل ها پخش شوند.
تحقیقات نشان می دهد که یک گونه از ویکتوریا به شمال تاسمانی رسید در حالی که گونه دیگر 2200 کیلومتر (1370 مایل) را در دشت Nullarbor در مسیر Kalgoorlie به Broken Hill طی کرد.
همانطور که مناظر به طور فزاینده ای تکه تکه می شوند، تهدیدهای زیست محیطی مانند آتش سوزی یا چرای بیش از حد در طول خشکسالی می تواند کل جمعیت را از بین ببرد. این امر به ویژه برای حیواناتی مانند چوب کبریت موری مالی که بال یا راه دیگری برای جابجایی به مکان های دیگر ندارند، خطرناک است.
پیدا کردن ملخ چوب کبریت در یک ذخیرهگاه کوچک باقیمانده میتواند نشان دهد که به طور تصادفی با زیستگاهی با کیفیت بالا برخورد کردهاید که محل زندگی گونههای آسیبپذیر دیگر است.
برای مثال، یکی از سایتهای چوب کبریت موری مالی ما بعدا برای حمایت از بزرگترین جمعیت شناخته شده پروانه مسی در معرض خطر Eltham (Paralucia pyrodiscus lucida) کشف شد. بسیاری از این حشرات، حتی زمانی که نقش مهمی در اکوسیستم های محلی ما ایفا می کنند، به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته اند.
با این حال، این ذخایر ارزشمند باقیمانده معمولا در تلاشهای حفاظتی نادیده گرفته میشوند و اغلب ضعیف مدیریت میشوند، توسط علفهای هرز پوشیده میشوند یا حتی با زباله پوشانده میشوند.
خوشبختانه، حفظ این مناطق برای حیوانات آسیب پذیر لازم نیست گران یا پیچیده باشد. ملخ ها می توانند تا زمانی که گیاهان غذایی در دسترس هستند زنده بمانند، حتی در تکه های کوچک زیستگاه مناسب. به عنوان مثال، جمعیت جابجا شده ملخ لاراپونا (Vandiemenella viatica) در چندین مکان پوشش گیاهی در نزدیکی ملبورن افزایش یافته است.
اخیرا، دانشمندان با موفقیت ملخ چوب کبریت کی در معرض خطر را به درختکاری یوروا در شمال شرقی ویکتوریا وارد کردند.
مزایای این پروژه ها فراتر از ملخ است. ملخ چوب کبریت منبع غذایی بسیار مهمی برای سایر حشرات، عنکبوت ها و پرندگان کوچک است، به ویژه در اواخر زمستان و اوایل بهار، زمانی که بیشتر حشرات هنوز از تخم خارج نشده اند.
بسیاری از گونه های حشرات، از جمله چوب کبریت موری مالی، احتمالا در ذخایر باقی مانده باقی مانده اند. حفظ و مدیریت این مناطق کوچک و اغلب نادیده گرفته شده یکی از راههای کمک به رشد موجودات نادر است.
کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →
فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →
این مقاله از The Conversation تحت مجوز Creative Commons بازنشر شده است. مقاله اصلی را بخوانید.
متن اصلی (انگلیسی)
Conservation parks don't have to be vast—as one tiny grasshopper reminds us
A vast stretch of land where animals roam widely and plants grow freely. That's what most people would picture if they thought of a conservation area.