پاریسی های باستان شهر خود را به آتش کشیدند تا سزار را متوقف کنند. باستان شناسان ممکن است آثار سوخته را پیدا کرده باشند

روایت ژولیوس سزار از جنگ‌های گالیک بیان می‌کند که چگونه پاریسی‌ها - قبیله‌ای گالی که در رود سن زندگی می‌کردند - پایتخت خود، لوتتیا را برای جلوگیری از تهاجم رومیان به آتش کشیدند. متأسفانه تصمیم جسورانه و در عین حال پرمخاطره رومیان را متوقف نکرد و همچنین به این معنی بود که سکونتگاه باستانی برای بیش از دو هزار سال گم می‌شد.

تا الان یعنی. وزارت فرهنگ فرانسه در بیانیه ای از کشف دیوارهای سنگی و چوبی باستانی گالیک و همچنین سایر آثار باستانی گالی خبر داد. سایت باستان شناسی در حیاط Hôtel-Dieu قرار دارد، بیمارستانی دولتی که بنا بر گزارش ها در سال 829 افتتاح شد. خود بیمارستان در جزیره ایل د لا سیته، جزیره ای در وسط رود سن است که مدت ها تصور می شد محل اصلی لوتتیا است. نکته مهم این است که دیوار آثار آتش نشان می دهد و یک سکوی ضخیم پشت آن که از شن و ماسه ساخته شده است، نشان می دهد که برای اهداف دفاعی ساخته شده است.

بر اساس این بیانیه، این کشف از این فرضیه حمایت می کند که پاریس از oppidum Lutetia ساخته شده است. این پروژه توسط دپارتمان تاریخ معماری و باستان شناسی پاریس و موسسه ملی تحقیقات باستان شناسی پیشگیرانه انجام شد.

استفان دشان، باستان شناس در DRAC Île-de-France، در این بیانیه (ترجمه شده از طریق گوگل) گفت: "این کشف یک شکاف باستان شناسی را پر می کند." قرن‌هاست که محل لوتتیا مورد بحث بوده است.

با ناراحتی کارشناسان، روایت ژولیوس سزار از نبرد لوتتیا جای زیادی برای اختلاف در مورد مکان دقیق این شهرک باقی می گذارد. (منصفانه بگوییم، سزار حتی شخصا در آنجا حضور نداشت؛ او گزارش خود را بر اساس گزارشی است که از ستوانش، Labienus دریافت کرده بود.)

پس از فتح روم، لوتتیا دستخوش نوسازی و تهاجمات متعددی شد. پس از سقوط رومیان، لوتتیا در قرن پنجم میلادی به پاریس تغییر نام داد و میزبان کاخ کلوویس اول، اولین پادشاه فرانک بود.

به عبارت دیگر، لوتتیا شاهد تکامل پاریس امروزی در طول چندین هزار سال بود. در نتیجه، باستان شناسان و مورخان مدت ها بحث کرده بودند که کجاست، اما برای یافتن شواهد مستقیم باستان شناسی تلاش می کردند. بنابراین، این که بگوییم آخرین کشف برای کارشناسان یک معامله بزرگ است، تا حدودی دست کم گرفته شده است. در این بیانیه، کاترین پگارد، وزیر فرهنگ فرانسه، این کشف را یکی از مهم ترین کشفیات برای درک لوتتیا گالیک خواند.

مانند بسیاری از موارد در باستان شناسی، تیم تاکید کرد که ادامه کاوش ها و تجزیه و تحلیل ها به ارائه پشتیبانی قوی تر از سایت Lutetia کمک می کند. با این حال، علائم تا کنون نسبتا واضح است. تاریخ‌گذاری کربنی عناصر چوبی نشان می‌دهد که قلعه بین سال‌های 200 تا 10 قبل از میلاد ساخته شده است. تیم یک سر نیزه گالی را در پای دیوار پیدا کرد. ساختار کلی دیوار نیز به نظر می رسد یک طرح گالیک، با بلوک های بزرگ و سیستم تیرهای به هم پیوسته است.

و البته، آثار آتش مطابق با روایت سزار از نبرد لوتتیا وجود دارد. این تیم در بیانیه توضیح داد که در همان زمان، با این حال، قرار گرفتن در معرض آتش، بقایای آن را بسیار شکننده کرده است. خود سایت همچنین به عنوان بخشی از پروژه ای برای بازسازی محوطه بیمارستان Hôtel-Dieu (که از نظر تاریخی نیز مهم است) بازسازی می شود.

در نتیجه، تیم توضیح داد که قصد دارد در نهایت بخش‌هایی از دیوار را حذف کند و با استفاده از عناصر اصلی بازیابی شده از سایت، آن را در جای دیگری بازسازی کند. به این ترتیب، حداقل، دیگر نگران از دست دادن قلعه نخواهیم بود.