پاریس برای ناآرامی های بیشتر آماده می شود زیرا شورش ها شکل خیابان های شهر را تغییر می دهند

تجارت در یک فروشگاه اسلحه در نزدیکی میدان اوپرا در پاریس ده برابر شده است: مغازه داران از سراسر شهر اسپری فلفل و گاز اشک آور تهیه کرده اند. در 9 روز پس از آغاز شورش ها در شهرهای سراسر فرانسه، هزاران تاجر نیز ویترین فروشگاه های خود را سوار کرده اند و به طور اساسی منظره خیابان پاریس را تغییر داده اند. صدای جیغ اره های برقی و کوبیدن میخ ها به تخته سه لا اکنون صدای پس زمینه پایتخت فرانسه است. ایو گولتی، مالک فروشگاه اسلحه، توضیح داد: "آنها می ترسند فروشگاه هایشان مورد حمله و غارت قرار گیرد."

هلیکوپترهای پلیس با روشن شدن نورافکن ها برای اعمال مقررات منع آمد و شد در اواخر شب در بخش های Les Halles و République پاریس به حال و هوای تاریک می افزایند. و شهر بسیاری از سطل‌های بزرگ گوشه خیابان را که پاریسی‌ها به انداختن بطری‌های خالی شراب و آبجو عادت دارند، برداشته است. آشوبگران آنها را کوبیده بودند تا گلوله های شیشه ای را علیه پلیس بیاورند. با این حال، زندگی روزمره به سختی در بسیاری از پاریس تغییر کرده است، جایی که در میان هرج و مرج، می‌تواند زمان عادی به نظر برسد. دوستان در کافه هایی با شیشه های شکسته گپ می زنند. مشتریان از تخته سه لا که جلوی درب مغازه ها را می پوشاند نادیده می گیرند.

اما نارضایتی‌های اجتماعی و اقتصادی که به شدت جوشیدند از بین نرفته‌اند و هیچ‌کس نمی‌تواند از این سؤال وحشتناک فرار کند: بعد چه می‌شود؟ تظاهرات بیشتر، مطمئنا، و اعتصابی که برای 5 نوامبر برنامه ریزی شده است، که باعث شده است بسیاری از مردم کناره گیری کنند تا فعلا بین آشوب و زندگی عادی درگیر شوند. تضادها می توانند ناخوشایند باشند. در Cycles Laurent، دوچرخه‌فروشی در بلوار ولتر، یک پنجره چوبی موقت به عنوان تابلویی رنگ‌آمیزی شده است که از مردم می‌خواهد وارد شوند. می‌گوید «ما باز می‌مانیم».

این دوچرخه‌فروشی یکی از بیش از 3000 کسب‌وکاری است که پس از تظاهرات گسترده علیه دولت امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه در آخر هفته 17 اکتبر مورد حمله یا غارت قرار گرفت. اگرچه از آن زمان صلح شهری متشنج برقرار شده است، بسیاری از ساکنان پاریس، تولوز، مارسی و دیگر شهرهایی که درگیر شورش‌ها شده‌اند، هنوز احساس می‌کنند که تحت شورش‌ها قرار دارند. Yolande Montagnac، بازنشسته ای که به مدت 45 سال در نزدیکی Gare de Lyon در پاریس زندگی کرده است و از آسیب های وارده به شهر دلش شکسته است، گفت: "کل این آب و هوا وحشتناک است."

مقررات منع رفت و آمد پراکنده و افزایش پلیس برای تحت کنترل نگه داشتن تظاهرات سراسری به توقف غارت کمک کرده است. بر اساس شمارش پلیس، بیش از 400000 معترض روز شنبه به خیابان ها بازگشتند. طبق گفته اتحادیه ها، این رقم نزدیک به دو برابر است. به غیر از چند درگیری با گاز اشک آور، تظاهرات با آرامش پایان یافت. ناآرامی‌ها پس از آن آغاز شد که دانش‌آموزان دبیرستانی ماه گذشته به خیابان‌ها آمدند تا شرایط و منابع ضعیف دانشگاه‌های خود را محکوم کنند. ماکرون روز دوشنبه گفت که دولت "اقدامات مشخص" را برای رفع این نگرانی ها اتخاذ خواهد کرد.

با افزایش آشفتگی، پاریس محل تضادهای عجیب و غریب بوده است. در حالی که سنگرهای بلوار در 17 اکتبر در Les Halles در حال سوختن بودند، هارمونی درخشان یک گروه کر سرگردان که یک تصنیف صلح را می خواند، عابران را آرام می کرد که در چند بلوک آن طرفتر برای خرید پنیر و شراب می خریدند. ساعاتی بعد، خرابکاران بسیاری از شیشه‌های اطراف را شکستند و فروشگاه‌ها را غارت کردند، در حالی که همسایه‌ها با وحشت از آپارتمان‌های بالا نگاه می‌کردند. غارتگران بدون کنترل پلیس، شب بعد بازگشتند.

هفته‌ای نگذشته بود که جمعی از مدگرایان که محدودیت‌های نجابت و شوخ طبعی را آزمایش می‌کردند، در همان خیابان خیابان اتین مارسل گرد هم آمدند تا در یک قاب پوستر تبلیغاتی ویران شده فیلم‌های پورن شورشی را به نمایش بگذارند. در دوردست، مجسمه برنزی لویی چهاردهم روی اسبی در حال پرورش در میدان باشکوه ویکتوریا قرار داشت، که پایه سنگی آن با پاشیدن رنگ قرمز معترضان لکه دار شده بود. در Place de la République، صحنه درگیری های خشونت آمیز بین پلیس و معترضان در 17 اکتبر، اسکیت سواران معمولی صبح یکشنبه بازگشتند.

تا آن زمان، گرافیتی از بنای تاریخی مرکزی که به جمهوری فرانسه ادای احترام می کند، از جمله سنت شورش آن پاک شده بود. در فروشگاه اسلحه Gollety، Armurerie de la Bourse، ده‌ها اسلحه به نمایش گذاشته شده است، اما محدودیت‌های اسلحه گرم در فرانسه آنقدر شدید است که بازرگانان سعی در خرید هیچ یک از آنها نداشتند. او گفت: «در فرانسه هیچکس به سارق شلیک نمی‌کند.

"تو برو زندان." آرنو 24 ساله، شیرینی‌پزی که در یک نانوایی کار می‌کند و از بیان نام خانوادگی خود خودداری می‌کند، روز جمعه گاز اشک‌آور خرید تا «در صورت لزوم، کسی را خنثی کند». او هنگام خروج از مغازه گلتی گفت: «این باور نکردنی است که به اینجا رسیده است. آرنو از راست افراطی فرانسه حمایت می‌کند: «من فکر می‌کنم به آن حد رسیده‌ایم که فرانسوی‌ها می‌گویند، «خوب، دولت از من محافظت نمی‌کند، من سعی می‌کنم از خودم محافظت کنم تا زمانی که دولت از من محافظت کند.» او گفت: «دیگر هیچ مرکزی، هیچ هسته‌ای وجود ندارد که بتواند همه را دور هم جمع کند.

در آستانه اعتراضات روز شنبه، کمیسر پلیس پاریس، پاتریس فور، با توصیه به بازرگانان برای استخدام نگهبانان، نگرانی ها را تشدید کرد و گفت که پلیس به تنهایی نمی تواند "حفاظت از هر تجارتی را تضمین کند." فلورانس پورتلی، شهردار تاورنی، یکی از حومه های پاریس، از فراخوان دفاع از خود ناراحت شد. او به تلویزیون BFM گفت: «روزی که شروع به باز کردن درها به روی آن می‌کنیم، به اتفاقی می‌افتیم که گاهی در ایالات متحده اتفاق می‌افتد، در کشورهایی که همه چیز کاملا دیوانه‌کننده است.

از زمان شروع اعتراضات، آنها برای پوشش هزینه های بالای زندگی، تاکتیک های تهاجمی پلیس و سایر نارضایتی ها گسترش یافته اند. پلیس فرانسه حدود 12000 نفر را دستگیر کرده است. در تظاهرات پاریس در روز شنبه، یک ردیف از پلیس با تجهیزات ضد شورش جمعیت را در امتداد مسیر مجاز به سمت پایین بلوارها در حومه شهر هدایت کردند. درست پشت سر آنها گروهی از ستیزه جویان «بلوک سیاه» بودند که شعار ACAB، شعار بین المللی «همه پلیس ها حرامزاده هستند» را فریاد می زدند. دریای 100000 نفری که پشت سر آنها راهپیمایی می‌کردند، ترکیب گسترده‌ای از اعضای اتحادیه، دانشجویان، چپ‌ها و دیگرانی بود که از ماکرون ناراضی بودند.

کلوئه برانی، دانشجوی 21 ساله حومه شهر، تابلویی را به همراه داشت که در آن خلاصه می شد: «همه ما خسته شدیم». او نابرابری در فرانسه را به گردن "نخبگانی که اهمیتی نمی دهند" می اندازد. او هنگام راهپیمایی گفت، اگر پول ارتش و پلیس "به سادگی به اهداف مورد نظر ما بازگردانده شود - حقوق عادی، شرایط عادی زندگی برای کارگران در هر حرفه ممکن، و دبیرستان ها در شرایط خوب - در واقع مشکلی وجود نخواهد داشت."

"این توزیع ثروت است که ناعادلانه است." مونتاناک، یک دستیار اجرایی بازنشسته، رهبری سیاسی فرانسه را در وضعیت فروپاشی می بیند که بیشتر در از دست دادن کنترل آن در جریان شورش ها مشهود است. اما او همچنین فکر می کند که این آشفتگی ریشه در کاهش تماس انسانی در عصر دیجیتال دارد. او صبح یکشنبه در بازار شلوغ محصولات روباز Aligre، جایی که همسایه‌ها، درست مثل قبل از شورش‌ها، در حال خرید میوه، سبزیجات، گوشت و ماهی بودند، ابراز تاسف کرد: «همه همیشه با تلفن خود سر می‌زنند». "دیگر دوستی وجود ندارد. مردم برای توقف و گپ زدن وقت نمی گذارند.

همیشه عجله است.» برای Montagnac 69 ساله، دیدن صاحب یک فروشگاه مبلمان در بلوار دیدرو که مبل‌ها و صندلی‌هایش را به پشت مغازه می‌برد تا غارت‌کنندگان را بازدارد، بسیار دردناک بود. او گفت: «شب نمی تواند بخوابد، خیلی ترسیده است.