پانتئون الهه‌های گیاه سیاه روزانا پائولینو وارد پاریس شد

دیده شدن روزافزون آثار روزانا پائولینو با افتتاحیه این هفته اولین نمایشگاه انفرادی او در پاریس، در پاسگاه Mendes Wood DM در پایتخت فرانسه، به فصل جدیدی می رسد.

این نمایشگاه با عنوان «شکوفه در نور خورشید، رویا در نور مهتاب»، الهه‌های گیاهی جدیدی را به پانتئون گیاه‌شناسی آفریقایی معرفی می‌کند که پائولینو از سال 2019 به عنوان بخشی از مجموعه‌های جاری خود «Senhora das Plantas» (بانوی گیاهان) ساخته است، که زنان سیاه‌پوست را به وضعیت الهه‌ها ارتقا می‌دهد، بدون اینکه ارتباطی عاشقانه با طبیعت داشته باشند. 16 نقاشی - پنج نقاشی روی کاغذ و 12 نقاشی روی بوم - در مقیاسی بزرگتر و از طریق کاوش عمیق تر در رنگ ها و ژست های بدنی مبتکرانه، سرزندگی تازه ای به خود می گیرند.

سوال اصلی که کار پائولینو را برای مدت طولانی هدایت می‌کند این بوده است: «یک زن سیاه‌پوست در برزیل چگونه است؟» او که از دهه 1990 فعال بود، ظاهرا تا سال 2018 از طریق کیفرخواست عواقب پایدار برده‌داری در جامعه برزیل در آثاری مانند Parede da Memória (دیوار حافظه، 1994)، که با شکاف‌های گسترده در شجره‌نامه‌های خانواده‌های سیاه‌پوست برزیلی، و Assenet3ment سه‌گانه خانواده‌های سیاه‌پوست درگیر است، به آن پاسخ داده بود. زن سیاه‌پوست برده روی پارچه‌ای که تکه تکه شده و دوباره به هم بخیه زده بود، یک قلب و یک نوزاد اضافه کرد.

ژست پائولینو که از تصاویر گرفته شده توسط آگوست استال گرفته شده و در سفر 1865-1866 تایر به برزیل گرفته شده بود، با هدف بازگرداندن انسانیت و تاریخ زن از مجموعه‌ای از عکس‌های ساخته شده برای اثبات ادعاهای انحطاط نژادی ظاهرا ناشی از اختلاط نژادی بود.

در سال 2018 در پیناکوتکا د سائوپائولو، پائولینو مجموعه‌ای از نقاشی‌های اوایل دهه 2000 را به نمایش گذاشت که کاوش‌های روان‌شناختی را که بعدا در الهه‌های سنهورا داس پلانتاس مشاهده شد، پیش‌بینی می‌کنند. این آثار که با خطوط بی‌قرار مشخص شده‌اند، زنی را به تصویر می‌کشند که به طور آزمایشی از پیله بیرون می‌آید و در آیینی از دگرگونی و رهایی است. "نقاشی پایه اصلی تمرین روزانا است. تخیل او را روشن می کند. والریا پیکولی، هماهنگ کننده نمایشگاه، به ARTnews گفت: فرم ها و ایده هایی که او از طریق طراحی ایجاد می کند، بعدا فضایی پیدا می کند.

تاکید بر اینکه او اولین صدایی بود که در دهه 1990 در مورد موضوع زنان سیاه پوست صحبت کرد، مهم بود، اما همچنین تاکید کرد که این بخشی از زمینه بسیار وسیع تری از علایق و خواسته های او بود.

Rosana Paulino، Comigo ninguém pode، da série Senhora das Plantas | Comigo ninguém pode (عصای خنگ / «با من قاطی نکن»)، از مجموعه «بانوی گیاهان»، 2026. عکس: گی گومز/ با احترام از هنرمند و مندز وود دی ام، سائوپائولو، بروکسل، پاریس، نیویورک

کمتر از یک سال بعد، او اولین تکرار الهه های گیاه شناسی خود را نشان داد. حساسیت متفاوتی پدیدار شده بود: فیگورهایی که با رنگ‌های خاکی کشیده شده بودند، برهنه بودند، اما بیش‌جنس‌گرایی بدن زن سیاه‌پوست در هیچ کجا یافت نمی‌شد. در عوض، این آثار راه جدیدی را برای درک خرد و ارتباط با طبیعت پیشنهاد کردند. این سریال ریشه در گیاهانی دارد که پائولینو در استودیوی خود نگهداری می کند. قبل از اینکه نام آنها را الهه بگذارد، در ابتدا گیاهان آثار اولیه این مجموعه را "فولها" (برگ) نامید.

پائولینو در مصاحبه اخیر خود در استودیوی خود توضیح داد: "من به تدریج متوجه شدم که نمی تواند به این سادگی باشد: گیاهان تاریخچه ای دارند، بنابراین شروع کردم به نزدیک شدن به آنها به طور خاص."

او ابتدا با گیاهان مار ( Espada de Iansã به پرتغالی) شروع کرد. او افزود: "سپس توجهم را به درخت جاتوبا معطوف کردم." آثار این مجموعه به زودی در دو قدیمی ترین نمایشگاه تکراری جهان ظاهر شدند: دوسالانه ونیز 2022 و 2026 و دوسالانه سائوپائولو 2023. برای سائوپائولو، پائولینو از آبرنگ روی کاغذ به نقاشی روی بوم رفت و نقاشی‌هایش را تا تقریبا 9 فوت در 20 فوت تغییر داد. سپس حرا را معرفی کرد. الهه‌های این نقاشی‌ها هوای آرام دارند، با ریشه‌هایی که محکم در زمین لنگر انداخته‌اند، اما همچنین تاجی از برگ‌هایی دارند که با باد تاب می‌خورند.

روزانا پائولینو، گارسا برانکا، دا سری مانگو، 2023 عکس: EstudioEmObra/ با احترام از هنرمند و مندز وود DM، سائوپائولو، بروکسل، پاریس، نیویورک

امسال، تحقیقات او در مورد Comigo Ninguém Pode (که با نام علمی Dieffenbachia شناخته می شود)، یک گیاه سمی که با حفاظت معنوی نیز مرتبط است، عنوان آن را به پاویون برزیل داد. کیوریتور غرفه دایان لیما برای اولین بار این آثار را در فضای نیویورک مندز وود دی ام دید، که دارای "سریال روز و شب بود، که در آن روزانا نقاشی می‌کند و در پس زمینه‌ای سیاه می‌کشد. من قبلا این آثار را شخصا ندیده بودم. آنها حسی از رمز و راز و جادو را منتقل می‌کنند؛ شنوایی خاصی در آنها وجود دارد که واقعا ما را به این تصمیم می‌کشاند که ون را در این تصمیم مجموعه‌اش بگنجانیم."

و همین تاثیر را در ایتالیا داشت. این طلسم عالی نمایشگاه است و تصادفی نیست که درست در ورودی قرار دارد.

پائولینو با نزدیک شدن به آن‌ها طوری که انگار هنوز پشت میز نقاشی می‌کشد، بوم‌هایش را صاف می‌گذارد، بوم‌هایش را با مخلوط جسو آماده می‌کند تا بافت را ببندد تا وقتی آبرنگ و اکریلیک روی سطوح آن‌ها اضافه می‌کند، بیشتر شبیه کاغذ رفتار کنند. تصمیم او برای کار افقی، با این حال، منعکس کننده یک انتخاب مفهومی است. او گفت: "من قصد ندارم قلم مو های آبرنگ را روی بوم بازتولید کنم. اما در عین حال، این ایده از نقاشی عمودی بسیار غربی است. [...] کار من این است که روی میز کار کنم."

Rosana Paulino، Trombeta de Anjo، da série Senhora das Plantas | شیپور فرشته، از مجموعه "بانوی گیاهان"، 2026. عکس: EstudioEmObra/ با احترام از هنرمند و مندز وود DM، سائوپائولو، بروکسل، پاریس، نیویورک

الهه‌های گیاهی او اخیرا مبهم‌تر شده‌اند، زیرا او به گونه‌هایی علاقه‌مند شده است که در سایه رشد می‌کنند یا آن‌ها را عرضه می‌کنند، مانند Comigo Ninguém Pode. و تحقیقات پائولینو در مورد plantas de poder (گیاهان قدرت) که برای محافظت معنوی در سنت‌های مذهبی آفریقایی-برزیلی استفاده می‌شود، تنها عمیق‌تر شده است و رابطه بین گیاهان او و چرخه‌های روز و شب گسترده‌تر شده است.

در پاریس، او بوم‌هایی را که او آن را «شب‌گردی» می‌نامد نشان می‌دهد که شامل الهه‌های جدید – یا نسخه‌های جدید الهه‌های موجود – مرتبط با شیپور فرشته (Brugmansia) است. تیره‌ای که به خاطر گل‌های سرسبزش در طیفی از رنگ‌ها - سفید، ماهی قزل آلا، بنفش، یاسی، صورتی- شناخته می‌شود، آنها دارای درخشندگی خاصی هستند که باعث می‌شود گلبرگ‌ها به یک معنا شفاف به نظر برسند. کیفیت جذاب آنها سمیت شدید آنها را رد می کند. در مواقعی که به عنوان یک توهم زا استفاده می شود، بلع آنها می تواند باعث سردرگمی شدید ذهنی و حتی مرگ شود.

Rosana Paulino، Sem Título، da série Senhora das Plantas | بدون عنوان، از مجموعه «بانوی گیاهان»، 2026. عکس: گی گومز/ با احترام از هنرمند و مندز وود دی ام، سائوپائولو، بروکسل، پاریس، نیویورک

پائولینو به این دوگانگی کشیده شده است: "این گیاهی است که وزن خاصی نسبت به آن دارد - اندازه، عطر. اما یکی از خطرناک ترین گیاهان موجود است. بسیاری از مردم پس از خوردن چای های حاوی آن جان خود را از دست داده اند." در ترومپت فرشته (2026)، چهره‌ای روی زمین نشسته و ریشه‌ها از زانوهایش آویزان است. شاخه‌هایی از چشمان او بیرون می‌آیند که گل‌های شیپوری شکل گیاه را دارند. در اغوای خود، این الهه قدرت تراوش می کند. یک اثر بدون عنوان 2026، با نمایش الهه بروملیاد، در فضایی متفاوت زندگی می‌کند.

چهره نشسته تنه خود را در حالتی شبیه به یوگا می‌پیچاند، در حالی که برگ‌هایی از دهانش بیرون می‌آیند که گویی به صورت متحرک در حال صحبت کردن است. حالت او ملایم است، و موهایش کوتاه، با بافتی شبیه موهای پیچیده شده است. پائولینو با استفاده از ابزاری که خودش ساخته بود به این اثر دست یافت: شاخه ای که اسفنجی به نوک آن متصل است.

او گفت: "شما برای الهه شدن نیازی به موهای بلند و روان ندارید." این هنرمند در پایان می‌گوید: «سریال من «Senhoras das Plantas» وجود دارد، زیرا زن یک کهن‌الگویی است که غرب نمی‌تواند به طور کامل آن را درک کند.