پاپ لئو با راست آمریکای لاتین حساب می کند

کمتر از یک ماه پس از از دست دادن بخشی از ریه، پاپ لئو چهاردهم صبح امروز در یکی از طولانی‌ترین و جاه‌طلبانه‌ترین سفرهای پاپ خود حرکت کرد. در طول 11 روز و 12 پرواز، لئو از مخروط جنوبی آمریکای جنوبی به ارتفاعات آند و جنگل های بارانی آمازون سفر خواهد کرد. بیشتر کشورهای کاتولیک بر این تمرکز خواهند داشت که رهبر 71 ساله‌اش، که تنها چند هفته از جراحی سرطان حذف شده است، چالش فیزیکی این سفر را تحمل می‌کند. اما شاید مهم ترین چالشی که او با آن مواجه خواهد شد، سیاسی باشد.

آموزه های اجتماعی کاتولیک با تعهدات ایدئولوژیک چپ و راست همخوانی ندارد. با این حال، ظهور جهانی پوپولیسم جناح راست، بسیاری از نبردهای سیاسی را تعیین کرده است که لئو به عنوان پاپ با آنها روبرو خواهد شد، به ویژه در یک هفته و نیم آینده. چپ میانه اخیرا در برزیل به پیروزی رسید، اما اکثر کشورهای آمریکای لاتین توسط رهبران راست یا راست میانه اداره می شوند که بسیاری از آنها پوپولیست هستند. اینها شامل دو توقف در برنامه سفر پاپ است: آرژانتین و خانه فرزندخوانده او در پرو، جایی که او حدود دو دهه به عنوان مبلغ و اسقف خدمت کرد.

سفر لئو آزمایش اولیه ای است برای اینکه او چگونه به اختلافات کلیسا با رهبران پوپولیست راستگرای صعود کننده نه تنها در آمریکای لاتین بلکه در اروپا، مرکز تاریخی کلیسای کاتولیک، رسیدگی می کند. تاکید او بر آشتی یا رویارویی می‌تواند نشان دهد که او چگونه با یک چالش ژئوپلیتیکی که قدرت او را شکل می‌دهد، مقابله خواهد کرد. جنایت ممکن است موضوعی باشد که به بهترین شکل ظهور جناح راست آمریکای جنوبی را توضیح می دهد. آمریکای لاتین و دریای کارائیب با هم بالاترین نرخ قتل در جهان را دارند که تقریبا چهار برابر میانگین جهانی است.

بر اساس نظرسنجی گالوپ، حدود نیمی از جمعیت این منطقه از راه رفتن به تنهایی در شب احساس ناامنی می کنند، در مقایسه با حدود یک چهارم مردم جهان.

سینتیا آرنسون، یکی از همکاران ابتکار مطالعات آمریکای لاتین در دانشگاه جان هاپکینز، به من گفت: «خشونت مرتبط با مبارزه مواد مخدر بین خودشان است. اما بعد از آن دزدی و اخاذی روزمره وجود دارد.» آرنسون ادامه داد: «جناب راست با پیشنهاد این رویکردهای فوق‌العاده‌انه، با موفقیت بر ترس‌های مشروع مردم و تجربیات زیست‌شده آنها سرمایه‌گذاری کرده است.»

پاسخ رهبران جناح راست تنش زیادی با کلیسا ایجاد کرده است. در آرژانتین، اسقف های کاتولیک با طرح رئیس جمهور خاویر مایلی برای کاهش سن مسئولیت کیفری از 16 به 14 سال مخالفت کردند. (میلی قبلا پیشنهاد کرده بود که 10 سالگی ممکن است یک قطع مناسب باشد.) این پیشنهاد در ماه فوریه، مدت کوتاهی پس از پخش شدن قتل یک نوجوان، به قانون تبدیل شد. در السالوادور، نایب بوکله، رئیس‌جمهور نایب بوکل، که خود را «باحال‌ترین دیکتاتور جهان» می‌نامد، دست به دستگیری‌های دسته‌جمعی زده و «وضعیت استثنایی» گسترده اعلام کرده است. این اقدامات خشونت گروهی را که زمانی فراگیر شده بود در کشور مهار کرده است.

اما همانطور که رهبران محلی کاتولیک ها و بسیاری از منتقدان دیگر اشاره کرده اند، آنها همچنین مجموعه ای از قوانین حقوق بشر را زیر پا گذاشته اند.

[ بخوانید: ایالت استثنایی زندان السالوادور ]

لئو درک شخصی از نیاز آمریکای لاتین به امنیت دارد. جان لیدون، کشیشی که با پاپ آینده در آنجا خدمت می کرد، به عنوان یک مبلغ در پرو در دهه های 1980 و 1990، لئو - در آن زمان پدر رابرت پروست - شاهد خشونت تروریست های چپ بود که او و سایر روحانیون را تهدید می کردند. پریوست علیه تروریسم سخن گفت. اما، لیدون گفت، او همچنین به سازماندهی تظاهراتی در اعتراض به نقض حقوق بشر که به عنوان بخشی از یک کمپین ضد تروریسم اقتدارگرا، که توسط رئیس جمهور آلبرتو فوجیموری رهبری می شد، کمک کرد.

بعدا، پریوست به عنوان اسقف چیکلایو از رئیس جمهور سابق خواست "شخصا برای برخی از بی عدالتی های بزرگی که مرتکب شده اند، طلب بخشش کند."

امروز، پرو در حال جنگ با جنایت است که توسط رئیس جمهور کیکو فوجیموری، دختر آلبرتو، که کمپین پدرش را الگو قرار داده است، رهبری می کند. لئو درست زمانی که عملیات او علیه کارتل ها افزایش می یابد، به کشور بازخواهد گشت. اواخر ماه گذشته، کنگره پرو به دولت وی اختیارات قانونی را برای افزایش مشارکت نظامی در امنیت داخلی و تقویت قابلیت های نظارتی داد.

در میان بی ثباتی ملی، لئو از سایتی با طنین سیاسی خاص بازدید خواهد کرد. پاپ در اسقف نشین سابق خود در Chiclayo، در کلیسایی که به یکی از برجسته ترین قربانیان خشونت راست افراطی آمریکای لاتین اختصاص داده شده است: سنت اسکار رومرو توقف خواهد کرد. در سال 1980، رومرو توسط جوخه های مرگ جناح راست در السالوادور کشته شد و بعدا توسط کلیسا به عنوان یک شهید شناخته شد. خود لئو به جمع آوری پول برای بازسازی کلیسا کمک کرد.

متیو کارنس، استاد علوم سیاسی در دانشگاه سانتا کلارا که در آمریکای لاتین متخصص است، به من گفت که با توجه به تجربیات گسترده‌اش در پرو، احتمالا سعی خواهد کرد «همدردی خود برای نیاز به ارتقای امنیت شهروندان» را با تعهد به حاکمیت قانون متعادل کند.

سیاست خارجی آمریکا در دوران دونالد ترامپ با تاکید منطقه بر جنایت و تغییر سمت راست بسیاری از دولت‌ها در آنجا پیوند خورده است. به گفته مقامات آمریکایی، 18 کشور در آمریکای لاتین و کارائیب، از جمله پرو و ​​آرژانتین، به سپر آمریکای ترامپ، یک ائتلاف امنیتی به رهبری ایالات متحده که قاچاق مواد مخدر و جنایات سازمان یافته را هدف قرار می دهد، پیوسته اند. این ابتکار بخشی از استراتژی منطقه‌ای واشنگتن به نام «دکترین دونرو» است که هدف آن برقراری مجدد سلطه ایالات متحده در نیمکره غربی است.

اقدامات ترامپ در منطقه مورد توجه کلیسا قرار گرفته است. سال گذشته، لئو افزایش نظامی دولت در سواحل ونزوئلا را زیر سوال برد، جایی که ایالات متحده به قایق هایی که مظنون به استفاده برای قاچاق مواد مخدر بودند، حمله کرد. در ژانویه، عملیات نظامی ایالات متحده، رئیس جمهور نیکلاس مادورو را سرنگون کرد: پاپ اصرار داشت که به حاکمیت و قانون اساسی ونزوئلا احترام گذاشته شود.

لئو همچنین بر سر سیاست های مهاجرتی تندرو ترامپ که شبیه سیاست های برخی از رهبران آمریکای لاتین است، با کاخ سفید درگیر شده است. به عنوان مثال، در پرو، فوجیموری متعهد شده است که مهاجران غیرقانونی را که بسیاری از آنها از ونزوئلا آمده‌اند اخراج کند و از ارتش برای پلیس مرزهای کشورش استفاده کند. لئو ممکن است از سفر خود برای تکرار حمایت خود از مهاجران استفاده کند، موضوعی که در مقام اعظمش مطرح است و او در دیگر سفرهای بین المللی امسال از جمله اسپانیا و فرانسه بر آن تاکید کرده است.

[ بخوانید: پیام پاپ لئو در 4 ژوئیه به آمریکا غیرقابل انکار بود]

یکی دیگر از ویژگی‌های مشترک دولت‌های دست راستی در منطقه، فشار آن‌ها برای یک دولت ناب است که تا حدی از طریق کاهش خدمات اجتماعی است. هیچ رهبر به اندازه مایلی که با اره زنجیری برای نشان دادن غیرت خود برای کاهش بودجه مبارزات انتخاباتی انجام داد، نماد این تلاش نیست. اسقف‌های کاتولیک آرژانتین از سیاست‌های ریاضتی دولت او، از جمله کاهش‌هایی که بر خانه‌ای برای معلولان تأثیر می‌گذارد، انتقاد کرده‌اند.

این توقف خود می تواند به عنوان یک انتقاد سیاسی از سوی پاپ تلقی شود که دولت رفاه را "حق جهانی واقعی" خوانده است. به همین ترتیب، ملاقات برنامه ریزی شده او با اتحادیه های کارگری، رهبران تجاری و نمایندگان جنبش های اجتماعی در بوئنوس آیرس، محیطی طبیعی برای او برای دفاع از حقوق کارگران، یک اصل کلیدی از آموزه های اجتماعی همنامش، پاپ لئو سیزدهم، خواهد بود.

مایلی به عنوان یک نامزد ریاست جمهوری، پاپ فرانسیس را مورد انتقاد قرار داد و حتی به او توهین کرد و یک بار هموطن آرژانتینی خود را به داشتن "وابستگی به کمونیست های قاتل" متهم کرد. اما این دو در فوریه 2024، پس از پیروزی مایلی، یک دیدار ظاهرا دوستانه در واتیکان برگزار کردند. فرانسیس هرگز به عنوان پاپ از سرزمین مادری خود دیدن نکرد، شاید به دلیل بی میلی برای درگیر شدن در سیاست داخلی. فرانسیس به عنوان یک کشیش جوان با جنبشی که توسط خوان پرون، مرد قدرتمند آرژانتینی تأسیس شده بود، پیوندهایی داشت، که وارثان سیاسی او مخالفان اصلی دولت فعلی را تشکیل می دهند.

کارنس گفت، در مقابل، لئو با هیچ جنبشی در آرژانتین همسو نیست و آزادتر صحبت خواهد کرد.

کشور عجیبی که در برنامه سفر لئو وجود دارد، اروگوئه است که یکی از معدود دولت های چپ منطقه را دارد. مایکل شیفتر، یکی از همکاران ارشد در گفتگوی بین آمریکایی، یک اندیشکده مستقر در واشنگتن، به من گفت که پاپ ممکن است سیستم رفاهی قوی کشور را به عنوان الگویی برای همسایگانش برجسته کند. اما لئو در اروگوئه، یکی از سکولارترین جوامع آمریکای لاتین، که در آن کمتر از نیمی از جمعیت با یک مذهب سازمان یافته هویت می‌یابند، انتقادات درستی خواهد داشت.

سال گذشته، این کشور اتانازی را قانونی کرد، که ممکن است لئو را وادار کند که اظهارات قاطعانه ای را که اخیرا در فرانسه در مورد همین موضوع بیان کرده است، تکرار کند.

اما دلایلی نیز وجود دارد که فکر کنیم لئو ممکن است در طول سفر رویکردی محدودتر داشته باشد. تحلیلگران به من گفتند که آمریکای لاتین مانند بسیاری از غرب، از نظر سیاسی دوقطبی‌تر شده است. شیفتر گفت، لئو، که وحدت را کلیدواژه مقام پاپی خود قرار داده است، احتمالا "بر اهمیت آشتی، گفتگو، تلاش برای غلبه بر برخی از اختلافاتی که در بسیاری از کشورها می بینیم تاکید می کند." واقعا امروز هیچ رهبر دیگری در آمریکای لاتین وجود ندارد که بتواند این کار را انجام دهد.»

لئو مطمئنا در میان آمریکایی‌های جنوبی دارای اعتبار غیرعادی است. سوال این است که آیا این اعتبار برای او کافی خواهد بود تا یک قاره را کنار هم بکشد و در عین حال ایدئولوژی حاکم بر آن را به چالش بکشد.