«پاپ پاپ» به رادیکالیزه شدن و شکنندگی مردانه در عصر دیجیتال می پردازد. خالق آن می‌گوید «هر روز موضوعی‌تر» است - و از ما می‌خواهد که دست به دست هم دهیم.

فیلم‌ساز آمریکایی دیلن استفان لورز (این فیلمی درباره تام و دیوانه است)، پاپ پاپ، یک تمثیل سینمایی است که نه تنها با صداها و بصری‌های غیرعادی و خاطره‌انگیز ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بلکه با انواع سؤالات تهوع‌آور برای عصر ما رادیکال، نیهیلیسم دیجیتال و انسان‌های رادیکال ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

با روحیه مستقل واقعی و سبک پاپ آرت، این فیلم ترکیبی سینمایی از فرهنگ میم، سفر به فضای مجازی و اعتراضات حق تغییر است که مردانگی سمی را بررسی می‌کند، فرهنگ را لغو می‌کند و دریایی از بحران‌های هویت را بدون هیچ قایق نجات آشکاری بررسی می‌کند. داستان‌های مرتبط تلویزیون "Evil All Along": مدیر عامل به Web Summit می‌گوید که چگونه برند راسل در کسب و کار در حدود 10 تا 15 درصد از اعضای SAG-AFTRA می‌خواهند هوش مصنوعی مسدود شود

پاپ پاپ اولین نمایش جهانی خود را یکشنبه در سی امین دوره جشنواره فیلم شب های سیاه تالین (PÖFF) در استونی انجام می دهد. و تنها به نظر می رسد مناسب است که در برنامه Rebels With a Cause Competition جشنواره به نمایش درآید.

به نویسندگی و کارگردانی Levers، ستاره های پاپ پاپ Cashton Tate Rehklau، Trevor Jonathan Lown و Lena Kutscher به همراه آستین دیویس، Djuna Knight، Kevin Confoy و Marta Kotzien هستند. رهکلاو و لون داستین و دیبز هستند، بهترین دوستانی که از سال آخر دانشگاه جان سالم به در بردند و اکنون در یک آپارتمان در نیویورک و یک سریال اینترنتی مشترک هستند. اما آنها از اینجا به کجا می روند؟ خوب، آنها در نهایت مسیرهای بسیار متفاوتی را انتخاب می کنند.

داستین در یک جهان بینی رادیکال فزاینده غوطه ور می شود و بر جلب توجه و دنبال کنندگان از طریق پست های تحریک آمیز آنلاین تمرکز می کند. دیبز در فعالیت های عدالت اجتماعی و اولین دلبستگی اش به یک مرد معنا پیدا می کند و او را وادار می کند تا در هویت خود تجدید نظر کند. این فیلم صحنه‌های تخیلی را با فیلم‌های گرفته شده در جریان اعتراضات واقعی و انیمیشن‌های روان‌گردان ترکیب می‌کند که مخاطب را به دنیای دیجیتال از جمله مانوسفر می‌برد.

پاپ پاپ محصولی از Body by Lulz Films است که توسط Grease NYC تهیه شده است. فیلمبردار Consuelo Althouse است و جاش کول تدوین را بر عهده داشت. دبلیو یان راس، لورز و آلتهاوس پاپ پاپ را تهیه کردند و استفانی آبل هوروویتز، جاش بیرن-گلدن و ارین ماگیل به عنوان تهیه کنندگان اجرایی فعالیت کردند.

در بیانیه کارگردان، لوورز می‌گوید که نوشتن پاپ پاپ را در سال 2016 آغاز کرده است، «در حالی که مردان سفیدپوست خشمگین در فضای مجازی جمع می‌شدند و ایده‌های افراطی درباره مهاجران، اسلام، زنان و نابودی فرضی «نژاد سفید» را به اشتراک می‌گذاشتند.

این فیلمساز تصمیم گرفت معنای امروزی مرد بودن را بررسی کند. قبل از اولین نمایش جهانی آن، Levers با THR در مورد پاپ پاپ، الهامات و امیدهایش برای فیلم، و اینکه چگونه ایالات متحده و جهان ممکن است کمتر تقسیم شوند - یا حداقل با خشم کمتری تقسیم شوند، صحبت کرد.

الهام بخش خلق پاپ پاپ چه زمانی و چگونه به شما رسید؟

من این را خیلی سال پیش شروع کردم به نوشتن. داستان بلوغ در سینما و تلویزیون همیشه سبز است. به خصوص در ایالات متحده، چیزهایی مانند Girls و Frances Ha منتشر می شد که بسیاری از دوستان من واقعا با آنها همذات پنداری می کردند، زیرا آنها بسیار شیوا در مورد زن جوان و فارغ التحصیلی از دختر شدن به بزرگسالی صحبت می کردند. اما من فکر کردم، "خب، صحبت در مورد مردان کجاست؟" شروع کردم به تشکیل گروه‌هایی از مردم برای جلسات کوچک و فقط نوشتن چیزهایی اینجا و آنجا. من از یک پیشینه تئاتر می آیم، بنابراین این مانند یک نمایشنامه جدید توسعه یافت.

ما هر شش ماه یک بار با یک گروه بازیگر دور هم جمع می‌شدیم و فقط فیلمنامه را چکش می‌کردیم و آن را بهتر و بهتر می‌کردیم. در فوریه 2020، احساس کرد که آماده است. و سه هفته بعد، کووید وجود داشت و جهان تعطیل شد.

در بدو ورود کمی مرده بود. اما در سراسر آن تابستان 2020، بسیاری از چیزهایی که قبلا به عنوان روایت حضور داشتند، حتی بیشتر در خط مقدم قرار گرفتند. داستان فیلم در اواسط چرخه انتخابات 2016 می‌گذرد، اما مسائل مربوط به مردانگی، معنای مرد بودن، در اجتماع بودن با افراد دیگر، چه دیجیتال یا غیر آن، تقریبا احساس می‌کردند که آنها اکنون از استروئید استفاده می‌کنند. به طرز عجیبی هر روز بیشتر و بیشتر موضوعی می شود.

از آنجایی که به انتخاباتی اشاره کردید که اولین بار دونالد ترامپ را رئیس جمهور ایالات متحده کرد، می خواهم از شما در مورد راهپیمایی های سیاسی که در پاپ پاپ می بینیم بپرسم. به نظر می رسد که شما واقعا در جریان اعتراضات واقعی شلیک کردید ... آیا؟

من تمام این تحقیقات را در سال 2019 در مورد این اعتراضات حق جایگزین انجام داده بودم و به تعدادی از آنها رفته بودم. معروف است که در منطقه بوستون اعتراضی به نام "غرور مستقیم" وجود داشت و مارشال رژه میلو یانوپولوس بود. احساس بسیار حاشیه ای و بسیار محدود می کرد، اما اگر آنجا بودید، احساس می کردید، "اوه خدای من، ما نمی توانیم دور شویم. این فقط بزرگ تر و بزرگ تر می شود."

و بخش فیلمساز من احساس کرد که ارزش تولید شگفت انگیزی را در این اعتراض وحشتناک مشاهده کرده است. بنابراین، چگونه می‌توانیم آن را روی صفحه بازآفرینی کنیم؟ و فیلمبردار ما، Consuelo Althouse، به دلیل اینکه او یک نابغه است و پیشینه شگفت انگیزی در ساخت فیلم مستند دارد، گفت یکی از کارهایی که ما می توانستیم انجام دهیم این بود که در برخی از این اعتراضات فیلمبرداری کنیم. بنابراین ما انجام دادیم.

[یک مشاور در مورد مسائل سیاسی در فیلم] به ما گفت که اعتراضی که واقعا باید به آن می رفتیم در D.C بود، که یک اعتراض "سرقت دزدی" بود که توسط این مرد علی الکساندر رهبری می شد. در نهایت در دسامبر سال 2020، سه هفته قبل از 6 ژانویه بود. و بنابراین در نهایت به عنوان تمرین لباس برای 6 ژانویه عمل کرد. و همانطور که آن روز اخبار را تماشا می کردیم، اینگونه بودیم: "خدای من، آن مرد در فیلم ما است! آن مرد در فیلم است! و آن مرد!"

چگونه به فیلمبرداری در درون آن اعتراضات، به خصوص فرستادن بازیگری که نقش دیبز را بازی می کند، نزدیک کردید یا به آن فکر کردید؟

من و کنسوئلو گفتگوهای زیادی در مورد اخلاقیات فیلمبرداری در رویدادی داشتیم که هدف خاص خود را داشت و با هدف حضور در صفحه نمایش روی صحنه نمی رفت. ما پیمان بسته ایم که این یک شخصیت، دیبز را بگیریم و اجازه دهیم که اکشن در اطراف او رخ دهد. ما قصد نداشتیم هیچ بخشی از روند آن روز را تحت تأثیر قرار دهیم، اما بیایید سعی کنیم ببینیم آیا واقعا می‌توانیم آن رنگ‌ها، آن بافت‌ها، دیوانگی‌های روز را که حتی اگر میلیون‌ها دلار برای طراحی تولید داشتیم، به اندازه آنچه روی صفحه می‌بینید معتبر به نظر نمی‌رسیدند.

تروور که نقش دیبز را بازی می کند، بازیگر شگفت انگیز و شجاعی است. اما قطعا همیشه اول ایمنی بود. من به هیچ وجه حاضر نبودم با ساخت این فیلم به هیچ گروه یا بازیگری آسیب وارد کنم و به هیچ وجه سعی نکردیم جان کسی را در معرض خطر فیزیکی قرار دهیم. ما گفتیم اگر اتفاق نابهنجاری رخ دهد، در یک نقطه ملاقات دوباره جمع می‌شویم. بنابراین ما اقدامات احتیاطی را در نظر گرفتیم.

چند نفر در طول روز در حال عکاسی بودند که می گفتند: "چرا اینقدر دوربین بزرگ داری؟ بچه ها چه کار می کنید؟" و ما فقط گفتیم: "اوه، ما یک رسانه مستقل هستیم" و آنها این ایده را دوست داشتند که ما رسانه شرکتی نیستیم.

در پاپ پاپ، صحنه‌های مدرنی را در حوزه سایبری می‌بینیم، اما همچنین رایانه‌ای قدیمی‌تر را با صداهای تایپ بلند و پنجره‌های پاپ‌آپ با احساس قدیمی و موارد مشابه می‌بینیم. می توانید توضیح دهید که چقدر برای شما مهم بود که جنبه تکنولوژیکی داستان فیلم با تجربه بصری منعکس شود؟

من همیشه دوست دارم بپرسم اصل سازماندهی یک داستان چیست؟ من به این صفحه کامپیوتر تقریبا به عنوان شخصیتی فکر می کردم که شروع به آماده کردن مخاطب برای قوانین آن نوع وجود کند. ایده این بود که این دستگاه را در این داستان قرار دهیم که داستانی عمیقا دیجیتالی است.

و فضای دیجیتال ترکیبی از چیزهایی است که ما ساخته ایم و میم های واقعی. میم‌هایی وجود دارند که در سال 2016 محبوب می‌شدند. یک دریک در حال رقصیدن است، اوباما وجود دارد، آنها در حال پرواز بر فراز چیزی هستند که قطب‌نمای سیاسی نامیده می‌شود، این میم به شما امکان می‌دهد موقعیت سیاسی خود را تعیین کنید، و سپس تعدادی جواهرات مبهم دیگر وجود دارد. بزرگ‌ترین آرزوی من برای این فیلم این است، و می‌دانم که آن زمان آن را ساخته‌ام، این است که کسی فهرستی به نام «25 میم که می‌توانید در پاپ پاپ ببینید» بنویسد.

از آنجایی که دوباره عنوان را ذکر کردید، چگونه آن را انتخاب کردید؟

برای من، این در مورد احساس شکسته شدن همه چیز بود. نسل من در ایالات متحده با این ایده بزرگ شد که نهادها سالم هستند و قراردادهای اجتماعی خاصی وجود دارد که هرگز شکسته نمی شوند. اما در بیش از 12 سال گذشته شاهد بوده ایم که کلنگ غول پیکری وجود داشته که به آن نسخه از واقعیت کشیده شده است. بنابراین، عنوان اشاره به آن شکسته شدن و آن انرژی جعبه‌ای قابل احتراق همه چیز است که به نوعی منفجر می‌شود.

اما این هم این است که این فیلمسازی پاپ است که در مورد بلعیدن همه چیز و متابولیسم کردن آن است تا تبدیل به یک چیز متفاوت شود. در اینجا همه این تصاویر وجود دارد - بیایید آن را از طریق پرنده قرار دهیم و در مورد آن صحبت کنیم، آن را بازجویی کنیم و ببینیم به کجا می رسیم. بنابراین، این یک کار دوگانه تصادفی است.

شما می گویید دو طرفه، بنابراین من باید از شما در مورد آن عمل مضاعف عالی که دو سرنخ شما هستند بپرسم. و لنا و دیگران به همه آن حال و هوای گروهی واقعی می دهند. این بازیگران جوان باهوش بازی های باورنکردنی ارائه می دهند. من نمی توانم صبر کنم تا مردم آنها را ببینند. آنها شگفت انگیز هستند. من واقعا امیدوارم که بتوانیم مردم را به آنها معرفی کنیم. من خیلی هیجان زده هستم که مردم برای اولین بار آنها را می بینند.

فکر می کنم شما بودجه زیادی نداشتید و در قرعه کشی برنده نشدید؟

نه، من برای پرداخت صورت‌حساب‌ها و روشن نگه داشتن چراغ‌ها کار می‌کردم، و رویدادهای بزرگی برای برندها تولید می‌کردم [و چیزهایی مانند آن به عنوان یک کار روزانه]. من فقط تتریس را بدون اینکه کاملا دیوانه شوم، در برنامه خود نگه داشتم. کارهای دیوانه وار انجام می دادم، از جمله دنبال کردن یک شمع غول پیکر Bath & Body Works در اطراف ساحل شرقی یا رفتن به Grove در لس آنجلس که به مردم می گفتم از لگوهای دایره ای استفاده کنند، نه از لگوهای مربعی. من همچنین واقعا خوش شانس بودم که همکارانم واقعا ناامید بودند و بارها و بارها به این پروژه بازگشتند.

من فکر می کنم این یک فیلم مستقل واقعی بود. امید و رویا این است که، همانطور که در صنعت خود شاهد فروش همه این شرکت‌ها به یکدیگر و ترکیب نیروها هستیم، اتفاقی که می‌افتد جریان مخفی سالم‌تری است، به طوری که فیلم‌هایی مانند این و فیلم‌سازانی که ایده‌هایی کمی بیشتر دارند، بتوانند فیلم‌هایشان را با اختلاف کمتری نسبت به پنج سال تتریس کاری با هم ساخته شوند.

در بخش "متشکرم" تیتراژ، نام Zazie Beetz را دیدم. آیا آن Zazie Beetz است؟

بله، او و همسرش دیوید [ریسدال] در مراحل اولیه این فیلم پیشرفت کردند.

بعد از تماشای پاپ پاپ، انگیزه پیدا کردم تا دوباره تلاش کنم تا با افرادی که ممکن است همیشه ایده‌ها یا امیدهای سیاسی یا دیگر من را به اشتراک نگذارند، گفتگو کنم. چه امیدی برای مخاطبان پاپ پاپ دارید؟

امیدوارم باعث دعواهای گسترده شود و کل خانواده ها را ویران کند. نه، شوخی می کنم! (می خندد) من واقعا تصمیم گرفتم فیلمی در مورد افرادی بسازم که وقتی اشتباه می کنند درست می گویند و وقتی درست می گویند اشتباه می کنند و معنای سه بعدی بودن اخلاقی در دنیایی که گزینه های خیلی خوبی برای ما برای انسان خوب بودن ارائه می دهد چیست.

بنابراین، بله، می‌خواستم بپرسم چگونه با افرادی که به طور بالقوه با آنها موافق نیستیم، برخورد می‌کنیم، اما همچنان باید با آنها در ارتباط باشیم. این واقعا به فکر جدی در مورد ساختن جامعه و ائتلاف سازی است. من فکر می‌کنم یکی از کارهایی که این کشور باید انجام دهد این است که بفهمیم چگونه می‌توانیم ائتلاف بسازیم، و بخشی از آن دست در دست هم دادن با افرادی است که لزوما همیشه با آنها موافق نیستیم و کشف کردن آنچه هنوز در حلقه‌های متحدالمرکز بین ما باقی مانده است.

امیدوارم مردم بتوانند از این فیلم به عنوان نقطه پرش برای صحبت در مورد مبارزات خود استفاده کنند. بسیاری از ما قرار است برای روز شکرگزاری به خانه برگردیم و در اطراف میز خانواده گفتگوهای سیاسی اضطراب آور داشته باشیم. شاید با دیدن این فیلم، به جای اشاره به عمویتان که با او اختلاف دارید یا با مادرتان دعوا کنید، به این شخصیت ها نگاه کنید و به جای انگشت نشان دادن، از آنها به عنوان رمز برای بحث و گفتگو استفاده کنید.

من تشنه فیلمسازان دیگری هستم که به آنجا بروند و فیلم هایی بسازند که واقعا به آن پاسخ می دهند و برای دیدار با آن لحظه قیام می کنند، و من می خواهم آنها را ملاقات کنم.