پایگاه شخص دیگری را می خواهد. شومر آرا را دارد

چارلز شومر، رهبر اقلیت سنا، در 5 نوامبر 2026، دو روز پس از پیروزی دموکرات ها در مجلس نمایندگان و سنا، در یک کنفرانس سیاست گذاری در واشنگتن دی سی - تام ویلیامز - CQ-Roll Call, Inc از طریق گتی ایماژ سخنرانی می کند.

حتی قبل از اینکه دموکرات‌ها از اندازه اکثریت سنا خود مطلع شوند، جناح چپ علیه حفظ چاک شومر به‌عنوان رهبر حزب اعتراض می‌کرد. اما در روزهای پس از یکی از بهترین انتخابات این حزب در دهه‌های اخیر، تلاش «شومر را جایگزین کن» با مشکل آشکاری مواجه است: یک نامزد جایگزین.

شومر که از سال 2017 هدایت دموکرات‌های سنا را بر عهده داشت، در این چرخه به کیسه بوکس مورد علاقه لیبرال‌ها تبدیل شد، نمادی از همه چیز اشتباه در یک حزب دموکرات بی‌حال. به گفته مخالفان، نیویورکی که در همه جا حاضر بود، بسیار مستعد به دنبال سازش بود، بیش از حد محتاط بود که با رئیس جمهور دونالد ترامپ و دولت او متعهد شود، و به احتمال زیاد پیام های زیادی را در دستور کار قرار می داد که هیچ یک از آنها به نتیجه نرسید. برای حزبی که هنوز بعید به نظر می‌رسد تا زمانی که نامزد ریاست‌جمهوری نداشته باشد، جایگاه خود را پیدا کند، شومر قربانی مناسبی برای یک حزب ائتلافی در اقلیت بود.

یکی از مشاوران پیروز مبارزات انتخاباتی این هفته گفت: «هیچکس چاک شومر را دوست ندارد. "اما او تنها مردی است که این شغل را می خواهد. حداقل در حال حاضر."

در آستانه انتخابات، تعداد انگشت شماری از سناتورها - کریس ون هولن از مریلند، برایان شاتز از هاوایی، کوری بوکر از نیوجرسی - به عنوان رقبای احتمالی برای جایگزینی شومر به عنوان رهبر اکثریت در نظر گرفته شدند. اما در روزهای بعد هیچ کدام دست بلند نکردند.

ریاضیات فقط طرف شومر است. در حالی که سناتورهای منتخب آدام همیلتون از کانزاس، تروی جکسون از مین، و عبدالالسید از میشیگان همگی در جریان مبارزات انتخاباتی گفتند که از شومر حمایت نخواهند کرد، این بلوک به اندازه کافی برای پایان دادن به رهبری مداوم او نیست. سناتورهای دیگری مانند جولیانا استراتون از ایلینویز، پگی فلاناگان از مینه سوتا، کریس پاپاس از نیوهمپشایر و جیمز تالاریکو از تگزاس ماه‌ها از سوال شومر کنار گذاشته‌اند.

شومر برای انتقال از رهبر اقلیت به رهبر اکثریت فقط به اکثریت مطلق اعضای گروه خود نیاز دارد - نه اکثریت مجلس رای‌دهی که برای ریاست مجلس لازم است. و دیگر اعضای گروه از متحدان دیرینه شومر هستند. بسیاری به او مرهون لطفی هستند که مربوط به بازوی انتخاباتی دموکرات‌های سنا در دو دهه گذشته است. جمع آوری میلیاردها دلار برای نامزدهای حزب - چه به طور مستقیم یا غیرمستقیم از طریق کمیته های مبارزات انتخاباتی و یک سوپر PAC همسو - به او فرصت های زیادی برای دعوت کردن می دهد.

متحدان شومر از انتقادات پایه حزب یا حتی مخالفت نامزدهایی که در شرف تبدیل شدن به همکاران او هستند، عرق نمی‌کنند. او در کارولینای شمالی، اوهایو، و آیووا کودتاهای بزرگی برای استخدام انجام داد - همه پیکاپ های دموکرات که به حزب کمک کردند تا اکثریت را به دست آورد. پیروزی های دیگر در مین، میشیگان و کانزاس حاشیه های حزب را پر کرد. آرا هنوز در رقابت‌های می‌سی‌سی‌پی و آلاسکا شمارش می‌شد که می‌توانست قدرت دموکرات‌ها را بیشتر گسترش دهد.

گروه لیبرال که از خاکستر نامزدی ناموفق هیلاری کلینتون برای ریاست جمهوری 2016 بیرون آمدند، این هفته یکی از اولین سازمان هایی بود که آشکارا خواستار کناره گیری یا برکناری شومر شد. این گروه در این هفته نوشت: «دیروز، رای دهندگان به وضوح اعلام کردند که خواهان نسل جدیدی از مبارزان دموکرات هستند. ما به رهبری در سنا نیاز داریم که بتواند این مبارزه را رهبری کند. وقت آن است که دموکرات های سنا رهبری جدید را انتخاب کنند.» سایر گروه های مترقی نیز اظهارات مشابهی را بیان کرده اند. هیچ کدام یک دموکرات سنا برای این سمت داوطلب نشده است.

شومر این انتقاد را رد کرده است. شومر چهارشنبه گفت: «مسئله من نیستم. من دوباره به عنوان رهبر اکثریت انتخاب خواهم شد، اما موضوع تمرکز بر مردم آمریکا و آنچه آنها می‌خواهند است.»

خیلی قبل از روز انتخابات، در میان صحبت‌ها درباره بازپس‌گیری سنا توسط دموکرات‌ها، یک ایده مصالحه‌ای شروع شد: به شومر اجازه دهید رهبر بماند با این درک که پس از پایان دوره دو ساله‌اش بازنشسته خواهد شد. این به دموکرات 75 ساله اجازه می دهد تا در صدر قرار گیرد و کرسی را به شخص جدید، احتمالا نماینده الکساندریا اوکاسیو-کورتز، یک ستاره مترقی و همکار نیویورکی، واگذار کند، اگر بخواهد به جای اینکه در سال 2028 در کاخ سفید بماند، در کنگره بماند. شومر تاکنون نگفته است که آیا این برنامه اوست. در هر صورت، شومر می داند که چگونه حساب کند.

و اعداد، حداقل در حال حاضر، در ستون او هستند.