پاییز خشمگین اروپا: چه چیزی باعث موج اعتراضات می شود؟
تظاهرات از آلبانی به اسپانیا تا حد زیادی بی ارتباط است، اما برخی از ناامیدی های رایج در آنها جریان دارد
جوانان در خط مقدم هستند: از شرایط تحصیل، غزه و احساسی که آنها به یک معامله خام دست یافته اند عصبانی هستند. در اسپانیا و پرتغال، بحران مسکن انگیزه اصلی است. در آلبانی، این کشور مخالف دولتی است که فاسد دیده می شود و دانشجویان در خط مقدم قرار دارند.
در ایتالیا و فرانسه، اعتراضات دانشجویی پاییزی نسبت به سالهای گذشته شتاب بیشتری دارد. این آخر هفته در هر دو کشور گروه جدیدی از مردم به تظاهرات پیوستند که ظاهرا قصد تخریب و رویارویی با پلیس را داشتند. غارت دنبال شد.
دولت فرانسه یک عملیات امنیتی گسترده را برای جلوگیری از تکرار این آخر هفته اعلام کرده است، در حالی که رم یک قانون امنیتی اضطراری گسترده را اعمال کرده است، که آشکارا نگران اثر مسری است.
فرانسه: دانشجویان، شورش و مقررات منع آمد و شد
در فرانسه، فراخوانهای آنلاین برای اعتراض سراسری علیه قیمت سوخت و هزینههای زندگی در 17 اکتبر در ماه سپتامبر آغاز شد که به عنوان احیای جنبش "ژله ژله" یا جلیقه زرد شناخته میشود.
به طور جداگانه در 17 سپتامبر، دانش آموزان دبیرستانی در کرتیل، در جنوب شرقی پاریس، اعتراض خود را در مورد کمبود معلم آغاز کردند.
اعتراضات به مدارس متوسطه دیگر نیز کشیده شد و مدارس خالی شدند و دانش آموزان در روزهای سه شنبه و پنجشنبه راهپیمایی کردند. اتحادیههای معلمان حمایت خود را اعلام کردند و دانشگاهها نیز به آن ملحق شدند، که با خشم نسبت به واکنش شدید پلیس افزایش یافت. جنبش شتاب داشت.
روز شنبه، 17 اکتبر، جنبش دانشجویی و فراخوان ژله ژون با هم ترکیب شدند. یک گروه کوچک تندرو در حاشیه راهپیمایی های رسمی دست به شورش، غارت و آتش زدن ساختمان ها زدند. غارت پراکنده در غروب یکشنبه هجدهم به دنبال داشت.
پشت خشونتی که فرانسه را به لرزه درآورده است، چه چیزی وجود دارد؟
با اعلام مقامات فرانسوی مقررات منع آمد و شد محلی، ناآرامی ها کاهش یافت. اکنون همه نگاه ها به اعتراضات بعدی است: جلیقه زردها برای «پرده دوم» در روز شنبه، 24 اکتبر، و اتحادیه ها اعتراض و اعتصاب بزرگ را برای 5 نوامبر فراخوان داده اند.
بلژیک: ناآرامی فرانسه از مرز عبور کرد
در بلژیک، دانشآموزان دبیرستانی در مناطق فرانسویزبان از اول اکتبر در همبستگی با همسالان خود در فرانسه تظاهرات کردند. دهها هزار نفر در اعتراض به شرایط مدارس و اقدامات ریاضتی در 9 اکتبر راهپیمایی کردند و اعتراض کوچکتری درباره هزینههای زندگی در 17 اکتبر شاهد درگیریهای خشونتبار با پلیس بود.
ایتالیا: تظاهرات، غارت و سرکوب
در ایتالیا، اعتراضات پاییزی و اشغال دبیرستان ها توسط دانش آموزان تقریبا یک رویداد فصلی است.
در رم امسال با راهپیمایی دهها هزار نفری در همبستگی با فلسطین در 22 سپتامبر آغاز شد که شاهد آن بود که دانشجویان بخشی از دانشگاه لا ساپینزا را اشغال کردند. بعد یک دبیرستان اشغال شد.
در 24 سپتامبر، دولت نخست وزیر جورجیا ملونی یک فرمان اضطراری را تصویب کرد که درصد دانش آموزان هر کلاس را که می توانند شهروند غیر ایتالیایی باشند محدود می کند. چندین دبیرستان دیگر نیز در واکنش به اعتراض خود شروع کردند.
در 16 اکتبر، دانش آموزان در سراسر ایتالیا زیر پرچم "روز ملونی ممنوع" راهپیمایی کردند. شکایات شامل شرایط مدرسه، بودجه برای صنایع دفاعی و حکم مدرسه دولت بود. آنها همچنین با همتایان خود در فرانسه ابراز همبستگی کردند. یک رشته دبیرستان بیشتر توسط دانش آموزان آنها اشغال شد.
کانال های رسانه های اجتماعی "L'Italia in Piazza" و "Movimento 17 ottobre" روز شنبه 17 اکتبر خواستار اعتراض علیه هزینه های زندگی در چندین شهر ایتالیا شدند.
در برخی شهرها این یک شکست بود. در میلان، یک راهپیمایی اعتراضی با برخورد پلیس مواجه شد و به شورش، بی نظمی و غارت تبدیل شد که یادآور صحنه هایی است که همزمان در فرانسه اتفاق می افتد.
جورجیا ملونی ایتالیایی با چالشی از سمت راست روبروست
رسانههای ایتالیایی گزارش میدهند که کسانی که در ناآرامیها دخیل بودند، جوانان محروم حومه شهر بودند، گروهی متفاوت از دانشجویان معترض، که ظاهرا توسط فیلمهای رسانههای اجتماعی هدایت میشدند.
شورش پراکنده دیگری که دوباره به پستهای رسانههای اجتماعی نسبت داده میشود، در روز یکشنبه 18 اکتبر رخ داد.
دولت از اعزام نیروهای ارتش به میلان خبر داد. دولت ملونی که آشکارا از احتمال شورش مسری نگران بود، سه شنبه شب یک فرمان اضطراری گسترده را تصویب کرد.
این فرمان سن فرضی مسئولیت کیفری را به 14 سال کاهش میدهد، اختیارات بازداشت پیشگیرانه را از سن 16 سالگی افزایش میدهد، جریمهای را برای والدین خردسالان درگیر در بی نظمی وضع میکند، و جرم جدیدی به نام «خشونت سازمانیافته در اعتراضات عمومی» معرفی میکند.
مایکل مک داول: فرانسه در حال سقوط به سمت افراط چپ و راست است. ایرلند نمی تواند راضی باشد
چنین احکام اضطراری بلافاصله در ایتالیا لازمالاجرا میشوند، اما باید ظرف 60 روز توسط پارلمان تصویب شوند وگرنه از بین میروند.
"جنبش 17 اکتبر" هر شنبه ساعت 3 بعدازظهر به تظاهرات دعوت کرده است. دانشجویان و جنبش های مردمی روز 30 اکتبر را روز جدید اعتراضی اعلام کردند. اتحادیه های بزرگ برای 20 نوامبر اعتصاب عمومی را فراخوانده اند.
اسپانیا: اجاره، اخراج و خشم
اسپانیا از سپتامبر شاهد اعتراضات گسترده در مورد بحران مسکن بود. خشم حول اخراج و متعاقب آن مرگ ماریکارمن آباسکال 87 ساله، بیوه مادریدی متبلور شد که 60 سال پس از خرید یک شرکت سرمایه گذاری آپارتمان خود را از دست داد و او قادر به پرداخت هزینه افزایش اجاره بها نبود. معترضان در برخی شهرها کمپ هایی برپا کردند. نخست وزیر پدرو سانچز پس از ناکامی در تصویب تدابیری برای کاهش بحران مسکن از طریق پارلمان معلق، انتخابات زودهنگام را برای 29 نوامبر برگزار کرد. حزب محافظه کار راست میانه در حال حاضر در نظرسنجی ها پیشتاز است.
پرتغال شاهد تظاهرات مرتبط با افزایش هزینههای مسکن بود و تظاهرکنندگان در لیسبون و پورتو اردوگاههایی برپا کردند.
آلبانی: شورش به رهبری جوانان افزایش می یابد
آلبانی در ماه مه شاهد تظاهرات اولیه علیه توسعه برنامه ریزی شده یک جزیره حفاظت شده از نظر زیست محیطی بود که تحت نظارت جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ بود. دولت نخست وزیر ادی راما متهم به همدستی بود.
تظاهرات تازهای که در رسانههای اجتماعی هماهنگ شده بود در 13 اکتبر آغاز شد و دانشآموزان دبیرستانی و دانشجویان در خط مقدم قرار داشتند. خواسته های آنها بر شهریه بالا و شرایط نامناسب در دانشگاه ها متمرکز است، اما اعتراضات در مورد نارضایتی گسترده از دولت، رکود اقتصادی و فساد اداری است. هفته گذشته شاهد درگیری شدید بین پلیس و معترضانی بود که خواستار استعفای راما بودند.
متن اصلی (انگلیسی)
Europe’s angry autumn: what’s driving the wave of protests?
Demonstrations from Albania to Spain are largely unconnected, but some common frustrations run through them