پت کنی زهر را به شیوه زندگی چارلز هاگی تزریق می کند

هیچ پنهانی برای هیجان پت کنی وجود ندارد. او در برنامه یکشنبه پت کنی (Newstalk، آخر هفته‌ها) اعلام کرد: «هالووین در راه است»، با انتظار مشتاقانه‌ای که بیش از یک مجری کهنه‌کار برازنده یک ترفند جوان است.

مطمئنا، کنی خود را به روح فصل می‌اندازد، خواه یادآور سنت‌های گذشته باشد یا داستان‌هایی از شخصیت‌های ترسناک با گذشته‌ای مبهم.

برای کار دوم، مجری خدمات مهمانی را به خدمت می گیرد که می تواند حتی سرسخت ترین مخاطبان (و روزنامه نگاران عجیب و غریب را نیز) به وحشت بیاندازد، زیرا وینسنت براون سردبیر و پخش کننده سابق به کنی ملحق می شود تا زندگی چارلز هاهی معلم فقید تائو را ارزیابی کند.

روزی روزگاری این حماسه ای با ابعاد ترسناک بود - شبح هاگی برای دهه ها زندگی سیاسی ایرلند را تسخیر کرده بود - اما قدرت ترسناک آن اکنون بسیار کاهش یافته است.

بخشی از این موضوع به براون مربوط می شود که به تازگی بیوگرافی هاگی را نوشته است. براون اگرچه زمانی دشمن رهبر جنجالی فیانا فایل بود و افشاگری هایی در مورد معاملات مبهم خود در مجله مگیل منتشر می کرد، اما اعتراف می کند که در سال های قبل از مرگ این سیاستمدار، در سال 2006، با هاگی "دوست صمیمی" شده است.

بنابراین، در حالی که براون در قضاوت‌های خود در مورد اعمال هاگی بی‌توجه است - "او در بحران اسلحه تا گردنش بود" - هنگام یادآوری روابط شخصی آنها یادداشتی دلپذیرتر را اتخاذ می‌کند: "ما در مورد شرمندگی‌های حرفه‌ای او زیاد صحبت نکردیم."

از آنجایی که زهر وجود دارد، تا حد زیادی توسط کنی تزریق می شود. با ارزیابی هاله ترسناکی که هاگی «غیرقابل لمس» را قادر می‌سازد تا سبک زندگی مجلل و با هزینه‌ای را بدون مجازات پیش ببرد، میزبان کم گفته و در عین حال عصبانی است. کنی می گوید: «از بسیاری جهات او مرا به یاد شخصیتی شبیه ترامپ می اندازد. او بسیاری از کارها را در معرض دید عموم انجام داد، با پوشیدن پیراهن های Charvet و در عین حال به ما گفت که ما فراتر از توان خود زندگی می کنیم.

وینسنت براون: هاگی عاشق تری کین بود. زندگی او را بدبخت کرد

هر چند حکم او بی‌سر و صدا است، اما اشاره کنی به رئیس‌جمهور ایالات متحده، عواقب جانبی ناخواسته‌ای دارد که باعث می‌شود تهمت‌های هاگی در مقایسه با او تقریبا عجیب به نظر برسد.

حتی اگر در نوع خود سرگرم کننده باشد، پویایی بین میزبان و مهمان برای هیجان های گزگز نمی تواند منجر شود. براون به‌عنوان یک پخش‌کننده قدرتمند و غیرمعمول شکل گرفته است، که به مدت یک دهه مجری برنامه‌های شبانه خود در رادیو RTÉ رادیو 1 بوده است، اما او در اینجا ظاهر می‌شود و در حالی که جزئیات را بازیابی می‌کند و به سؤالات به شیوه‌ای متهورانه پاسخ می‌دهد، زمزمه می‌کند.

ظاهرا کنی احساس می کند که مجبور است برخی از پاسخ های گسترده مهمانش را به صورت خلاصه های منظمی برای شنونده خلاصه کند.

اگر براون هاهی را به‌عنوان ابله‌ی هولناک حافظه‌ی لیبرال به تصویر نمی‌کشد، نگاهی عجیب به شخصیت خصوصی سوژه‌اش ارائه می‌کند، و بداخلاقی‌های او را با کاهش سلامتی‌اش بازگو می‌کند. مانند بسیاری از داستان‌های ارواح، روایت براون از این رهبر که زمانی ترسیده بود، به همان اندازه مالیخولیا دارد که تهدید است.

در همین حال، کنی هیچ تصوری از کاهش سرعت نمی دهد. فرصت تعطیلات آخر هفته او ممکن است به معنای یک برنامه شلوغ کمتر نسبت به گذشته باشد، اما او همچنان به موضوعات دشوار معمولا با دقت برخورد می کند. او با موریس کوهن از شورای نمایندگان یهودیان ایرلند در مورد لغو رزرو هتل دوبلین برای یک کنفرانس ضد یهودی صحبت می کند.

مهمان او بازگو می کند که چگونه یک مدیر هتل از او پرسید که آیا این رویداد که تحت نظارت اتحادیه اروپا برگزار شد، شامل ارتش اسرائیل می شود یا خیر. رزرو متعاقبا بدون توضیح لغو شد.

کوهن این حادثه را نشانه فضایی لفاظی می داند که گاهی جامعه یهودی را با حمله اسرائیل به غزه در هم می آمیزد: "ما نمی توانیم مسئول اقدامات یک دولت خارجی باشیم."

کنی نسبت به چیزی که مهمانش آن را «یهود ستیزی کلاسیک» می‌خواند، همدردی به نظر می‌رسد، اما او همچنان این سؤال بالقوه را مطرح می‌کند که آیا یهودیان وفاداری‌های ملی را تقسیم کرده‌اند یا خیر. کوهن مخالف است، اما خاطرنشان می کند که جامعه یهودی ایرلند اکنون دارای یک بخش بزرگتر اسرائیلی است. کوهن می گوید: «یک معمای فلسفی وجود دارد که باید حل شود.

این یک مکالمه بی نتیجه و ناراحت کننده است، اما مکالمه ای که بر تعهد کنی به بررسی مسائل نگران کننده تأکید می کند.

اما او بالاتر از یک نوستالژی فصلی هم نیست. هنگامی که سرآشپز گرت مولینز دستور العمل های بارمبراک را به اشتراک می گذارد، کنی خاطره ای از دوران کودکی خود را تعریف می کند، زمانی که مهمانش یادداشت می کند که نان هالووین از نظر تاریخی حاوی اقلامی مانند پارچه است.

کنی به صورت متحرک می گوید: «ما آن را یک پارچه کهنه نامیدیم زیرا نشان دهنده فقر بود.

زمانی که مولینز بعدا با نزدیک شدن به شب‌ها از فضیلت‌های آشپزی آهسته تمجید می‌کند، حال و هوای میزبان کاملا مرثیه‌ای می‌شود. او با استناد به توصیف جان کیتس از این زمان از سال زمزمه می کند: «فصل مه و باروری ملایم».

با کنار گذاشتن چنین خاطرات زودگذر، کنی به عنوان مجری در پاییز کار خود نمی بیند.

در همین حال، برندان اوکانر (رادیو RTÉ 1، آخر هفته‌ها) شبیه یک پخش کننده در دوران اوج خود به نظر می‌رسد، مصاحبه‌اش با جیمز مک‌کلن، بازیکن فوتبال، آخرین مورد در یک سری از برخوردهای جذاب است.

این کمک می کند که مک کلین، ملی پوش سابق جمهوری ایرلند، یک مهمان کاملا آزاد باشد. اگر چیزی بیش از حد رک است؛ بازیکن متولد دری بخش زیادی از مصاحبه را صرف توضیح نظرات قبلی درباره تلقی کردن درمان به عنوان "ضعف" می کند.

مک کلین، که در حال تبلیغ خاطرات جدید خود است، اظهارات خود را در متن قرار می دهد و توضیح می دهد که او صرفا از تجربه شخصی در مصاحبه روزنامه مورد بحث صحبت کرده است.

او می‌گوید: «درمان من همیشه رفتن به باشگاه بود و این برای من کارساز بود.

"آیا برای شما کار کرده است؟" اوکانر بلافاصله می پرسد. "آیا این بدان معناست که شما بارها و بارها سرزنش می کنید - همه چیز را به هم می زنید و سپس همه چیز منفجر می شود؟"

با این که این صراحت به نظر می رسد، میزبان بی دلیل تحریک کننده نیست. مک‌کلین به دور از توهین، اعتراف می‌کند که اگر احساس خطر کند به حمله می‌رود. وقتی میزبان مشاهده می کند که روانشناسان می گویند این غریزه از آسیب گذشته صحبت می کند، مهمان او موافقت می کند.

گفتگوی زیر با صراحت خیره کننده مشخص می شود. مک‌کلین در مورد کشف پدر بیولوژیکی ناشناخته‌اش در کودکی، تأثیر مشکلات بر زادگاهش («هنوز ضربه‌های روحی زیادی وجود دارد»)، تجربه داشتن یک دختر اوتیستیک، تشخیص خود اوتیسم و ​​رابطه‌اش با دری سیتی صحبت می‌کند: «من در حال مبارزه هستم.» (از آن زمان راه باشگاه و بازیکن از هم جدا شده است.)

آواز قوی دری سیتی از جیمز مک کلین در آخرین نوای ناامید کننده به گوش می رسد

پس از این افشاگری های خام، جای تعجب نیست که مک کلین با پیشنهاد میزبانش در مورد داشتن مشکلات اعتماد موافق است. او می‌گوید: «به نوعی غم‌انگیز است، اما من اکنون در حباب کوچک خودم خوشحالم.»

اوکانر می‌گوید: «صحبت کردن با شما فوق‌العاده بود» اما به طرز عجیبی خوش بینانه است. راستی هالووین مبارک

لحظه هفته

به اندازه کافی، به نظر می رسد که یک روح در دستگاه در Lyric FM وجود دارد، زیرا Mystery Train با جان کلی (یکشنبه-پنجشنبه) پنج دقیقه زودتر از عصر دوشنبه ایستگاه را ترک می کند. کلی با خجالت به خاطر "عیب کمد لباس" که به طور پیش از موعد (اگر بدون مشکل) نمایش قبلی را با یک نقص فنی به عنوان مقصر به پایان رساند، عذرخواهی می کند. اما سرویس عادی به سرعت از سر گرفته می شود، زیرا مجری مجموعه ای معمولی عالی از صداهای متنوع را پخش می کند.

حال و هوای کلی بعدا روشن می شود، زیرا متوجه می شود که مجری بعدی دونال دینین است، رفیق به همان اندازه الهام گرفته او از روزهای آنها در رادیو ایرلند در دهه 1990. دینین، میزبان مهمان آبی شب (دوشنبه-پنجشنبه)، نخ فصلی خود را دارد. او در حال رانندگی از یک کنسرت دی جی در یک رویداد هالووین بود، که با رنگ صورت، با یک ایست بازرسی در تعطیلات بانکی روبرو شد. او با خنده، واکنش نگهبان با دیدن چهره نقاشی شده او را به یاد می آورد: "این جالب خواهد بود."

این یک نظر مناسب است: مانند کلی، موسیقی همیشه در هنگام پخش شدن Dineen محرک است.