پدر پس از انتقال پسری به دنیا آورد - "رویا به حقیقت پیوست"

هنگامی که چیس مینهما، 26 ساله، برای اولین بار شروع به زیر سوال بردن هویت جنسی خود در نوجوانی کرد، مطمئن نبود که آینده چگونه خواهد بود. در حالی که او همیشه رویای پدر و مادر شدن را در سر می پروراند، هرگز انتظار نداشت که روزی فرزند خود را به دوش بکشد و به دنیا بیاورد.

اکنون، این پردازنده ویدئویی مستقر در ویرجینیا و شریک زندگی‌اش، جیمز بروئر، 29 ساله، با پسر 6 هفته‌ای خود که او را شاد، سالم و عمیقا دوست داشتنی توصیف می‌کنند، زندگی می‌کنند.

آنها به نیوزویک گفتند: «والدین بودن بهترین تجربه زندگی ماست.

مینه‌ما، زمانی که ۱۴ ساله بود شروع به زیر سوال بردن هویت خود کرد، در ابتدا به این فکر می‌کرد که آیا او یک لزبین است یا صرفا مردانه‌تر از همسالانش. دو سال بعد، او متوجه شد که چیز عمیق تری در حال وقوع است.

او گفت: «احساس متفاوتی داشتم. "سپس فهمیدم که قرار بود مرد باشم."

او هورمون درمانی را در آگوست 2016 پس از فارغ التحصیلی از دبیرستان آغاز کرد و بعدا تحت عمل جراحی عالی قرار گرفت.

مینهما گفت: "من با خانواده ام بسیار خوش شانس هستم." "همه استقبال کردند."

در حالی که او تا حد زیادی از قلدری شخصی خودداری می کرد، اما در فضای مجازی با منفی بودن مواجه شد و گفت که قرار ملاقات گاهی اوقات چالش هایی را به همراه داشته است.

او گفت: "من در مورد کسی که هستم صحبت می کنم." "این قبلا مشکلاتی ایجاد کرده است زیرا همه با آن موافق نیستند."

بروئر گفت: "من به قلب او اهمیت می دهم." او یک شخص است، من اجازه دادم خودش باشد.

مینهما در آینده خود فرزندانی را متصور بود، اگرچه هرگز انتظار نداشت که ممکن است خودش فرزندی بیولوژیک داشته باشد.

او گفت: "من همیشه بچه می خواستم. فکر نمی کردم به طور طبیعی بچه داشته باشم." "اما این اتفاق افتاد و من فکر کردم که هنوز هم می توانم، پس چرا بچه بیولوژیکی نداشته باشم؟"

بروئر گفت که پدر شدن رویای مادام العمر بوده است.

"از بچگی همیشه دوست داشتم پدر باشم، به پسر عمویم در مورد فرزندانش کمک می کردم."

Planned Parenthood توضیح می دهد که هورمون درمانی تأیید کننده جنسیت، از جمله تستوسترون، نوعی کنترل بارداری نیست. این به این معنی است که مردان ترنس همچنان می توانند در حین مصرف تستوسترون باردار شوند، حتی اگر قاعدگی آنها متوقف شده باشد. بارداری تا زمانی امکان پذیر است که فرد دارای رحم و تخمدان باشد و در حال تخمک گذاری باشد و حتی در صورت عدم وجود پریودهای منظم تخمک گذاری ممکن است اتفاق بیفتد.

مینهما گفت: "احتمال با هورمون ها کاهش می یابد، اما به طور کامل متوقف نمی شود." من قبل از باردار شدن، هورمون‌ها را برای مدتی به دلایل شخصی قطع کردم، بنابراین احتمالا این موضوع تاثیرگذار بوده است.»

او در تمام دوران بارداری هورمون درمانی را کنار گذاشت.

اگرچه برخی افراد تصور می کنند بارداری برای یک مرد تراجنسیتی ناراحت کننده است، مینهما گفت که این تجربه بسیار مثبت بود.

او گفت: «باردار بودن بدترین چیز نبود. "من گهگاه لحظاتی از ناراحتی داشتم، اما وحشتناک نبود. داشتن فرزند خودم تجربه زیبایی بود."

پس از تولد پسرشان، زوجی که در سپتامبر 2025 با هم آشنا شدند، شروع به اشتراک گذاری بخش هایی از داستان خود به صورت آنلاین کردند. در حالی که بسیاری از مردم پیشنهاد حمایت کرده اند، آنها همچنین با انتقاد غریبه هایی مواجه شده اند که هم هویت و هم از نحوه تربیت آنها را زیر سوال می برند.

بر اساس یک مطالعه در سال 2022 که توسط محققان دانشگاه پاویا در ایتالیا انجام شد، مشخص شد که والدین تراجنسیتی نتایج مشابهی از سلامت و تندرستی با والدین سیسجندر و غیر والدین داشتند.

محققان در کنار همکارانی از دانشگاه ایالتی سن دیگو، دانشگاه آمستردام و موسسه ویلیامز UCLA کار کردند و داده‌های 1436 تراجنسیتی و بزرگسال سیسجندر را که در نظرسنجی سلامت جمعیت تراجنسیتی در ایالات متحده شرکت کردند، تجزیه و تحلیل کردند.

یافته‌ها نشان می‌دهد که هر چالشی که والدین تراجنسیتی با آن‌ها مواجه می‌شوند، بیشتر با انگ و تبعیض مرتبط است تا توانایی آن‌ها برای والدین.

بروئر گفت: «مردم در مورد فرزند پروری ما بر اساس رابطه ما قضاوت می کنند. آنها چیزهای زننده ای می گویند.

اما این زوج می گویند تمرکز آنها روی پسرشان باقی می ماند.

بروئر گفت: «ما والدینی مهربان و دلسوز هستیم. "ما مطمئن می شویم که او 24/7 خوب است. او خوشحال است، دوست داشته می شود، تغذیه می شود و شسته می شود، سالم است."

این زوج امیدوارند که او را مهربان و مسئولیت پذیر تربیت کنند.

بروئر گفت: «ما به او یاد می‌دهیم که چگونه مسئولیت‌پذیر، مهربان با مردم و یک انسان همه جانبه خوب باشد.

هر دو می گویند نظرات منفی کمک چندانی به اعتماد به نفس آنها به عنوان والدین نکرده است.

مینهما گفت: "مردم می گویند من هنوز یک دختر هستم." "من واقعا اهمیتی نمی‌دهم که کسی آنلاین چه می‌گوید. آنها پشت یک صفحه نمایش شجاع هستند."

بروئر گفت: «ما به نظرات می خندیم. "خوشحالم که هر دوی ما پوست کلفتی داریم. من به نظرات توجه نمی کنم."

به نظر من خنده دار است که آنها می توانند در مورد ما صحبت کنند اما ما را نمی شناسند. شما چیزی در مورد ما نمی دانید.

با نگاهی به آینده، مینهما می گوید که رشد خانواده ممکن است به پایان نرسد. در حالی که او به جراحی کف پا فکر کرده است، او احساس می کند گزینه های پزشکی فعلی برای او در این مرحله مناسب نیستند.

او گفت: "ما فرزندان بیشتری می خواهیم." بهتر است دوباره این کار را از نظر بیولوژیکی انجام دهم.»

با این حال، در حال حاضر، والدین جدید روی لذت بردن از اولین هفته‌های ارزشمند با پسر بچه‌شان تمرکز کرده‌اند، رویایی که هر دو می‌گویند مدت‌ها تصور می‌کردند اما هرگز آن را بدیهی نمی‌دانستند.

در مورد این داستان با سردبیر نیوزویک تماس بگیرید: شارلوت نیسبت

Carone, N., Rothblum, E. D., Bos, H. M. W., Gartrell, N. K., & Herman, J. L. (2021). نتایج دموگرافیک و سلامت در یک نمونه احتمالی ایالات متحده از والدین تراجنسیتی. مجله روانشناسی خانواده: JFP: مجله بخش روانشناسی خانواده انجمن روانشناسی آمریکا (بخش 43)، 35 (1)، 57-68. https://doi.org/10.1037/fam0000776