پرداختن به معضل مرکز داده ایرلند

تعداد کمی از زیرساخت ها در ایرلند به اندازه مراکز داده بحث برانگیز شده اند. برای حامیان، آنها زیرساخت های حیاتی زیربنای محاسبات ابری، هوش مصنوعی و بخش فناوری چند ملیتی هستند. برای منتقدان، تقاضای فزاینده برق آنها تنش بین سیاست صنعتی ایرلند و جاه طلبی های آب و هوایی را آشکار می کند.

سوال این است که دولت می تواند چند نفر را در خود جای دهد و تحت چه شرایطی؟

مت کندی، رئیس جهانی تحول مشتری در IDA Ireland می گوید که مراکز داده بخش مهمی از پیشنهاد سرمایه گذاری مستقیم خارجی ایرلند را تشکیل می دهند.

عملکرد سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی ایرلند در سال گذشته نشان می‌دهد که این کشور به شدت رقابتی باقی می‌ماند، اما رقابت‌پذیری به‌طور فزاینده‌ای با وجود زیرساخت‌های توانمند در انرژی، اتصال دیجیتال، استعداد و نوآوری شکل می‌گیرد.

IDA Ireland'sAdapt Intelligently Strategy دیجیتالی شدن و پایداری را به عنوان محرک های رشد تقویت کننده متقابل شناسایی می کند، به ویژه در بخش هایی مانند هوش مصنوعی، خدمات ابری، نیمه هادی ها، تولید پیشرفته، علوم زیستی و خدمات مالی.

کندی اذعان می کند که مراکز داده کاربران بزرگ انرژی هستند و می گوید که توسعه آنها باید با اقلیم، امنیت انرژی و اهداف زیرساخت ایرلند هماهنگ باشد.

بنابراین مسئله این نیست که آیا ایرلند باید رشد نامحدودی را دنبال کند، بلکه این است که آیا ایرلند می‌تواند از زیرساخت‌های دیجیتال مهم استراتژیک به روشی برنامه‌ریزی‌شده، پایدار و متعادل حمایت کند.

پاتریک برودی، استادیار دانشکده مطالعات اطلاعات و ارتباطات UCD، دیدگاه متفاوتی دارد. او می گوید: «اهمیت مراکز داده برای اقتصاد ایرلند به شدت اغراق شده است. برودی به گزارش دولت KPMG The Value of Data Centers برای ایرلند اشاره می کند که استدلال می کرد 876000 شغل یا 32 درصد از اشتغال ملی به این بخش وابسته است.

«این اساسا نشان می‌دهد که بخش عظیمی از مشاغلی که نیاز به استفاده مکرر از خدمات ابری دارند، وابسته به مراکز داده در مقیاس فوق‌العاده هستند که در ایرلند واقع شده‌اند - ادعایی غیرمسئولانه که به طور گسترده در رسانه‌ها مطرح شد.»

برودی ادعا می‌کند که مراکز داده نشانه‌ای از امتیاز دادن به سیاست‌های دیجیتال و صنعتی هستند که از تمرکز ثروت عظیم و تخصیص نامتناسب منابع زیست‌محیطی به یک بخش از اقتصاد حمایت می‌کنند.

"معامله های توسعه ای فرض می کنند که نسبت قابل توجهی از مشاغل مورد حمایت نیز وجود دارد. با این حال، همانطور که گزارش KPMG نشان می دهد، اشتغال مستقیم فقط در حد چند هزار شغل است و اکثر آنها پس از مرحله ساخت و ساز از بین می روند."

Grit Young، EY Ireland فناوری، رسانه و سرگرمی و رهبر صنعت مخابرات می‌گوید: فناوری می‌تواند تفاوت معناداری در ردپای محیطی مراکز داده ایجاد کند.

او می‌گوید: «تجهیزات کارآمدتر، خنک‌سازی بهتر و مدیریت هوشمندانه‌تر حجم کار همگی می‌توانند مصرف انرژی و آب را کاهش دهند. همچنین زمینه حذف زباله‌ها وجود دارد، مانند سرورهایی که برق مصرف می‌کنند در حالی که کار بسیار کمی انجام می‌دهند. نوآوری باید با انرژی پاک‌تر و سرمایه‌گذاری مداوم در شبکه تطبیق داده شود. او می‌گوید برای ایرلند، توسعه باد فراساحلی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا شرکت‌های بزرگ فناوری قادر به تامین تقاضای بلندمدت از طریق قراردادهای خرید برق هستند.

برودی می‌گوید تمرکز بر ریسک‌های کارآیی با نادیده گرفتن نحوه توزیع منابع و قدرت اقتصادی. بازار جهانی ابر تحت سلطه سه انحصار ایالات متحده است که همگی دارای مراکز داده اصلی در ایرلند هستند: خدمات وب آمازون، گوگل و مایکروسافت روی هم حدود 65 درصد از سهم بازار جهانی را در اختیار دارند.

او می‌گوید که این ابر مقیاس‌کننده‌های فناوری، بخش بزرگی از تقاضای انرژی و آب در ایرلند را تشکیل می‌دهند که شامل ۲۳ درصد از برق ما می‌شود. "اینها منابعی هستند که به سمت سود تنها چند شرکت هدایت می شوند. این به تحقیقی اشاره نمی کند که نشان می دهد استفاده از برق مراکز داده مستقیما مسئول نادیده گرفتن ایرلند از اهداف الزام آور آب و هوایی خود است."

برودی استدلال می کند که سیاست بر انطباق زیرساخت های ایرلند برای تطبیق با گسترش مداوم توسط شرکت های فناوری بزرگ متمرکز است.

بنابراین مشکل یک سیاست صنعتی کوته بینانه و واکنشی است که بر سرمایه گذاری صنعتی در مقیاس بزرگ توسط شرکت های سرمایه گذاری مستقیم خارجی آمریکا متکی است.

کندی این ایده را رد می کند که ایرلند با یک انتخاب مستقیم بین توسعه اقتصادی و مسئولیت زیست محیطی روبرو است.

ایرلند به بحث یکپارچه‌تری درباره کل سیستم انرژی، سرعت استقرار انرژی‌های تجدیدپذیر، تقویت شبکه، انعطاف‌پذیری تقاضا و نقش زیرساخت‌های دیجیتال در حمایت از بهره‌وری و کربن‌زدایی در اقتصاد نیاز دارد.» او اذعان می کند که مراکز داده نیازهای برق قابل توجهی دارند، اما خدمات پشتیبانی در سراسر اقتصاد، از جمله محاسبات ابری، هوش مصنوعی، خدمات دیجیتال بخش عمومی، خدمات مالی و نرم افزار سازمانی.

دیجیتالی‌سازی همچنین می‌تواند از طریق شبکه‌های هوشمندتر، پیش‌بینی بهبود تقاضا، فرآیندهای صنعتی کارآمدتر و نظارت بر محیط‌زیست به کربن‌زدایی کمک کند.

"اولویت باید حرکت از یک بحث موقت در مورد تک تک کاربران برق به یک رویکرد مبتنی بر برنامه باشد که فرصت های اقتصادی، تعهدات آب و هوایی، مقرون به صرفه بودن و امنیت عرضه را متعادل می کند."

به نظر یانگ، ایرلند به جای نزدیک شدن به توسعه مرکز داده بر اساس یک کشور جداگانه، «باید به یک استراتژی جمعی اروپایی در زمینه زیرساخت های دیجیتال و هوش مصنوعی متصل شود».

او می گوید که اروپا نمی تواند در توسعه هوش مصنوعی خیلی عقب بماند. در عوض، باید مناسب ترین مکان ها را برای زیرساخت های دیجیتال بر اساس ملاحظات آب و هوایی، انرژی و تکنولوژی شناسایی کند.

کندی معتقد است توقف کامل مراکز داده در مقیاس بزرگ سیگنال قابل توجهی را به سرمایه گذاران بین المللی ارسال می کند. یک ریسک این است که سرمایه گذاران آن را به عنوان محدودیتی بر توانایی ایرلند برای ارائه زیرساخت دیجیتال و انرژی مورد نیاز برای رشد بلندمدت تفسیر کنند.

او استدلال می کند که عواقب آن می تواند به سایر صنایع مبتنی بر فناوری گسترش یابد و پیشنهاد ایرلند برای سرمایه گذاری مستقیم خارجی را تضعیف کند.

رویکرد متعادل‌تر این است که اطمینان حاصل شود که سیاست‌ها و زیرساخت‌ها همگام با نیاز فوری برای کربن‌زدایی هستند و در عین حال امکان سرمایه‌گذاری استراتژیک مهم را در جایی که با انرژی‌های تجدیدپذیر، ظرفیت شبکه، توسعه منطقه‌ای و رقابت ملی همسو باشد، فراهم می‌کند.»