پرزیدنت ترامپ: تاریخ ایران را به یاد خواهد آورد، نه میان دوره ای آمریکا - نظر

رئیس جمهور محترم دونالد ترامپ، صد سال بعد، کمتر کسی به یاد خواهد آورد که جمهوری خواهان چند کرسی در انتخابات میان دوره ای 2026 از دست دادند. اما 100 سال بعد، جهان ممکن است هنوز رئیس جمهور آمریکا را به یاد بیاورد که به جمهوری اسلامی ایران پایان داد. رئیس جمهور، شما فرصتی دارید که تعداد کمی از روسای جمهور آمریکا تا به حال داشته اند: فرصتی برای تغییر اساسی مسیر تاریخ. پیروزی دموکرات ها در کنگره یک شکست سیاسی است.

با این حال تصمیماتی که شما در مورد ایران می گیرید می تواند خاورمیانه را مدت ها پس از فراموشی اکثریت امروز کنگره شکل دهد. رئیس جمهور، آیا امروز برای دستاوردی که ارزش کامل آن ممکن است تنها پس از ترک سمت شما مشخص شود، حاضرید هزینه سیاسی بپذیرید؟ زمان بندی طنزی وجود دارد. بر اساس ارزیابی های کارشناسان و تحلیلگران مختلف، تهران انتخابات میان دوره ای آمریکا را در محاسبات استراتژیک خود لحاظ کرده است.

فرض بر این بود که افزایش فشار سیاسی بر دولت آمریکا می تواند موقعیت مذاکره ایران را تقویت کند و تمایل واشنگتن را برای سازش افزایش دهد. ایران نیازی به شکست نظامی آمریکا ندارد. باید واشنگتن را متقاعد کند که هزینه‌های سیاسی و اقتصادی رویارویی در نهایت برای تداوم آن بسیار زیاد خواهد بود. در همین حال، روسای جمهور آمریکا در چرخه های انتخاباتی فعالیت می کنند. هر دو سال یکبار، توازن سیاسی می تواند تغییر کند.

هر چهار سال یکبار، اولویت‌های استراتژیک کشور می‌تواند تغییر کند. نزدیک به نیم قرن، روسای جمهور متوالی آمریکا با همین چالش ایران مواجه شده‌اند. تحریم ها به اقتصاد آن آسیب وارد کرده است. دیپلماسی محدودیت های موقتی ایجاد کرده است. عملیات نظامی توانایی های آن را تضعیف کرده است. اما رژیم بارها زنده مانده و سازگار شده است. حوادث سال 2026 وضعیت متفاوتی را ایجاد کرده است. کشته شدن رهبر معظم انقلاب علی خامنه ای و ضربات نظامی وارده به ایران، رژیم را متزلزل کرده است.

اما برکناری یک رهبر به معنای برچیدن سیستمی نیست که او را حفظ کرده است. سپاه پاسداران همچنان قدرتمند است. ایران اکنون با دو چالش همزمان مواجه است: بازسازی توانایی های نظامی خود با حفظ ثبات سیاسی داخلی. این ترکیب می‌تواند فضای مانور آن را محدود کند، حتی در شرایطی که نهاد امنیتی به دنبال تحکیم کنترل خود است. و علیرغم آسیب‌هایی که متحمل شده، تهران اهرم فشار قابل توجهی را حفظ کرده است. تنگه هرمز نشان داده است که چگونه حتی یک ایران که از نظر نظامی ضعیف شده است، می‌تواند هزینه‌های اقتصادی را بسیار فراتر از مرزهایش تحمیل کند.

عدم قطعیت در مورد مکان و وضعیت اورانیوم بسیار غنی شده همچنین به این معنی است که از بین بردن تأسیسات هسته ای لزوما با از بین بردن تهدید هسته ای یکسان نیست. فرصتی برای جلوگیری از بازسازی رژیم ایران این چیزی است که زمان حال را غیرعادی می کند. ایران در حالی که با پرسش‌هایی درباره ثبات داخلی خود مواجه است، شکست‌های نظامی بزرگی را متحمل شده است. واشنگتن این فرصت را دارد که از بازسازی توانمندی‌هایی که نفوذ منطقه‌ای آن را حفظ کرده است، جلوگیری کند. اما فشار برای نشان دادن نتایج فوری قابل توجه خواهد بود.

مخالفت کنگره، نگرانی‌های اقتصادی، و خستگی عمومی از درگیری‌های خارجی، همگی می‌توانند فضا را برای تصمیم‌گیری‌های دشوار محدود کنند. توافق سریعی که تهدیدات اساسی را دست نخورده باقی می‌گذارد، می‌تواند به تهران اجازه دهد ادعا کند که از یک رئیس‌جمهور دیگر آمریکا جان سالم به در برده است. یک کارزار نظامی بی پایان بدون هدف سیاسی معتبر می تواند به همان اندازه پرهزینه باشد. رئیس جمهور، چالش فقط مهار ایران برای چند سال دیگر نیست.

این برای تغییر واقعیت منطقه‌ای است که در آن جاه‌طلبی‌های هسته‌ای تهران، نیابت‌های مسلحانه و تهدیدات آبراه‌های استراتژیک بارها همسایگانش را مجبور کرده است تا امنیت خود را حول بحران بعدی ایران سازماندهی کنند. این به معنای دادن آزادی بیشتر به اسرائیل و کشورهای خلیج‌فارس برای ایجاد همکاری‌های منطقه‌ای بدون چشم‌انداز دائمی تشدید تنش است، در حالی که شرایطی را ایجاد می‌کند که در آن مردم ایران بتوانند یک توافق سیاسی را بیشتر از یک رئیس‌جمهور تعیین کنند.

هر حل و فصلی به محدودیت‌های هسته‌ای قابل راستی‌آزمایی، تعهدات قابل اجرا در مورد آزادی ناوبری، و مکانیسم‌هایی برای واکنش در صورت نقض تعهداتش توسط تهران نیاز دارد. همچنین به یک پایه سیاسی به اندازه کافی قوی برای زنده ماندن از تغییر دولت در واشنگتن نیاز دارد. این به معنای جستجوی حمایت کنگره فراتر از حزب خود و همکاری با متحدان منطقه‌ای است که سهم مستقیمی در اجرای نتیجه دارند. آزمون صرفا آنچه امروز تهران با آن موافقت می‌کند نیست، بلکه این است که آیا ایالات متحده می‌تواند تعهداتی را ایجاد کند که ایران نمی‌تواند با انتظار برای انتخابات بعدی آمریکا از آنها فرار کند یا خیر.

تغییر زمان به هر قیمتی پیگیری شود. عراق خطرات حذف یک دیکتاتوری را بدون تضمین آینده سیاسی باثبات نشان داد. هدف باید نظم منطقه ای بادوام باشد، نه یک خلاء قدرت دیگر. رئیس جمهور، شما اغلب از تمایل خود برای به یاد آوردن به عنوان یک صلح طلب صحبت کرده اید. ایران ممکن است یکی از آزمون‌های تعیین‌کننده این جاه‌طلبی را ارائه دهد. یک توافق موقت ممکن است تسکین سیاسی ایجاد کند. یک پیروزی نظامی ممکن است قدرت آمریکا را نشان دهد.

اما دستاورد واقعی این است که ضعف کنونی ایران را به آینده ای تبدیل کنیم که تهدیدات آن به سادگی قابل بازسازی نباشد. اگر موفق شوید، میراث شما به نتیجه انتخابات کنگره بستگی نخواهد داشت. اگر شکست بخورید، جانشین شما ممکن است همان دشمن را به ارث ببرد، که با درس‌هایی از رویارویی دیگری که توانست زنده بماند، مسلح شود. انتخابات میان دوره‌ای دو سال آینده سیاست آمریکا را شکل خواهد داد.

آنچه در ایران اتفاق می‌افتد می‌تواند خاورمیانه را برای صد سال آینده شکل دهد. لیرون رز یک کارآفرین و سرمایه‌گذار فناوری، و خالق و میزبان پادکست HaYanshuf (جغد) است.