پرش به محتوای اصلی

پرسش و پاسخ: مکانیسم بلم-آنتالیا برای «انتقال عادلانه» چیست؟

کربن‌بریف۱۴۰۵ آبان ۱۸, دوشنبه، ساعت ۱۱:۳۰حدود 13 دقیقه مطالعه

یکی از نتایج کلیدی مورد انتظار از اجلاس آب و هوای COP31 آتی در آنتالیا، ترکیه، راه‌اندازی یک… The post پرسش و پاسخ: مکانیسم بلم-آنتالیا برای «انتقال عادلانه» چیست؟ اولین بار در Carbon Brief ظاهر شد.

چاپ مقاله

به اشتراک بگذارید

محتویات مقاله

بزرگ کردن منو

بستن

چگونه «انتقال عادلانه» در مذاکرات آب و هوای سازمان ملل مطرح شده است؟

«مکانیسم انتقال عادلانه» از کجا آمده است؟

مکانیسم چه نقشی می تواند در تسهیل «انتقالات عادلانه» ایفا کند؟

پیامدهای مالی سازوکار چیست؟

در آنتالیا چه اتفاقی می افتد؟

یکی از نتایج کلیدی مورد انتظار از اجلاس آب و هوای COP31 در آنتالیا، ترکیه، راه‌اندازی «مکانیسم گذار عادلانه» است.

این به دنبال سال‌ها فراخوان جامعه مدنی برای حمایت از «انتقال عادلانه» است، زیرا کشورها به سمت سیستم‌های انرژی کم انتشار و دور شدن از سوخت‌های فسیلی روی می‌آورند.

در مذاکرات اقلیمی COP30 سازمان ملل متحد در سال گذشته در شهر بلم برزیل، احزاب توافق کردند که "مکانیسمی" برای حمایت از این هدف به نام "مکانیسم بلم-آنتالیا" (BAM) ایجاد کنند.

گروه‌هایی که از BAM دفاع کرده‌اند می‌خواهند که به عنوان یک مرکز مرکزی در انتقال عادلانه عمل کند و از کارگران و جوامع در سراسر جهان حمایت کند.

با این حال، جزئیات دقیقا از چه چیزی تشکیل می شود که بسیار تبلیغ می شود، با کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه درباره عملکرد و هدف آن اختلاف نظر دارند.

اختلافات در مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل متحد در بن در ژوئن 2026 ادامه یافت، از جمله در مورد این سوال مهم که بودجه BAM چگونه تامین خواهد شد.

در اینجا، Carbon Brief به این می‌پردازد که ایده BAM از کجا آمده است، چگونه می‌تواند از انتقال‌ها پشتیبانی کند و از COP31 چه انتظاری باید داشت.

چگونه «انتقال عادلانه» در مذاکرات آب و هوای سازمان ملل مطرح شده است؟

«انتقال عادلانه» این ایده است که کارگران و جوامع باید در تغییر به اقتصاد کم کربن حمایت شوند. این یک اصل مرکزی در پس ایده عدالت آب و هوا است.

اغلب، این اصطلاح به موارد مرتبط با صنعت سوخت فسیلی اشاره دارد، اما همچنین می تواند به انتقال هایی که در کشاورزی، صنایع سنگین و بخش های مختلف دیگر رخ می دهد اشاره کند.

این مفهوم در دهه 1980 سرچشمه گرفت، زمانی که اتحادیه های کارگری ایالات متحده با گروه های عدالت زیست محیطی اتحاد برقرار کردند. از آن زمان به بخش کلیدی بحث های بین المللی آب و هوا تبدیل شده است.

مقدمه توافقنامه پاریس 2015 شامل تعهدی به «در نظر گرفتن الزامات انتقال عادلانه نیروی کار و ایجاد کار شایسته و مشاغل با کیفیت مطابق با اولویت‌های توسعه تعریف‌شده در سطح ملی» است.

برت دی ول، افسر سیاست در کنفدراسیون اتحادیه های کارگری بین المللی (ITUC)، به Carbon Brief می گوید:

"جنبش کارگری از مخاطبان گسترده و حمایت سیاسی گسترده ای که این مفهوم از زمان پیدایش خود در دهه 1980 دریافت کرده است بسیار خوشحال است. گنجاندن در توافق نامه پاریس با اشاره به ایجاد کار شایسته و مشاغل با کیفیت نقطه عطفی برای جنبش بود. در حالی که مطالبات دیگری اضافه شده است ... ما همچنان بر بعد کارگری به عنوان محور اصلی این مفهوم تاکید می کنیم."

سه سال پس از ایجاد توافقنامه پاریس، در COP24 در شهر سابق معدن زغال سنگ کاتوویتس، ریاست جمهوری لهستان موضوع انتقال عادلانه را برجسته کرد.

نیاز به سیاست‌های کاهش کربن برای تضمین «انتقال عادلانه نیروی کار» که «کار شایسته و مشاغل با کیفیت» ایجاد می‌کند در «بیانیه سیلسیا» که توسط ریاست‌جمهوری در هفته اول COP24 صادر شد گنجانده شد.

در حالی که این بیانیه تنها توسط 50 کشور امضا شد - تقریبا یک چهارم طرف‌ها در اجلاس سران - هنوز در متن نهایی COP "به آن اشاره شده است".

این به حرکت در پشت این ایده کمک کرد و به توافق رسمی در COP27 در مصر برای راه اندازی "برنامه کاری در مورد گذار عادلانه" (JTWP) منجر شد.

دی ول می گوید که تأسیس JTWP یک «گام بزرگ رو به جلو» بود که به احزاب اجازه داد تا «در مورد انتقال عادلانه با عبارات دقیق تر صحبت کنند».

در سال‌های پس از آن، مذاکره‌کنندگان با اختلاف نظر بین طرف‌ها در مورد هدف آن، تلاش کردند تا JTWP را شکل دهند.

به طور کلی، کشورهای توسعه یافته مایلند که بر نیروی کار داخلی تمرکز کند، در حالی که برخی کشورها خواهان چشم انداز جهانی تر، از جمله حمایت از انتقال در کشورهای در حال توسعه هستند.

JTWP فضای مذاکره چالش برانگیزی را نشان داده است، زیرا مذاکرات در نشست COP29 در سال 2024 بدون توافق بسته شد، چیزی که یکی از ناظران آن را "خیانت" نامید.

با این حال، علیرغم این ناامیدی ها، احزاب در COP30 در برزیل توافق کردند که یک مکانیسم نهادی جدید در مورد انتقال عادلانه ایجاد کنند، که به طور گسترده به عنوان BAM شناخته شده است. این اقدام توسط جامعه مدنی به عنوان یک "پیروزی" مورد استقبال قرار گرفت.

«مکانیسم انتقال عادلانه» از کجا آمده است؟

در آستانه COP30، جامعه مدنی شروع به فشار برای ایجاد یک «ترتیب نهادی» کرد که کار تحت JTWP را از بحث به عمل منتقل می‌کرد.

(این در ابتدا توسط گروه‌های جامعه مدنی «مکانیسم عمل بلم» نامیده می‌شد، که متعاقبا این مکانیسم را به «مکانیسم بلم-آنتالیا» به‌دنبال نتیجه در COP30 به‌روزرسانی کردند. با این حال، در متن JTWP که در COP30 مورد توافق قرار گرفت، آن را تنها به‌عنوان یک «مکانیسم» توصیف می‌کردند، که گاهی به «مکانیسم انتقال عادلانه» نیز گفته می‌شود.)

آنابلا روزمبرگ، مشاور ارشد در زمینه گذار عادلانه در گروه چتر سازمان غیردولتی Climate Action Network (CAN) International، به Carbon Brief می گوید:

ایده مکانیسم از همکاری جامعه مدنی، اتحادیه های کارگری، گروه های فمینیستی، جوانان و مردم بومی در UNFCCC پدید آمد.

واضح بود که نوع فعالیت‌هایی که تحت JTWP اجرا می‌شوند - دو گفت‌وگو در سال و یک جلسه وزارتی - از ارائه راهبردهای انتقال عادلانه در زمین پشتیبانی نمی‌کند، بنابراین رویکرد جدیدی برای عملی کردن کلمات ایجاد شد.

دکتر لئون سیلی هاگینز، یکی از مبارزان ارشد سازمان خیریه War on Want، به Carbon Brief می گوید: پس از شروع این ایده، جامعه مدنی "تنها کار برای تقویت آن در دستور کار انجام داد".

این شامل ارائه درخواست‌ها و پیشنهادها به مؤسسات مختلف، سازمان‌دهی نامه‌های مشترک و نوشتن اسناد خط‌مشی، تا طراحی لوگو، ایجاد میم و حتی یک آهنگ بود.

این تلاش‌ها در نهایت نتیجه داد: در جریان مذاکرات آب‌وهوای بن در ژوئن 2025، یک متن پیش‌نویس شامل ایده یک ترتیبات نهادی جدید بود. یکی از گزینه‌های موجود در متن پیش‌نویس برای «جعبه ابزار، چارچوب راهنما، پلتفرم جهانی، شبکه کمک فنی [یا] مکانیسم» بود.

بند 28 متن JTWP در 25 ژوئن 2025 منتشر شد. اعتبار: UNFCCC.

این گنجاندن به طور گسترده به عنوان یک "پیروزی بزرگ" برای گروه های جامعه مدنی مورد استقبال قرار گرفت، اگرچه احزاب اذعان داشتند که برای تحقق این ایده باید کارهای بیشتری انجام شود.

با ورود به COP30، گروه‌های جامعه مدنی به پیشنهاد ایجاد یک BAM با اعتراضات، بنرها و نشان‌ها در اطراف محل برگزاری ادامه دادند.

در اوایل مذاکرات، G77 و چین - ائتلاف بزرگی از کشورهای در حال توسعه در مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل - پیشنهاد خود را برای یک "مکانیسم انتقال عادلانه" ارائه کردند. آنها پیشنهاد کردند که این می تواند کمک فنی، حمایت از همکاری های بین المللی و کمک به تقویت مشارکت ها در تلاش برای رسیدگی به شکاف های اجرایی باشد.

پیشنهاد آنها با واکنش اولیه احزاب کشورهای توسعه‌یافته از جمله نروژ، بریتانیا و دیگران مواجه شد که به دلیل نگرانی از تکرار سیستم‌های موجود و نیاز به بودجه اضافی، با آن مخالفت کردند.

کشورهای توسعه‌یافته نیز با استفاده از اصطلاح «مکانیسم» مخالفت کردند و اتحادیه اروپا «برنامه اقدام» را به عنوان جایگزین بالقوه پیشنهاد کرد. با این وجود، ایجاد یک "مکانیسم" در متن پیش نویس نهایی در JTWP گنجانده شد.

این متن به طور رسمی در جلسه عمومی پایانی COP30 با تشویق گسترده بسیاری در سالن تأیید شد.

در بیانیه ای در آن زمان، کیارا مارتینلی، مدیر CAN Europe، از این تصمیم استقبال کرد:

"ارائه BAM یک پیروزی بزرگ جامعه مدنی بود. این یک خانه سازمانی هماهنگ برای پیشبرد پیشرفت در انتقال عادلانه ایجاد می کند."

تصمیم برای توسعه مکانیسم شامل درخواستی از طرفین بود تا در طول سال بعد - تا COP31 - بر روی طرحی برای شروع کار کار کنند.

مکانیسم چه نقشی می تواند در تسهیل «انتقالات عادلانه» ایفا کند؟

به گفته جامعه مدنی، BAM می تواند با متمرکز کردن منابع و کمک به غلبه بر تعدادی از موانع، به مقابله با چشم انداز شکسته انتقال عادلانه کمک کند.

روزمبرگ در گفتگو با Carbon Brief می‌گوید که فضای انتقال عادلانه "فقدان هماهنگی و نوع حمایت درست است و کاملا از الزامات اقدام آب و هوایی جدا است". او می افزاید:

«BAM می‌تواند در گردهم‌آوری [افرادی] که تلاش می‌کنند گذار عادلانه را به هم نزدیک کند، شکاف‌ها و موانع را شناسایی کند، همکاری را تقویت کند و حمایت را تسریع بخشد.»

جامعه مدنی تعدادی پیشنهاد ارائه کرده است که احتمالا ساختار BAM را مشخص می کند. اکثر آنها از مکانیزمی با سه بخش تشکیل شده اند که کارهایی را که در حال حاضر تحت JTWP در حال انجام است، در بر می گیرد و گسترش می دهد.

یک پیشنهاد از سوی ائتلافی از پنج سازمان غیردولتی نشان می‌دهد که این مکانیسم از یک بدنه راهبری، یک «بازوی دانش» و یک «بازوی اجرایی» تشکیل شده است.

هیئت راهبری کار دو بازوی BAM را هماهنگ می‌کند، از جمله تصمیم‌گیری درباره موضوعاتی که باید تحت JTWP در حال انجام، که در مذاکرات آب‌وهوا ادامه خواهد داشت، بحث شود. آن‌ها پیشنهاد می‌کنند که وقتی «شکاف‌هایی که نیاز به راهنمایی سیاسی دارند شناسایی شوند»، این نهاد موضوعاتی را توصیه می‌کند که نیاز به مذاکره دارند.

پیشنهاد آنها در اینفوگرافیک زیر نشان داده شده است و بدنه فرمان را نشان می دهد که به عنوان یک مرکز مرکزی برای کار در BAM عمل می کند.

اینفوگرافیک ساختار پیشنهادی و عملکردهای کلیدی مکانیسم انتقال عادلانه را نشان می دهد. اعتبار: حوزه زنان و جنسیت، CAN، DCJ، YOUNGO و TUNGO.

بخش پایانی BAM، «بازوی اجرایی»، به‌عنوان مرکزی عمل می‌کند تا کمک‌های فنی، مالی و دانش‌محور را برای کسانی که به دنبال یک انتقال عادلانه هستند، فراهم و هماهنگ کند.

روزمبرگ می گوید که چشم انداز جامعه مدنی این است که کار فراتر از گفتگوهای مذاکره کنندگان باشد. او می‌گوید که BAM می‌تواند سازمان‌دهی یک «سکوی همسان‌سازی» را برای ارائه سریع‌تر پشتیبانی، و همچنین گروه‌های اختصاصی برای شناسایی و بسیج منابع مالی را قادر سازد. او می افزاید:

"در نهایت، از طریق شناسایی موانع از پایین به بالا، BAM همچنین می‌تواند اجازه بحث در مورد فعال کردن انتقال عادلانه را بدهد که توسط پزشکان اطلاع‌رسانی می‌شود. BAM می‌تواند نشان دهد که اجرا لزوما به معنای برداشتن مسائل خارج از UNFCCC نیست."

یک پیشنهاد جداگانه برای ساختار BAM از کمپین جهانی برای تقاضای عدالت آب و هوایی (DCJ) - ائتلاف جداگانه ای از سازمان های غیردولتی - به طور مشابه سه عنصر را پیشنهاد می کند. اینها عبارتند از: هماهنگی و انسجام. تولید دانش؛ و همکاری و حمایت بین المللی.

سیلی هاگینز، وابسته به دی سی جی، خاطرنشان می کند:

«اگر عملا کارساز باشد، آنچه ما شاهد آن خواهیم بود مجموعه‌ای از سیاست‌های گذار عادلانه است که در سراسر کشورها، در بخش‌های مختلف در یک لحظه وحدت‌بخش و دگرگون‌کننده برای اقدام اقلیمی عدالت محور اجرا می‌شود و این کلید باز کردن قفل گذار خواهد بود که تاکنون گم شده است.»

پیشنهاد دیگری برای BAM از سوی موسسه Grantham در دانشکده اقتصاد لندن ارائه شده است. پیشنهاد می‌کند که سه کارکرد مکانیسم باید ظرفیت‌سازی، کمک‌های فنی و به اشتراک‌گذاری دانش باشد، اما ساختار دو بازویی متشکل از بازوی سیاست و بازوی عملیاتی را توصیه می‌کند.

دی ول به Carbon Brief می گوید که در حالی که "توافق نسبتا گسترده ای در مورد عملکردها وجود دارد"، احزاب در "جهت های بسیار متفاوت" در مورد چگونگی راه اندازی BAM فشار می آورند.

پیامدهای مالی سازوکار چیست؟

در مذاکرات آب و هوایی سازمان ملل متحد، برخی از طرف ها نگرانی هایی را در مورد هزینه احتمالی این مکانیسم مطرح کرده اند.

فشار برای راه اندازی BAM در زمانی صورت می گیرد که خود UNFCCC به دنبال خروج ایالات متحده با کمبود بودجه مواجه است. چندین حزب دیگر نیز در پاسخ به تغییرات در اولویت های داخلی مشارکت های خود را به تاخیر انداخته یا کاهش داده اند.

این باعث شده است که UNFCCC رویدادها را لغو کند و پست‌های خالی را پر نکند، زیرا سازمان در تلاش برای انجام وظایف موجود خود است.

عضویت

از روزنامه نگاری جوایز برنده جوایز حمایت کنید

به CB+ بپیوندید

به این ترتیب، برخی از احزاب نسبت به ایجاد سازوکار دیگری تحت صلاحیت UNFCCC ابراز تردید کرده اند، که همچنین به بودجه نیاز دارد. با این حال، طرفداران BAM استدلال می کنند که هزینه های اجرای آن حداقل خواهد بود.

روزمبرگ به Carbon Brief می گوید که BAM "فرصتی برای ساده سازی و استفاده کارآمد از منابع عمومی" است. او می افزاید:

این مکانیسم لزوما نیاز به ایجاد یک مؤسسه جدید پرهزینه ندارد، در عوض، می‌تواند از کانال‌های مالی موجود در اقلیم و فعالیت‌های بشردوستانه استفاده کند.»

او می افزاید که یک "بدنه مشابه" با مکانیسم بالقوه، مرکز و شبکه فناوری آب و هوا، کمتر از 10 میلیون دلار در سال هزینه دارد. روزمبرگ خاطرنشان می کند که اگر اراده سیاسی برای تحقق انتقال عادلانه وجود داشته باشد، این مقدار غیرممکن نیست.

دی ول خاطرنشان می کند که این مکانیسم بر روی کارهای موجود در داخل و خارج از UNFCCC، از جمله "دروازه سیاست گذار عادلانه" سازمان بین المللی کار، بنا خواهد شد. او همچنین تأکید می‌کند که «ما به وضوح خواستار یک صندوق جدید [عادلانه گذار] نیستیم، ما می‌خواهیم تمام منابع مالی اقلیمی اثبات‌کننده انتقال عادلانه باشد».

در کنار برجسته کردن کارایی بالقوه طراحی BAM، بسیاری استدلال کرده‌اند که مزایای بالقوه به‌خوبی ارزش هزینه مکانیزم جدید را دارد، با سیلی-هاگینز به Carbon Brief:

"هزینه برای دبیرخانه [BAM] در مقایسه با منافع بالقوه این اقدام کمرنگ است."

در آنتالیا چه اتفاقی می افتد؟

علیرغم "پیروزی" در بلم در موافقت با ایجاد مکانیسم جدید انتقال عادلانه، مذاکرات آب و هوا در بن در ژوئن 2026 به سرعت به نقاط معترض رسید.

در حالی که بن در نهایت بر روی یک متن پیش نویس «اسکلت» برای ارسال برای مذاکرات بیشتر در COP31 به توافق رسید، هنوز بسیاری از جزئیات باید در آنتالیا به توافق برسد تا BAM شروع به کار کند.

دی ول هشدار می‌دهد که «تصویب سریع دستور کار COP31 که به طرف‌ها اجازه می‌دهد مذاکرات را آغاز کنند» «حیاتی» است. او می افزاید:

ما نمی‌توانیم هیچ زمانی را از دست بدهیم، کارهای زیادی وجود دارد که باید روی [صرفا انتقال] انجام شود. سپس ما به یک رویکرد سازنده از سوی بلوک‌های بزرگ کشوری نیاز داریم. اگر یکی از آنها شروع به بازی‌های تاکتیکی کند، از دست خواهد رفت.»

در ارسالی به UNFCCC در اوایل سال جاری، CAN خواستار یک سری اقدامات برای راه اندازی و راه اندازی BAM شد. این شامل درخواست برای تصمیم گیری برای اولین جلسه حضوری «کمیته انتقال عادلانه» - بخشی اصلی از مکانیسم پیشنهادی این گروه - است که در آوریل 2027 برگزار می شود.

پیش از COP31، گروه‌های مذاکره‌کننده مانند اتحاد کشورهای جزیره‌ای کوچک (AOSIS)، کشورهای کمتر توسعه‌یافته (LDC) و گروه آفریقایی از این مکانیسم حمایت کردند و خواستار تمرکز آن بر اجرای آن شدند.

اتحادیه اروپا نیز از راه‌اندازی این مکانیسم حمایت کرد، اما همراه با سایر طرف‌ها هشدار دادند که باید مکمل JTWP باشد.

در حالی که هیچ ارسالی با ایجاد مکانیسم مخالفت نکرد، گروه‌هایی مانند کشورهای LDC خواستار تمرکز بر «وسایل اجرا» - که معمولا به عنوان مالی شناخته می‌شود - تأکید کردند که احتمالا همچنان یک نقطه کلیدی بحث در اجلاس آتی خواهد بود.

Sealey-Huggins به Carbon Brief می‌گوید که «چشم‌انداز بهترین سناریو در آسمان» برای نتیجه در COP31 چگونه خواهد بود. او ادامه می دهد:

«گروه ۷۷ و چین بار دیگر این موضوع را مطرح می‌کنند که مکانیسم باید به طور مساوی از منابع برخوردار باشد. باید به خوبی طراحی شود. باید مشارکت مردم را در برگیرد. باید موانع اجرای گذار عادلانه را برطرف کند. باید ابزارهای اجرایی را تسهیل کند. باید عدالت را در قلب اقدامات اقلیمی تضمین کند.

"و سپس توافق شده و بلافاصله اجرا می شود. بنابراین این کار بلافاصله پس از آنتالیا شروع می شود تا کمیته ها و سایر ارگان هایی که می توانند اجرای آن را بر عهده بگیرند، تشکیل شود.

با این حال، روزمبرگ هشدار می‌دهد که هنوز یک علامت سوال وجود دارد که در سطح جاه‌طلبی ریاست‌های [COP31] وجود دارد، که باید از صحبت ساده در مورد ایجاد هر مکانیسم [عادلانه گذار] به طرف‌های درگیر تبدیل شوند تا مکانیزمی داشته باشیم که برای هدف مناسب باشد.

مرتبط

تعاملی: ردیابی متون مذاکره در اجلاس آب و هوا COP31

05.11.2026

COP31 آنتالیا

تعاملی: چه کسی در اجلاس تغییرات آب و هوایی COP31 چه می خواهد

2026/11/02

COP31 آنتالیا

کارشناسان: چین از مذاکرات اقلیمی COP31 چه می خواهد

2026/10/29

سیاست چین

مصاحبه: رئیس COP31 می گوید برق رسانی "مطمئن ترین راه برای محافظت از شهروندان است"

2026/07/10

COP31 آنتالیا

پرسش و پاسخ پست: مکانیسم بلم-آنتالیا برای «انتقال عادلانه» چیست؟ اولین بار در Carbon Brief ظاهر شد.

خواندن متن کامل در کربن‌بریفبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Q&A: What is the Belém-Antalya mechanism for a ‘just transition’?

One of the key expected outcomes from the upcoming COP31 climate summit in Antalya, Turkey, is the launch of a… The post Q&A: What is the Belém-Antalya mechanism for a ‘just transition’?  appeared first on Carbon Brief.

همه‌ی اخبار محیط زیست