پرسش و پاسخ: هوش مصنوعی چگونه بر تعامل ما در محل کار تأثیر می گذارد؟

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

هوش مصنوعی با سرعت رو به رشدی در کار ما ادغام می شود. آندریاس برگکویست، دکتری. دانشجوی دپارتمان فناوری اطلاعات، با همکارانش همکاری کرده است تا بررسی کنند که چگونه هوش مصنوعی، اتوماسیون و ربات‌سازی بر تعامل کاری تأثیر می‌گذارد.

ما دریافتیم که فناوری جدید به طور خودکار منجر به بهره وری بالاتر یا افزایش مشارکت در کار نمی شود. در عین حال، فناوری وظایف شغلی، توزیع مسئولیت‌ها، مهارت‌ها و فرصت‌ها را برای گفتن در کار خود تغییر می‌دهد، در حالی که با ناپدید شدن وظایف ساده و کم‌مشکل، شدت کار را افزایش می‌دهد. به همین دلیل است که همین فناوری می تواند هم به افزایش تعامل و هم به ناامیدی منجر شود.

یک یافته کلیدی این است که مشارکت کاری توسط خود فناوری تعیین نمی‌شود، بلکه توسط فن‌آوری چگونه بر توانایی انجام کاری که به‌عنوان معنادار، قابل مدیریت و مساعد برای توسعه تلقی می‌شود، تأثیر می‌گذارد. بنابراین ما بر درک تعامل بین افراد، فناوری و سازمان کاری در هنگام معرفی فناوری جدید تمرکز کردیم.

ما در حال حاضر در حال توسعه چارچوبی برای کمک به محققان، کارفرمایان، اتحادیه های کارگری و توسعه دهندگان سیستم هستیم تا عواملی را که باعث تقویت یا تضعیف مشارکت کاری در محیط های کاری دیجیتالی می شوند، شناسایی کنند.

ما سازمان‌هایی را در بخش فناوری اطلاعات، کشاورزی و حمل‌ونقل ریلی مطالعه کرده‌ایم. اینها جالب هستند زیرا همه آنها در حال توسعه سریع فناوری هستند و هوش مصنوعی، اتوماسیون و ربات سازی نقش مهمی را ایفا می کنند. این ما را قادر می‌سازد تا تشخیص دهیم که کدام یک از اثرات به نظر می‌رسد مختص بخش باشد و کدام یک برای زندگی کاری در آینده عمومی‌تر است.

بله، بیشتر از آنچه در ابتدا انتظار داشتیم. یک الگوی واضح این است که فناوری دیگر صرفا یک ابزار نیست. نقش فعالی در نحوه سازماندهی، اولویت بندی و انجام کار ایفا می کند. کارمندان با تکنولوژی کار می کنند، نه در کنار آن.

ما همچنین دریافتیم که افراد در بخش‌های مختلف کار معنی‌دار را به روش‌های شگفت‌آوری مشابه توصیف می‌کنند. این شامل توانایی استفاده از مهارت های خود، قضاوت حرفه ای، حل مشکلات و کمک به چیزی ارزشمند است. فناوری می‌تواند با حذف کارهای روتین این امر را بهبود بخشد، اما اگر بخش‌هایی از کار که معنا می‌سازند به‌طور خودکار حذف شوند، می‌تواند آن را تضعیف کند.

مهمترین چیز این است که فناوری برای حمایت از افراد طراحی شده است، نه برای جایگزینی جنبه های شغلی که انگیزه و غرور حرفه ای را تقویت می کند.

یافته‌های ما نشان می‌دهد که تعامل کاری زمانی تقویت می‌شود که فناوری زمان را برای کارهای ماهر آزاد کند، فرصت‌های استفاده از مهارت‌های فرد را افزایش دهد و به کارمندان در مورد نحوه انجام کار نظر بدهد.

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →