پرشات تولدت: انتخاب مسیر یعقوب به سوی رستگاری

در طول تاریخ جهان، مبارزه عمیقی بین دو جهان بینی متضاد صورت گرفته است، که هر یک فرد و بشریت را به عنوان یک کل به سمت مقاصد کاملا متفاوتی هدایت می کند. در یک طرف راه جد ما یعقوب قرار دارد که نماینده جهان معنوی، ایمان به خالق هستی، و تعهد به قوانین تورات مقدس است.

از سوی دیگر، مسیر عیسو قرار دارد که جذابیت شدید به مادی‌گرایی، لذت‌های این دنیا و امیال جسمانی را بیان می‌کند - تا جایی که بدون هیچ محدودیتی توسط آنها از بین می‌رود. این مبارزه‌ای است که پایه‌های وجودی انسان را تحت تأثیر قرار می‌دهد: آیا قرار است شخصی در ارتباط با دنیای ارزش‌ها و معنا زندگی کند که به زندگی جهت و هدف مادی را می‌دهد، یا باید به سادگی از نور و هدف مادی در این جهان لذت برد؟ مبارزه، یک سوال اساسی پیش می آید: اگر قدوس، تبارک و تعالی، جهان را آفرید و پدید آورد.

ملت اسرائیل از طریق جد ما اسحاق و مادر ما ربکا، چگونه دو پسر از میان آنها پدید آمدند که به ظاهر نماینده چنین مسیرهای متضادی بودند؟ بررسی عمیق‌تر پاراشا به ما می‌آموزد که واقعیت پیچیده‌تر است. «اینها نسل‌های اسحاق هستند.» پرشا با این کلمات آغاز می‌کند: «اینها نسل‌های اسحاق هستند» (پیدایش 25:19).

هویت پسران اسحاق به صراحت در خود تورات ذکر شده است و متن در ادامه به شرح تولد و داستان زندگی آنها با جزئیات کامل می‌پردازد. چرا راشی لازم دید که توضیح دهد که نوادگان اسحاق یعقوب و عیسو هستند، چیزی که هر خواننده ای از قبل می داند؟ به نظر می رسد که کلمات او حاوی معنای عمیق تری است، معنایی که به سرنوشت مشترکی مربوط می شود که می توانست از آن آنها باشد.

او نیز می توانست در تحقق هدفی که برای اسحاق و ربکا به دنیا آمد شریک باشد. این تنها راهی بود که او برای استفاده از نقاط قوت خود انتخاب کرد که او را از آن سرنوشت دور کرد. دو مسیر تکمیلی خدمت به خدا برای درک این موضوع، باید دو مسیر تکمیلی خدمت به خدا را بررسی کنیم. پادشاه داوود خواسته اساسی هر شخص را در کتاب مزامیر (34:15) ارائه می دهد: "از شر دور شو و نیکی کن." برای انسان کافی نیست که از شر خودداری کند، همانطور که انجام کارهای خیر بدون مبارزه با نیروهایی که فرد را از هولین دور می کنند کافی نیست.

ess کمال واقعی از ترکیب این دو حرکت پدیدار می شود: حذف شر از یک سو، و افزودن نیکی از سوی دیگر. Slonimer Rebbe z"l، نویسنده Netivot Shalom، توضیح داد که این دو حرکت قرار بود توسط دو پسر اسحاق تجسم داده شوند. یعقوب قرار بود با مطالعه ویژگی های خوب پدرش، از طریق مطالعه راه پدرش، به او ادامه دهد. دستورات، و افزودن قدوسیت به جهان. در مقابل، عیسو مقدر بود که ویژگی قدرت و انضباط اسحاق را به پیش ببرد، و خدمت خود را به خدا از طریق اصل "روی کردن به سمت راست" بیان کند.

om evil" - غلبه بر نیروهای شر، تسلیم کردن انگیزه های خود، و قرار دادن دنیای مادی تحت سلطه روح. اگر عیسو نقش خود را به درستی ایفا می کرد، می توانست در تکمیل مأموریت روحانی خانواده اسحاق شریک باشد، با هر برادری که بخش منحصر به فرد خود را در اصلاح جهان سهیم می کرد: این دو مسیر من را تکمیل می کرد. راه شر را پاک کن و یعقوب آن را پر از نیکی می کند.

اما هنگامی که عیسو سرنوشت خود را رها کرد و راهی را انتخاب کرد که از نقشی که به او سپرده شده بود جدا شد، تقسیم اصلی مسئولیت‌ها دیگر نمی‌توانست ادامه یابد. یعقوب باید تمام مأموریت را به تنهایی انجام می‌داد و تنش بین دو برادر تبدیل به مبارزه‌ای مداوم بر سر ماهیت جهان و روشی شد که در آن آموزه‌های معنوی و مادی، تعلیم‌هایی که قلمروهای معنوی و مادی را با هم جمع می‌کردند، از میان می‌برد. به معنای بیرون آمدن یکسان از یعقوب و عیسو، با شش قبیله از هر کدام.

آنها دو جهان نبودند که از یکدیگر جدا بمانند، بلکه دو نیرو بودند که قرار بود در یک فرآیند واحد شرکت کنند. اما هنگامی که عیسو از مسیر منحرف شد، وظیفه اصلاح جهان بر دوش یعقوب و فرزندانش باقی ماند و مبارزه برای تکمیل این مأموریت در طول نسل ها ادامه یافته است. 1:21): "و نجات دهندگان از کوه صهیون بالا می روند تا کوه عیسو را داوری کنند." مبارزه یعقوب و عیسو ابدی است زیرا

آنها با هم آفریده شدند و در رحم مادر مشترک بودند. آنها دوقلو هستند که از همان منبع نیروی انسانی بهره می برند. و هنگامی که تنها یک نیرو وجود دارد، تنها یک راه برای ادامه میراث اسحاق وجود دارد. آنها دو امکان دارند: یا در ادامه راه اسحاق همکاری کنند، یا با یکدیگر بر سر اینکه آن مسیر باید باشد بجنگند. مبارزه بر سر تنها راه است. این آموزه ها به ما نشان می دهد که باید طرفی را انتخاب کنیم.

در واقعیتی که در آن زندگی می‌کنیم، موظف هستیم به راه یعقوب، تنها راهی که جهان را به سوی رستگاری نهایی‌اش سوق می‌دهد، وفادار بمانیم. راهی که تمدن‌های مدرن غربی در پیش گرفته‌اند - که فقط به دنبال حذف شر هستند - ثابت می‌کند که بی‌هدف است و در نهایت، فقط به افزایش خود شر کمک می‌کند. انتخاب مجدد شر به تنهایی به معنای مبارزه دوباره برای راه یعقوب است.

این به معنای تلاش فعالانه برای افزودن خوبی ها، ساختن دنیایی با معنا، و استقرار زندگی انسانی بر پایه های استوار معنوی و اخلاقی است. این مسیری است که از طریق آن جهان می تواند به سوی اصلاح نهایی خود پیش رود. همچنین دروازه‌ای برای رستگاری کامل است، زمانی که شر نه تنها کنار گذاشته می‌شود، بلکه خوبی در جای خود گسترش می‌یابد و بشریت هدف واقعی خود را دوباره کشف می‌کند. ■نویسنده خاخام دیوار غربی و اماکن مقدس است.