پرندگان مهاجر آنفولانزای پرندگان را به خرس های قطبی گرینلند منتقل می کنند

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس مطالعه جدیدی که شواهدی مبنی بر وجود عفونت در نمونه های خون خرس به دست آمده از شکارچیان اینویت گرینلند پیدا کرده است، پرندگان مهاجری که در قطب شمال تولیدمثل می کنند، آنفولانزای پرندگان را به خرس های قطبی در شرق گرینلند گسترش می دهند.

نتایج نشان می‌دهد که چنین ویروس‌هایی ممکن است خطراتی را برای پستانداران قطب شمال ایجاد کنند.

قطب شمال با سرعت بیشتری نسبت به سایر نقاط سیاره در حال گرم شدن است - در غرب قطب شمال، چهار برابر نرخ جهانی. در نتیجه، خرس‌های قطبی در معرض تهدیدی که روی یخ‌های در حال کاهش دریا شکار می‌کنند، مجبور به جستجوی غذا در جای دیگری می‌شوند، که احتمالا احتمال قرار گرفتن آنها در معرض آنفولانزای پرندگان بسیار بیماری‌زا (HPAI) را افزایش داده است.

کایلا بوهلر، یکی از اعضای مرکز کرنل کی لیزا یانگ در فوق دکتری سلامت حیات وحش در کالج دامپزشکی پزشکی می‌گوید: «با تغییرات آب و هوایی، ما می‌دانیم که خرس‌ها در حال تغییر رژیم غذایی خود هستند و احتمالا در معرض بسیاری از عوامل بیماری‌زای جدید در خشکی قرار می‌گیرند که ممکن است ساده‌لوح باشند، زیرا آنها از زندگی بسیار سازگار با یخ می‌آیند.» بوهلر اولین نویسنده این مطالعه است که در 13 اکتبر در نشریه Emerging Infectious Diseases منتشر شد.

طیف وسیعی از گونه‌های پرندگان جهانی از طریق مسیرهای پروازی اقیانوس اطلس شرقی و اقیانوس اطلس آمریکای شمالی به سمت شمال مهاجرت می‌کنند تا در قطب شمال و گرینلند تولید مثل کنند. در آنجا، آنها در مستعمرات بزرگ جمع می شوند و یک نقطه داغ عالی برای مخلوط کردن و انتقال ویروس ایجاد می کنند. این پرندگان شامل گونه های زیادی از پرندگان ساحلی و آبزی هستند که مخازن اصلی HPAI هستند.

بولر، که همچنین محقق دانشگاه داخلی نروژ است، می‌گوید: «برای ما مهم است که پاتوژن‌های جدیدی در خرس‌های قطبی ایجاد می‌شوند، زیرا نمی‌دانیم چگونه بر خرس‌های قطبی تأثیر می‌گذارند». از آنجایی که جمعیت ها بیشتر و بیشتر تحت فشار قرار می گیرند، بیماری ها و عوامل بیماری زا می توانند نقش مهمی در تلاش های حفاظتی ایفا کنند.

قرار گرفتن در معرض زیاد در خرس‌های قطبی سؤالات دیگری در مورد اینکه آیا ویروس‌های HPAI در گرینلند حاوی جهش‌هایی هستند که آن‌ها را برای پستانداران مسری‌تر می‌کند و آیا HPAI می‌تواند از یک خرس قطبی به خرس قطبی دیگر منتقل شود، ایجاد می‌کند.

نمونه‌هایی از خرس‌های قطبی در این مطالعه در طول شکارهای معیشتی که در اطراف Scoresby Sound که در گویش گرینلند شرقی به آن Ittoqqortoormiit نیز می‌گویند، جمع‌آوری شد.

با کاهش یخ‌ها، خرس‌های قطبی به سمت خشکی حرکت می‌کنند تا راه‌های جدیدی را برای تامین نیازهای غذایی خود جستجو کنند.

بوهلر گفت: "در سوالبارد، نروژ، ما می بینیم که خرس های قطبی اکنون گوزن های شمالی را از بین می برند، چیزی که قبلا در گذشته دیده نشده بود. در آنجا و در بسیاری از نقاط دیگر قطب شمال، آنها شروع به حمله به مستعمرات پرندگان کرده اند."

هنگامی که خرس ها پرندگان و تخم مرغ های زنده و مرده یا فوک ها یا سایر حیوانات آلوده به HPAI را بخورند، بیماری می تواند گسترش یابد. خرس‌های قطبی با عفونت فعال می‌توانند به طور بالقوه آنفولانزای مرغی را به خرس‌های دیگر منتقل کنند که در محل‌های شکار لاشه و در زباله‌دان‌های نزدیک به سکونتگاه‌های انسانی تجمع کنند.

در سال 2026، در سوالبارد، دانشمندان گزارش دادند که یک خرس قطبی جوان پس از خوردن یک شیر دریایی آلوده به ویروس HPAI جان خود را از دست داد. مطالعه دیگری در سوالبارد ویروس آنفولانزای مرغی H5N5 را در سال 2025 در روباه‌های قطب شمال شناسایی کرد که پرندگان و تخم‌ها را شکار می‌کنند. هر دو مطالعه ویروس‌هایی با جهش‌هایی را گزارش کردند که احتمال ابتلای پستانداران را به ویروس افزایش می‌دهند. و پرندگان مرده در گرینلند با گونه های HPAI از جمله H5N1 و H5N5 یافت شده اند.

در مقاله فعلی، نویسندگان مشترک دانشگاه آرهوس، دانمارک، در مجموع 109 نمونه خون قلب از سال 2016 تا 25 را از شکارچیان اینویت، که به طور منظم با آنها همکاری می کنند، به دست آوردند. دولت بر خرس‌ها نظارت می‌کند و سالانه سهمیه‌هایی برای شکار معیشتی در نظر می‌گیرد که یک حق فرهنگی برای مردم بومی است.

در آزمایشگاه، پلاسمای خون جدا شد و محققان آنتی‌بادی‌های آنفولانزای A را آزمایش کردند که نشان‌دهنده قرار گرفتن در معرض HPAI و سایر ویروس‌های آنفلوانزای A است.

از 10 سال نمونه، هیچ شواهدی مبنی بر عفونت وجود نداشت تا اینکه در سال 2024، دانشمندان آنتی بادی برای آنفولانزای A را در 21 درصد از 14 خرس شناسایی کردند. تا سال 2025، این نرخ حتی بیشتر شده بود. آنها در 43 درصد از 14 خرس آنتی بادی پیدا کردند. آزمایش‌های بیشتر چهار خرس مثبت را با آنتی‌بادی‌های خاص برای ویروس‌های HPAI شناسایی کرد.

بولر گفت: «ما عفونت‌های فعال را شناسایی نمی‌کنیم، ما یک عفونت قبلی را شناسایی می‌کنیم که توسط حیوان پاک شده است». این یکی از اولین مطالعاتی است که نشان می‌دهد خرس‌ها می‌توانند پس از عفونت بهبود یابند و عملکرد خوبی داشته باشند.»

خرس هایی که در معرض این ویروس قرار گرفتند احتمالا در تابستان به این ویروس مبتلا شدند، در حالی که برداشت های معیشتی در بهار بعد انجام شد. شکارچیان که دانش سنتی گسترده ای از خرس ها دارند، حیوانات بیمار را مشاهده نکرده اند.

نویسندگان مشترک شامل دانشمندانی در سراسر شمال قطبی، از جمله نروژ (دانشگاه داخلی نروژ)، دانمارک (دانشگاه آرهوس) و کانادا (دانشگاه ساسکاچوان و آزمایشگاه ملی میکروبیولوژی) هستند.

Kayla J. Buhler و همکاران، شواهدی از قرار گرفتن در معرض ویروس های آنفلوانزای مرغی H5 بسیار بیماری زا در خرس های قطبی گرینلند شرقی، بیماری های عفونی نوظهور (2026). DOI: 10.3201/eid3211.261050

اطلاعات مجله: بیماری های عفونی نوظهور

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →