پرندگان می توانند در پروازهای طولانی و سریع دچار جت لگ شوند و سپس از مسیر خارج شوند

یک آب شیرین کن مانکس در حال پرواز بر فراز دریا، نزدیک ولز

کتابخانه عکس طبیعت / عکس سهام آلامی

برای جت لگ نیازی به هواپیمای جت ندارید - حتی پرها هم این کار را می کنند. حداقل یکی از گونه‌های پرنده دچار جت لگ می‌شود، به این معنا که ساعت بدن آن می‌تواند در پروازهای سریع در سراسر اقیانوس اطلس بیش از یک ساعت از زمان محلی فاصله بگیرد، همانطور که توسط خطاهای ناوبری آشکار می‌شود.

پاتریک لوین از دانشگاه آکسفورد می‌گوید: «ما اندکی از استفاده از خود اصطلاح جت لگ اجتناب کرده‌ایم، زیرا مردم آن را با تأثیرات تغییر ساعت بر سلامتی مرتبط می‌دانند، نه خود تغییر ساعت. اما دقیقا همان فرآیندی است که باعث جت لگ در افراد می‌شود». این تأثیرات فیزیولوژیکی و رفتاری را دارد، جایی که پرندگان رفتارهای خود را اشتباه می گیرند.»

لوین می‌گوید این احتمال وجود دارد که سایر پروازهای مسافت طولانی، احتمالا شامل برخی از حشرات، خفاش‌ها و همچنین پرندگان، نیز به معنای تغییر ساعت دچار جت لگ شوند.

تبلیغات

ادامه مطلب پرندگانی که ردیاب های کوچک به تن دارند مسیرهای مهاجرت را با جزئیات شگفت انگیز نشان می دهند

آب‌های شیرین مانکس پرندگان دریایی کوچکی هستند که با استفاده از تکنیکی به نام اوج‌گیری دینامیکی برای بهره‌برداری از شیب باد در نزدیکی سطح دریا، فواصل بسیار زیادی را پرواز می‌کنند. لوین می‌گوید: «آنها این جایگاه را که مسافران مسافت طولانی واقعا شگفت‌انگیزی هستند، تکامل داده‌اند.

آنها در جزایر اطراف انگلستان و ایرلند تولید مثل می کنند. در حالی که والدین در حال پرورش جوجه هستند، ممکن است بیش از 1000 کیلومتر به سمت غرب پرواز کنند تا به مناطق ماهیگیری غنی در میانه اقیانوس اطلس برسند. هنگامی که غذا می‌خورند، در یک خط نسبتا مستقیم به عقب پرواز می‌کنند و فقط به سمت مناطق خشکی مانند ایرلند منحرف می‌شوند.

چگونه آنها به این شاهکارهای ناوبری دست می یابند؟ در حالی که برخی از پرندگان می‌توانند میدان مغناطیسی زمین را حس کنند، به نظر نمی‌رسد که آب‌های برشی Manx. تیم لوین این موضوع را با چسباندن آهنرباهای کوچک به پرندگان تأیید کرده است که باید ناوبری ژئومغناطیسی را مختل کند. هیچ تاثیری نداشتند.

خبرنامه فقط برای مشترکین

در نکات برجسته ویرایشگر ثبت نام کنید

در خبرنامه ثبت نام کنید

در عوض، به نظر می‌رسد که آب‌های برشی به قطب‌نمای خورشیدی تکیه می‌کنند – اگر می‌دانید ساعت چند است، می‌توانید با تنظیم جهت خود نسبت به خورشید مسیر خود را حفظ کنید. بسیاری از حیوانات، از حشرات و ماهی ها گرفته تا لاک پشت ها و پرندگان، نشان داده شده است که این کار را انجام می دهند. اگر ساعت داخلی آنها با استفاده از نور مصنوعی و تاریکی تنظیم مجدد شود، در جهت اشتباه حرکت می کنند.

لوین می گوید: «ما متوجه شدیم که ممکن است نوعی آزمایش طبیعی وجود داشته باشد که در آن پرندگان ساعت خود را دستکاری می کنند.

به عنوان مثال، در ساعت 6 صبح، یک کشتی مانکس که می خواهد به سمت شرق به لانه خود پرواز کند، باید به سمت خورشید حرکت کند. در ظهر، باید در زوایای قائم به خورشید پرواز کند، که به سمت جنوب خواهد بود. اما اگر یک آب برشی 15 درجه طول جغرافیایی به سمت شرق حرکت کند، زمان محلی 13:00 خواهد بود، در حالی که ساعت داخلی آن همچنان زمان را ظهر ثبت می کند، بنابراین خورشید دیگر به سمت جنوب نمی رود. این بدان معناست که پرندگانی که به سرعت به سمت شرق پرواز می کنند باید در طول روز در جهت عقربه های ساعت، در غیاب نشانه های دیگر، کمی از مسیر خود منحرف شوند.

ادامه مطلب پروانه های استرالیایی از ستاره ها به عنوان قطب نما در مهاجرت های 1000 کیلومتری استفاده می کنند

محققان دیگر چندین دهه است که ردیاب‌های GPS را به آب‌های برشی Manx متصل می‌کنند، بنابراین مسیرهایی که در نزدیک به 4000 سفر جستجوی غذا طی می‌شوند، شناخته شده‌اند. مطمئنا، زمانی که لوین و همکارانش این مسیرهای پرواز را تجزیه و تحلیل کردند، متوجه شدند که پرندگان در پروازهای برگشت سریع، زمانی که از دید خشکی دور می‌شوند، در جهت عقربه‌های ساعت منحرف می‌شوند.

این تیم توضیحات بالقوه دیگری از اثر کوریولیس گرفته تا بادها را در نظر گرفت. لوین می‌گوید: «تنها چیزی که به بهترین شکل تغییرات مشاهده‌شده در جهت آب‌های برشی را پیش‌بینی می‌کرد، همیشه این اثر قطب‌نمای خورشید بود.

تأثیر آن کم است. لوین می گوید که پس از یک پرواز 1000 کیلومتری، یک پرنده باید تنها 5 کیلومتر اضافی را برای رسیدن به مستعمره خود طی کند، که برای چنین پروازهای کارآمد در مسافت های طولانی، احتمالا ناچیز است. او می‌گوید که این ممکن است توضیح دهد که چرا آب‌های برشی Manx مکانیزمی برای جلوگیری از جت لگ ایجاد نکرده‌اند.

بررسی مسیرهای پرواز: چرا درک مهاجرت ممکن است گونه های پرندگان را نجات دهد

ربکا هایسمن در اولین کتاب جذاب خود می گوید حل اسرار مهاجرت پرندگان با فناوری نه تنها اسرار غیرمنتظره را باز می کند، بلکه برای تلاش های حفاظتی بسیار مهم است.

کن چنگ از دانشگاه مک کواری در سیدنی می‌گوید: «مزایای این مطالعه این است که آن‌ها تعداد زیادی آهنگ را تجزیه و تحلیل می‌کنند و داده‌های قوی برای آزمایش مدل‌های مختلف به دست می‌آورند.

چنگ می‌گوید در حالی که گونه‌های دیگر ممکن است این نوع جت لگ را نیز داشته باشند، پروازهای طولانی مدت توسط پرندگان معمولا در طول مهاجرت انجام می‌شود و مهاجرت معمولا شامل سفرهای شمال به جنوب می‌شود، بنابراین جت لگ مشکل چندانی نخواهد داشت.

با این حال، در نزدیکی قطب ها، مسافت سفر مورد نیاز برای عبور از 15 درجه یا بیشتر از طول جغرافیایی به قدری کوتاه می شود که بسیاری از حیوانات ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند، شاید حتی خرس های قطبی یا روباه های قطبی که روی یخ دریا سفر می کنند.

او می گوید: «گونه های نزدیک به قطب ممکن است به شدت تحت تأثیر قرار گیرند. اکنون، همه چیز کمی پیچیده می‌شود، زیرا شما در بخش‌هایی از سال 24 ساعت روشنایی روز و 24 ساعت تاریکی دارید، بنابراین ریتم‌های شبانه‌روزی به طور کلی در برخی از گونه‌ها خراب می‌شوند.

مرجع مجله:

علم DOI: 10.1126/science.adz2542