پرهای پر جنب و جوش طوطی ها به طور شگفت انگیزی مستعد حمله باکتریایی هستند
پرندگان پر زرق و برق، از طاووس گرفته تا طوطی، سنت طولانی استفاده از رنگ های حیوانی برای مطالعه تکامل را الهام گرفته اند. پرهای رنگارنگ اغلب به عنوان یک سیگنال عمل می کند - به عنوان مثال، برای جذب یک جفت. از طرف دیگر، می توان از رنگ های ملایم برای استتار استفاده کرد. با این حال، رنگ می تواند عملکردهایی فراتر از سیگنال دهی و استتار داشته باشد. این به این دلیل است که رنگدانه‌ها، مولکول‌هایی که در بافت‌های پر جاسازی شده‌اند تا طیف وسیعی از رنگ‌ها را تولید کنند،…
پرندگان پر زرق و برق، از طاووس گرفته تا طوطی، سنت طولانی استفاده از رنگ های حیوانی برای مطالعه تکامل را الهام گرفته اند. پرهای رنگارنگ اغلب به عنوان یک سیگنال عمل می کند - به عنوان مثال، برای جذب یک جفت. از طرف دیگر، می توان از رنگ های ملایم برای استتار استفاده کرد. با این حال، رنگ می تواند عملکردهایی فراتر از سیگنال دهی و استتار داشته باشد. این به این دلیل است که رنگدانه ها، مولکول های تعبیه شده در بافت های پر برای تولید طیف گسترده ای از رنگ ها، همچنین می توانند بر جنبه های دیگر پرها، از قدرت مکانیکی تا خواص تنظیم حرارت، تأثیر بگذارند.
متن اصلی (انگلیسی)
Parrots' vibrant feathers are surprisingly susceptible to bacterial attack
Flashy birds, from peacocks to parrots, have inspired a long tradition of using animal colors to study evolution. Colorful plumage often functions as a signal—for example, to attract a mate. Alternatively, drab colors can be used for camouflage. However, color can have functions beyond signaling and camouflage. This is because pigments, the molecules embedded in feather tissues to produce a broad range of colors,…