«پروژه ترس» جواب نداد، پس چرا ما همچنان رای دهندگان راست افراطی و چپ را شیطان سازی می کنیم؟

ده سال پیش، «ترس پروژه» در مرکز تلاش‌های نادرست کمپین «بماندن» برای متقاعد کردن بریتانیایی‌ها به خروج از اتحادیه اروپا بود.

بر اساس پیش‌بینی‌های روز رستاخیز دولت دیوید کامرون، رأی به برگزیت از سال 2030 برای هر خانوار 4300 پوند (5000 یورو) در سال هزینه خواهد داشت که منجر به رکود فوری و کاهش قیمت مسکن می‌شود.

اشتباه بزرگی بود آنچه که اردوگاه طرفدار اتحادیه اروپا می‌توانست در مورد عضویت در این باشگاه بگوید این بود که خروج از این باشگاه بسیار گران تمام می‌شد، اعتراف ناگوار به شکست بود. و آخرالزمان اقتصادی وعده داده شده رکود فوری و هشدارهای قیمت مسکن اتفاق نیفتاد. اکثر مردم به سادگی این ارقام را باور نمی کردند یا اینکه سیاستمداران پشت سر آنها در مورد آنها صادق هستند. نتیجه، همانطور که می دانیم، این است که بیش از 17 میلیون بریتانیایی به «تاسیس» - یا آنچه که آن را تصور می کردند - یک ضربه بزرگ به او دادند.

به زودی تا سال 2026 و اندی برنهام، نخست‌وزیر تازه منتخب بریتانیا، همه گزینه‌ها را برای روابط بریتانیا و اتحادیه اروپا - از جمله پیوستن به آن - دوباره روی میز قرار داده است.

انتظار می‌رود وزارت خزانه‌داری بریتانیا، که پیش‌گویی‌های عذاب را ترسیم کرده است، مطالعه‌ای را منتشر کند که در آن مزایای اقتصادی احتمالی نزدیک‌تر شدن بریتانیا به اتحادیه اروپا را پیش از اجلاس سران اتحادیه اروپا و بریتانیا در نوامبر بررسی می‌کند.

شخصا، من فکر می‌کنم که برگزیت و توافقنامه تجاری و همکاری مقطعی که بر تجارت اتحادیه اروپا و بریتانیا حاکم است، به یک ضربه اقتصادی کوچک اما قابل توجه منجر شده است.

امید این است که اگر بریتانیا دوباره به اتحادیه اروپا یا بازار واحدش بپیوندد، خزانه‌داری قول خیابان‌های آسفالت‌شده با شیر، عسل و طلا را نخواهد داد.

اگر وعده دادن بیش از حد سرعت ناامید شدن رأی دهندگان از دولت ها را افزایش دهد، رأی برگزیت گواه این است که تلاش برای ترساندن مردم سریع ترین راه برای شکست در انتخابات است.

این مقاله ادامه دارد، اما نسخه کامل فقط برای مشترکین EUobserver.com در دسترس است. از account.euobserver.com/membership دیدن کنید