پروژه های مدل از دست دادن تنوع گیاهی می تواند تا سال 2050 جذب CO2 در مراتع را 15 درصد کاهش دهد.

توسط موسسه تحقیقات تاثیرات آب و هوایی پوتسدام

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

از دست دادن قابل توجه تنوع گیاهی می تواند به این معنی باشد که علفزارها در سراسر جهان، از جمله مراتع و مراتع، در مقایسه با سناریویی که در آن تنوع حفظ می شود، حدود 15٪ CO2 کمتری را از طریق فتوسنتز تا اواسط قرن جذب می کنند.

در برخی از مناطق آسیب دیده، جذب CO2 از طریق فتوسنتز می تواند تا 50٪ کاهش یابد، حتی در سناریویی که در آن گرمایش جهانی زیر 2 درجه سانتیگراد باقی بماند.

این یافته ها در یک مطالعه جدید از موسسه پوتسدام برای تحقیقات تأثیر آب و هوا (PIK) و دانشگاه کیل (CAU) در PNAS منتشر شد.

استفان ویرث، محقق PIK و نویسنده اصلی این مطالعه توضیح داد: "تغییر آب و هوا می تواند بهره وری گیاهانی را که در حال حاضر بر مراتع و مراتع غالب هستند کاهش دهد. اما اگر تنوع گیاهی حفظ شود، سایر گیاهانی که بهتر با تاثیرات آب و هوایی مقابله می کنند، این شانس را خواهند داشت که برجسته تر شوند و از کاهش آن جلوگیری کنند."

ویرث افزود: "این فقط مربوط به نرخ پایین فتوسنتز نیست، بلکه از دست دادن تنوع گیاهی همچنین عرضه علوفه برای حیوانات چرا را کاهش می دهد، که به نوبه خود می تواند معیشت افرادی را که به چرای دام وابسته هستند تهدید کند. خاک ها همچنین کربن کمتری ذخیره می کنند و کمک کمتری به محدود کردن گرمایش جهانی می کنند."

آزمایش‌های محلی قبلا نشان داده‌اند که تنوع گیاهی از بهره‌وری علفزار حمایت می‌کند. این مطالعه بر اساس آن کار، با استفاده از یک مدل پوشش گیاهی جهانی برای بررسی اینکه چگونه از دست دادن تنوع بر جذب CO2 و ذخیره کربن خاک تحت تغییرات آب و هوا تأثیر می‌گذارد، ساخته شده است.

محققان نحوه توسعه علفزارها را با حفظ و کاهش شدید تنوع گیاهی مقایسه کردند. در این مدل، محققان برای بررسی پیامدهای بالقوه آن، کاهش شدید تنوع گیاهی را فرض کردند. آنها دو سناریو آب و هوایی را با گرم شدن زمین زیر 2 درجه سانتیگراد و حدود 4 درجه سانتیگراد بررسی کردند.

زیر 2 درجه سانتیگراد گرم شدن، علفزارهایی با تنوع به شدت کاهش یافته حدود 11 میلیارد تن CO2 کمتر در سال از طریق فتوسنتز در سال 2050 نسبت به علفزارهایی که تنوع حفظ می شود، مصرف می کنند. این کاهش جذب با از دست دادن منطقه ای از علفزار با بهره وری متوسط ​​تقریبا به اندازه تاندرای قطب شمال قابل مقایسه است. این مدل همچنین ذخایر کربن کمتری در خاک را پیش‌بینی می‌کند که در آن تنوع کاهش می‌یابد.

به خصوص تفاوت های بزرگ در جذب CO2 در سال 2050 در بسیاری از مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری مشهود است. در این مناطق، مراتع با تنوع بسیار کاهش یافته تا 50٪ CO2 کمتری نسبت به مناطقی که تنوع حفظ می شود، مصرف می کنند. میزان بهره مندی مراتع از تنوع در مناطق مختلف متفاوت است.

سوزان رولینسکی، محقق PIK و یکی از نویسندگان این مطالعه، اظهار داشت: "در برخی مناطق، گیاهان باقیمانده می توانند از دست دادن سایر گونه های گیاهی را جبران کنند، و بهره وری ممکن است حتی افزایش یابد. با این حال، در سطح جهانی، مزایای حفظ تنوع در هر دو سناریو آب و هوایی غالب است."

محققان هشدار می دهند که اندازه دقیق این اثرات نامشخص است زیرا این مدل صفات و تعاملات گیاهی را ساده می کند.

Friedhelm Taube، محقق دانشگاه کیل و یکی از نویسندگان این مطالعه گفت: برای حفظ بهره وری علفزار تحت تغییرات آب و هوا، ما به شیوه های مدیریتی نیاز داریم که تنوع موجود را در طولانی مدت حفظ کرده و از چرای بی رویه جلوگیری کند.

Taube در پایان گفت: "سیاست کشاورزی باید کشاورزان را در سازگاری مزارع خود با تغییرات آب و هوایی بر این اساس حمایت کند. این می تواند به تقویت معیشت افرادی که به چرای دام وابسته هستند، به ویژه در جنوب جهانی کمک کند."

استفان بیورن ویرث و همکاران، بهره‌وری جهانی علفزار و ذخیره‌سازی کربن از تنوع عملکردی تحت تغییرات آب و هوایی، مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم (2026) بهره می‌برند. DOI: 10.1073/pnas.2528067123

اطلاعات مجله: مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم

ارائه شده توسط موسسه پوتسدام برای تحقیقات تأثیر آب و هوا

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →