پزشکیان: جامعه جهانی باید طبیعت‌کشی و تخریب محیط زیست در جنگ‌ها را محکوم کند
رئیس‌جمهور ایران با هشدار درباره پیامدهای زیست‌محیطی جنگ‌ها در ایران و منطقه، تأکید کرد تخریب اکوسیستم‌ها و آلودگی آب و خاک در جریان درگیری‌های مسلحانه، امنیت و رفاه نسل‌های آینده را تهدید می‌کند.
مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران در اجلاس سران کشورهای عضو کنوانسیون تنوع زیستی با تأکید بر ضرورت محکومیت تخریب محیط‌زیست در جنگ‌ها، خواستار توجه جدی‌تر جامعه جهانی به پیامدهای زیست‌محیطی درگیری‌های نظامی در ایران و منطقه شد.
وی تاکید کرد: ما معتقدیم حفاظت از تنوع زیستی می‌تواند یکی از عرصه‌های مهم دیپلماسی صلح باشد در منطقه‌ای که با بحران‌های امنیتی ناشی از حضور غیرقانونی و توسعه طلبانه قدرت‌ها، تغییرات اقلیمی، کمبود آب و تخریب اکوسیستم‌ها مواجه است.
پزشکیان با اشاره به حملات آمریکا و اسرائیل به تأسیسات صنعتی و انرژی ایران گفت: این حملات با ایجاد آتش‌سوزی، انتشار آلاینده‌ها و آلودگی آب و خاک، اکوسیستم‌های طبیعی و زیرساخت‌های زیست‌محیطی را تخریب کرده است.
وی افزود: از آنجا که آلودگی مرزهای سیاسی را به رسمیت نمی‌شناسد، این آسیب‌ها ابعادی جهانی دارند و به راهکارهای بین‌المللی نیازمندند.
او همچنین با اشاره به حجم تخریب‌ها در غزه، آن را نمونه‌ای از «طبیعت‌کشی» دانست و اظهار کرد که خاک این منطقه تا سال‌ها توان میزبانی حیات را نخواهد داشت.
رئیس‌جمهور ایران با تأکید بر ضرورت ایجاد سازوکارهای مؤثر بین‌المللی برای جلوگیری از قربانی‌شدن طبیعت در جنگ‌ها، ابراز داشت: ایران همچنان به کنوانسیون تنوع زیستی و اهداف جهانی حفاظت از محیط زیست متعهد است.
پزشکیان همچنین با اشاره به تدوین و تصویب سند راهبردها و برنامه اقدام ملی تنوع زیستی در ایران، حفاظت از گونه‌های در معرض خطر، احیای جمعیت‌های آسیب‌پذیر، توسعه مناطق حفاظت‌شده و پایش گونه‌های شاخص حیات‌وحش را از اولویت‌های اساسی کشور برشمرد.
وی تأکید کرد: جنگ‌ها علاوه بر انسان‌ها و زیرساخت‌ها، با تخریب جنگل‌ها، تالاب‌ها و منابع آب، آلوده‌کردن خاک، نابودی زیستگاه‌ها، آواره‌کردن گونه‌های جانوری و ورود مواد شیمیایی و فلزات سنگین به چرخه‌های طبیعی، خساراتی ماندگار بر جای می‌گذارند که ممکن است سال‌ها پس از پایان درگیری‌ها ادامه یابد.
پزشکیان خاطرنشان کرد که تخریب محیط زیست در جریان منازعات مسلحانه، پیامدی فرعی نیست، بلکه مستقیماً امنیت و رفاه نسل‌های آینده را تهدید می‌کند.