پسر من از 3 ماهگی تا به حال صفحه نمایش داشته است. من آن را به عنوان یک ضرورت برای والدین می بینم.

نویسنده گفت که صفحه نمایش گاهی اوقات یک ضرورت در زندگی والدین است. (فرزند نویسنده نشان داده نشده است) پائولو سوزا/گتی ایماژ من از زمان صفحه نمایش به عنوان ابزاری برای ایجاد تعادل بین والدین و نیازهای بهره وری شخصی خود استفاده می کنم.

پسرم 2 ساله اغلب محتوای آموزشی، فیلم های دیزنی و موزیکال تماشا می کند.

تماشای تلویزیون به پسرم کمک کرد تا مهارت های اجتماعی خود را توسعه دهد و من پشیمان نیستم. یک بعدازظهر ابری است و کودک 2 ساله من در حال تماشای "فیلم لگو" است، در حالی که شوهرم کار 9 به 5 خود را انجام می دهد.

من مسئول فرزندمان هستم، اگر بخواهید، مراقب اصلی یا مادر در خانه بمانید. اما من هم کارهایی برای انجام دادن دارم و نمی توانم یک پرستار بچه بخرم. بنابراین تا دو ساعت آینده یک فیلم نقش پرستار بچه من را بازی خواهد کرد. بچه من آرام و آرام است، روی مبل امن است، در حالی که من دقیقا در کنار او تایپ می کنم و همه چیز را از لیست کارهای خودم چک می کنم.

من اولین کسی خواهم بود که اعتراف می کنم که این یک تنظیم کامل نیست، اما یک تنظیم ضروری است. این نویسنده گفت که پسرش از کودکی به تماشای صفحه نمایش می پردازد و او متوجه مزایای حضور او در مقابل تلویزیون شده است. با حسن نیت از ریچل مگان. صفحه نمایش یک ضرورت بود

فرزند من احتمالا اولین بار در 3 ماهگی به صفحه نمایش نگاه کرد و این چیزی نیست که من پشیمان باشم. بسیاری از کارشناسان توصیه می کنند که کودکان تا سنین بالاتر در معرض نمایشگرها قرار نگیرند. با این حال، تنها افرادی که در میان دوستان مادرم می شناسم که از نظر مذهبی به این فلسفه علاقه دارند، والدینی هستند که می توانند پرستار بچه، فعالیت های روزانه یا مهد کودک را تامین کنند.

آیا در مورد یک باور مشترک والدینی نظر گرمی دارید؟ به جنیفر بک گلدبلات به آدرس jgoldblatt@insider.com ایمیل بزنید تا تجربه خود را با Business Insider به اشتراک بگذارید.

برای برخی از والدینی که در خانه می مانند، به خصوص با فرزندان کوچکتر، به احتمال زیاد این کار را انجام می دهند زیرا هزینه مراقبت از کودک بیشتر از حقوقی است که در یک شغل می گیرند. پس آن والدین، والدینی مثل من، کی قرار است استراحت کنند؟

زمان استفاده از صفحه نمایش مزایایی دارد

من معتقدم که محتوای آموزشی می‌تواند برای کودکان بسیار غنی باشد، بنابراین به پسرم اجازه می‌دهم «خانم راشل» را همراه با برنامه‌های قدیمی دهه ۹۰ PBS مانند «بارنی» که در یوتیوب تماشا می‌کند، تماشا کند. این نمایش ها نه تنها به او مهارت هایی می آموزد که او را برای مهدکودک آماده می کند، بلکه همدلی، مهربانی و دوستی را نیز به او می آموزد. پسرم تقریبا هرگز عصبانی نمی‌شود، و فکر می‌کنم بخش بزرگی از آن خودتنظیمی است که از تماشای تلویزیون آموخته است.

برای فیلم، او از فیلم ها و موزیکال های دیزنی لذت می برد.

با انتخاب درست از من، تلویزیون و فیلم را مکملی مفید برای رشد مغز فرزندم می بینم. من همچنین قدردانی می کنم که چگونه او را در معرض فرهنگ قرار می دهد. فیلم‌ها بخش بزرگی از خاطرات کودکی من بودند و من نمی‌خواهم مانند خودم فرصت بزرگ شدن با موزیکال‌های قدیمی و فیلم‌های دیزنی را از فرزندم دریغ کنم.

در ذهن من همه نمایشگرها برابر نیستند

همه اینها را در مورد صفحه‌نمایش‌ها با یک هشدار بزرگ می‌گویم: فکر نمی‌کنم نوزادان، کودکان نوپا یا حتی کودکان خردسال به iPad دسترسی داشته باشند. من یکی را دارم که برای کار از آن استفاده می کنم، اما عمدا آن را از دست کودک نوپایم دور نگه داشته ام. من فکر نمی کنم نزدیک بودن به یک صفحه نمایش و دسترسی بدون فیلتر به هر آنچه که اینترنت ارائه می دهد برای یک ذهن در حال رشد خوب باشد.

من همچنین محتوایی را که فرزندم تماشا می‌کند به دقت کنترل می‌کنم و همچنان که رشد می‌کند این کار را ادامه می‌دهم. ما از پیشنهاداتی که به نظر من بیش از حد تحریک کننده است اجتناب می کنیم.

صفحه نمایش ها تنها بخشی از روز ما هستند

پسر ما تمام روز جلوی تلویزیون نمی نشیند. معمولا یک ساعت یا بیشتر، اینجا و آنجا است. نویسنده گفت که فرزندش در خارج از خانه نیز کارهای زیادی انجام می دهد و اغلب از پارک ها، موزه ها و کتابخانه بازدید می کند. با حسن نیت از ریچل مگان. ما همچنین چندین بار در هفته به پارک و موزه های محلی سفر می کنیم. من هر روز برای او مطالعه می کنم و زمان زیادی را در کتابخانه خود می گذرانیم. برنامه ما برنامه های زیادی دارد که بچه ها را به خواندن تشویق می کند و از زمانی که او به اندازه کافی بزرگ شده بود از آنها پیروی می کردیم، مانند برنامه کتابخوانی تابستانی.

این برنامه به ازای هر ساعت خواندن یک کودک جوایزی اهدا می کند و ما هر سال آن را تکمیل می کنیم.

در یک دنیای عالی، والدین انرژی بی‌پایانی برای سرگرم کردن فرزندان خود خواهند داشت و بچه‌ها می‌توانند بدون ترس از اینکه خودشان را به دردسر بیاندازند به حال خودشان رها شوند. اما این برای اکثر والدینی که در خانه می مانند، امکان پذیر نیست. من می دانم که اشکالی ندارد که هر از گاهی استراحت کنم و یک فیلم دوست داشتنی بسازم تا بچه ام آرام بگیرد. او هم یک آدم است و به اندازه من سزاوار رهایی از هرج و مرج است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید