پس از اینکه متجاوز متجاوز با وثیقه به پاکستان گریخت، بازماندگان "خیانت" کردند

عمار الیاس قبل از محاکمه با قرار وثیقه آزاد شد و در این مدت به پاکستان سفر کرد

سه زن که توسط یک متجاوز سریالی مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند، گفته‌اند که پس از فرار مهاجمشان به پاکستان در حالی که وثیقه گذاشته شده، احساس «خیانت» و «ناامیدی» می‌کنند.

عمار الیاس، 41 ساله، به 20 جرم جنسی علیه پنج دختر در شفیلد محکوم شد و در غیاب او به حداقل 27 سال زندان محکوم شد.

یکی از قربانیان او به بی‌بی‌سی گفت که تصور می‌کرد گذرنامه‌اش پس از متهم شدن به طور خودکار تسلیم می‌شود و گفت که «از قانون بسیار ناامید شده است».

دولت گفت "تصمیمات در مورد محدودیت های وثیقه موضوعی برای قوه قضاییه مستقل است"، در حالی که آژانس ملی جنایت (NCA) گفت که "تمام تلاش خود را می کند تا مطمئن شود که ایلیا به دادگاه معرفی می شود".

زنی که در سن 13 سالگی توسط عمار الیاس مورد آزار جنسی قرار گرفت، گفت که "فریب خورده" شده است زیرا احساس می کرد نمی تواند بیرون برود و خانه خود را ترک کند، با این حال آزارگر او توانسته بود کشور را ترک کند.

او گفت: "واقعا عدالت وجود ندارد؟ او پاسخگو نبود. او هیچ عواقبی برای اقدامات خود دریافت نمی کند."

به ما گفته شد که او باید پاسپورتش را به خاطر حقوق بشرش نگه دارد، اما نسبت به دیگران رفتاری انسانی نداشت.

او هیچ گونه همدلی نشان نداد، بنابراین وقتی حقوق انسانی و احساسات او در نظر گرفته شد، واقعا توهین بزرگی بود.

عمار الیاس در سال 2020 دستگیر شد و در سال 2023 به عنوان بخشی از عملیات استووود NCA در مورد سوء استفاده جنسی در یورکشایر جنوبی متهم شد.

دادگاه تاج و تخت شفیلد شنیده است که او بین سال‌های 2004 تا 2007 جرایمی را علیه دختران 12 ساله در مناطق مرسبروک و شارو در شفیلد انجام داده است.

بی‌بی‌سی می‌داند که او پس از حضور در دادگاه اجازه داشت پاسپورت خود را نگه دارد و قبلا در حالی که با وثیقه دادگاه به خارج از کشور سفر کرده بود، اما به بریتانیا بازگشته بود.

او در ژوئیه 2025 به پاکستان رفت و علیرغم دستور قاضی برای بازگشت به بریتانیا، در سپتامبر همان سال برای محاکمه خود بازنگشت.

برادران کوچکتر او هر دو در حال حاضر به دلیل جرایم جنسی علیه یک قربانی در زندان هستند. کامار الیاس 40 ساله به 10 سال زندان و کامران الیاس 39 ساله به سه سال زندان محکوم شدند.

کامار الیاس و کامران الیاس در ماه ژوئن به زندان افتادند

زن دیگری گفت که مشکلات یادگیری داشته و زمانی که عمار الیاس در نوجوانی مورد آزار و اذیت عمار الیاس قرار گرفته در مکانی بسیار آسیب پذیر و تاریک بوده است.

"چرا وقتی او این تخلفات را علیه ما دخترها انجام می دهد، اجازه داشت پاسپورت خود را نگه دارد؟ این سوال من است. عدالت کجاست؟" او پرسید.

"امیدوارم او را پیدا کنند و من هر روز به آن امید می بندم، شاید فردا باشد، ممکن است سال آینده باشد، اما ما باید امیدوار باشیم."

زن سومی که در نوجوانی توسط عمار الیاس مورد تجاوز قرار گرفت، گفت که امید چندانی به بازگشت او برای گذراندن دوران محکومیت خود به بریتانیا ندارد.

او گفت: "من فقط می دانم که او در پاکستان است و آنها هر کاری که می توانند انجام می دهند، اما به من گفته شده است که استرداد با پاکستان بسیار دشوار است."

شرم بر او، اما شرم بر قانون نیز، آنها اجازه دادند که این اتفاق بیفتد.

این زنان که حق ناشناس ماندن مادام‌العمر دارند، گفتند که تصمیم گرفته‌اند با بی‌بی‌سی صحبت کنند و خواستار تغییراتی برای جلوگیری از فرار مجرمان جنسی در جریان دادرسی شوند.

یکی گفت: «به نظر من باید جلوتر برویم که پاسپورت ها را حذف کنند.

ما در جهانی زندگی می کنیم، متأسفانه، جایی که این اتفاقات در حال وقوع است.

بازماندگانی هستند که به جلو می آیند، اما بازماندگان ممکن است پس از شنیدن چنین چیزی نخواهند جلو بیایند.

قاضی پیتر همپتون، که در جلسات قبلی بر درخواست‌های شرط وثیقه نظارت نداشت، اما در ماه ژوئن هر سه برادر را محکوم کرد، عمار الیاس را توصیف کرد که "مسیر بزدل را در پیش گرفته و فرار کرده است".

او در اظهارات حکم خود از مجریان قانون خواست تا او را بیابند و از "همه ابزار" برای اجرای حکم بازداشتی که هنوز معوق مانده است استفاده کنند.

قابل درک است که هنگامی که تیم دفاعی عمار الیاس برای وثیقه درخواست کرد که دادستانی فرصت اعتراض داشت، هیچ درخواستی مبنی بر ضبط گذرنامه وی ارائه نشد.

فیلیپ مارشال، رئیس عملیات استووود برای NCA، گفت که افسران در حال انجام تحقیقات پیشگیرانه هستند.

وی گفت: عمار الیاس 20 سال پیش دختران و زنان جوان آسیب پذیر را شکنجه و به طرز وحشیانه ای مورد آزار و اذیت جنسی قرار داد و با عدم بازگشت به بریتانیا برای محاکمه یا محکومیت خود بی رحمانه رنج چندین دهه آنها را تشدید کرد.

مارشال افزود: «تحقیق دقیق عملیات استووود تضمین کرد که با وجود گذشت زمان، پیچیدگی پرونده و غیبت ایلیا، جنایات او علیه زنان شنیده، باور و در دادگاه ثابت شد.

ما به همان اندازه مصمم هستیم که از گذراندن دوران محکومیت الیاس اطمینان حاصل کنیم.»

لوسی داک ورث از سازمان بازماندگان این پرونده را "کاملا وحشتناک" توصیف کرد و گفت که نشان دهنده نیاز به دادگاه های تخصصی و آموزش پاسخگویی به خشونت جنسی برای کارکنان خدمات عدالت کیفری است.

او گفت: «اگر بگوییم «شما برای جامعه خطری دارید» و با این وجود وثیقه می‌دهیم و به آن‌ها اجازه می‌دهیم که به طور بالقوه دوباره آن جنایت را مرتکب شوند یا با ترک کشور از عدالت فرار کنند، معنایی ندارد.

"من فکر می کنم به طور گسترده پذیرفته شده است که سیستم عدالت کیفری در حال حاضر قربانیان و بازماندگان را از دست می دهد و این باید تغییر کند.

"امیدوارم مواردی از این دست بتواند شکاف های بزرگ را برجسته کند و مطمئن شود که همه ما با هم کار می کنیم و با دولت برای ایجاد تغییرات مورد نیاز کار می کنیم."

سخنگوی دولت در پاسخ به این ماجرا گفت: «این جنایات وحشتناکی بود و فکر ما با قربانیان است.

«به طور گسترده‌تر، ما مصمم هستیم که از دختران آسیب‌پذیر محافظت کنیم و مسئولان را به دست عدالت بسپاریم. به همین دلیل است که ما به عنوان بخشی از ماموریت خود برای به نصف رساندن خشونت علیه زنان و دختران در یک دهه، با سوء استفاده‌کنندگان شرور سرکوب می‌کنیم.»

به نکات برجسته یورکشایر جنوبی در BBC Sounds گوش دهید، با آخرین قسمت نگاه به شمال آشنا شوید

برادرانی که در سالهای 2004 تا 2007 به خاطر سوء استفاده جنسی از کودکان زندانی شدند