پس از دو دهه، نیروهای آمریکایی عراق را به آینده ای نامعلوم ترک می کنند
برخی از عراقی ها پایان حضور نظامی را جشن می گیرند که موجی از خونریزی را به راه انداخت. دیگران از اتفاق بعدی می ترسند
نیروهای ایالات متحده به طور رسمی روز چهارشنبه از عراق خارج شدند و به حضور نظامی دو دهه ای پایان دادند که سال ها خونریزی ویرانگر را برانگیخت و کشوری را پشت سر گذاشت که در تلاش برای رها کردن خود از دو متحد قدرتمند و اکنون متخاصم خود است.
پس از سرنگونی صدام حسین در سال 2003، دیکتاتور بیرحمی که برای نزدیک به 24 سال بر عراق حکومت کرد، نیروهای آمریکایی دومین عقبنشینی خود را از این کشور انجام میدهند.
تهاجم ایالات متحده و اشغال متعاقب آن، که در سال 2011 پایان یافت، کشوری را دچار خونریزی فرقهای و شورشهای شبهنظامی کرد که به بهای جان نزدیک به 4,500 آمریکایی و کشته شدن بیش از 115,000 عراقی، بر اساس سادهترین آمارها، گرفتار شد.
نیروهای آمریکایی در نهایت سه سال بعد بازگشتند - این بار برای رهبری ائتلاف بینالمللی که با گروه دولت اسلامی مبارزه میکند، نیروی جهادی که زمانی بخشهایی از عراق و سوریه را تصرف کرد و به خاطر قتل عام مسلمانان شیعه عراق، کشتار عمومی گروگانها، و شکنجه و بردگی زنان اقلیت ایزدی عراق بدنام شد.
با پایان عملیات عزم ذاتی - نام رسمی ارتش ایالات متحده برای کمپین چند ملیتی علیه دولت اسلامی - آخرین نیروی آمریکایی از 2500 نیروی آمریکایی مستقر در عراق در سال جاری اکنون از بین رفته اند.
دریاسالار لیام هولین، رئیس گروه ضربت مشترک برای عملیات عزم ذاتی طی مراسمی که توسط مقامات آمریکایی و عراقی در بغداد برگزار شد، اعلام کرد: ائتلاف با موفقیت عملیات خروج سازمان یافته خود از اربیل را به پایان رساند. اربیل، پایتخت اقلیم نیمه خودمختار کردستان عراق، میزبان آخرین پایگاه ائتلاف در عراق بود.
هولین در یک سخنرانی به زبان عربی گفت: «من در این لحظه تاریخی، زمانی که ملتی سرنوشت خود را پس می گیرد، در برابر شما ایستاده ام.
هولین با قول به اینکه نیروهای آمریکایی و عراقی شراکتهای امنیتی جدیدی را ایجاد خواهند کرد، با استناد به یک ضربالمثل عربی: «برای شغال کمربند شیر را ببندید»، از عراق خواست که هوشیار بماند.
یادآوری های فیزیکی دهه ها جنگ هر روز پاک می شود. دیوارهای انفجاری که زمانی از بغداد عبور کرده بودند، فرو ریختند. مراکز خرید، رستورانها و سایتهای ساختمانی در کشوری که مصمم به احیای ریتمهای زندگی عادی دزدیده شده توسط خودروهای بمبگذاری شده است، غوغا میکنند. دستاوردهای عراقی ها که به سختی به دست آمده اند در منطقه ای که از آشفتگی جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران تشنج شده است، متزلزل تر به نظر می رسد. عراق در تلاش است تا روابط مهم خود را با ایران، همسایه قدرتمندش، و با مهم ترین متحدش، واشنگتن، هدایت کند، که نگران خروج نیروهای آمریکایی از این کشور است که ایران را جسور کند.
توافق خروج ایالات متحده بین دولت عراق و دولت بایدن در سال 2024 منعقد شد. این که دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، ضرب الاجل 30 سپتامبر را دنبال کرد - علیرغم جنگ با ایران - نشان دهنده عزم گسترده تر ایالات متحده برای عقب نشینی از منطقه است.
برای سالها، خستگی گسترده آمریکا از جنگهای به اصطلاح همیشگی وجود داشته است، زیرا درگیریها در عراق و افغانستان مشخص شد.
حتی در حالی که عراق این هفته خروج ایالات متحده را با "جشن حاکمیت" سه روزه گرامی می دارد، این کشور تحت فشار شدید دولت ترامپ برای خلع سلاح شبه نظامیان مسلمان شیعه مورد حمایت ایران است که بسیاری از آنها تلاش های دولت برای تحت کنترل درآوردن آنها را به چالش می کشند.
آخرین نیروهای ایالات متحده یک میراث آشفته آمریکایی به جا می گذارند. عراق متحمل تعداد زیادی تلفات غیرنظامی و چرخه ای از خشونت های فرقه ای بین اکثریت مسلمان شیعه عراق شد که پس از سال ها سرکوب توسط دولت حسین (ع) و اقلیت سنی که از امتیازاتی که زمانی تحت حکومت او محروم شده بودند، قدرت گرفتند.
نیروهای آمریکایی همچنین خود مرتکب سوء استفادههای زیادی شدند - از جمله شکنجه زندانیان عراقی در ابوغریب و استفاده از پیمانکاران خصوصی دفاعی مانند بلک واتر، که قتلهای غیرقانونی غیرنظامیان باعث نارضایتی عمیق آنها از معافیت از مجازات آمریکا شد. علیرغم این نارضایتی ها، عراقی ها خروج ایالات متحده را با احساسی از ترس تماشا کرده اند.
عمر الحسینی، عکاس اهل موصل، شهری که در قلب خلافت خودخوانده دولت اسلامی قرار دارد، گفت: «همسرم بینایی خود را بر اثر اصابت ترکش گلوله آمریکایی از دست داد. او با استفاده از نامی جایگزین برای دولت اسلامی گفت: «عموی من پس از فلج شدن توسط یک گلوله آمریکایی توسط داعش کشته شد. اما امروز که از خروج آمریکایی ها صحبت می کنیم، خوشحالی ما با ترس آمیخته شده است.
تحت رهبری نخست وزیر تازه کار، علی الزیدی، عراق با وظیفه دلهره آور مهار طیف گسترده ای از شبه نظامیان مواجه است. این شبهنظامیان ابتدا با حمایت ایران برای مبارزه با اشغالگری ایالات متحده تأسیس شدند، و صدها سرباز آمریکایی را کشتند و خونریزی فرقهای که به دامن زدن آن کمک کردند، دهها هزار عراقی را کشت. در سال 2014، زمانی که شیعیان عراق برای مبارزه با دولت اسلامی بسیج شدند، شبهنظامیان چند برابر شدند.
در سالهای پس از آن، هزاران شبهنظامی در قدرت رشد کردهاند - نه تنها از طریق قدرت نظامی، بلکه با تشکیل احزاب سیاسی که عمیقا آنها را در دولت جاسازی کردهاند.
الزیدی متعهد شده است که شبه نظامیان را تا اواسط سال 2027 تحت کنترل دولت درآورد. اما روشن نیست که او بتواند این کار را انجام دهد. مخاطرات زیاد است: واشنگتن از طریق حساب بانکی مستقر در عراق برای پرداخت نفت، محموله فیزیکی دلارهایی را که عراق به دست می آورد کنترل می کند و نشان داده است که پس از توقف موقت جریان در سال جاری، مایل به استفاده از این قدرت است.
ایران مصمم به حفظ شبهنظامیانی است که ثابت کردهاند شرکای ارزشمندی در راه اندازی حملات در طول جنگ، ایجاد هرج و مرج منطقهای و تحمیل هزینههای شدید بر اقتصاد جهانی هستند.
الزیدی در مصاحبه اخیر خود گفت: «امروز هر عراقی میخواهد کشورش حاکمیت کامل داشته باشد؛ آنها میخواهند قدرت منحصرا در دست دولت باشد» و او متعهد شد به «قانون جنگل» پایان دهد. بسیاری از عراقی ها نگران هستند که کشورشان در این مبارزه چگونه عمل خواهد کرد.
احمد الشمری، کارمند وزارت آموزش در فلوجه، شهری که نماد پیروزی های شکننده اولین حضور نظامی ایالات متحده در عراق بود، گفت: «ما می ترسیم که عراق بلعیده شود.
فلوجه در طول اشغال ایالات متحده متحمل مرگبارترین و مخرب ترین نبردها برای سرکوب شورشیان شد و تنها به اولین شهری تبدیل شد که با اشغال کشور توسط شبه نظامیان دولت اسلامی در سال 2014 تصرف شد.
هنگامی که نیروهای آمریکایی برای رهبری ائتلاف چند ملیتی برای شکست دادن نیروهای جهادی بازگشتند، مبارزه برای از بین بردن داعش بخشهای عظیمی از شهرهای عراق را به ویرانه تبدیل کرد.
تعداد بیشماری کشته برجای گذاشت، میلیونها نفر را از اقلیت سنی عراق آواره کرد و سالهای بیشتر درگیریهای فرقهای را به همراه داشت.
این سوال برای بسیاری از مردم عادی عراق امروز این است که این خروج اخیر ایالات متحده چه پیامدهای غیرقابل پیش بینی ممکنی بر زندگی آنها خواهد داشت، خواه این یک تجدید حیات جهادی باشد یا رویارویی قریب الوقوع دولت با شبه نظامیان مورد حمایت ایران.
سرکوت احمد (26 ساله)، یک مغازه دار در شمال غربی سلیمانیه، در اقلیم کردستان عراق، گفت: «به یاد دارم پس از عقب نشینی در سال 2011 چه اتفاقی افتاد. تصور کنید در غیاب ائتلاف بین المللی این گروه های طرفدار ایران با ما چه خواهند کرد.
برخی از کارشناسان امنیت منطقه استدلال می کنند که ادامه حضور ایالات متحده در عراق بود که به شبه نظامیان مورد حمایت ایران اجازه داد تا وجود و تسلیحات خود را توجیه کنند.
آدام واینستین، یکی از حامیان قدیمی پایان دادن به ماموریت نیروهای آمریکایی در عراق که معاون برنامه خاورمیانه در موسسه کوئینسی، یک گروه تحقیقاتی است، گفت: «ما نمیتوانیم این مأموریتها را از یک دلیل وجودی به دلیل وجودی دیگر تغییر دهیم، کاری که به مدت 25 سال انجام دادهایم.
در مراسمی که روز چهارشنبه به مناسبت خروج ایالات متحده آمریکا برگزار شد، الزیدی از ایالات متحده و همه کشورهای دیگری که بیش از یک دهه از مبارزه با داعش حمایت کردند، تشکر کرد.
وی گفت: پایان ماموریت ائتلاف بین المللی به معنای پایان نبرد ما علیه تروریسم نیست. این نشان دهنده گذار عراق به مرحله ای است که در آن مسئولیت کامل امنیت و ثبات خود را بر عهده می گیرد.»
اگرچه هر دو کشور متعهد شده اند که همکاری قوی خود را حفظ کنند، اما ایالات متحده و عراق هنوز برنامه های خود را برای پیشبرد روابط امنیتی خود نهایی نکرده اند. وزارت دفاع آمریکا در بیانیه ای اعلام کرد که به ارائه "آموزش و پشتیبانی اطلاعاتی هدفمند" به عراق ادامه خواهد داد.
آخرین باری که نیروهای آمریکایی عراق را ترک کردند، ایالات متحده یکی از بزرگترین سفارتخانه های خود در جهان را در آنجا داشت. رناد منصور، تحلیلگر عراقی در چتم هاوس، یک موسسه تحقیقاتی مستقر در لندن، گفت که امروز، حضور دیپلماتیک ایالات متحده بخش کوچکی از آن است.
او گفت که این تغییر منعکس کننده تمایل واشنگتن برای خارج کردن خود از خاورمیانه است: "در تصویر بزرگتر، این نشان می دهد که ایالات متحده دیگر آن چیزی نیست که بود - اما، همچنین، اولویت هایش دیگر آن چیزی نیست که بود." این وضعیت به ویژه منطقه نیمه خودمختار کردستان عراق در شمال را ناآرام کرده است، که نشان داد چگونه خروج نیروهای آمریکایی توسط دولت ترامپ از شمال شرق سوریه تحت کنترل کردها باعث شد این منطقه تحت کنترل دولت مرکزی قرار گیرد.
کردهای عراق که در دهه 1990 از طریق حمایت هوایی ایالات متحده حاکمیت خود را در منطقه خود ایجاد کردند، تحت نظم امنیتی جدید عراق احساس آسیب پذیری می کنند. کردستان عراق به عنوان یکی از نزدیکترین شرکای امنیتی ایالات متحده در منطقه، در سال جاری مورد حملات مکرر ایران و شبه نظامیان عراقی متحد آن قرار گرفته است.
مقامات کرد استدلال می کنند که این نشان دهنده یک مشکل جدی برای امنیت عراق به طور گسترده تر است. کفاح محمود، مشاور مسعود بارزانی، اولین رئیس جمهور کردستان عراق، گفت: «هیچ سامانه دفاع هوایی نه در اقلیم کردستان و نه در کل عراق وجود ندارد». این باعث ایجاد حس اضطراب و عدم اطمینان می شود.
تلاشهای بغداد برای دفاع از حاکمیت خود بارها در ماههای اخیر به دلیل حوادث متعددی که عدم کنترل آن بر آسمان و مرزهایش را نشان میدهد، تضعیف شده است.
اخیرا، عربستان سعودی عراق را متهم کرد که محل اصلی حمله است که به طور موقت خط لوله شرق به غرب این کشور را که 4 درصد از عرضه جهانی نفت را تامین میکند، تعطیل کرد. مقامات عراقی مشکوک هستند که شبهنظامیان عراقی حمله توسط عوامل ایرانی را تسهیل کردهاند.
در عین حال، شبهنظامیان عراقی به این واقعیت اشاره میکنند که اسرائیل در جریان جنگ با ایران پایگاههای مخفیانهای در صحرای عراق ایجاد کرد. و برای سالها، نیروهای ترکیه مناطقی را در شمال عراق کنترل کردهاند، هرچند مقامات عراقی و ترکیه اخیرا برنامههایی را برای عقبنشینی تدریجی اعلام کردهاند.
چنین شکاف هایی در حاکمیت عراق ممکن است به بزرگترین آسیب پذیری در کارزار دولت برای کنترل شبه نظامیان تبدیل شود.
- این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز ظاهر شد
متن اصلی (انگلیسی)
After two decades, US forces leave Iraq to an uncertain future
Some Iraqis are celebrating the end of a military presence that unleashed waves of bloodshed. Others fear what happens next