پس از دو سال شلاق ترامپ، دموکرات‌ها دو سال دیگر فرصت دارند تا چین را به درستی درآورند

سیاست‌های دونالد ترامپ در چین متناقض است، بین تهدید و چاپلوسی منحرف می‌شود و اخیرا در نوعی تنش‌زدایی ناخوشایند قرار گرفته است.

این را اجلاس‌های رازمتاز با شی جین پینگ، رهبر چین، که در آن زیاد بحث نمی‌شود، نشان داده است. گفته می شود که شی از ملاقات با او یا حتی ملاقات با او متنفر است، علیرغم اظهارات ترامپ مبنی بر دوستی.

در واقع، دو سال است که ترامپ تلنگر زده است. به عنوان مثال، تقویت تولید نیمه هادی بر اساس امنیت ملی، سپس فروش نیمه هادی های حساس به امنیت ملی، همه را همزمان به چین تحویل می دهند.

مدافعان او می‌گویند که چین به دلیل کنترل این کشور بر خاک‌های کمیاب که صنعت فناوری پیشرفته را پیش می‌برد، ایالات متحده را بیش از یک بشکه دارد. آنها استدلال می کنند که ترامپ بیش از هر چیز در حال خرید زمان است تا زمانی که ایالات متحده بتواند منابع خود را برای استخراج و فرآوری مواد معدنی ایجاد کند - یا با از دست دادن قدرت صنعتی و حاکمیت خود مواجه شود. حقیقت زیادی در آن وجود دارد.

چین به دلیل قدرت صنعتی و جاه طلبی‌اش شاید مهم‌ترین چالش بلندمدت سیاست خارجی آمریکا باشد. این مسئله هر کشور دیگری را کوچکتر می کند - با وجود مسئله بسیار پر سر و صداتر، در میان رای دهندگان، خاورمیانه.

با پیروزی میان‌دوره‌ای، دموکرات‌ها در مقابل چین کجا ایستاده‌اند و آیا می‌توانند قبل از سال ۲۰۲۸ که شانس جدی برای گرفتن قدرت دارند، آن را حل کنند؟

آیا آنها باید تنش زدایی ترامپ را مورد نقد قرار دهند، مثلا تأخیر او در تأمین تسلیحات به تایوان و عجله او برای تأمین تراشه به چین؟ یا باید به این سیاست ها متمایل شوند؟

طیف نظرات در حزب بسیار زیاد است، از سوسیالیست های دموکرات "چپ" که هنوز اندک هستند، اما فشارهای صعودی اعمال می کنند، در میان مردم و در میان جوانان قوی هستند، بسیاری از آنها معتقدند که چین "ضد امپریالیست" است، حتی اگر این کشور سیاست های همسان سازی را در قبال میلیون ها اقلیت قومی خود و در مناطق مرزی مانند تپه ها، مناطق مرزی و در مناطق مرزی زندگی می کند. مغولستان و هنگ کنگ

سپس میانه‌روهای دموکرات هستند، برخی می‌گویند واقع‌گرا، برخی از آنها زاج‌های دولت سابق جو بایدن، رئیس‌جمهور جو بایدن. آن‌ها چین را یک چالش جدی امنیت ملی می‌دانند، و زمانی که در قدرت بودند، برای کنترل صادرات فناوری‌های حساس مرتبط با امنیت ملی مانند نیمه‌رساناها کار کردند که از هر چیزی در وزارت بازرگانی ترامپ در زمان هاوارد لوتنیک پیشی گرفت، اما که در برابر جاسوسی بومی چین کندتر حرکت کرد و ظاهرا بیشتر نگران متهم شدن به نژادپرستی در حزب سیاسی بود.

در مقابل واقع گرایان، جناح مترقی قرار دارد که، نه چندان مخفیانه، معتقد است که چین باید کم و بیش مماشات شود، در غیر این صورت آمریکا خطر جنگ را تهدید می کند. مثلا بر فراز تایوان. یا اینکه ایالات متحده نیاز به واردات خودروهای الکتریکی از چین برای مبارزه با تغییرات اقلیمی دارد، صرف نظر از اینکه چگونه این امر باعث تضعیف صنعتی آن می شود.

سال 2028 هنوز خیلی دور است تا بگوییم قطعات این بحث به کجا خواهد افتاد. اما افراد کلیدی احتمالا مشتاق هستند که بخشی از هر دولت دموکرات آینده باشند.

افرادی مانند راش دوشی، یک مقام ارشد امنیت ملی چین و تایوان در دولت بایدن، که نسبت به ح‌ک‌چ مؤثر و منتقد بوده است. یا جسیکا چن وایس، استاد مطالعات چین در جانز هاپکینز SAIS و مشاور ارشد سابق ستاد برنامه ریزی سیاست وزارت امور خارجه. او به دلیل پیشبرد استدلال‌هایی که پاسخ‌های احتمالی به چالش‌های چین در قبال ایالات متحده یا وضعیت موجود در اقیانوس آرام از جمله تایوان را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد، شهرت دارد.

این دو تقریبا در مقابل یکدیگر ایستاده اند و رقابت بین دیدگاه های آنها در مورد سیاست چین احتمالا تعیین کننده خواهد بود.

با توجه به بسیاری از این موارد، مقاله معتبری با عنوان مبارزه برای آینده سیاست خارجی دموکراتیک، که در 3 نوامبر در مجله فارین افرز منتشر شد، در میان مقالات چینی گرد آمده است.

توماس رایت می نویسد: «انتخابات میان دوره ای آغاز مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری 2028 حزب دمکرات است. او عضو ارشد موسسه بروکینگز است و در زمان دولت بایدن مدیر ارشد برنامه ریزی استراتژیک در شورای امنیت ملی بود.

"پس از دو سال بحث بر سر درس‌های شکست کامالا هریس در انتخابات 2024، این نوید می‌دهد که یکی از آزادترین رقابت‌ها در مورد آینده سیاست‌های دموکرات، از جمله سیاست خارجی، در نسل‌ها باشد. همچنین وعده می‌دهد که یکی از پیامدترین‌ها باشد. محیط استراتژیک در سال 2029 در مسیر سخت‌ترین و نادرست‌ترین شرایط از زمان جنگ جهانی قرار گرفته است."

او توصیه‌هایی دارد: «بنابراین دموکرات‌ها باید ایده‌های خود را زودتر مطرح کنند و ببینند که هم با رأی‌دهندگان و هم در برابر مسیر رویدادهای جهانی چگونه عمل می‌کنند».

رایت می‌گوید در صورت شکست در انجام «بحث میانه‌رو- مترقی»، دموکرات‌ها این خطر را دارند که برای جهان 2029 آماده نباشند، جایی که از نظر ژئوپلیتیکی سخت‌تر از همیشه خواهد بود. این بحث تقریبا در محور دوشی-چن ویس جریان دارد.

با این حال، دموکرات‌ها قبل از اینکه به هر یک از اینها برسند، فهرست بسیار طولانی از چالش‌هایی دارند که می‌خواهند با ترامپ مقابله کنند. با فساد، مقرون به صرفه بودن، اجرای تهاجمی سیاست های مهاجرتی، سیاست روسیه او، قلدری متحدان، و جنگ ایران شروع می شود.

این ممکن است خوش شانس باشد، زیرا آنها هنوز در مورد آنچه باید انجام دهند اتفاق نظر ندارند.