پس از سال‌ها جنگ، تفرقه، اسرائیلی‌ها به تعداد بی‌سابقه رای می‌دهند تا آینده خود را شکل دهند - سرمقاله

اسرائیلی ها سه سال را در جنگ و مشاجره های تلخ در خانه گذرانده اند. روز سه‌شنبه، آنها با تعداد غیرمعمول بالایی رأی دادند. این مشارکت از ابتدا قوی بود. تا ساعت 2 بعدازظهر، مشارکت به 44.9 درصد رسید و بیش از سه میلیون نفر رای دادند. این بالاترین میزان مشارکت ثبت شده در آن ساعت از حداقل سال 1973 بود. در ساعت 4 بعدازظهر، این رقم با بیش از چهار میلیون بازیگر به 55.7 درصد رسیده بود.

پس از هر آنچه که کشور متحمل شده بود، این تمایل برای شرکت شایسته جشن بود. این اولین انتخابات ملی پس از کشتار 7 اکتبر و جنگ های پس از آن بود. اسرائیلی ها با خاطراتی از اقوام کشته شده، سربازان کشته شده، اسارت گروگان ها، ماه ها وظیفه ذخیره و آواره شدن از خانه هایشان وارد مراکز رای گیری شدند.

آنها نگرانی های اقتصادی، بحث های تلخ بر سر مسئولیت شکست ها و دستاوردهای کشور، و اختلاف نظر در مورد معنای آن تجربیات و اینکه چه کسی باید کشور را از طریق پیامدهای آنها هدایت کند، به همراه آوردند. این کارزار به شدت تفرقه انگیز بود. احزاب بر سر 7 اکتبر، غزه، ایران، دادگاه ها، سربازی اجباری حریدی (فوق ارتدوکس)، شهرک سازی، اقتصاد و ویژگی خود دولت با هم بحث کرده بودند. رهبران سیاسی یکدیگر را به به خطر انداختن کشور متهم کرده بودند.

رای دهندگان هشدارهایی را شنیده بودند که تقریبا هر نتیجه ممکن می تواند فاجعه ایجاد کند. میلیون ها رای دهنده قدرت دموکراسی اسرائیل را نشان می دهند، میلیون ها نفر با گذاشتن یک کاغذ در پاکت پاسخ دادند. آنها انتخاب های خود را، در خلوت، با همان حق مشارکت مردمی که نظراتشان بر کمپین غالب بود، انجام دادند. شهروندانی که به ندرت در تظاهرات شرکت می‌کردند یا در تلویزیون ظاهر می‌شدند، دقیقا همان برگه رأی وزرای کابینه را داشتند. مشارکت نیز اهمیت داشت زیرا انتخابات راهی را به مردم داد تا شکایت خود را به تصمیم تبدیل کنند.

خشم عمومی در مورد شکست های امنیتی، بار خدمت سربازی، یا هزینه های زندگی می تواند در برگه های رای بیان شود. هر رای دهنده این فرصت را داشت که به یک سابقه پاداش دهد، آن را رد کند یا از یک جایگزین حمایت کند. این فرصت به طور مساوی متعلق به کسانی بود که از دولت دفاع کرده بودند و کسانی که علیه آن تظاهرات کرده بودند.

تمایل آنها به استفاده از همین روند دلیلی برای اطمینان به توانایی کشور برای ادامه تصمیم گیری های دشوار با هم بود، حتی در حالی که شهروندان آن به شدت اختلاف نظر داشتند. صف های موجود در برخی از حوزه های رای گیری بیان آشکاری از این عزم بود. آنها همچنین مشکلات عملی را به خصوص برای افراد مسن و رای دهندگان دارای معلولیت ایجاد کردند. مقامات انتخاباتی مسئولیت داشتند که روند را در دسترس نگه دارند. صبر رای دهندگان، و کار کسانی که رای را اداره می کردند، شایسته قدردانی بود.

مشارکت بالای مردم می‌تواند باعث تشویق مردم در سراسر طیف سیاسی شود، صرف نظر از اینکه در نهایت کدام حزب سود می‌برد. مشارکت گسترده شهروندان بیشتری را در تصمیم گیری درباره کنست بعدی به همراه داشت و به افراد بیشتری در شکل دادن به جهت گیری کشور مشارکت مستقیم داد. اسرائیلی ها از سراسر جامعه از حق برابر خود برای رای دادن استفاده می کنند که شامل شهروندان عرب نیز می شود که حضور آنها در طول روز توجه سیاسی شدیدی را به خود جلب کرد. مشارکت آنها بیانگر دموکراسی اسرائیل بود.

همین امر در مورد حریدیم ها، مهاجران، تل آویویان سکولار، ساکنان شهرهای توسعه یافته، سربازان و مهاجران صادق بود. شهروندی به معنای داشتن رای برابر است، حتی زمانی که سایر شهروندان از نحوه استفاده از آن خوششان نمی‌آید. این گزارش ها باید به طور جدی بررسی شود. طرفین حق داشتند مشکلات را شناسایی و مدارک ارائه کنند.

مقامات انتخاباتی باید یافته های روشنی را در اختیار مردم قرار دهند، و نتیجه گیری های جامع در مورد درستی رای مستلزم اثبات است. مشارکت خود به کشور چیزی برای قدردانی داد. حتی پس از سال‌ها که بارها به اسرائیلی‌ها گفته شده بود که کشور در حال فروپاشی است، شهروندان در سراسر شکاف‌های سیاسی و اجتماعی آن در همان روند دموکراتیک شرکت کردند. آنها اختلافات خود را به مراکز رای گیری آوردند و انتخاب های خود را به صندوق رای سپردند. دموکراسی به این بستگی دارد که شهروندان باور کنند که مشارکت آنها به اندازه کافی برای حضور در انتخابات اهمیت دارد.

روز سه شنبه، میلیون ها اسرائیلی بر اساس این عقیده عمل کردند. دلایل آنها و رهبران مورد علاقه آنها متفاوت بود. با این حال آنها در یک فرآیند مشترک برای تصمیم گیری در مورد آینده کشورشان شرکت کردند. هر دولتی که در نهایت از آرای آنها بیرون بیاید، مقیاس آن مشارکت شایسته شناسایی است. اسرائیلی ها ظاهر شدند. این دموکراسی در عمل بود.