پس از سال‌ها نشت هوا، روسیه بخشی از ایستگاه فضایی بین‌المللی را برای همیشه می‌بندد

پس از سال‌ها تلاش ناموفق برای ردیابی و ترمیم نشت هوا در ایستگاه فضایی بین‌المللی، آژانس فضایی روسیه بنا به گزارش‌ها در حال آماده شدن برای تعطیل کردن بخش آسیب‌دیده از پاسگاه فضایی است.

این نشت اولین بار در سال 2019 در تونل انتقال PrK که یک پورت داک را به ماژول روسی Zvezda متصل می کند، شناسایی شد. از آن زمان، ناسا و همتای روسی آن، Roscosmos، تلاش‌های متعددی برای اصلاح آن انجام داده‌اند، اما بی‌نتیجه است. به گفته آناتولی زاک، روزنامه‌نگار مستقر در ایالات متحده در پشت RussianSpaceWeb، به نظر می‌رسد Roscosmos تصمیم گرفته است دریچه بین ماژول Zvezda و تونل PrK را برای جدا کردن نشتی از بقیه ایستگاه فضایی برای همیشه ببندد.

ماه آینده، روسیه فضاپیمای باری Progress MS-36 را برای تحویل تجهیزات به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب می‌کند. طبق گزارش زک، این اولین ماموریت تامین مجدد خواهد بود. به جای تخلیه از طریق Zvezda، Progress MS-36 از دریچه های Poisk، یک ماژول روسی دیگر تخلیه می شود.

Gizmodo با ناسا تماس گرفت تا بسته شدن دائمی اتاق انتقال به ماژول Zvezda را تأیید کند، اما قبل از انتشار پاسخی دریافت نکرد. نه ناسا و نه Roscosmos بیانیه ای در مورد این تصمیم منتشر نکرده اند.

گئورگی تریشکین، تحلیلگر صنعت فضایی روسیه، به نقل از منابع خود، ادعا می کند که ناسا با بستن تونل PrK، آژانس فضایی روسیه را تحت فشار قرار داده است تا نشت هوا را برای همیشه مسدود کند.

بر اساس گزارش ها، دو آژانس فضایی بر سر علت اصلی نشت و همچنین شدت آن با هم اختلاف نظر داشته اند. تنش ها در اوایل سال جاری زمانی به اوج رسید که پنج فضانورد ایستگاه فضایی بین المللی مجبور به پناه گرفتن در محل شدند، زیرا Roscosmos یک طرح مخاطره آمیز برای رفع نشت آماده می کرد.

پس از شناسایی نواحی مشکوک به نشتی جدید در PrK، Roscosmos به دو فضانورد خود دستور داد تا از اره استفاده کنند، همانطور که Ars Technica گزارش داد، برای دسترسی بهتر به منطقه ای که ممکن است در نشت نقش داشته باشد. گزارش‌ها حاکی از آن است که مقامات ناسا با روش روسیه برای مقابله با نشت هوا مخالف بودند و خاطرنشان کردند که استراتژی جدید "می‌تواند منجر به افزایش خطر برای سازه در منطقه شود."

از زمانی که کشف شد، نشت نه تنها ادامه پیدا کرد، بلکه شدیدتر نیز شد. بر اساس گزارش دفتر بازرس کل ناسا، مقامات ناسا در فوریه 2024 گفتند که نرخ نشت هوا از ماژول سرویس از یک پوند در روز به کمی بیش از دو پوند در روز دو برابر شده است. این امر باعث شد ناسا نشت را به بالاترین سطح خطر برساند.

در ژوئن 2025، همه چیز امیدوارکننده تر به نظر می رسید. ناسا سیگنال فشار جدیدی را اندازه‌گیری کرد (تغییر در جریان هوا یا فشار کابین که توسط حسگرها دریافت می‌شود)، که ممکن است نشانه‌ای از مهر و موم شدن نشت‌ها باشد.

کمتر از یک سال بعد، فضانوردان روسی در حال تخلیه محموله از فضاپیمای پروگرس 95 بودند که متوجه کاهش فشار آهسته در تونل PrK شدند. این بدان معنی بود که هوا همچنان از ایستگاه فضایی فرار می کرد و هر نشانه امیدوارکننده ای مبنی بر کاهش سرعت آن نادرست بود.

پس از طرح لغو شده روسیه برای قطع یک براکت در داخل تونل، گزارش شده است که دو آژانس فضایی قبل از اینکه Roscosmos موافقت کند که تونل PrK را از رده خارج کند، به بحث در مورد این موضوع ادامه دادند.

با بسته شدن دریچه، ایده این است که مقدار هوای از دست رفته را به حداقل برسانیم و نشت خود را از بقیه ایستگاه فضایی جدا کنیم. همچنین به این معنی است که فضانوردان روسی دیگر به تونل دسترسی نخواهند داشت و روسکوسموس باید از سایر بندرهای اسکله برای انتقال تجهیزات به ایستگاه فضایی بین‌المللی استفاده کند.

اگر تونل انتقال واقعا بسته شده باشد، پایان چندین تلاش (که برخی از آنها مشکوک بود) برای تعمیر نشتی است و در عین حال چالش‌های فزاینده حفظ ایستگاه فضایی پیر را نیز برجسته می‌کند.